6. Nightswimming



Pts. 298
Nom. 31
Nr. 1 van Jizze SBube

September's coming soon
I'm pining for the moon
And what if there were two
Side by side in orbit around the fairest sun?

Het is pas Februari Michael en Nightswimming heb ik precies 2 weken geleden gedaan met volle maan . Je dacht toch niet dat ik gek was? De 5e single van Automatic For The People zal altijd een speciaal plekje bij me houden .
Automatic For The People is een album over dood en verlies. Uit een recensie:

Automatic For The People might be the most quietly serene rock record about loss ever made. There is no fear in this music; death is the album's main character, but he's presented as a vehicle for self-empowerment (Try Not To Breathe), immortality (Man On The Moon), and spiritual fulfillment (Find the River). On Nightswimming, death returns to his home in the past, and memory is revealed as the last light emanating from a star that has burned out .

Wat een zalig, weemoedig nummer is dit, het ontroert me bijna altijd tot tranen toe. We beginnen het nummer met het afstemmen van de strijkers..vervolgens stilte en duikt Mike Mills op met een lieflijk circulair motief op de piano en Michael zingt "heartfelt" zijn prachtige lyrics met heerlijke nuances en fraseringen alsof hij daadwerkelijk een herinnering op een foto beschrijft (komt in de lyrics ook zelf voor). Na elke regel lijkt hij een pauze te nemen om naar adem te happen vanwege de adembenemendheid van de herinnering of het gevoel zelf. Een van zijn mooiste en meest persoonlijke lyrics vind ik. Vooral het stukje cursief onder het clipje is een hoogtepunt evenals het "You, I Thought I Knew You" gedeelte, waarna hij weer een volgende foto ter hand neemt en het met hetzelfde gevoel beziet. Ondertussen hebben we weer die heerlijk lieflijke strijkersarrangementen gehoord die dit album sowieso kenmerken en sluiten we passend nog weemoediger af met een prachtige hobo die zich een weg baant in het met maanlicht beschenen water. Bij de eerste paar noten van de hobo moet ik om een of andere reden denken aan "And we'll only be making it right" van Bonnie Tyler. Ik ben benieuwd of jullie dat er ook in kunnen horen .
Inmiddels ben ik dan zelf in een poeltje veranderd en compleet teruggegooid naar een bepaald jeugdgevoel. "Nightswimming deserves a quiet night". Dat gevoel verdient waarschijnlijk ook een stille nacht om het in zn totaal en in alles te kunnen ervaren, ook al probeert Michael het te benoemen en met prachtige woorden te omschrijven, omdat zijn hart vast openknalt vanwege de schoonheid ervan . Dankje Michael hiervoor. Kon ik, dan gaf ik je die 2 manen side by side in orbit around the fairest sun 

5. It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine)



Pts. 304
Nom. 36
Nr. 1 van Gretz Funky Bookie

De tweede single van Document komen we tegen op 5. Ik vind het opmerkelijk dat dit nummer nooit een hit is geweest, als je bedenkt hoe catchy het is, en als je bedenkt dat het inmiddels een van hun meest geliefde singles is. Het staat zowel bij spotify als op last-fm bij de top-5 meest beluisterde R.E.M.-tracks, en het werd ook live een staple, en vaste afsluiter van de set. Bij ons staat hij niet zó hoog, maar wel op een respectabele 27e plek. Het nummer stamt al uit het begin van de jaren 80, toen ze zo'n rant maakten onder de naam PSA, Public Service Annnouncement. Dat werkten ze tijdens de Document-sessies uit tot It's the End of the World as We Know It (And I Feel Fine), onder invloed van Dylan's Subterranean Homesick Blues. PSA zou later dan weer de blauwdruk vormen voor Bad Day, dat gek genoeg dan wel weer een hitje werd, hoewel het een stuk minder is dan It's the end of the World.
Ik vind het nog altijd een geweldige single, met die mooie drumintro, die heerlijke coupletten en het superieure refrein, waar ze het kunstje uit Harborcoat en Fall On Me (Mike Mills die als tweede stem heel wat anders zingt) nog eens herhalen. Dat vind ik hier nu juist het leukste stukje: Time I had some time alone!

