Welk nummer?

Song #1, kende ik in de versie van Magnapop vóór het origineel, en ook nog gecovered door Garbage...

1. Waiting Room
2. Turnover
3. Arpeggiator
4. Blueprint
5. Argument
6. Provisional*
7. Epic Problem
8. Exit Only
9. Break
10. The Kill

Ik stem misschien morgen.

1 Waiting Room
2 Repeater
3 Bad Mouth
3 Turnover
4 Argument
5 Dear Justice Letter
6 Full Disclosure
7 The Kill
8 Do You Like Me
9 Blueprint
10 Break

Overigens, dit filmpje van YouTube’s beste muziekkannaal Trash Theory (toch Don Cappuccino?) heeft ervoor gezorgd dat mijn interesse in Fugazi pas echt in een stroomversnelling is geraakt. Misschien heb ik ze hierdoor zelfs ontdekt, al weet ik dat niet meer zeker. Hoe dan ook, ik kan iedereen aanraden de link eens aan te klikken, een geweldig inkijkje in de filosofie en werkwijze van de band. Voor zij met weinig tijd een korte samenvatting met mijn favoriete wetenswaardigheden uit de clip:

- Guy Picciotto was eerst de hypeman voor de band, als een soort hardcore punk-parodie op Public Enemy’s Favor Flav, voordat hij als tweede gitarist ingelijfd werd

- Ron Ashton van The Stooges was de gitaarheld van MayKaye en Picciotto toen ze Fugazi startten

- De oorspong van de net iets te lange pauze aan het begin van Waiting Room: het was een foutje tijdens het opnemen van de demo-versie, die ze in de uiteindelijke versie gelaten hebben omdat producer van de sessie Ted Nicely ermee dreigde dat het nummer op deze manier nooit airplay zou krijgen op de radio.

- Het songwritingproces bij Fugazi: ieder bandlid bracht constant riffjes, zanglijnen, strofes en dergelijke aan, met al deze stukjes en beetjes gingen ze vervolgens aan de slag om nieuwe nummers letterlijk in elkaar te knutselen. Als doorgewinterde fan luisteren naar opnamesessies van Fugazi is blijkbaar echt een ontzettend rare ervaring, omdat je plots bijvoorbeeld de riff uit afgewerkt nummer X kan horen in combinatie met het refrein van afgewerkt nummer Y, met de break uit afgewerkt nummer Z in combinatie met verses die je nooit eerder gehoord hebt, behalve dat ene stukje dat in nummer Q zit, enzovoort.

- Daarna werden nummers soms jarenlang live gespeeld, voor ze uiteindelijk op een album belandden. Soms in bijna compleet dezelfde vorm, soms sterk afwijkend. Zeer Radioheadeque, of is Radiohead net Fugazi-esque?

- Sommige ‘songonderdelen’ waar Fugazi mee aan de slag ging bleken echte ‘liedjesmoordenaars’ te zijn. Flarden die op zichzelf goed klonken, maar niet te combineren leken met andere ideeën. Zo zeulde de band eens bijna tien jaar lang een riffje mee dat in combinatie met andere ideeën steeds doodsloeg. Pas op allerlaatste plaat The Argument wisten ze er kaas van te maken, en werd er beslist de working title die het nummer altijd had gehad, te behouden als officiële songtitel. Het nummer in kwestie? Epic Problem.

- Fugazi repeteerde vier tot zes uur per dag, vier dagen per week.

- Ze waren hierdoor zo ontzettend op elkaar ingespeeld, dat ze geen setlists gebruikten, want die hadden ze niet nodig (ergens in de verte sterft nu een stukje van Gretz).

- Begonnen ze met een nummer als Joe #1, dan indiceerde dat vaak dat de band in een goede bui was, en er veel fanfavorieten gespeeld zouden worden. Openden ze met iets als Break of Do You Like Me, dan leidde dat vaak tot meer agressievere, confronterende shows.

- Een kaartje voor een Fugazi-concert kostte nooit meer dan het equivalent van vijf dollar. Voor vijf dollar konden ze gerust een avond sucken, zo was de redenering.

