Motorcycle Mama: 5,5

Motorcycle Mama: 7,5

Motorcycle Mama 7,5

Motorcycle Mama : dat hoekige maakt het een bijzondere song : 8.2

Ik ga mee met Twinpeaks , al heb ik nét iets meer over voor Motorcycle Mama: 8.3. Dat brengt het nummer na 12 stemmen op een 7.15, goed voor een voorlopige 251e plek.

Young heeft al wat tipjes van de sluier opgelicht over de inhoud van Archives Vol. III, naast cryptische omschrijvingen als ‘A Snapshot in Time’ zou ook Oceanside-Countryside er onderdeel van uitmaken. De facto het album Comes a Time zonder overdubs, maar met Young weet je het maar nooit. Field of Opportunity is één van deze nummers. Het arrangement van de viool lijkt verdacht veel op dat van Comes a Time, maar dat grapje heeft Young vaker uitgehaald.

Field of Opportunity: 7,5
Motorcycle Mama: 7

Field Of Opportunity: 8 . Ik kan hier wel van genieten om dat Young zijn hart en ziel hierin ziet. Dat hoor je .
Ooit door de mangel gehaald door Ilse De Lange op haar Live in Gelredome album , die er een soort Cotton Eye Joe van maakte. Ik wist niet of ik toen in tranen of lachen moest uitbarsten.

6

Vooral de wonderschone bijdrage van Ben Keith op pedal steel tilt dit nummer naar een hoger niveau.

De versie van Ilse kende ik niet, weet niet of ik daar aan durf te beginnen...

Eigen risico ,Harm
Overigens wel een leuk idee voor een verveelmomentje . Tik titels van Young in op Spotify en laat je verrassen en verbazen .

Field Of Opportunity: 8.5

Field of Opportunity: 7,5
Motorcycle Mama: 7

Field of Opportunity: 7

Ondanks de waarschuwing van Harm, zat ik bij het horen van die vioolriedel aan het begin vol spanning het vervolg van Comes a Time af te wachten, maar kreef ik Fields of Opportunity in de plaats. Van een deceptie gesproken..

Ik overdrijf nu natuurlijk, want dit is gewoon een lekker, laidback nummer met inderdaad een uitblinkende Ben Keith.

7,5

Field Of Opportunity: 8

Field Of Opportunity vind ik 'wel oké', pedal steel en backing vocals zijn inderdaad wel erg mooi. 6,7

Hey Babe 6,2
Motorcycle Mama 6,9
Field of Opportunity 7,7

Comes a Time staat bij mij op 4,5* en ook al heb ik Field of Opportunity niet als favoriet aangevinkt, tóch krijgt het een 8.5, wat het na 11 stemmen op een 7.55 brengt, goed voor de 185e plaats.

Welfare Mothers behoort duidelijk tot de minst populaire nummers van Rust Never Sleeps, slechts 7 mensen hebben het aangeduid als favoriet. Voor de volledigheid, Ride my Llama scoort nóg slechter met slechts 3 voorkeursstemmen. Aan de andere kant, Sail Away scoort slechts 9 stemmen, maar staat voorlopig evengoed op een 111e plek met een 8 gemiddeld en Ride My LLama op de 77e met een 8.19. Dus wie weet?

Buiten drie uitvoeringen met Promise of the Real in 2016 is het uitsluitend met Crazy Horse gespeeld, en is het naast Rust Never Sleeps te horen op Weld (where’s the check Billy? Check’s in the mail!). Op Live Rust ontbreekt het nummer, maar in de film is het wél weer te zien.

Het nummer lijkt een kritiek te zijn op het concept 'Free Love' van de 60’s ('Hard to Believe Love is Free Now').

6

6,5

Als onderdeel van het album werkt het nummer beter.

6.5

Ik vrees dat ik de vreemde eend in de bijt ga worden... Rust Never Sleeps staat op nummer 1 in mijn top 10

Morgen een voorproefje van Archives Vol. III.

Field of Opportunity 6
Welfare Mothers 6,5

Field of Opportunity: 7,5
Welfare Mothers: 8,5

Welfare Mothers : 7.2

Welfare Mothers: 8,5

Welfare Mothers : 7.5

7,2

1 van de mindere van Rust Never Sleeps, maar nog steeds goed natuurlijk.

Welfare Mothers, beetje flauw, wel leuk. 7

Met Sedan Delivery het minst favoriete nummer van Rust Never Sleeps, desalniettemin een 8.9 van mij, wat Welfare Mothers op een 7.31 brengt na 10 stemmen, goed voor een voorlopige 224e plek.

En dan nu zoals beloofd een voorproefje van Archives Vol. III. Zoals gezegd ondernam Young een poging om een album op te nemen met Crazy Horse, begin 1984, tezamen met de producer van Harvest, Elliot Mazer. Dit liep op niks uit. Zijn frustraties botvoerde hij met vier spetterende concerten in The Catalyst Club op 6 en 7 februari. Er is (ruw) beeldmateriaal, dus ik verwacht een soort proto-Rust Bucket.

Young speelde een keur aan nieuwe nummers die dagen, naast I Got a Problem, Touch the Night en Violent Side (later terecht gekomen op Landing on Water) ook Your Love is Good to Me (later veelvuldig gespeeld met The Bluenotes), Rock, Rock, Rock en So Tired.

Op sax (toegegeven, een beetje laag in de mix) horen we overigens Ben Keith.



Young's eigen archief heeft dit nummer ongetwijfeld in veel betere geluidskwaliteit.