4. The One I Love



Pts. 335
Nom. 36
Nr. 1 van niemand

De grote doorbraakhit vinden we terug op nummer 4. R.E.M. timmerde al een aantal jaren aan de weg in de VS en werd met elke plaat een beetje populairder. Maar met The One I Love werd in de VS echt de sprong gemaakt naar de miljoenenverkoop en de grotere podia, iets wat in Europa nog wel even zou duren. Het is een a-typisch lied voor R.E.M., niet zozeer muzikaal (het past helemaal bij de sound van Document) als wel tekstueel. Het enige lied van ze met Love in de titel, en daarnaast een voor hun doen vrij cynisch lied, met vooral de frase 'a simple prop to occupy my time' als opvallende dissonant. Dat vond Michael ook 'vrij hard' gaf hij al snel toe, en de band had zelf ook mixed feelings over deze hit, zozeer zelfs dat toen ze Pinkpop headlineden in 1989 dit nummer (tot dan hun enige hitje in Nederland) niet eens gespeeld werd (net als op veel van de Green-dates).
Toch is het een prachtig nummer. Een dijk van een song, met die geweldige massive drum-sound, de heerlijke gitaar en het cathartische 'Fire!' om lekker mee te schreeuwen. En daarmee past het ook perfect op 'vuuralbum' Document, met zijn Fireplace en firehouse.
Nooit geweten trouwens wat Mike zong in de Fire-gedeelten, maar als ik de lyricsites moet geloven is het 'she's comin' down on her own, now'. Nog maar eens goed luisteren 

3. Fall on Me



Pts. 356
Nom. 40
Nr. 1 van johan de witt Poek itchy MarcodB BrotherJohn

We kicken de top 3 af met Johan's nummer 1. Er zijn natuurlijk meer songs die het predicaat 'ultiem R.E.M.-liedje' verdienen, maar dit is er zeker een van. Alle componenten die de band zo geliefd maakten bij me zijn hier aanwezig. De heerlijke jengelende gitaar waar het nummer mee begint. Michael die - het moet gezegd - vanaf dit moment luid en duidelijk en vol bevlogenheid begint te zingen om zijn boodschap over te brengen. Mike die hier - zoals zo vaak - de show steelt in de harmonieën in het refrein, maar nu ook de hele bridge voor zijn rekening neemt. En Bill's drumwerk maakt het af, als de drums erin komen krijgt het nummer letterlijk een lift. Bill is trouwens ook te horen in de harmonieën, en dan weet je dat het een bijzonder nummer is, als ze alle drie zingen. Later in de top-10 krijgen we er nog zo eentje.
De tekst zou gaan over luchtverontreiniging, maar de sky zou hier ook gezien kunnen worden als metafoor voor vrijheid en onbezorgdheid, een beetje zoals we in King of Birds zien. Het geeft mij in elk geval altijd een een zorgeloos en onbevangen gevoel. Fall On Me kon me een kleine 30 jaar geleden al doen zweven en daar slaagt het nu nog steeds in.
Wat een pracht, en dat in iets meer dan 2,5 minuut.

2. Drive



Pts. 366
Nom. 38
Nr. 1 van Arno Casartelli dynamo d Salvadore dix ranboy aERodynamIC

De ongelukkige 2e plek is voor Drive, opener en leadsingle van Automatic For The People, van zichzelf wel top 10 waardig. Etta heeft gewonnen en mag een ritje maken met Driver 8 Michael Stipe .
Toevalligerwijs haalde het ook de 11e plek in de UK singleslijst, in Amerika deed ie t nog wat minder goed. Hieronder kun je wat lezen over de inspiratie van de song, ik zal wat meer ingaan op de song zelf.

Ik heb R.E.M. altijd wel als een avontuurlijke en reislustige band gezien en zeker niet stationair, vandaar dat ze vaak verschillende vormen van reizen aanhaalden in hun muziek, muzikaal verbeeld in de muziek, maar ook in hun lyrics...constantly moving, letterlijk en figuurlijk .

We beginnen dit album en nummer met een 1,2,1,2,3,4 en mooi helder baswerk en janglegitaarwerk, een diep geluid...constant in een soort loop. Michael valt al snel binnen en klinkt een beetje "morose". De sfeer is gezet, een harmonica zet vervolgens in en de drums van Bill vallen als harde, maar langzame druppels neer. Opvallend ook wel dat er toch veel stilte in het nummer lijkt te zitten, ook al is het geen seconde stil. Halverwege de song doen de vederlichte strijkers hun intrede en een heerlijk jankende electrische gitaar, zorgend voor nog meer dramatiek in de song en wordt er naar een hoogtepunt gewerkt..ik vind het een geweldige, duistere sfeer, vooral toen ik nog wat jonger was . Op het eind lijken we te eindigen waar we begonnen en wordt het weer kleiner en minimalistischer met nog een paar stuiptrekkingen tot het langzaam maar zeker wegsterft in de nachtelijke desolaatheid van het bestaan, met een vleugje melancholische lichtheid van de harmonica.