- Door geen merch aan te bieden en geen security in te huren, konden ze de prijs overigens gemakkelijk drukken. De bandleden traden zelf op als hun eigen security: als er in de zaal iemand vervelend deed, dan legden ze het concert even stil en spraken ze die mensen aan. Je kan dan wel nog zo arrogant zijn om je niks aan te trekken van de klachten van de mensen rondom jou, maar als je door de FUCKING BAND ZELF aangesproken wordt op je gedrag, dan piep je inderdaad wel heel snel een paar toontjes lager, lijkt me. Briljante oplossing.

Maar goed, ik wilde eigenlijk vooral nog een tagrondje houden. Doen jullie ook mee met de finale?

itchy, wendyvortex, EttaJamesBrown, niels94, bennerd, frolunda, Dudeness, Ataloona, Johnny Marr, aerobag, jordidj1, 123poetertjes, Snoeperd, Choconas, Teunnis, ranja, Shaky, andere gegadigden?

even kijken of ik zin kan maken, als song #1 als niet de moeite waard voor de finale wordt beschouwd door zowel Arthur als Wendy vraag ik me af of het überhaupt interessant voor mij is.

Dit doet me er wel aan denken dat er nog wat Fugazi-albumpjes zijn die ik nodig moet checken... Kan echt niet beloven dat ik hier voor zaterdag een top 10 van kan bakken, ken denk ik iets minder dan de helft van de nummers, maar wie weet

Ik was net rustig een Perry Como album aan het luisteren, komt dit er opeens tussendoor fietsen... Lekker hoor!

Van te voren dacht ik dat mijn nummer 1 van Fugazi toch wel onaangetast zou blijven, maar nondejuu wat komen nummer 2 en 3 dichtbij. Stiekem op wat meer materiaal van 13 Songs gehoopt in de finale, al heb ik me hier ook uitstekend mee geamuseerd.

1. Waiting Room
2. Arpeggiator
3. Do You Like Me
4. Place Position*
5. Argument
6. Turnover
7. Break
8. Provisional*
9. The Kill
10. Merchandise*

Eenmaal alle nummers gehoord hebbende voeg ik toe: en gauw ook!

Ik moet met schaamrood op de kaakjes bekennen, dat ik eigenlijk alleen de albums The Argument en
Red Medicine ken. (En van die laatste zijn mijn favie nummers alweer vakkundig de nek om gedraaid zie ik). Ik ben echter de playlist momenteel over de speakers aan het blasten, dus de fugazi-lacunes worden gevuld

Iedereen die dacht dat ik voor vandaag uitgeschreven was over Fugazi, heeft het mis:

1. Waiting Room

Ondanks dat ik altijd roep dat Fugazi zoveel meer is dan Waiting Room, vind ik dat liedje ook gewoon het beste wat ze ooit gedaan hebben. Een waar genreoverstijgend anthem waar alles aan klopt. Maareuh, ze zijn ook zoveel meer dan Waiting Room hoor!

2. Blueprint

Dat eenzame gitaartje aan het begin van Blueprint klinkt nog als iets dat niet misstaan had op pakweg Parachutes van Coldplay, daarna breekt het nummer open en wordt het wat ruwer, maar daarom niet minder emotioneel. Wie raapt me op, ik ben gevloerd.

3. Do You Like Me

Red Medicine heeft als enige Fugazi-plaat slechts één nummer in de finale, gelukkig is het wel meteen een van de hoogtepunten van die plaat. Heerlijke agressie! Verder worden van dat album voornamelijk Bed For The Scraping (een andere potentiële top 3-kandidaat) en afsluiter Long Distance Runner door mij gemist in deze finale.

4. Repeater

Ook een van hun meest meezingbare, en gevoelsmatig ook meest iconische, nummers. ONE TWO THREE (en bij mij op four) REPEATER!

5. Epic Problem

Wat Waiting Room was voor de vroege Fugazi, was Epic Problem een beetje voor de late Fugazi: zo’n nummer dat meteen lekker in het gehoor ligt, gemakkelijk enthousiast maakt, en gemakkelijk niet-ingewijden over de streep lijkt te kunnen trekken.

6. Place Position*

Tijdens een vrij lange periode van werkloosheid twee jaar terug, die ook nog eens samenviel met de coronacrisis, ben ik als bezigheidstherapie begonnen aan het script voor een zelfverzonnen serie, waar op een gegeven moment een van de hoofdpersonages, een tienermeisje, nogal wat emotionele stress te verduren kreeg. Ze gaat uiteindelijk naar haar kamer en zet End Hits van Fugazi op, waarop ze wild om haar heen begint te dansen op de tonen van Place Position. Omdat me dit het ideale nummer lijkt om door te boxen te laten schallen wanneer je alles gewoon wanhopig van je af wenst te slaan. Wie weet ooit bij u op de beeldbuis (maar hoop zeker niet te hard).

