Marco dB schreef:
Echt een 12 inch met meerwaarde.

Poek schreef:
92. Dinosaur Jr. – Lotta Love (1989)

Vijfde verschijnen in dit draadje voor Dinosaur jr.
Noise pop #4

We hebben vast allemaal wel eens meegemaakt dat je een nummer goed vindt en er later achterkomt dat het een cover is. Maakt dat uit voor de waardering van het nummer? En maakt het nog uit hoe onderscheidend de cover is? Er zijn covers die zich nauwelijks onderscheiden van het origineel, zoals The Twist van Chubby Checker (hoewel die zich in verkoopcijfers wel erg onderscheidde). Er zijn ook genoeg voorbeelden van covers waarbij het origineel een heel ander genre is dan de uitvoerende. Een metalband die Henk en Henk covert of Frans Bauer die Rammstein nadoet, zulke covers zijn niet per se goed maar meestal op zijn minst wel vermakelijk. Valt de versie van Lotta Love door Dinosaur Jr. ook in de laatste categorie?

Er is een Dinosaur Jr. met en een Dinosaur Jr. zonder Lou Barlow. Nou ben ik niet de juiste persoon om over het verschil te schrijven, want zo goed ken ik de band niet, maar van wat ik ken denk ik die met toch wel een stuk beter te vinden. Ergens in 1989 werd Barlow uit de band gezet, wat goed nieuws was voor Lo-fi-liefhebbers, want zo kon hij al zijn aandacht aan Sebadoh besteden. Sinds 2005 is Barlow overigens weer terug in Dinosaur Jr.

In 1978 verscheen het country-album Comes a Time van Neil Young met daarop Lotta Love. In hetzelfde jaar bracht Nicolette Larson een zoete versie uit die het goed deed in de Amerikaanse hitlijst met nummer 8 als hoogste positie. De versie van Dinosaur Jr. is nogal anders.

Eind jaren ‘80, begin jaren ‘90 had je nogal veel tributealbums waarin (meestal alternatieve) artiesten hun versie lieten horen van nummers van een bekende artiest. Misschien bestaat het verschijnsel nog steeds, maar destijds kocht ik zulke albums graag. Op The Bridge: A Tribute to Neil Young staan covers door o.a. Soul Asylum, Victoria Williams, Nick Cave, Sonic Youth. En de band die niet mocht ontbreken op het tributealbum van de man die naast Ome Neil en Godfather of Grunge ook Dinosaur Sr. als bijnaam heeft, met wat waarschijnlijk de afscheidsopname van Barlow was (zie zijn aantekeningen hierover.)

Jr. staan bekend als goede coveraars (in ieder geval in huize Poek), hun Byrdscover is ook geweldig (een grote favoriet van Gene Clark) en hun versie van Just Like Heaven werd zelfs een hit. En dan dus Lotta Love. Het werd gezongen (als je het zingen kunt noemen) door een vriend van de band, Arthur Horwitz, helaas recent overleden aan Covid-19. Nu hou ik best wel van mooie zang, en dat is dit dus niet, maar als fan van Ome Neil ben ik wel wat gewend op zanggebied. En de zang past eigenlijk best wel bij de gitaren. En dus ben ik het eens met Dinosaur Sr.: deze cover is niet gek, maar geniaal!

(embed)

ArthurDZ schreef:
Ik probeer aan te haken in ronde 2!

Poek schreef:

Moeten het er tien zijn? Want ik wil graag alleen hun covers nomineren:

arcade monkeys schreef:


Ik weet niet of hier regels over bestaan, maar ik zal je nominaties meenemen. Bij deze is drie stuks vastgelegd als het minimum aantal!

EttaJamesBrown schreef:


Jij bepaalt deze week de regels. Dat is de regel.

EttaJamesBrown schreef:

5. Get Me

arcade monkeys schreef:


Deze staat al in de startlijst, dus als je wil mag je hem nog vervangen.

Johnny Marr schreef:
Tja, Watch the Corners mag toch wel niet ontbreken.