1. Methods of Dance
2. Forbidden Colours
3. Taking Islands in Africa*
4. Quiet Life
5. Visions of China
6. Swing*
7. Gentlemen Take Polaroids
8. Adolescent Sex
9. Ghosts
10. Nightporter

Op dit moment zijn er slechts twee puntjes verschil tussen de nummer 1 en 2, terwijl de nummer 3 op zeven puntjes afstand van de nummer 2 staat. Met andere woorden, het is ongemeen spannend en elk lijstje kan het verschil maken. Jullie hebben nog tweeënhalf uur...

1. I Surrender
2. Methods of Dance
3. Nightporter
4. Orpheus
5. Ghosts
6. Brilliant Trees
7. Gentlemen Take Paloroids
8. Forbidden Colours
9. Red Guitar
10. Visions of China

1. Brilliant Trees (David Sylvian)*
2. Red Guitar (David Sylvian)*
3. Forbidden Colours (David Sylvian & Ryuichi Sakamoto)
4. Let The Happiness In (David Sylvian)*
5. Ghosts
6. Nightporter
7. Sons of Pioneers*
8. Visions of China
9. Quiet Life
10. Gentlemen Take Polaroids

Ruim vijf jaar geleden overleed een goede vriend van mij plotsklaps. Een vroege dertiger, die midden in het leven stond, was er ineens niet meer. Hij was net als ik een behoorlijke muziekliefhebber, dus tijdens de herdenkingsdienst in het Amsterdamse Bos was er ook aardig wat tijd ingeruimd om favoriete nummers te draaien. Het eerste nummer op de lijst: Nightporter. Ik heb daarom niet lang hoeven na te denken over welk nummer ik op 1 zou zetten; als eerbetoon aan mijn vriend, maar natuurlijk ook gewoon omdat het prachtig in al zijn soberheid is. Verder moest ik ook nog terugdenken aan de laatste zomer voor zijn dood, toen we samen met wat vrienden in Londen rondhingen, een platenzaakje binnen liepen en David Sylvian uit de luidsprekers kwam. Zomaar wat mijmeringen en associaties, maar dat is wat muziek soms met je kan doen.

01. Nightporter
02. Quiet Life
03. Brilliant Trees (David Sylvian)*
04. Ghosts
06. Adolescent Sex
06. Gentlemen Take Polaroids
07. Orpheus (David Sylvian)
08. Taking Islands in Africa*
09. The Other Side of Life
10. Before the Bullfight (David Sylvian)

Mooi geschreven. En herkenbaar, muziek is voor mij ook heel erg belangrijk, mede door herinneringen, associaties en de schoonheid van een tekst of een melodie.

Nog net op tijd.

1. Nightporter
2. Orpheus (David Sylvian)
3. Taking Islands in Africa*
4. Quiet Life
5. Gentlemen Take Polaroids
6. The Other Side of Life
7. Ghosts
8. In Vogue*
9. Let The Happiness In (David Sylvian)*
10. Methods of Dance

1. Orpheus (David Sylvian)
2. Brilliant Trees (David Sylvian)*
3. Gentlemen Take Polaroids
4. Nostalgia (David Sylvian)
5. Ghosts
6. Red Guitar (David Sylvian)*
7. The Other Side of Life
8. Visions of China
9. Before the Bullfight (David Sylvian)
10. Nightporter

1. I Surrender (David Sylvian)
2. Before the Bullfight (David Sylvian)
3. Brilliant Trees (David Sylvian)*
4. Orpheus (David Sylvian)
5. Methods of Dance
6. Forbidden Colours (David Sylvian & Ryuichi Sakamoto)
7. Nightporter
8. Let The Happiness In (David Sylvian)*
9. In Vogue*
10. Gentlemen Take Polaroids

Geen probleem! Ik zit nu net opnieuw achter mijn computer na een iets langer uitgevallen avondmaal, ik moet dus nog even de laatste lijstjes erbij tellen voor we eraan kunnen beginnen (+-15 minuutjes, schat ik)

Greatest Hits of Japan/David Sylvian/de overige leden die hun solonummers allemaal zagen stranden in ronde 2: finale

20. Swing* (30) (7)
19. In Vogue* (31) (8)
18. Sons of Pioneers* (36) (10)

Helemaal onderaan vinden we de minst succesvolle nominaties van deze editie, van respectievelijk Gentlemen Take Polaroids (er komen nog 4 nummers van die plaat langs), Quiet Life (nog 2) en Tin Drum (ook nog 2). De achteraf gezien ietwat overtollige nominaties van populaire platen? Of doe ik hen hiermee tekort? Het antwoord is: ja, want ook dit drietal is gewoon ontzettend goed.

