6,75

Dit dus! Fantastisch nummer vind ik. Ik begrijp wel dat dit Born in the USA niet gehaald heeft. Past er, zoals itchy al zegt, niet echt tussen. Alhoewel, qua stijl en feel ligt het niet eens zo ver van een Dancing in the dark af voor mijn gevoel. Ik snap aan de ene kant wel dat het ge-nananana op de zenuwen kan werken. Ik vind het echter wel passen bij de zomerse, broeierige feel die over het nummer hangt. Enfin, voor mij een duidelijk geval van een betere b- dan a-kant destijds. Ik vind de tweede stem van Nils en zijn rol in het nummer ook heerlijk. Sowieso vind ik zijn stem altijd mooi passen bij die van Bruce. In Parijs 2009 (als ik me niet vergis) speelde Bruce het nummer 'out of nowhere' ineens live. Ik was compleet verrast, geweldig! Cijfer; 8,4

Niet echt een B-Side, nummer 1 en zijn grootste hit ever in Spanje.
Jammer dat hij elders niet als single uitgebracht werd, zeker een van zijn beste nummers.

8,7

Verschillende meningen hierover, ik vind het liedje weinig om het lijf hebben en wil hier dan ook een 6,8 voor geven.

Leuk zeg, al die verschillende meningen!



Wow, heeft daar begin 1986 inderdaad twee weken op 1 gestaan zie ik net op wikipedia. Leuk weetje, bedankt voor het delen!

Two Faces 7,7
Janey 5,8

Ik mag trouwens hopen dat de A-kant nog langskomt! Ik heb een enorm zwak voor I'm Goin' Down

Ik mag hopen van niet, maar mij verbaast inmiddels niets meer in dit topic

Een jaar eerder was dat en ik was daar gelukkig bij. Voor de rest totaal met je eens. Niets mis met janey!

4,5

9,8. Puur melancholiek

Nils Lofgren's persoonlijke hoogtepunt in het oeuvre van Bruce is zijn zanglijn aan het einde van dit nummer. Dat zei hij op twitter ergens vorig jaar.

In Spanje inderdaad een favoriet. Toen ik met mijn vader in 2012 in een huurauto Mallorca aan het verkennen was kwam Janey voorbij op de radio. Bijzonder hoe een vrijwel onbekend nummer in een bepaald deel van de wereld een eigen leven leidt. Janey heeft ook het wel typische zwoele zomergevoel, passend bij het Spaanse klimaat. Voor mij het ultieme roadtripnummer!

My Hometown speelde later ook nog op de radio. Liedjes die je op de doorsnee Nederlandse radiozender nooit voorbij zou horen komen. Maar net wanneer je gaat denken dat Hollanders voorspelbaar zijn, beginnen ArthurDZ en cosmic kid met het presenteren van hun Boss Top 200

5

103. Mary's Place
Album: The Rising

I got seven pictures of Buddha, the prophet's on my tongue
Eleven angels of mercy sighing over that black hole in the sun
My heart's dark but it's rising, I'm pulling all the faith I can see
From that black hole on the horizon I hear your voice calling me

Zo luidt het eerste couplet van Mary's Place, een nummer wat net niet bezwijkt onder zijn eigen gewicht. Het is Bruce' poging om het klassieke E-Street geluid te vertalen naar 2002. Dat is deels gelukt, al had hij daar wel 22 muzikanten voor nodig. Naast de E-Street Band horen we ook de begeleidingsband van Southside Johnny en drie achtergrondzangeressen. Het is nog een wonder dat het nummer redelijk zomers en open klinkt. Live werd het nummer, tot irritatie van velen, uitgerekt tot een 15 minuten durende "house party" en bandintroductie.
De studio versie van Mary's Place mag ik graag horen; het is een welkom sprankje hoop na het zware Further On Up The Road: we hebben dierbaren verloren maar in onze troost en hoop houden we ons vast aan elkaar en aan diegenen die er niet meer zijn. We schuiven de meubels opzij, de DJ doet een plaat op de tafel en terwijl we dansen verzoeken we om regen.

Het nooit bewezen verhaal over Mary's Place is dat het gaat over een café van die naam, vlakbij Ground Zero. Het werd in de dagen na de aanslagen op 11 september 2001 gebruikt als ontmoetingscentrum voor mensen die iemand zochten die vermist was. Het hing in de hele buurt vol met foto's en briefjes.

8

voor de live-versies overigens een 9

Mijn favoriete nummer op the Rising, gewoon omdat ik hem zo het liefst hoor. Een meer spontaan nummer op een nogal strakgeproduceerde plaat.

8,5

8

8,5

Voor mij net geen echte topper:

7

Al die soulnummers die vervat worden in die liveversies blijft genieten.

8,5

7,5

7,7

7.4

6

6,5

6,9

6,3

8.2

7,7

Prima nummer. Maar geen échte classic wat mij betreft. Had van mij ook best wat lager mogen staan. De live versie met introducties was destijds een beetje 'too much' naar mijn idee. Maar zoals ze 'm de laatste tour af en toe speelden vond ik prima. Een lekker vrolijk nummer tussen al het zware en sombere geweld op The rising. Zoals altijd bij Bruce gloort er wel weer ergens hoop aan de horizon. Cijfer; 7,2

7,5