6

7,2

7,25

8.2

Geen top100 materiaal (zelfs top200 is twijfelachtig)

6

6,2

7

Een geweldig nummer op een geweldig album vind ik. Sterker nog; ik vind Magic het beste album van Bruce sinds Lucky town. Last to die speelden ze tijdens de Magic tour altijd gekoppeld aan het al even fantastische Long walk home. Een geslaagde combi mijns inziens en een hoogtepunt tijdens die concerten. Last to die rockt, scheurt en sleurt dat het een lieve lust is. Dit is ook één van de weinige (nieuwere) nummers waarbij ik de viool partij van Suzie echt mooi en van toegevoegde waarde vind. Wat me altijd opvalt als ik beelden terug zie uit de Magic periode is dat Bruce toen nog écht pissig leek. Hij gooit z'n hele ziel en zaligheid in de performance. Na die tour werd het toch allemaal wat meer laid back. Dat is mijn indruk althans. Cijfer; 8,7

Sterker nog, ik vind Magic het beste album van Bruce sinds Darkness!

Cijfer voor Last To Die: 8,8

6,5

8,2

6,5

Doe mij psb maar

8

6

99. Seeds
Album: Live 1975-1985

Thematisch zeer nauw verwant aan de nummer 100 (die overigens op schrikbarend weinig échte waardering kan rekenen maar dit terzijde) en Roulette. Onnodig te zeggen dat ik niet vermeld of we die nog gaan tegen komen.
Alle drie laten ze een zeer getergde en boze Bruce horen en ook dit keer worden de koffers gepakt voor een nieuwe toekomst. Nu echter niet om het elders beter te krijgen. Nee, er is onrecht gedaan aan de hoofdpersonen en hun gezinnen en ze vluchten weg voor het gevaar, voor de ellende in de wetenschap dat ze het waarschijnlijk nooit meer krijgen zoals ze het hadden.

Seeds is een smerige, vuile bluesrocker zoals de Baas ze niet vaak geschreven heeft. Veelvuldig gespeeld in 1985/1986, 1988, 2008/2009 en 2013/2014. Uit het laatste jaar stamt deze opname. Net zoals in Last To Die spuwt Bruce agressief de woorden uit en vraagt hij het uiterste van zijn stembanden én, in het outtro, van zijn gitaarkunsten. Ik ben geen kenner en desondanks (?) vind ik Bruce een uitstekende gitarist. Het oogt niet spectaculair maar zijn stijl is heel direct, alsof hij de solo's af vuurt.
De blazersselectie is een fijne toevoeging die het nummer extra gewicht meegeeft.

Met dit nummer heb ik nooit een klik gehad :

6

7

7,5 Lekker! Gooi het eruit, Bruce.

Last To Die vind ik wel beter.

7,3

Zo vaak pakt hij niet de echte leadgitarist rol maar hij doet t met verve.

7,7

6,8

7.6

7,5

6,5

5

6,5

7

8,25

De eerste keer dat ik Seeds hoorde was (uiteraard) bij het luisteren van de box. Het eerste wat me gelijk aansprak was de gave overgang met het nummer ervoor, Born in the USA. Pas veel later kwam ik erachter dat ze het live nooit op die manier gespeeld hebben. Fraai stukje plak- en knipwerk derhalve. Enfin, Seeds is bij mij in de loop van de jaren alleen maar gegroeid. Het nummer heeft iets onheilspellends. Iets huiveringwekkends. Iets dreigends. Zowel in muziek als tekst en die twee vullen elkaar dan ook perfect aan. De verhaallijn wordt wederom prachtig (en krachtig!) door Bruce gebracht. Van heading down south with just spit and a song via z'n kids in the backseat with a graveyard cough naar move along man, move along. Je ziet het tafereel aan je voorbij trekken. Cijfer; 8,5

Last to die 7,5
Seeds 6,5