17. I Surrender (David Sylvian) (46) (9) en de nummer 1 van Alicia, Mjuman en luigifort

De eerste van David Sylvian solo. Amper genoemd, vaak laag gezet, maar toch ook met drie eerste plaatsen gaan lopen: een opmerkelijke kandidaat, met andere woorden. Deze editie duidelijk het ultieme fijnproevers-anthem. Van 1999, daarmee de jongste kandidaat van het twintigtal, en ook de enige die niet uit de magische 80s komt.

16. Red Guitar (David Sylvian)* (48) (12)

De rode gitaar leek even de rode lantaarn te worden, maar is uiteindelijk toch op plek 16 beland. Van Brilliant Trees zien we nog twee nummers hoger terug.

15. Let The Happiness In (David Sylvian)* (61) (15)

Ik heb Secrets Of The Beehive nog maar deze week ontdekt (ik weet het, shame on me enzo) en die bevalt me ontzettend goed. Let The Happiness In is zeker één van de prijsbeesten, heerlijke rust... hier stond ie altijd zo rond plek 15, dus plek 15 is het ook geworden uiteindelijk. Waarom moeilijk doen als het ook makkelijk kan?

14. Visions of China (62) (14) en de nummer 1 van wendyvortex

Jullie zien het, veel nummer 1's zijn deze keer buiten de algemene top 10 terechtgekomen. Zo ook de lieveling van wendyvortex, Visions Of China. En een prachtnummer is het, wat een baslijn bijvoorbeeld! Van het briljante Tin Drum, de plaat waardoor ik finaal liefhebber werd van deze unieke band. Mijn favoriet van die plaat blijft Canton, maar die was in dit deelnemersveld niet populair genoeg voor ronde 3, laat staan ronde 2.

13. The Other Side of Life (65) (15) en de nummer 1 van EttaJamesBrown

Het zou wat zijn als The Other Side of Life de finale haalt, aldus Etta, en ja hoor: vrij gemakkelijk werd een ticket naar de finale bemachtigt. Deze speelde nooit mee voor de hoofdprijzen, maar bleef gestaag punten sprokkelen en behaalt zo toch een bovenste beste 13de plek in de eindstand.

12. Nostalgia (David Sylvian) (72) (13)

Bovenaan de albumstatistieken bij Brilliant Trees, hier moet Nostalgia toch het titelnummer voorrang verlenen op vlak van populariteit.

11. Adolescent Sex (83) (11) en de nummer 1 van 50tracks, Shaky en Rudi S

Bijna naar huis gestemd in de eliminatieronde, maar in de finale pakte deze classic debuutsingle brutaal drie eerste plaatsen, vier tweede plaatsen, en nog wat restpunten van vier andere users. Met andere woorden: deze eerste en enige hit voor Japan in NL, en het enige nummer uit hun glamrockperiode dat hier potten kon breken, is de ultieme love/hate-song van David Sylvian en kornuiten. Just keep on dancing!

10. Taking Islands in Africa* (84) (16) en de nummer 1 van uw spelleider




Zoooo, dit prachtige nummer blijft de adolescenten nog net één puntje voor en mag zo de top 10 openen. De allereerste samenwerking met Ryuichi Sakamoto, die we verderop in deze lijst nog wel zullen tegenkomen. Wat een melodie, wat een zanglijn, wat een sfeer, wat een song

9. Methods of Dance (89) (17) en de nummer 1 van andré




En daar hebben we meteen de volgende Gentleman alweer, hierna komen er nog twee.

Nostalgia, onze nummer 12, was overigens het vijfde en laatste liedje zonder nummer 1-notering. Het ronkende Methods Of Dance was bijvoorbeeld andrés lievelingetje.

8. Before the Bullfight (David Sylvian) (90) (15) en de nummer 1 van zaaf, ranboy en aerobag




De stier schoot als een speer uit de startblokken en stond in het begin van de finale zelfs heel eventjes mee te strijden om het ereschavot. Zo'n vaart liep het uiteindelijk niet, toch een mooie 8ste plek voor dit prijsnummer (en enige afgevaardigde) van Gone To Earth, nog zo'n album waar ik sinds deze week extra benieuwd naar ben.

Het was ontzettend nipt tussen de nummers 8 t.e.m. 11. Hierna nemen we een lichte sprong in punten.

7. Gentlemen Take Polaroids (101) (19) en de nummer 1 van DjFrankie en motel matches




Ook het titelnummer van de populairste plaat in dit spel heeft zo'n melodielijn die zo dagen in je hoofd kan rondronken zonder dat het stoort. Moest het in mijn lijstje nipt afleggen voor het Afrikaanse eiland, in de einduitslag is het zelf een eiland geworden: op gepaste afstand van de nummer 8, buiten het bereik van de nummer 6. Kwam overigens zo traag op gang dat het me zelfs was opgevallen, gelukkig stroomden er uiteindelijk nog genoeg punten binnen om een mooie top 10-plek in de wacht te kunnen slepen.

