Ik zou daar niet al mijn spaarcentjes op wedden als ik jou was.

Aan een caverave besteed ik met alle plezier al mijn spaarcentjes op.

Dat is nog eens toewijding!

Johnny koopt zich suf aan beats zodat hij alle andere liedjes kan skippen en non-stop Atlas kan draaien

1. Roman Flügel - Garden Party
2. Röyksopp - Andromeda (Lost Tapes)

3. Bicep - Atlas
4. Yves Tumor - Kerosene
5. Disclosure feat. Eko Roosevelt - Tondo

Mijn enige 2 favorieten gaan niet winnen, laat de top 3 dan maar eindigen als mijn 3 t/m 5!

1. Pongo - Uwa
2. Röyksopp - Andromeda (Lost Tapes)
3. Roman Flügel - Garden Party
4. Disclosure feat. Eko Roosevelt - Tondo
5. Bicep - Atlas

jordidj1 die de enige hiphoptrack in de finale niet in z'n top 5 zet. M'n hiphophart bloedt.

maar de dance is zoooo goed deze maand

Volgende maand Dragon Fire.

Nou Geert, tel je mee? 3 op de 4 records zijn inmiddels gesneuveld. Daarnaast verwacht ik sowieso nog wel 4 trouwe stemmers, dus dat laatste record gaat er waarschijnlijk ook aan.

Reminder dat de deadline-up zaterdag (vandaag dus) om 20:00 is!

Oh, cool, wie treedt er allemaal op?

Ik begreep dat jij het nieuwe album van Fiona Apple in zijn geheel ging coveren, gecombineerd met Westside Gunn quotes.

Fetch the BOOM BOOM BOOM BOOM BOOM Bolt Cutters

Live-stream via RYM hoorde ik.

Ik ben vooral benieuwd naar jouw versie van Cosmonauts, vol Grimes/Musk references.

1. Kaitlyn Aurelia Smith - Expanding Electricity
Weidse electronische muziek. Dromerig arrangement, met slepende zang en goed gebruik van percussie. Nog nooit van deze dame gehoord, maar dit is voer voor een deep dive.

2. Bicep- Atlas.
Lekker dancenummertje. Met die zweverige achtergrondzang en die bubblegum’achtige sythesizerlintjes creëert deze Britse danceartiest een meeslepende ervaring.

3 春ねむり - ファンファーレ
Japanse fanfare-hiphop. Zal ik hierbij dan toch maar die gevleugelde woorden bezigen: MUSIC NEVER SOUNDED LIKE THIS .

4 Röyksopp – Andromeda
Stranger-Things’achtig arrangement. Erg 80’s i.i.g. Waarschijnlijk door de mysterieuze ondertoon.

5 R.A.P. Ferreira - LEAVING HELL
Lekker jazzy. Onderkoelde raps. Doet me ver weg aan Kid Cudi denken. Best tof.

Voor mij is dit ook de beste finale sinds ik mee doe aan dit spel. Wat een top 8.

Juist de dance-nummers doen me wat minder dit keer, maar dat mag de pret verder niet drukken. Ook Bicep krijgt nog steeds een voldoende.

01. Lido Pimienta feat. Li Saumet - Nada
02. 春ねむり - ファンファーレ
03. Pongo - UWA
04. R.A.P. Ferreira - LEAVING HELL
05. Kaitlyn Aurelia Smith - Expanding Electricity

06. U.S. Girls - 4 American Dollars
07. Arlo Parks - Eugene
08. Roman Flügel - Garden Party
09. Disclosure feat. Eko Roosevelt - Tondo
10. Yves Tumor - Kerosene!

11. Röyksopp - Andromeda (Lost Tapes)
12. Bicep - Atlas

Haha, ik heb nog niet gespiekt in de sheet, vind het leuker als de uitslag een verrassing blijft. Ik zie het op zich nog wel gebeuren dat record 2 nipt blijft staan, want er is deze maand geen overweldigende consensus welke finalenummers nu torenhoog boven de rest uitsteken.

Nog iets meer dan 100 minuten te gaan, daarna sluiten de stembussen. Er lijkt zich één nummer toch redelijk los gewurmd te hebben van de rest, maar binnen een bereik van 2 lijstjes zou het hele spelbeeld nog kunnen veranderen.

Komt u maar door met de last minute lijstjes!

Nee, dit is mijn finale niet, ook al zitten er wel toffe nummers tussen. Maar Eefje, Gorillaz feat. Fatoumata Diawara, Waxahatchee, Ultraísta, Quelle Chris of King Shabaka hadden de finale een stuk gevarieerder en sterker gemaakt, wat mij betreft.