7. Exit Only

Steady Diet Of Nothing is misschien wel mijn favoriete Fugazi-plaat, dus leuk dat er toch drie nummers van dat album tot in de finale geraakt zijn. Mijn twee absolute topfavorieten Polish en Steady Diet zijn dan wel afwezig, maar wat er wel instaat is ook geweldig, deze Exit Only voorop.

8. Reclamation

Reclaimation zit daar maar net onder overigens, want heerlijke combinatie van dubstrofes met posthardcore-gitaarmuren en hardcorepunk-vocalen.

9. Arpeggiator

Cheesy? Bwa, Arpeggiator is vooral heerlijk gitaargescheur vind ik, een beetje de Jessica (Alman Brothers Band) van Fugazi, ook zo’n nummer dat eeuwen lijkt te kunnen (en mogen!) doordenderen op volle snelheid.

10. Argument

Zo rustgevend en onheilspellend tegelijk, heerlijke track.

11. Dear Justice Letter*

Een muzikale brief gericht aan de liberale rechter William J. Brennan van het Amerikaanse hooggerechtshof, die in 1991 net op pensioen was vertrokken en wiens plaats spoedig ingenomen zou worden door een republikeinse conservatieveling. Niet dat ik echt op de tekst let in dit nummer, ben te druk met headbangen en wild door de kamer stuiteren.

12. Merchandise*

Het antwoord op de vraag waarom Fugazi nooit merch had, Johnny Marr. Kort antwoord: commercie is vies, en you are not what you own. Doorheen hun carrière stonden de major labels doorlopend in de rij om de band in hun stal onder te brengen, maar daar moesten de mannen niks van weten.

13. Turnover

Ian MacKaye is uiteraard een eindbaas, maar dat is Guy Picciotto ook hoor. Wat een coole stem heeft die man, zeker ook hier. PASS IT ON! SHOVE TO SHELF IT!

14. Full Disclosure*

Eén van de beste ‘oehhhhhhh’-nummers van de jaren ’00!

15. The Kill

The Argument heeft gevoelsmatig meer rustpuntjes dan andere Fugazi-platen, maar aan spanning wordt gelukkig nooit ingeboet. Benieuwd waar ze geëindigd zouden zijn als ze niet ‘on hiatus’ (lol, wie gelooft dat nog) waren gegaan. Dat gitaartje doet me altijd denken aan Albatross van Fleetwood Mac trouwens.

16. Provisional*

Smaakmaker op hun tweede EP Margin Walker, en de compilatie 13 Songs, die ik eigenlijk nog veel te weinig geluisterd heb, besef ik dankzij deze editie. Zal spoedig verandering in komen!

17. Public Witness Program

In On The Kill Taker is op dit moment het Fugazi-album waar ik het minste mee heb. Zo is dit bijvoorbeeld een heerlijke, scheurende hardcorekraker, maar ik voel het net wat minder dan gelijksoortige nummers op andere albums van hen. En tja, dan eindig je in ronde 3 van het GH-topic ook gewoon ergens onderaan bij mij.

18. Break

Het is niet omdat ik deze noemde in mijn eliminatielijstje, dat ik dit geen mooi nummer vind. Kort maar (net wat minder) krachtig (dan de rest). Komt op het album (End Hits ) beter tot zijn recht.

19. 23 Beats Off

Zeker een lekker nummer, maar dat einde is te stuurloos noisy vind ik, ook dit is eentje die beter werkt in de albumcontext dan zo los hier mijn inziens.

Iets teveel scherpe randjes, die Fugazi. Met de juiste dosering lust ik het wel.

1. Provisional*
2. Turnover
3. The Kill
4. Public Witness Program
5. Reclamation
6. Merchandise*
7. Epic Problem
8. Waiting Room
9. Dear Justice Letter*
10. Blueprint

Ik was enkel bekend met 13 Songs en Repeater, beide fantastisch, laatstgenoemde zie ik als zelfs een van de beste platen die ik ken. Dus verdacht veel van die plaat bovenaan, ik kan er niks aan doen.