6. Brilliant Trees (David Sylvian)* (117) (18) en de nummer 1 van dynamo d en Poek.




Het broeierige, mysterieuze titelnummer van David's eerste soloplaat schopte het hier tot hoogste usernominatie.

5. Orpheus (David Sylvian) (135) (22) en de nummer 1 van bikkel2, dix en vigil




De tweede en laatste die deze finale uit de bijenkorf kwam gevlogen (het is voor Orpheus eens iets anders dan steeds in de onderwereld te moeten afdalen, nietwaar?). Stelde door de laatste vier stemmers zijn positie als onze nummer 5 finaal veilig.

4. Quiet Life (139) (23) en de nummer 1 van Wrathchild1




In 1979 aan het vinyl toevertrouwd, in 1981 (volle new romantics-tijd) pas een hit geworden (de eerste voor Japan in Engeland) zoals dit Top Of The Pops-clipje bevestigd. Het eerste Japan-nummer waar ik verliefd op werd stond hier in het begin stevig aan kop, maar kreeg uiteindelijk net iets minder steun dan de uiteindelijke top 3. Al is de afstand met de nummer 3 heel klein, zoals jullie binnen een paar minuten gaan zien.

3. Forbidden Colours (David Sylvian & Ryuichi Sakamoto) (140) (23) en de nummer 1 van BoyOnHeavenHill, Arbeidsdeskundige en likeahurricane




Prachtig hitje, het themanummer van een film met David Bowie zonder David Bowie, maar mist iemand hem hier eigenlijk? Gewoon de sfeervolle instrumentatie van Ryuichi Sakamoto en de zalvende stem van die andere David, David Sylvian, meer heb je toch niet nodig.

Deze stootte na een paar lijstjes Quiet Life al brutaal van de troon, en bleef daar vervolgens een hele lange tijd zelf zitten. 'Is hier een revolutie in het Japan/Sylvian-canon gaande?' dacht ik nog. Uiteindelijk werd de afstand met onze uiteindelijke nummer 1 en 2 steeds kleiner, en begon zelfs Quiet Life weer mee te doen. Het werd uiteindelijk nipt brons voor Forbidden Colours. Ach, ook een mooi kleurtje (en volkomen legaal bovendien) en dit blijft toch de hoogstgenoteerde post Japan-song. Knappe prestatie dus!

Van mijn voorspellende gaven klopt in ieder geval niets: ik had er een eed op durven doen dat Sons of pioneers en Visions of China bij de eerste tien zouden eindigen. Leuk zulke verrassingen!

2. Ghosts (160) (28) en de nummer 1 van Barney Rubble en Renoir




Deze minimalistische parel van Tin Drum werd zowaar een top 5-hit in Engeland bij verschijnen, onwaarschijnlijk! En ook hier kende Ghosts een spectaculair spelverloop: kwam aanzetten vlak nadat Forbidden Colours de eerste plek innam, kwam na een indrukwekkende uitputtingsslag uiteindelijk bovenaan te staan, om in de laatste paar lijstjes finaal ingehaald te worden door lachende derde Nightporter. Het werd uiteindelijk zilver voor Ghosts, maar het was een spannende en mooie strijd!

Werd ook het vaakst genoemd van alle liedjes, 28 keer maar liefst!

1. Nightporter (171) (25) en de nummer 1 van aERodynamIC, E-Clect-Eddy, perrospicados,johan de witt, Choconas en El Ninjo




Nightporter, doe iets aan de pijn... oh nee wacht, dat is Nightsister van Doe Maar

De ultieme classic van David Sylvian en Japan eist ook deze keer zijn plek bovenaan de pikorde opnieuw op. Maar dat deed ie niet vanaf het begin: Nightporter had duidelijk tijd nodig om in de race te geraken, maar kwam hoe langer hoe meer op stoom, en in de laatste paar lijstjes ging ie van 1 naar 11 punten voorsprong op Ghosts en mocht de champagne ontkurkt worden.

Proficiat dus aan Nightporter, en dank aan alle (als ik goed geteld heb) 32 deelnemers voor hun duidelijk met veel liefde samengestelde lijstjes. Dan is het nu aan Shaky om dit mooie topic naar diens volgende hoofdstuk te leiden.

Maar vooral proficiat voor en dank aan ArthurDZ voor deze battles, die mij op heerlijke wijze hebben gedwongen om dit prachtige oeuvre weer eens te draaien...

Veel plezier Arthur, met Gone to Earth. Mooi dat je dit spel gebruikt om je eigen horizon te verbreden.

