7,5

8,2

9

Ik ben hier de uitzondering. Ik heb hier niet zo heel veel mee, in vergelijking met andere songs van the Boss. Het is wel redelijk, maar dit is niet waarom ik fan ben.

Ook de productie, het galmende zeg maar, draagt niet bij.

Slecht is het zeker niet en eens met vielip: de Live in NYC versie wint het van deze. Nebraska is gewoon niet mijn album.

6,5

8.3

6,5

Eens met Rogyros op veel punten. Nebraska doet het als album ook niet voor mij, afgezet tegen het totale oeuvre van The Boss.

9

Samen met Highway Patrolman het absolute hoogtepunt van Nebraska:

10

8.2

6

Zeker geen hoogtepunt op het album (dat is voorbehouden aan Nebraska, Atlantic City en Highway Patrolman). Wel mooi natuurlijk, maar te hoog geplaatst.

8

Mooi nummer en wederom een mooi betoog Arthur.
Waar de verbazing over de lage positie van het titelnummer toch weer boven komt drijven

Hoe dan ook, 8,7

7,8

23. Tunnel Of Love
Album: Tunnel Of Love

Well, it ought to be easy, it ought to be simple enough
Yeah, man meets woman and they fall in love
But this house is haunted and the ride gets rough
You've got to learn to live with what you can't rise above
If you want to ride on down, down in through this tunnel of love

Jajaja......vooral het intro is best wel cheesy met die typische jaren 80 synths. Het is een van de redenen waarom het titelnummer van het gelijknamige album zowel op veel voorstanders als tegenstanders kan rekenen. Als muzikaal kind van de jaren 80 behoor ik vanaf dag 1 tot de voorstanders, dat moge duidelijk zijn gezien de 23e positie van Tunnel Of Love.

Als 14-jarige puber vond ik het vooral fijn dat er weer een up tempo nummer kwam naar het gezapige tweeluik Cautious Man/Walk Like A Man en gaandeweg de jaren ben ik Tunnel Of Love vooral gaan waarderen vanwege de diepgang .

1987 had de CD toch al fors zijn intrede gedaan en toch kiest Bruce voor een klassieke liedjesopbouw. Kant A zijn vooral losse liedjes met als verbindend thema verlangen en weemoed. Kant B tapt uit een heel ander vaatje: Tunnel Of Love sleurt ons direct mee in de complexiteit van een volwassen relatie en schuwt niet om ons te confronteren met de duistere randen die daarmee horen. Muzikaal bezien ontbreekt een refrein en zitten er meerdere fraaie bruggen in. In dat opzicht lijkt het op Tunnel Of Love van Dire Straits wat ook maar doorgaat en zich laat beluisteren als een rollercoaster.

Voor wie nog niet overtuigd was, spreekt de clip wel boekdelen: duister en niet direct uitnodigend om deze kermis te bezoeken. Het maakt het tot 1 van de mooiste Bruce video's.

8,4

8

7.8

10

8

Prima plaat, maar een behoorlijke oververtegenwoordiging in de hogere regionen van deze lijst...

9,8 terechte notering

De vette synthesizer sound van dit nummer was voor mij destijds de reden om het album links te laten liggen. Ik ben de song sindsdien wel meer gaan waarderen, maar vind het nog steeds een ongelukkige keuze als titelnummer en uithangbord van een geweldige plaat.

8

Goed nummer maar die synth eighties productie stoort me hier wel wat in tegenstelling tot andere songs van de plaat. Brilliant Disguise, One Step Up en Tougher than the rest schat ik nog een stuk hoger in.

7.5

7.2

9,25

Één van zijn meer gedateerde nummers, vooral dankzij de klinische en gedateerde (over)productie. Daarnaast geen heel bijzonder liedje en in elk geval veel te hoog genoteerd.

6

Ik ging er eigenlijk vanuit dat we dit album afgesloten hadden. De toppers van het album hebben we namelijk recentelijk gehad. Wat doet dit nummer hier dan nog?
Ik had 'm overigens nog niet gemist in onze top200 en daar hoort het nummer toch wel in thuis, maar in deze contreien is 'ie echt niet op z'n plek.

7

9,3

De productie is juist erg fijn.

8.3

Ik ben het juist volledig eens met de hoge noteringen van de ToL nummers.
Volgens mij krijgen we er nog 1 Kees-Jan.....

9

Wederom een voltreffer van het prachtige Tunnel of love album. Dit nummer was vanaf de eerste keer dat ik het hoorde een favoriet. Heerlijke typische jaren 80 productie. Die synths en drums; fantastisch! En ik hoor niemand over de fabuleuze gitaarsolo van Nils! Echt één van z'n allermooiste wat mij betreft. Het enige minpuntje vind ik, zoals cosmic kid al aangeeft, het ontbreken van een refrein. Maar wellicht schuilt daarin juist ook wel de kracht waardoor je de tekst in gezogen wordt. Cijfer; 8,5