Aan de rest ben ik nooit toegekomen. Gewoon, omdat je niet overal de hele tijd maar aan toe kunt komen - helaas. Maar ik ga de komende tijd zeker meer albums checken, want dit was een heerlijk lijstje om even in te duiken. Erg lastig op volgorde te zetten wel, met name voor de onderste plekken kan ik eigenlijk nauwelijks kiezen.

Inclusief diepgaand commentaar:

1. Blueprint - al jaren mijn favoriet van Fugazi, top 100-track aller tijden denk ik zelfs
2. Waiting Room - ijskoude klassieker, en terecht
3. Turnover - dat toch vrij rauwe punkrock als dit zo hemeltergend mooi kan zijn, hè
4. Repeater - zet nog even de spotlights op hoe abnormaal strak deze band speelt, ook een terecht klassiekertje
5. Dear Justice Letter - haast Slintiaans grimmig gitaarwerk hiero, pfoe
6. Exit Only - wat een godsgruwelijk vette sound heeft deze band toch. Lekker noisy en ruw, deze, met heerlijk hoekige hard-zacht dynamiek
7. Epic Problem - de 'song killer'-riff dus, al weer ik nou nog niet welke het precies is. Van het jankende gitaartje na elke 'stop' ga ik in elk geval heel vies kijken, op een goede manier.
8. Merchandise - Nu ja, gewoon weer een waanzinnig lekkere track van Repeater. Tof wel, een band met zulke duidelijke denkbeelden die overal in terugkomen: ik zag onder die YouTube-video die Arthur plaatste dat ze het filmpje opnieuw hadden geupload, bij de eerdere versie werden advertenties getoond en daar had het Discord-label van MacKaye voorspelbaar genoeg bezwaar tegen
9. Provisional - nog zo'n onmisbaar gouden nummertje uit de beginperiode
10. Public Witness Program - wat een energiestoot! En wat komen ze weer met waanzinnig gitaarwerk, zo iets over de helft.

Hahaha was me helemaal niet opgevallen maar wat een geweldig detail. Zit nu ook even door die comment section te scrollen en die is om duimen en vingers bij af te likken :





En mijn favoriet:

1. Turnover
2. Blueprint
3. Waiting Room
4. Full Disclosure*
5. Exit Only
6. Provisional*
7. Argument
8. Dear Justice Letter*
9. Public Witness Program
10. Do You Like Me

Waiting Room is uiteraard een fenomenaal nummer en de logische winnaar, maar dat moment na een halve minuut in Turnover wanneer die snijdende gitaren invallen, daar gaat weinig boven.

1. Turnover
2. Waiting Room
3. Blueprint
4. Full Disclosure*
5. Merchandise*
6. Do You Like Me
7. Provisional*
8. Epic Problem
9. Public Witness Program
10. The Kill

Zelden was het onderlinge niveauverschil zo klein in een GH-finale. Toen ik deze week een paar albums probeerden (naast de voor mij al eerder bekende 13 Songs en Repeater), viel me dat ook al op bij de albums. Ik heb nu nog geen idee welk album mijn favoriet is.

1. Repeater
2. Argument
3. Break
4. Turnover
5. Reclamation
6. 23 Beats Off
7. Waiting Room
8. The Kill
9. Do You Like Me
10. Place Position

Ik kom vanavond (laat) nog stemmen.

Fugazi is een band waar ik meer van afweet dan van gehoord heb. Op zich best verrassend, aangezien ik wel de Rites of Spring-discografie (End to End) op CD heb, maar in de lawine van bands en releases kan het soms wel eens gebeuren dat bepaalde bands gewoon niet aan de orde komen. Daarom was dit een ideaal moment voor een spoedcursus Fugazi. Over het algemeen was ik eerlijk gezegd nog niet helemaal overtuigd. Ik vind vooral op instrumentaal gebied de band interessant uit de hoek komen, waarbij ik invloeden hoor van bands als Gang of Four en Sonic Youth. Ook hoor ik duidelijk waar bijvoorbeeld een black midi op een track als Near DT, MI zijn inspiratie heeft gehaald, dat is bijna een Fugazi-track die naadloos tussen deze negentien had gepast. Toch merkte ik dat ik vaak de ideeën aansprekender vond dan de uitvoering, en vooral de vocalen vond ik vaak een zwakker punt. Misschien verandert dat na meerdere luisterbeurten, maar dit is in ieder geval de ranking na één beluistering. The Argument is in ieder geval een Fugazi-plaat waar ik interesse in heb en ik zeker in de komende tijd eens ga beluisteren.