Dank voor de organisatie en fraaie presentatie ArthurDZ

Heel fijn om een weekje David Sylvian als metgezel te hebben. Arthur bedankt!

Dank voor de organisatie ArthurDZ! Mooie lijst.

Was weer leuk: thanks voor de organisatie.

GREATEST HITS OF... SHAKIN' STEVENS

https://cdn.images.express.co.uk/img/dynamic/79/590x/secondary/stevens-656252.jpg

Bedankt ArthurDZ voor deze fijne week.

We schakelen over naar de allergrootste soloartiest die de Rock'n'Roll revival heeft voortgebracht, dus ga die blue suede shoes ergens vandaag toveren, smeer je haren in met boter, laat de bakkebaarden staan en schroef het volume op naar 11.

Michael Barratt werd geboren vlakbij Cardiff in Wales en had maar liefst tien broertjes en zusjes. De familie Barratt had het alles behalve breed en als de jongste had Michael het ook zeker niet altijd even gemakkelijk. Michael stond bekend als een stil jongetje al merkte de omgeving zijn grote voorliefde voor muziek wel op. Met name de rock'n'roll uit de jaren '50 trok hem uit zijn schulp en toen hij op school tijdens de muziekles moest zingen stonden leraren en klasgenoten met open mond te kijken. Deze kleine, stille Michael ging he-le-maal los.

In 1977 kreeg Michael één van de hoofdrollen aangeboden in de hitmusical Elvis! waar hij de jonge 50's Elvis vertolkte. Michael werd de hemel ingeprezen voor zijn vertolking en mocht wat plaatjes opnemen. Ondertussen had hij zijn naam veranderd naar Shakin' Stevens, gebaseerd op de bijnaam van een collega van Michael.

Twee jaar later kreeg hij een, voor die tijd, ongekend lucratief contract voorgeschoteld en het balletje begon te rollen. Shakin' Stevens groeide uit tot een fenomeen en scoorde de ene na de andere hit. Sterker nog: hij is de best verkopende artiest in de UK van de 80's. Daarnaast stond hij van alle artiesten het langst in de hitlijst gedurende heel dat decennium: maar liefst 254 weken stond Shakin' Stevens in de UK-hitlijsten in de 80's.

Even genoeg geschiedenisles, meer info kom nog wel voorbij tijdens de presentatie van de finale. Laten we ons nu maar eens op de muziek zelf richten. De startlijst maken was ontzettend lastig; zoveel hits, zoveel fan-favourites, dan heb je ook nog voorkeursstemmen op MuMe en probeer ik ook de nieuwe albums mee te nemen. Uiteraard ontbreken er heel wat heerlijke platen (en zelfs dikke hits) die ook gewoon mee moeten naar ronde 2: aan jullie om deze te selecteren. 

Nomineer tussen de 1 en 10 platen die jij mist in de startlijst, maar wel graag in ronde 2 ziet verschijnen. De tien platen die het vaakst genoemd worden, gaan door.



Shakin' Stevens startlijst:

A Letter to You
A Love Worth Waiting For
A Rockin' Good Way (feat. Bonnie Tyler)
Because I Love You
Cry Just a Little Bit
Echoes of Our Times
Green Door
Hot Dog
I Might
I'll Be Satisfied
It's Raining
Lipstick, Powder and Paint
Marie, Marie
Merry Christmas Everyone
Now Listen
Oh Julie
Shirley
Teardrops
This Ole House
You Drive Me Crazy

Ik heb meteen een Spotify-lijst gemaakt. Deze staat in chronologische volgorde: Shakin' Stevens MuMe Greatest Hits on Spotify - open.spotify.com
Het album Now Listen staat niet op Spotify, dus voor het nummer uit de startlijst afkomstig van dat album is hier de link naar YouTube: Shakin' Stevens - Now Listen

Ik hoop dat alle (semi-)vaste deelnemers ook deze week aansluiten. Daarnaast nog even een extra tagrondje met mogelijke geïnteresseerden:
djfritzenjeb777jachofHalley23Draakje1968spinoutLucMPietroradio 538kaztordazzlerAstLes de GrootLontanovicoloMarzipaintree

jordidj1, cosmic kid, brajoapau of Soledad zou jij de naam van het topic kunnen aanpassen naar Greatest Hits of # (Shakin' Stevens)!

Meteen maar mijn tien aanvullingen. Hier staan echte persoonlijke favorieten tussen; had ze eigenlijk stiekem in de startlijst moeten zetten.

Boppity Bop
Don't Tell Me We're Through
Give Me Your Heart Tonight
I'm Knocking
Let Me Show You How
Make Me Know You're Mine
Sapphire  
The Bop Won't Stop
Vanessa
You Never Talked About Me