8

6

8,2

Ik ben helemaal geen Musical liefhebber, maar ik vind dit heel mooi gedaan.

Chess moet ik toch ook maar eens een keertje aanschaffen. Behalve de twee singles ken ik het album niet, maar gezien de kwaliteiten van Björn en Benny kan dat toch bijna niet tegenvallen.

8,8

6,5

Ik heb me altijd afgevraagd hoe I Know Him So Well zou klinken met Agnetha en Frida.

Ik moet The Visitors nodig eens helemaal proberen. Ook dit trek ik goed, al zit het wel echt op het randje.

8

7,2

7.5

6

8,5

I Let the Music Speak doet het zo goed dat het voorlopig de eerste plaats overneemt van Our Last Summer.

1 I Let the Music Speak (7,43750 / 16 stemmen)
2 Our Last Summer (7,32500 / 16 stemmen)
3 As Good as New (7,16471 / 17 stemmen)
4 Bang-A-Boomerang (7,00000 / 12 stemmen)
5 Move On (6,42000 / 15 stemmen)
6 Me and Bobby and Bobby's Brother (4,95000 / 14 stemmen)

Dat zal met het volgende nummer niet gaan gebeuren. De combinatie leadzang van Björn en een track van de eerste twee albums staat daar wel garant voor.

Het nummer begint met de geweldige tekst :

"See me sitting in the palm tree
Looking down at people passing by
Sitting here no-one can harm me
They just stare at me and wonder why
No need to bother, I'm gonna stay up here
Whatever happens, I won't let no-one near".

Nou dacht Keith Richards in een onschuldige dronken bui ; "Dat kan ik ook" , en pardoes viel hij uit de boom op zijn kokosnoot. Moraal van het verhaal : Zelfs de meest onschuldige ABBA nummers zijn levensgevaarlijk.

Sitting in the Palmtree

Ik heb alles van ABBA in huis en toch heb ik me hier al een paar keer afgevraagd
of het wel om dezelfde groep gaat. Het lijken wel titels van een eendagsvlieg uit het Songfestival.

Sitting in the Palmtree

4

En dan ga je plots beseffen dat ABBA dat Songfestival wel nodig had
om nog een derde album te produceren dat gelukkig wel de nodige hits had.

Dertien in een dozijn liedje waarvan ik blij ben dat ik het me niet kon herinneren.
Ik begrijp ook beter waarom ABBA bij de oudere rockers op school in de foute hoek zat.

Ik twijfel nog steeds of ik geen 3 moet zetten. Het kan dus zijn dat ik mijn punten aanpas.
Maar dan moet ik opnieuw gaan luisteren. Laat het dan maar gauw zo. Morgen beter.

coconut nonsense
hier heeft wss Teach Inn de mostert vandaan gehaald

4.5

5,8

5

5

Waarschijnlijk doelend op In The Summernight en Goodbye Love om eens wat te noemen.

5

Ik heb hem toch echt drie keer gedraaid om te kijken of hij toch niet wat hoger kon, maar nee.

3.75

(Ik vraag me trouwens af of het een strakke verleidingstactiek is om in een palmboom te gaan zitten.)

Ik draaide dit nummer veel als kind, in mijn heel prille muziekjaren

Uit jeugdnostalgie:

6

5

Reggae dat enigszins lekker voortkabbelt maar ook vlak (laat reggae beter aan Bob Marley over).

4

4

3,8

Geen genade:

2

ik schoot in de lach

3

4 brrr

3

Tja, een voorlopige laatste plaats voor Sitting in the Palmtree en veel hoger zal hij wel ook niet gaan komen schat ik zo in.

1 I Let the Music Speak (7,43750 / 16 stemmen)
2 Our Last Summer (7,32500 / 16 stemmen)
3 As Good as New (7,16471 / 17 stemmen)
4 Bang-A-Boomerang (7,00000 / 12 stemmen)
5 Move On (6,42000 / 15 stemmen)
6 Me and Bobby and Bobby's Brother (4,95000 / 14 stemmen)
7 Sitting in the Palmtree (4,24063 / 16 stemmen)

Alleen Arrival hebben we nog niet gehad dus die is nu aan de beurt. Het was wel even dubben over welk nummer te nemen. Dum Dum Diddle zo vlak achter Palmtree leek me iets te veel van het goede. Om maar niet meteen Cold Turkey afscheid te nemen van Björn heb ik maar voor Why Did It Have to Be Me gekozen en omdat Happy Hawaii (B-kant Knowing Me, Knowing You) er wel heel erg veel overeenkomsten mee heeft wordt het vandaag een duo. Eens kijken of de uitslag veel zal verschillen.

Why Did It Have to Be Me

Happy Hawaii