32. Youngstown
Album: The Ghost Of Tom Joad

The Ghost Of Tom Joad is niet de meest populaire plaat die Bruce heeft uitgebracht, op zijn zachtst gezegd. En toch, de keren dat het raak is, is het meteen ook flink raak (wat mij betreft toch).

Youngstown is daar een mooi voorbeeld van. Qua sfeer niet heel anders dan de rest van het album, maar zoveel effectiever door de mooie melodie, desolate sfeer en de hypnotische opbouw. Met afstand het makkelijkst te onthouden nummer op de plaat. Maakt dat Youngstown ook het meest memorabele nummer van The Ghost Of Tom Joad? Wat mij betreft wel.

6,7

7,5

Zo langzaamaan zouden er alleen nog maar nummers over moeten zijn uit de topperiode van the Boss: 1975-1982

Dit is zeker een topper van Bruce. Prachtig in de live uitvoering op live in NYC. 9,1.

Zoals nummers uit '92-'93 ook beter klinken in een E-Street Band jasje, is dat dikwijls ook het geval met TGoTJ songs (Youngstown, Across the Border en TGoTJ in de country-stijl van de Reunion Tour*). Dit is een hele sterke uitvoering met subtiele donkere meeslepende synths op de achtergrond, mooie combo van accordeon en mandoline voor de rustieke harmonie en afsluitend nog een lekker raggende gitaarsolo. Ja, stukje leuker dan op het album.

8,2


*nu zijn dat net ook de enige melodische songs van het album. Met de rest van het album zou het waarschijnlijk niet werken.

8

Die liveversie vind ik echt geweldig. Schitterend hoe Bruce zo'n ingetogen folknummer heeft kunnen omtoveren tot een energieke rocksong. Met een geweldige gitaarsolo van Nils Lofgren, ik mijn ogen de beste gitarist van The E Street Band!

Die liveversie zou zeker boven de 9 krijgen van mij. Ik stem echter op de studioversie: toch ook nog een 8,1.

8.3

Precies dit

7

ik vind Youngstown een van de hoogtepunten uit zijn toch al niet misselijke oeuvre. Met gemak zijn beste song in de periode 1995-2018 .
Voor mij de maximale score 10

7.8

8.4

7,25

8

7

Inderdaad prachtig op Live in NYC en een schamel hoogtepuntje op Tom Joad. Maar wat mij betreft toch geen echte top.

8

8,25

7,5

8,6

Veruit het beste nummer op het Tom Joad album vind ik. De versie op Live in NYC blaast daar echter nog weer met gemak overheen. Dat is wat mij betreft dan ook de ultieme versie van het nummer. En inderdaad; die solo van Nils...magistraal! Cijfer; 8,5

8,1

31. Incident On 57th Street
Album: The Wild, The Innocent & The E Street Shuffle

Well, like a cool Romeo he made his moves, ah, she looked so fine
And like a late Juliet she knew he’d never be true, but then she didn’t really mind
Upstairs a band was playin’, the singer was singin’ something about going home
She whispered, “Spanish Johnny, you can leave me tonight, but just don’t leave me alone”

Een échte Bruce klassieker en het allereerste nummer waar de man's kwaliteiten tot volle wasdom komen. Tekstueel bezien een echte masterpiece, dit verhaal over Spanish Johnny en Puerto Rican Jane die later ook nog Cool Romeo en late Juliet worden genoemd. En zoals bij de beste Bruce nummers speelt het verhaal zich voor je ogen af en smacht je naar een ontknoping die nooit komt en waarvan je vermoedt dat het geen "ze leefden nog lang en gelukkig" zal zijn.

In Incident vindt Bruce voor het eerst een tekstuele en muzikale balans. De metaforen ondersteunen het verhaal in plaats van het leiden (een euvel waar voorganger Lost In The Flood last van heeft) en muzikaal komt vrijwel elk E-Street lid aan bod zonder dat het uit de bocht vliegt (een euvel waar meerdere nummers op dit album last van hebben). Bruce was 24 toen hij Incident schreef, onvoorstelbaar, laat dat maar eens op je inwerken.

Zonder Incident was er geen Jungleland geweest, het is niet moeilijk om voor te stellen dat de laatste een vervolg is op de eerste.
Dan blijft er nog 1 kritiekpunt over: het staat te laag, veel te laag. Dit is top 10 materiaal.

Vandaag twee opnames. De eerste komt van de DVD 'Live in Barcelona', is solo akoestisch en de allereerste keer dat Bruce dit nummer in Europa speelde (in 2002!). De tweede is de studio opname.

9

Wat mij betreft klopt deze plek wel ongeveer.

Now we're talking. Lekker over the top romantisch en zwierend, de opmaat naar Born To Run.

9,5

9,5

10

Prachtige live versie vanuit Barcelona!

8

Ik had hem hoger verwacht . Romance ten top . Prachtige sfeervol verhaal . 9.8

Tijdje terug had ie een 10 gekregen, maar is toch ietsjes minder geworden na vele luisterbeurten. Ietsjes maar.

9,5

Invloed van David Sancious is hierop goed te horen. Zeer symfonisch werkje en zijn piano intro en coda zijn prachtig.

9.5