1. The Kill (heerlijke lome groove, interessante dromerige texturen in het gitaarwerk, vocalen zijn chill, in tegenstelling tot een groot gedeelte van de negentien tracks waar ik de vocalen het zwakste punt vind. Heeft een bepaalde psychedelische allure die zich echt onderscheidt van de overige tracks en mij zeer goed ligt.)
2. Epic Problem (goede drive, interessant stekelig gitaarwerk, krachtige vocalen, nummer heeft een constante flow, maar ook interessante kwinkslagen.)
3. Waiting Room (deze kende ik al wel, lekker groovend nummer.)
4. Do You Like Me (begin liet me raden waar het heen ging, gaat daarna erg lekker op gang, goede balans tussen stekelig en groovend en houdt constant momentum.)
5. Turnover
6. Reclamation
7. Place Position
8. Arpeggiator
9. 23 Beats Off
10. Merchandise

Op de één of andere manier word op deze site soms een link gelegd tussen Fugazi en mij. Ik vind het een hele goede band waarvan ik ook het één en ander in huis heb, en het enige concert dat ik van ze heb gezien was fantastisch. Toch horen ze niet tot mijn topfavorieten: daarvoor heb ik te veel moeite met de zang van zowel Ian MacKaye als Guy Picciotto, die ik gewoon lastig vind om naar te luisteren.

Mijn favoriete plaat is het lekker experimentele, naar alle kanten uitwaaierende en bij vlagen dubby/wazige End Hits. Die boeit altijd!

De volgorde hieronder was best een epic problem...

1. Blueprint
Mooi opbouwend, slepend nummer dat opbouwt naar een geweldige climax.

2. Place Position*
Fugazi op z'n meest poppy

3. Do You Like Me
Ja, maar de rest van Red Medicine doet mij weinig,

4. Turnover
Fugazi op z'n meest emo

5. Exit Only
6. Repeater
1-2-3-Repeater en dan dat bijna Afrikaanse gitaarloopje

7. Waiting Room
Wie kent 'm niet

8. Dear Justice Letter*
9. Epic Problem
Dat was dus deze volgorde

10. Provisional*

1. Merchandise*
2. Blueprint
3. Provisional*
4. Dear Justice Letter*
5. Reclamation
6. Turnover
7. Waiting Room
8. Exit Only
9. Epic Problem
10. 23 Beats Off

Niks met mij van doen. Ik ben net terug van vakantie. Ik heb de afvalronde niet meegedaan (of de oppas moet zich voor mij hebben uitgegeven).

als arcade monkeys al uit de dood opstaat om een lijstje te droppen, kan ik toch ook echt niet achter blijven.

1. Do You Like Me
2. Epic Problem
3. Waiting Room
4. Argument
5. Turnover
6. Arpeggiator
7. Exit Only
8. Break
9. Repeater
10. Public Witness Program

Fugazi kende ik voor deze week nog helemaal niet zo goed, ondanks de twee albums die ik in de kast heb staan. Deze Greatest Hits was daarmee een grote ontdekkingstocht, die een aantal glimmende parels heeft blootgelegd. Ik ben vooral ondersteboven van Turnover en Blueprint van het debuut, daar moet ik maar snel eens achteraan. Ook twee van de End Hits bevallen me bovenmatig goed, dat album moet ik ook maar eens proberen. Waiting Room blijft bij nadere beluistering, tot mijn eigen verrassing, toch een beetje achter bij de echte toppers, al is het zonder meer een goed nummer. Hoe dan ook, heel fijn, deze week vol Fugazi! De albums die ik nog niet ken, gaan op de luisterlijst.

Overigens, voor wie Fugazi kan waarderen nog even een tip: luister ook eens naar het werk van Mission Of Burma, in het bijzonder Signals, Calls and Marches (1981) en Vs. (1982).

01. Turnover
02. Blueprint
03. Arpeggiator
04. Break
05. The Kill
06. Exit Only
07. 23 Beats Off
08. Waiting Room
09. Reclamation
10. Dear Justice Letter*

Nog twee uurtjes tot de deadline en jongens wat is het spannend!