Ook de lyrics zijn obscuur en passend bij deze muzikale omlijsting, een perfecte cohesie, een beetje doelloos rondwaren voor de jeugd.."Nobody tells you what to do". "Maybe You're Crazy In The Head". Prachtig, prima het mag allemaal..helemaal in de beetje Psycho-sfeer van dit liedje, zoals ik het maar noem .

1. Find the River



Pts. 383
Nom. 37
Nr. 1 van vigil Simon77 Outlaw104 Bonk Dance Lover Bucquoy

En er kan er maar eentje bovenaan eindigen. Bij geen van ons beiden stond Find the River bovenaan, maar het is wel een adembenemend mooi nummer, veel mooier dan dit hebben ze ze niet gemaakt. Ik weet nog goed dat ik Automatic for the People voor het eerst hoorde. Nightswimming klonk al als een prachtig eindnummer (nagenietnummer zoals Luigi het zou noemen), en daarna kwam er een nóg mooier nagenietnummer. De tekst was me destijds ook op het lijf geschreven, want ik was net verhuisd naar de grote stad (You have to go to task in the city/ Where people drown and people serve) en het gaat over je eigen weg vinden in het leven.
De rivier kwamen we al eerder tegen in de R.E.M.-discografie, in So. Central Rain en in Cuyahoga, (ook beiden in mijn top-10 overigens) maar hier wordt de rivier-metafoor op een hele positieve manier gebruikt. Het nummer begint vrij conventioneel en rustig, maar al gauw ontstaat er een hele mooie, weemoedige sfeer, bijna Het Dorp-achtig  En het bouwt alleen maar, in het volgende couplet horen we de sublieme backing vocals van Mike Mills, het lijkt wel een koor zo mooi. Vervolgens krijgen we een geweldig crescendo dat in de laatste minuut plaatsvindt. Ook Bill Berry zingt mee (de lage tonen) en dan is de harmonie compleet. Misschien wel de mooiste minuut in de hele R.E.M.-discografie.
Een perfecte manier om hun beste album te beëindigen, en uiteraard ook de beste manier om dit topic af te sluiten:
All of this is coming your way!

Top band, top nummer 1, top pres(en)tatie!

Thanks Luigi

Iedereen bedankt voor het meedoen, mede namens mijn partner in crime johan de witt. Ik geef graag het stokje door aan Sandokan-veld die zo het eerste deel van het drieluik GH of R.E.M. gaat presenteren, te weten de I.R.S. years nee hoor geintje

Het woord is aan Brunniepoo

Top Luigi! En wat een snelle schrijver is die man

Gehoopte en heel fijne ontknoping van deze lijst. Bedankt voor de uitgebreide en persoonlijke presentatie!

Een mooie top drie als je de bovenste twee wegdenkt! Dank gebroeders De Witt.

Zo, wiki is weer redelijk bijgewerkt! Waren het nu 50 of 51 lijstjes?

Dank Johan en Luigi voor de mooie, lezenswaardige presentatie en alle inspanningen deze week

Ik raap je wel weer op poeltjesluigi  

Zo, dat is nog eens een animo, dat verwacht ik toch niet te halen met de nieuwste editie:

Greatest Hits of… Gillian Welch en David Rawlings.

http://www.gillianwelch.com/images/amgothic.jpg

Oorspronkelijk wilde ik een Greatest Hits over de onvolprezen Gillian Welch organiseren. Er waren twee redenen om dat niet te doen: haar niet heel omvangrijke oeuvre en het gegeven dat haar muziek toch moeilijk los gezien kan worden van die van echtgenoot (en muzikale partner) Dave Rawlings. Rawlings is immers prominent aanwezig op al haar platen en Welch op die van hem.

Dus: we maken er gewoon een gecombineerde Greatest Hits van.

Met vijf echte albums in vijfentwintig jaar kan Gillian Welch onmogelijk productief genoemd worden, maar gelukkig zijn er inmiddels al zes schijven met bonusmateriaal. Rawlings heeft inmiddels drie platen uitgebracht en dan is er nog het gezamenlijke All the Good Times uit 2020. Deelgenomen aan deze editie kan worden door alle nummers van elk van deze platen. Nummers op tributealbums waar op zijn minst één van beiden prominent genoemd worden, mogen ook meedoen. Allerhande livecovers liever niet.

