10. In the Wee Small Hours of the Morning (1955)
https://img.discogs.com/8KGjzOOjV6--vL8UyKVrEtkcmBw=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1376047-1336953366-1209.jpeg.jpg

Punten: 60
Aantal stemmen: 11
Album: In the Wee Small Hours
Muziek: David Mann
Tekst: Bob Hilliard
Nummer 1 van: Edgar18

Alle liedjes op In the Wee Small Hours zijn standards, met uitzondering van het titelnummer. Dit werd geschreven door David Mann, voorheen de persoonlijke pianist van president Harry S. Truman. Het heeft een luie, lethargische stemming. Het arrangement van Nelson Riddle draagt hiertoe bij met warme strijkersklanken en de dromerige tonen van een celesta. Het trage tempo gaf Sinatra vrijheid van expressie. Mogelijk haalde hij inspiratie uit z'n turbulente huwelijk met Ava Gardner, maar dat is speculatie.

9. I’ve Got You Under My Skin (1956)
https://img.inbook.pl/i/inbook/big/14/14afdccd201607f1cd40b6294883e600/jpg

Punten: 67
Aantal stemmen: 16
Album: Songs for Swingin’ Lovers!
Muziek: Cole Porter
Tekst: Cole Porter
Nummer 1 van: Dirruk, Superbitch

Cole Porter schreef dit voor de musical Born to Dance. De originele versie van Virginia
Bruce was nog romantisch met veel vibrato. Sinatra zong het voor het eerst op de radio in 1946, maar de beroemdste versie is die met het orkest van Nelson Riddle. Die gaf er een andere draai aan met een swingend ritme en een kleurrijke orkestratie. Milt Bernhart speelt een trombonesolo. Sinatra laat hier horen hoe hij in een zeer ontspannen stijl kan zingen met een strak gevoel voor ritme. Recentere versie werden opgenomen door Neneh Cherry en Diana Krall.

Je hebt er een goed tempo in. Mooie stukjes.

In the Wee Small Hours of the Morning was vorige editie nog de nummer twee! De spelers van toen hadden er duidelijk meer kijk op .

8. The September of My Years (1965)
https://img.discogs.com/jHuRpC3yhBBlNRy4H-WR5UoSJtk=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-804774-1284629678.jpeg.jpg

Punten: 74
Aantal stemmen: 12
Album: September of My Years
Muziek: Jimmy Van Heusen
Tekst: Sammy Cahn
Nummer 1 van: vigil, wendyvortex

Jimmy Van Heusen heeft heel wat standards op z’n naam staan, maar dit schreef hij speciaal voor Ol’ Blue Eyes. September is een metafoor voor het bereiken van een hogere leeftijd, de herfst van het leven. Sinatra werd vijftig toen hij dit opnam. De vroegere charmeur is geëvolueerd tot bezinnend man die terugkijkt op z’n vergane jeugd met een grote dosis nostalgie en een vleugje wijsheid. Een trage begeleiding met strijkers en harp ondersteunen z’n bespiegelende zang.

7. That's Life (1966)*
https://img.allformusic.fr/pochette/300/f/frank-sinatra/thats-life.jpg

Punten: 81
Aantal stemmen: 14
Album: That's Life
Muziek: Dean Kay, Kelly Gordon
Tekst: Dean Kay, Kelly Gordon
Nummer 1 van: Shaky

Dit werd eerst opgenomen door Marion Montgomery. De versie van Sinatra, met bandleider Ernie Freeman en producent Jimmy Bowen, kreeg een snerpend orgeltje en gospelachtige achtergrondzang. De tekst gaat over het overwinnen van tegenslagen in het leven. Hij zingt het met een extra korrel in z'n stem, en eindigt met een nadrukkelijk "My, my!" Ook Aretha Franklin en Michael Bublé namen een bekende versie op.