Stembussen gesloten!

Greatest Hits of Fugazi: finale

19. 23 Beats Off (12) (4)
18. Public Witness Program (13) (5)

Nou, veel liefhebbers van In On The Kill Taker (1993) waren hier duidelijk niet te vinden, getuige de twee laatste plekken voor de twee enige nummers van die plaat in de finale. Of werden de verkeerde afgezanten uitgestuurd?

17. Full Disclosure* (19) (3)

The Argument (2001) scoorde met vier nummers in de finale alleraardigst. Full Disclosure is de eerste van die vier die we tegenkomen. Het minst genoemd van alle finaleliedjes, maar wel telkens met vrij hoge scores.

16. Place Position* (26) (5)

Nu een blokje van vier nummers waar alles zeer dicht bij elkaar lag. De eerste van drie End Hits (1998) opent dit bal.

15. Reclamation (28) (6)

Reclamation was de voorlaatste song in deze finale die punten kreeg. Hoewel het daarna iets beter ging, zat een eindspurt er ook niet bepaald in voor deze eerste van Steady Diet Of Nothing (1991).

14. Dear Justice Letter* (28) (7)

Met evenveel punten, maar net één keertje vaker genoemd, vinden we op plek 14 albumgenoot Dear Justice Letter.

13. Break (31) (7)

En met een beetje, maar niet veel, voorsprong eindigen we het dicht-bij-elkaar-bal door boos maar euforisch alles stuk te slaan met Break, die andere End Hit. Zowel deze als Steady Diet hebben zo nog maar één ijzer in het vuur.

12. Merchandise* (35) (7) en de nummer 1 van wendyvortex

En met een klein beetje, maar net ietsje meer, voorsprong vinden we pas op 12 de eerste van legendarisch debuutalbum Repeater.

11. Exit Only (36) (8)

Oh, maar wat is dit, een nieuw dicht-bij-elkaar-bal is begonnen! Exit Only scoort net één puntje meer (ondanks het gebrek aan een nummer 1-notering) dan Merchandise en kan zo nog net aan de top 10 ruiken. Dit betekent ook dat Steady Diet Of Nothing het eerste Fugazi-album wordt dat al zijn spelers verliest, en daarmee ook hun enige album is die niet vertegenwoordigd is in de top 10. Auw! Maar hij staat toch maar mooi als allerhoogste Fugazi in mijn album top 500, op plek 98.

10. Provisional* (38) (8) en de nummer 1 van EttaJamesBrown

13 Songs leek even op weg één van de hofleveranciers van deze editie te worden, maar de meeste van die 13 liedjes die in de nominatieronde naar voren werden geschoven, overleefden de eliminatieronde helaas niet. Provisional was één van de twee overlevers, en belandt zelfs nipt in de top 10 door enkele hoge scores, waaronder een nummer 1-positie van Etta! Ook de hoogst genoteerde nominatie, trouwens.

9. Arpeggiator (40) (7)

Het scheurende Arpeggiator mag zich de meest succesvolle End Hit van deze editie noemen. Minder genoemd dan de nummer 11 en 12, maar gemiddeld genomen net iets hoger in de lijstjes geplaatst dan die twee songs.

8. Argument (41) (8)

Zo, weer eentje van The Argument. Dat was lang geleden! En zie alles eens dicht bij elkaar liggen qua punten! Echt elke stem telde deze editie.

7. The Kill (43) (9) en de nummer 1 van Don Cappuccino

Deze keer is het iets minder lang wachten op de volgende van The Argument, de Fugazi-plaat die zelfs bij professor Don de interesse wist te wekken. Ze weten het wellicht niet, maar dat is een mooi compliment

6. Repeater (44) (7) en de nummer 1 van Teunnis

Samen met de nummer 9 het minst genoemd van de hele top 10, maar de titelrack van Repeater (1990) reeg de hoge scores aan elkaar en beland zo pardoes op een boogscheut van de top 5! Maar echt letterlijk op een boogscheut.

5. Epic Problem (45) (10)




En zo is ook The Argument uitgespeeld. Epic Problem werd vaak genoemd, maar is ook het hoogst genoteerde nummer zonder toppositie, en daar zat hem een beetje het epische probleem om deze editie echt hoge toppen te kunnen scheren.