Die heerlijk jazzy hiphop track van R.A.P. blijft wel fantastisch, zeg, die kan ik niet genoeg horen! Rhythm & Poetry staat erbij, dat geeft me toch elke keer weer een brok in de keel. Deze Yves bevalt me ook erg goed en Eugene is gewoon een fijn liedje. Dat popliedje van U.S. Girls is gegroeid bij mij, net zoals dat lekkere nummer van Disclosure.

Bicep en Pongo vind ik ook nog behoorlijk oké, maar K.A.S. is mij echt te zweverig en rustgevend. Lido heeft me nog ook niet weten te overtuigen en Röyksopp kan echt veel beter.

Over die Japanse poppenkast en dat tuinfeest zal ik kort zijn: ik kan daar helemaal niets mee en die staan dus met verve onderaan mijn lijstje.

1. R.A.P. Ferreira - LEAVING HELL
2. Yves Tumor - Kerosene!
3. Arlo Parks - Eugene

4. U.S. Girls - 4 American Dollars
5. Disclosure feat. Eko Roosevelt - Tondo

6. Bicep - Atlas
7. Pongo - Uwa
8. Kaitlyn Aurelia Smith - Expanding Electricity
9. Lido Pimienta feat. Li Saumet - Nada
10. Röyksopp - Andromeda (Lost Tapes)

11. 春ねむり - ファンファーレ
12. Roman Flügel - Garden Party

lijnen gesloten, stand wordt zo verstuurd naar de presentator!

Ik zit klaar met popcorn & chips
https://s2.dmcdn.net/v/ApQzr1Lk_5ThhTb2W/x1080

Nou, de finale van Maart 2020. De maand waarin de wereld veranderde. En de maand waarin jullie een prachtige, veelzijdige finale bij elkaar speelden. Wie gaan er met de prijzen vandoor? Wie zitten er straks huilend op de bank? Hoeveel records werden er verbroken? En uit welk land ontvangt Geert nou weer een vlag?? Straks weten jullie het ook.

12. 春ねむり - ファンファーレ (26 punten, 10 keer genoemd)
(genomineerd door Koenr)




De 25 jaar oude 春ねむり (Haru Nemuri) begon haar carrière 4 jaar geleden als poëet / spoken-word artiest, maar al snel bleek dat keurslijf iets te nauw voor al haar creatieve uitspattingen. Er volgden rap enkele singles en EPtjes, maar de echte (online) doorbraak kwam er in 2018 met de release van 春と修羅. Die plaat is ondertussen helemaal RYM-certified, Johnny Marr heeft het net nog voor jullie gecheckt, en de positieve review van een zekere Anthony zal daar zeker een aandeel in hebben gespeeld.

Datzelfde jaar nomineerde Teunnis (ik zal hem maar niet meer taggen?) het titelnummer van die plaat. Jullie waren toen nog niet helemaal klaar voor 春's mix van (noise-)pop, rock en hip-hop, want ze eindigde in haar eerste ladder als 5e, 1 puntje achter Aphex Twin, en 5 punten achter een artiest die ze deze finale weer tegenkwam - en ook deze keer voor zich moest laten. Maar vanaf dat moment stond 春's naam wel stevig op de radar van vele muziekliefhebbers, en in de afgelopen maanden - met de singles die haar nieuwste EP aankondigden - zag ik de raarste vergelijkingen online langskomen. "female japanese mark e smith", typte iemand op RYM. Right... Ze bleek blijkbaar wat lastig te plaatsen voor mensen met enkel Engelstalige kaders.

En bij een groeiende fan-base horen natuurlijk ook grotere tour-plannen, en 春 kondigde vorig jaar superblij aan dat ze eindelijk een visum had bemachtigd om in de VS rond te reizen en op te treden. De afloop kunnen jullie raden. Een teleurgestelde 春 beloofde haar Amerikaanse fans dat van uitstel zeker geen afstel zou komen, en in de tussentijd verwende ze ons een maand geleden met een online optreden; het "Unused Visa"-concert. Ook ファンファーレ werd gespeeld.

En een maand later staat ファンファーレ hier dus in de finale. De track onderstreept wat mij betreft 春's veelzijdigheid als songwriter: voor het eerst wordt er een hele horn-sectie opgetrommeld, en de track klinkt grootser en bombastischer dan al haar andere werk tot nu toe, maar zonder dat ten koste van haar speelse kant gaat. ファンファーレ lijkt voorlopig een uitzondering te zijn binnen haar oeuvre, want de rest van haar nieuwe EP ligt meer in het verlengde van de weg die ze met haar vorige plaat al was ingeslagen.