We spelen volgens het bekende concept:
Er is een startlijst van twintig nummers, drie van elk van de albums onder Welch’s naam, in totaal vier onder die van Rawlings en één van All the Good Times.

In de nominatieronde mag iedereen tien nummers nomineren die nog niet in de startlijst voorkomen. De tien nummers met de meeste punten gaan door naar ronde twee. Deadline voor de eerste ronde is maandagavond 20.00.

De startlijst:
Bells of Harlem (Dave Rawlings Machine)
Caleb Meyer
Cumberland Gap (David Rawlings)
Everything Is Free
Hello in There (Gillian Welch & David Rawlings)
I Dream a Highway
I'm Not Afraid to Die
Look at Miss Ohio
Method Acting / Cortez the Killer (Dave Rawlings Machine)
My Morphine
One More Dollar
Pass You By
Revelator
Scarlet Town
Tear My Stillhouse Down
The Way It Goes
The Way It Will Be
The Weekend (Dave Rawlings Machine)
Wayside / Back in Time
Wrecking Ball

Tags in ieder geval voor: Lura, Renoir, henk01, spinout, ouwekock, Rudi S, harm1985, Madjack71, AOVV, NewYorkCityLight, Stijn_Slayer, Kronos, The Eraser, Cor, staralfur, Choconas, L_T_B, indana, LucM, hmaeghs, Marco dB, Shangri-la, GrafGantz, wendyvortex, dix
maar natuurlijk is iedereen welkom om een bijdrage te leveren...

(en kan één van de moderators de titel veranderen? Casartelli, Soledad?)

Wat een masterclass van luigi en johan. 50+ lijstjes verwerken en een fantastische presentatie. Genoten! De hele week was trouwens top

Edit: toch 50 lijstjes, want in de post van remcodulac staat 3x een top 15

Bedankt mannen voor een geweldige presentatie! En na mijn favoriete band komt gewoon mijn (bijna) favoriete zangeres er achteraan. Het kan niet op.

Dus eigenlijk 52

Find the River op 1 bij GH R.E.M.? En Drive staat op 2. Dit zijn de stemmen bij het album Automatic For the People:

Drive (451 stemmen)
Nightswimming (385 stemmen)
Man on the Moon (382 stemmen)
Everybody Hurts (301 stemmen)
Find the River (237 stemmen)
.....

Opvallende nummer 1 van de GH kan je dus wel zeggen.

Anyhow: luigifort en johan de witt: wederom bedankt!

Dank voor deze heerlijke greatest hits editie luigifort en johan de witt ...mooie presentatie ook... en dat alles ondanks de matige nr 1

Je kunt natuurlijk ook *te* letterlijk copy/pasten uit een ander topic

All the Good Times Are Past and Gone (Gillian Welch & David Rawlings)
Barroom Girls
Bodysnatchers (Dave Rawlings Machine)
By the Mark
Candy (Dave Rawlings Machine)
Miner's Refrain
Orphan Girl
Rock of Ages
The Trip (Dave Rawlings Machine)
Whiskey Girl

Black Star
Dark Turn of Mind
Didn’t I
Down Along the Dixie Line
Elvis Presley Blues
Hard Times
I Just Want You To Know
Picasso
Señor (Gillian Welch & David Rawlings)
Tennessee

Geweldige presentatie en mooie winnaar. Dank, luigifort en johan de witt!

Argh! Ik ben dit helemaal uit het oog verloren. Man on the Moon zou mijn nummer één geweest zijn.

Probeer ik tóch even deze erdoor te sneaken:
Pocahontas
Billy

Beiden van The Revalator Collection

En verder:
Annabelle
I Want to Sing that Rock and Roll
My first lover
Make Me a pallet on your floor
Lowlands
I made a Lover's Prayer
One Little Song
Valley of Tears

Moet overigens bekennen dat ik ondanks de exorbitante aanschafprijs nog té weinig aandacht heb geschonken aan Boots No. 2

Ik heb helaas de finale moeten missen , maar met veel plezier het e.e.a. terug gelezen.
Jullie hebben er weer veel werk ingestoken waarvoor ik mijn hoed afneem en een buiging maak voor het hier geliefde duo luigifort en johan de witt

Fijne presentatie, Johan en Luigi!