6. Fly Me to the Moon (1964)
https://i.pinimg.com/originals/f0/8d/cc/f08dcc36e3a5439b5b53a0f45bfa83b3.png

Punten: 84
Aantal stemmen: 12
Album: It Might As Well Be Swing
Muziek: Bart Howard
Tekst: Bart Howard
Nummer 1 van: Les de Groot, Poeha, SBube

Bart Howard was een pianist die zangers begeleidde en talloze pogingen ondernam om een hit te schrijven. Na twintig jaar proberen lukte het hem. De eerste, zeer romantische versie van In Other Words werd gezongen door Kaye Ballard. Tien jaar later nam Frank Sinatra zijn versie op met de legendarische bandleider Count Basie, geproduceerd door Quincy Jones. Het kreeg een totaal ander karakter met een strak ritme en een speelse dwarsfluit die boven de big band uitkomt. Deze opname werd toepasselijk afgespeeld in de Apollo 10 en Apollo 11 tijdens hun maanmissies.

5. Theme from New York New York (1980)
https://img.discogs.com/Zl1L9NSltS0-OzWuQP-AxwcYyH0=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-3997774-1532889942-6105.jpeg.jpg

Punten: 87
Aantal stemmen: 15
Album: Trilogy: Past, Present, Future
Muziek: John Kander
Tekst: Fred Ebb

In 1977 werd dit liedje geïntroduceerd door Liza Minnelli in New York, New York, een film van Martin Scorsese. Het werd geschreven door Kander en Ebb, ook bekend van de musical Cabaret. Sinatra en Minnelli zongen het een paar keer live als duet. Twee jaar later nam hij z’n eigen versie op, met een paar kleine wijzigingen aan de tekst. Op z’n vijfenzestigste stond hij plots weer in de hitparade tussen al die nieuwlichters met hun synthesizers en drumcomputers. The Big Apple wordt voorgesteld als een stad met een bruisend nachtleven waar mensen heen trekken in de hoop hun droom waar te maken. Zijn nog steeds een krachtige stem wordt begeleid door de big band van Don Costa. Een speels beginmotiefje leidt naar een climax en dramatische tempowisselingen. Het werd het ploeglied van de New York Yankees, het officieuze stadsanthem en een van de meest herkenbare deuntjes ooit.

4. One for My Baby (And One More for the Road) (1958)
https://i.ytimg.com/vi/xhi59CAx7wk/hqdefault.jpg

Punten: 92
Aantal stemmen: 15
Album: Frank Sinatra Sings for Only the Lonely
Muziek: Harold Arlen
Tekst: Johnny Mercer
Nummer 1 van: Bonk, EttaJamesBrown, jeroentjuhh, zaaf

Harold Arlen en Johnny Mercer schreven dit voor de filmmusical The Sky’s the Limit. Fred Astaire zong het terwijl hij een dronken caféganger in de vroege uurtjes speelde, die vervolgens de toog beklom om een nummertje te tapdansen. Frank Sinatra nam meerdere versies op en zong het in de film Young at Heart. Voor de versie van 1958 maakte Nelson Riddle een arrangement met een luie, lethargische sfeer. Sinatra zingt het als iemand die drinkt om te vergeten, met slaperigheid tot gevolg.

3. My Way (1969)
https://img.discogs.com/LBup56OoExXHGdNAJX6JAfDy5AQ=/fit-in/300x300/filters:strip_icc():format(jpeg):mode_rgb():quality(40)/discogs-images/R-1688478-1424627616-9442.jpeg.jpg

Punten: 93
Aantal stemmen: 14
Album: My Way
Muziek: Jacques Revaux
Tekst: Paul Anka
Nummer 1 van: laxus11, Simon77

In 1967 scoorde Claude François een hit in Frankrijk en België met Comme d’habitude, een liedje van Jacques Revaux waarop hij zelf een nieuwe tekst zette. Niemand had toen kunnen raden dat het een van de beroemdste melodieën van de twintigste eeuw zou worden. Op vakantie in Frankrijk hoorde de Canadese zanger Paul Anka het liedje, en hij kreeg het idee er een Engelstalige tekst op te zetten. Het werd de terugblik van een ouder wordende man op een rijk gevuld leven. De versie van Sinatra bereikte nergens de eerste plaats in de hitparade, maar groeide op termijn uit tot een evergreen. Hij zong het met een krachtige stem op een bespiegelende toon. Het werd het meest gespeelde liedje op begrafenissen. Vele anderen namen het op: Dorothy Squires, Elvis Presley, Herman Brood, Will Tura en Sid Vicious in een lichtjes onorthodoxe versie. In karaokebars werd dit levenslied veelvuldig slachtoffer van misdaden tegen de muzikaliteit, maar de originele versie van Sinatra blijft indrukwekkend.