De rode lantaarn is misschien een lichte teleurstelling voor dit finale-debuut, maar dit lijkt me zeker niet 春's laatste deelname aan SvhJ, en met enkel sterke releases in de afgelopen 3 jaar verwacht ik nog grootste dingen van haar in de toekomst. En hopelijk krijg ik haar ook nog eens live te zien zonder een scherm tussen ons in.

Oja, voor de liefhebber van nutteloze weetjes; haar nickname is "singing ultimate weapon". En waarom ook niet.

11. Roman Flügel - Garden Party (27 punten, 9 keer genoemd)
(automatisch genomineerd via ‘Maak Kennis Met topic’, nummer 1 van: SBube, Titmeister)




Vorige maand hadden we Garden Song, deze maand Garden Party. Wat zal er zich volgende maand in de MuMe-tuinen afspelen?

Roman Flügel dus. Een behoorlijk bezige man, met een behoorlijk handige naam. Discogs somt de volgende variaties voor ons op: Flugel, Flügel, Roman, Flugle, Frugel, R. Flügel, R.Flugel, Romal Flugel, Roman, Roman Fl gel, Roman Fleugel, Roman Flgel, Roman Fluegel, Roman Flugal, Roman Flugel, Roman Flügel Presents, Roman Flugeo, Roman III...... die Flegel, al ruim 15 jaar aan het werk onder al deze aliassen. Met zo veel namen ga ik niet eens de moeite nemen om te kijken of de beste man al in eerdere SvhJ-jaargangen heeft meegespeeld.

Fanboy en Flgle-promotor v/d maand Titmeister noemde Garden Party - in mijn hoofd heb ik hem al omgedoopt tot Balcony Party - elders een "heerlijke zomerse houseparel", en ik zal de tip die hij in de MuMeAfrekening aan ons meegaf hier nog maar even herhalen:


Nou heb ik dit zelf vorige week even uitgeprobeerd, en het werkt inderdaad behoorlijk goed. Mijn onderbuurman leek dit bovendien te bevestigen. Ik vind het nummer eigenlijk een minuutje te lang duren, maar alles daarvoor is toch wel genieten hoor.

Het nummer werd van alle deelnemers het minste genoemd in jullie lijstjes, en dus komt het zelfs met 2 #1-noteringen net iets tekort voor de top 10. Maar ik denk dat zowel Flögel als Titmeister en SBube momenteel te druk aan het feesten zijn in hun tuin-danwel-balkon-danwel-schuur om zich daar enige zorgen over te maken.

"His sets comprise 20 years of rave in one breath of techno, house, Italo-disco and obscurities. It goes by the name of acid house." valt er nog te lezen op Flugeo's soundcloud. Zullen we hem maar boeken voor de eerstvolgende MuMe-meeting, zodra dat weer mogelijk is? Ik doe nog een dansje op mijn balkon in de tussentijd.

10. R.A.P. Ferreira - LEAVING HELL (29 punten, 12 keer genoemd)
(genomineerd door arcade monkeys, nummer 1 van: Choconas)




all bounty due... to the mighty ruby yacht crew

De eer van een heel genre wordt deze maand hooggehouden door Rory Allen Philip Ferreira - self-proclaimed con artist. Ferreira werkt al 10 jaar stug door onder een scala aan aliassen, maar hij is nog steeds pas 28 jaar oud! Rory en Romän waren niet enkel verwikkeld in een heftige strijd om het onderste plekje van de top 10 deze maand, maar ook voor de titel artiest-met-de-meeste-aliassen-in-een-SvhJ-finale. Gretz, heb jij hier toevallig ook nog wat statistieken voor in je wiki-hoed?

Rory's bandcamp weet de volgende lijst te vermelden:
r.a.p. ferreira fka milo aka scallops hotel, Black Orpheus, hi-yello the sly rebel, brother of the wind in the wisdom body, lord skipio, the corduroy coon prince, the be'er and boogiepops. Juist. En ik geloof niet eens dat die rij compleet is.

Purple Moonlight Pages is in ieder geval de eerste plaat die Rory onder zijn eigen naam uitbrengt, en het is dan ook niet zo raar dat het voelt als zijn meest persoonlijke album tot nu toe. The artist formerly known as milo wordt op dit project bijgestaan door The Jefferson Park Boys, die de plaat van een heerlijke, lome, jazzy productie voorzien. Deze plaat is overigens niet enkel RYM-certified maar ook PBH-certified, want Nelly Furtado wordt daar ook nog zo maar even ge-namedropt!

