Comedian Harmonists - Mein Lieber Schatz Bist Du aus Spanien (1931)
7,4

Ach, verkeerd gelezen. Het ging om jullie nr. 1 en 2 van vóór 1951.

Mijn cijfer overigens voor Comedian Harmonists:

9

8.4

8,3

Nog niet veel stemmen voor Comedian Harmonists (wel een goede score!), maar deze staat al drie dagen, dus we moeten door...

1 Tex Williams - Smoke Smoke Smoke (That Cigarette) (1947) 8,291 (11 stemmen)
2 Comedian Harmonists – Mein Lieber Schatz Bist Du aus Spanien (1931) 7,963 (8 stemmen)
3 Mel Blanc, Thurl Ravenscroft and the Sportsmen - Pink Elephants on Parade (1941) 7,942 (12 stemmen)
4 Johnny Preston & His Prestonians - Rock this Joint (1949) (1949) 7,685 (13 stemmen)
5 Nat "King" Cole - Nature Boy (1960) 7,673 (11 stemmen)
6 Duke Ellington - In a sentimental mood (1935) 7,610 (10 stemmen)
7 Fats Domino - The Fat Man (1949) 7,608 (13 stemmen)
8 Artie Shaw & His Orchestra - Frenesi (1941) (1940) 7,000 (11 stemmen)
9 The Carter Family - Burry Me Under the Weeping Willow Tree (1927) 6,864 (11 stemmen)

Ook ik zal regelmatig terugvallen op de Prehistorische Top 400/600 lijsten, al was het maar om niet alleen jazz-nummers aan te dragen. Een van mijn grootste ontdekkingen in het topic was dit oude bluesnummer door een zangeres waarover weinig bekend is (ze heeft dan ook niet eens een Nederlandse Wiki-pagina), te beginnen met haar echte naam. Kennelijk heeft ze onder deze artiestennaam ooit zes nummers uitgebracht op Paramount, waarvan dit er dus eentje is. Hoewel het dus geen household name is, denk ik toch dat ze in deze meter thuishoort, al was het alleen maar vanwege deze quote die ik van de Engelse Wiki-pagina haal: According to the blues historian Don Kent, Wiley "may well have been the rural South's greatest female blues singer and musician".




Geeshie Wiley - Last Kind Words Blues (1930)

8,0

Ik kan me deze niet meer herinneren van de prehistorische ladder, maar klinkt inderdaad goed.

9

8,5

8,2

7,8

7

7.8

9,0

7,2

Interessante topic.

7

(Het cijfer is voor het liedje, natuurlijk, hè! )

8

We hebben een top 10 inmiddels en Geeshie staat 3!

1 Tex Williams - Smoke Smoke Smoke (That Cigarette) (1947) 8,291 (11 stemmen)
2 Comedian Harmonists – Mein Lieber Schatz Bist Du aus Spanien (1931) 7,963 (8 stemmen)
3 Geeshie Wiley - Last Kind Words Blues (1930) 7,955 (11 stemmen)
4 Mel Blanc, Thurl Ravenscroft and the Sportsmen - Pink Elephants on Parade (1941) 7,942 (12 stemmen)
5 Johnny Preston & His Prestonians - Rock this Joint (1949) (1949) 7,685 (13 stemmen)
6 Nat "King" Cole - Nature Boy (1960) 7,673 (11 stemmen)
7 Duke Ellington - In a sentimental mood (1935) 7,610 (10 stemmen)
8 Fats Domino - The Fat Man (1949) 7,608 (13 stemmen)
9 Artie Shaw & His Orchestra - Frenesi (1941) (1940) 7,000 (11 stemmen)
10 The Carter Family - Burry Me Under the Weeping Willow Tree (1927) 6,864 (11 stemmen)

En dan nu een nummer met een heel andere stijl en uit een heel vroege periode. En dit keer nooit meegenomen in het vijfjarig bestaan van het prehistorische Top 400/600 lijsten topic.

De stijl is marsmuziek, eigenlijk de eerste heavy metal muziek. Deze is heel populair in de prehistorie. Vooral 100 jaar geleden. We zien tot ver in de jaren 30 deze muziek ook in Nederland goed scoren met echte Nederlandse marsen als Koning Voetbal, de Uivermars of de KLM-mars.

Het gekozen nummer is 100 jaar geleden opgenomen en in mei 1920 uitgebracht.
Ik vermoed dat deze muziek hier wat minder gaat scoren want de muziek van voor 1927 krijgt het sowieso lastig. En marsmuziek heeft daarbij ook nog een hoog militair en nationalistisch gehalte, je moet er van houden.

Los van deze stoffige stijl is een nadeel van de prehistorie de opnamekwaliteit. Hoe verder je teruggaat hoe minder die wordt. De opnameruis is erg groot.
Bij de geluidsopname van Geeshie Wiley lijkt het nog alsof er iemand op de achtergrond op een laag vuurtje speklapjes loopt te bakken.
Bij de door mij gekozen opname is er sprake van speklapjes bakken op het hoogste vuur.
Dat vind ik dan wel weer soms lekker klinken.

Mijn keuze wordt vooral gemotiveerd door de enorme populariteit van dit nummer in de 50s. In Nederland stond de uitvoering van dit nummer van Mitch Miller in de zomer van 1958 wekenlang op nummer 1. Mede ingegeven door het succes van de film "The bridge on the river kwai".

In die film zie je een kolonel keuzes maken die eigenlijk de vijand helpen. Een bruggenbouwer die zijn brug verliest maar de oorlog wint.
In het originele nummer is een kolonel aan het golfen. Als de bal neerkomt fluit hij de twee tonen waarmee het nummer van Mitch ook begint. Het schijnt dat hij de wedstrijd verliest maar hij wint er een titel bij: Colonel Bogey.

Het zo populaire fluitnummer van Mitch Miller uit 1957 vind ik persoonlijk minder dan de oorspronkelijke versies.
De versie uit 1957 bestaat qua delen uit A-B-A. De originelere versie van the Columbia Band uit 1919 bestaat uit A-B-A-C. En omdat deze versie van 100 jaar geleden veel sneller gaat krijg je voor 3 minuten meer waar voor je geld.




Columbia Band - Colonel Bogey March (1919)

9,5

Geeshie Wiley 7

Columbia Band 5,8

Ik vind dit soort marsmuziek altijd wel aardig, maar ook niet meer dan dat.
Dit is wel één van de betere.

7,5

Ach wie wordt hier niet vrolijk van? 7,5

7

7.0

Geeshie Wiley: 8,25

7,0

Justus meldt mij via een PM dat "onze" huidige nummer 6 Nature boy van 1948 is.
Hij heeft volkomen gelijk.
1947 (opnamejaar) mag van mij ook maar 1960 is off topic.

Iets beter dan de 1957 versie, maar heel warm loop ik er nog steeds niet voor.

6,0

5