2. Strangers in the Night (1966)
https://hookedoninspiration.files.wordpress.com/2013/02/frank-sinatra-strangers-in-the-night.jpg?w=300&h=300

Punten: 106
Aantal stemmen: 19
Album: Strangers in the Night
Muziek: Bert Kaempfert
Tekst: Charles Singleton, Eddie Snyder
Nummer 1 van: Scorpion_21

De muziek staat op naam van Bert Kaempfert, de Duitse bandleider die bekende deuntjes schreef als Afrikaan Beat en A Swingin’ Safari - vaak gebruikt als tv-kenwijsje. Het auteurschap wordt echter betwist door drie andere componisten. De melodie gaat uit van een eenvoudig motiefje, dat telkens een toon lager terugkeert. De tekst beschrijft een toevallige ontmoeting die op ware liefde uitdraait. Sinatra noemde het het slechtste liedje dat hij ooit gehoord had, maar het werd een van z’n grootste hits. Op het einde schakelt hij over op skatzang: “Doobedoobedoo…”

1. It Was a Very Good Year (1965)
https://i.ebayimg.com/images/g/6aIAAOSwImRYPxEJ/s-l300.jpg

Punten: 130
Aantal stemmen: 16
Album: September of My Years
Muziek: Ervin Drake
Tekst: Ervin Drake
Nummer 1 van: aERodynamIC, Ast, esteban, motel matches, Rudi S

Op het album September of My Years blikt de vijftigjarige zanger terug op z’n rijk gevulde leven. "Een goed jaar" zeg je normaal over een wijnjaar, en hij vergelijkt z’n leven dan ook met een goede wijn. Romantische herinneringen brengen hem vreugde, maar ook verdriet omdat die tijd voorbij is. Ervin Drake schreef dit vier jaar eerder voor Bob Shane en het Kingston Trio, maar de slepende versie van Sinatra met strijkers en harp werd de bekendste. Hier laat de rijpere artiest zich horen van z’n melancholische kant. Dat viel hier duidelijk in de smaak.

Nogmaals bedankt aan alle deelnemers. Eenentwintig liedjes is natuurlijk te weinig om alle facetten en periodes iemand met zo’n carrière te behandelen, maar het was mooi om vast te stellen hoeveel beroering zo’n artiest uit de oude doos nog kan opwekken. Kortom, it was a very good week.

Een overzicht:

1. It Was a Very Good Year (1965)
2. Strangers in the Night (1966)
3. My Way (1969)
4. One for My Baby (And One More for the Road) (1958)
5. Theme from New York New York (1980)
6. Fly Me to the Moon (1964)
7. That's Life (1966)*
8. The September of My Years (1965)
9. I’ve Got You Under My Skin (1956)
10. In the Wee Small Hours of the Morning (1955)
11. Watertown (1970)*
12. Somethin’ Stupid [met Nancy Sinatra] (1967)
13. The Lady Is a Tramp (1957)*
14. Come Fly with Me (1958)
15. I Get a Kick Out of You (1954)
16. You Make Me Feel So Young (1956)
17. I Get Along Without You Very Well (1955)*
18. Night and Day (1957)*
19. Love and Marriage (1955)
20. Just One of Those Things (1954)
21. Mood Indigo (1955)

Als volgende is Hedser aan de beurt met Elbow.

Superbitch, thanks voor dit weekje Frank Sinatra. fijne presentatie ook.

Mooie muziek, mooie presentatie. Wat wil een mens nog meer. Dank Superbitch!

Top gedaan Superbitch! Mooie nr 1 ook.

Bedankt Superbitch en de nummer 1 is natuurlijk prachtig .

Ik ben blij dat ik in de finale nog even ben aangehaakt. Mooi lijstje hoor en fijne presentatie Superbitch

jammer, helemaal gemist!