Ferreira's muziek kenmerkt zich al jaren door rustige, under-stated (en in dit geval behoorlijk jazzy) beats, en zijn (meestal) ingetogen, abstracte flow. Hij wisselt humor en zelfreflectie af met scherpe observaties en interessante, eigenzinnige invalshoeken. En eigenlijk klinkt Ferreira op Leaving Hell opvallend comfortabel, meer op zijn gemak dan ooit, alsof hij zijn plekje heeft gevonden na die 10 jaar. Ooit keek hij op tegen zijn voorbeelden (Busdriver, Open Mike Eagle), nu kijkt de jeugd tegen hem op.

thank you.... thank you art..... thank you music, mompelt hij op het einde nog even, bijna als een p.s. bij de rest van het nummer. Daar kan je toch enkel blij van worden?

milo, wat een gewedlige nieuwe richting is hij ingeslagen op zijn nieuwe werk!

Wat een kwalitatief sterke stukjes Koen, enorm informatief

Nu al een superfijne, enthousiaste presentatie om te lezen idd, leuk!

Flugel is denk ik nog het bekendst van Alter Ego, waarmee hij met Rocker in 2004/2005 een van de grootste dancehits scoorde.

Puike prestatie trouwens!

Uit m'n hoofd zou ik zeggen dat er niemand in de buurt komt van het aantal aliassen van Flügel en Ferreira Artiesten als Caribou, Oh Sees en A$AP Rocky hebben er ook wel meerdere namen, maar die zijn nog op 1 hand te tellen. Richie Hawtin heeft er ook een hele hoop, maar die kon in SvhJ nooit potten breken.

En Prince zal het absoiute aantal wel overtreffen, maar die heeft hier nimmer de finale gehaald

9. Lido Pimienta feat. Li Saumet - Nada (29 punten, 11 keer genoemd)
(genomineerd door Koenr, nummer 1 van: Koenr, musicfriek)




Lido Pimienta begon haar carrière jong. Heel erg jong. Op haar 10e deed ze mee aan een lokale talentenjacht. Op haar 11e was ze de front'vrouw' van een hardcore-band, en op haar 13e gruntte ze heel Colombia naar huis. Via pop naar metal naar trip-hop, de jonge Lido consumeerde gretig alle muziek die op haar pad kwam. Op haar 16e werd ze geconfronteerd met haar obsessie voor 'Westerse' muziek, en deze quote wil ik jullie niet onthouden:


Vanaf dat moment raakte ze geïnteresseerd in haar 'eigen' cultuur, de koloniale geschiedenis, en Colombiaanse muziek. Ze omarmde traditionele muziekstijlen en ze begon samen te werken met verschillende, lokale artiesten. Maar Colombia was verwikkeld in een burgerloorlog, en Pimienta's moeder was genoodzaakt het land te ontvluchten. De familie belandde in Canada, waar ze rust vonden. Pimienta ging kunstgeschiedenis studeren en vond in Toronto langzaam haar plekje in de lokale muziek-scene. Ze werkte samen met lokale rappers en producers, tourde met ze door het land, en schaafde ondertussen rustig aan haar eigen projecten en visie. Drama in haar persoonlijke leven zorgde ervoor dat haar eigen werk niet zo snel van de grond kwam als ze hoopte, maar ze bleek vastberaden om alle obstakels te overwinnen.

Op haar debuutalbum, La Papessa (2016), schiet ze nog werkelijk alle kanten op, maar met Miss Colombia heeft ze dit jaar een ontzettend sterke, conceptuele plaat neergezet. Ze mixt folk, cumbia, en bullerengue met moderne electronic, en is daarbij niet vies van een flinke scheut drama. 'Pop Satanico' noemt ze het zelf. De plaat is minder experimenteel dan haar debuut, maar meer gefocust en nog steeds behoorlijk complex. Net als Pimienta's relatie met Colombia. "A cynical love letter to Colombia", zo omschrijft ze de plaat.

Nada is mijn favoriete nummer van de plaat, en ook mijn favoriete nummer van het jaar tot nu toe. Lido wordt hier bijgestaan door Li Saumet (bekend van Bomba Estéreo), de dames vullen elkaar perfect aan en hun woede is voelbaar. Voor de liefhebber is er ook nog een heel erg krachtige uitvoering van Nada op Colors verschenen.

Nog even een bedankje dat jullie zo lief waren om deze de finale in te stemmen deze maand.