September iets te laag maar verder mooi lijstje, gepresenteerd in een fraaie omlijsting, bedankt!

Bedankt Superbitch voor de presentatie. Heb het met veel plezier gelezen.

GREATEST HITS OF ELBOW

https://nbhap.com/wp-content/uploads/2016/12/Elbow-2016-770x524.jpg

Dan is het nu tijd voor de greatest hits van Elbow. Een artiest die nog nooit voorbij is gekomen in dit spelletje en dat leek me een behoorlijk gemis voor een band die toch vrij breed wordt gedragen op deze site.

Elbow werd in 1997 opgericht in het Britse Manchester door Guy Garvey (zang), Craig Potter (keyboard, piano), Mark Potter (gitaar), Peter Turner (bas) en Richard Jupp (drums). Eigenlijk waren de heren al vanaf 1990 actief als Mr Soft, maar de bandnaam Elbow werd pas zeven jaar later bedacht. Dit naar aanleiding van een quote uit het BBC drama The Singing Detective, waarin een personage het woord ‘elbow’ als het mooiste woord uit de Engelse taal bestempelde.

Nadat Elbow een muziekwedstrijd won werden ze getekend door Island Records. Er zou een debuutalbum worden gereleased, maar nadat Island werd opgekocht door Universal dropte het label de band en ging het hele feest niet door. Na het releasen van een aantal EP’s volgde dan in 2001 eindelijk het echte debuutalum, Asleep in the Back.

De rest is geschiedenis. Na drie goed ontvangen en redelijk succesvolle albums volgde de grote doorbraak met het album The Seldom Seen Kid, waarmee Elbow de prestigieuze Mercury Prize won. Hierna volgden nog vier albums en is de band een graag geziene gast geworden op de Nederlandse festivals en zijn ze ook regelmatig op de Nederlandse radio te horen.

De startlijst bestaat uit 20 nummers. Ieder van de acht studioalbums heeft twee noteringen (de twee met de meeste voorkeursstemmen op deze site). Verder heb ik de lijst aangevuld met nog twee nummers van succesalbum The Seldom Seen Kid en de twee ontbrekende nummers met de meeste streams op Spotify.

Any Day Now
Dexter & Sinister
Fly Boy Blue / Lunette
Fugitive Motel
Golden Slumbers
Grounds For Divorce
Leaders of the Free World
Lippy Kids
Little Fictions
Magnificent (She Says)
Mirrorball
My Trouble
New York Morning
Newborn
One Day Like This
Powder Blue
Station Approach
Switching Off
The Birds
The Bones of You

Welke nummers ontbreken er? Post een lijstje van maximaal 10 favorieten die in jouw ogen door moeten naar de volgende ronde.

Deadline: maandag 14 december om 19:45 uur

Elbow, fijn! Ik zou zo al een paar nummers kunnen noemen, maar ik ga nog even wat luisteren voor ik nomineer.

Zou brajoapau, cosmic kid, jordidj1 of Soledad de topictitel aan willen passen?

Friend of Ours
Open Arms
The Bones of You
The Fix
Weather to Fly
White Noise White Heat

Friend of Ours
Great Expectations
My Sad Captains
Scattered Black and Whites
Starlings
The Loneliness of a Tower Crane Driver
The Take Off and Landing of Everything
Trust the Sun
Weightless
Weather to Fly

Fijn, Elbow! Ik doe mee. Count me in!

Bitten by the Tailfly
Charge
Coming Second
Falling Angel
My Very Best
Red
Snowball
The Long War Shuffle
The Loneliness of a Tower Crane Driver
Weather to Fly

Elbow is een band die ik niet vaak opzet, maar als ik doe, dan blijken ze altijd veel beter dan ik me herinnerde. Ook erg constant in kwaliteit en ze verdienen pluspunten met hun albumhoezen. Allemaal erg fraai.

Red
Neat Little Rows
This Blue World
Honey Sun
Trust the Sun
Montparnasse
Seven Veils
Not a Job
Empires
White Noise White Heat

High Ideals
Kindling (Fickle Flame)
Little Beast
Mexican Standoff
Red
Ribcage
The Fix
The Take Off and Landing of Everything
This Blue World
Weather to Fly