Stupid Girl scoort net iets minder dan Lookin' For a Love, na 14 stemmen staat het met een 7.52 op een voorlopige 186e plaats. Van mij krijgt het nummer overigens, net als Lookin' for a Love, een 9.

Met Crazy Horse & the Bullets nam Young in 1977 Hey Babe op. The Bullets zijn feitelijk Ben Keith op pedal steel guitar, Carole Mayedo op viool met Linda Ronstadt & Nicolette Larson op achtergrondzang. Ook in Archives Vol. III zit er materiaal van deze band, naast de albumtracks ook wat demo’s.






Jullie zien het, van de jaren 70 is er niet veel achter gebleven. Hierna twee nummers van Comes a Time en daarna maken we een reuzesprong naar de jaren 80 met onder andere een voorproefje van Archives Vol. III!

7,5

6,5

7.5

Hey Babe : Beetje suf nummer , ondanks de background vocalen 6.3

6,3

7

Ik heb een paar dagen getwijfeld om na mijn debuut hier nog verder deel te nemen, want het is wel duidelijk dat ik veel te laat invoeg: het zijn de restjes en kliekjes.
Dat zal dan ook duidelijk doorschemeren in mijn cijfers. Zodanig zelfs dat ik dacht: is het (voor jullie) nog wel leuk dat ik meedoe en dat daarmee de gemiddelden allemaal dalen?
Van de andere kant: het is niet alles goud wat er blinkt bij Neil, zeker niet na Harvest Gold.
En ik vind de verhalen bij de liedjes érg leuk om te lezen.
Dus met enige vertraging dan toch maar mijn punten: doe er mee wat je wil.

I've Loved Her So Long 3 (ik ben vaak niet zo van zijn falsetto, zeker niet als hij zo drammerig gaat dwepen. Zeker dat tweede deel: djiezus Neil, een schop onder je reet kan je krijgen met dat gejammer)
Mediterranean 6,5 (een licht vervreemdend sfeertje en dat is prettig, maar dat weerhoudt mij er niet van het toch redelijk saai te vinden.)
Lookin' for a Love 5,5 (niks aan de hand countrypoprockertje dat net zo goed Toni Willé had kunnen zingen. Beetje zeikrefrein.)
Stupid Girl 6 (een van de minste nummers van 'Zuma' is toch nog goed genoeg voor een voldoende, vooral dankzij het lekker dwarse gitaargeluid. Ook dit refrein klinkt een beetje oetlullerig, zeker als hij het zo vaak herhaalt.)
Hey Babe 5 (Wat Twinpeaks zegt, alleen laat ik dat 'beetje' achterwege)

Harm staat inhalen ook toe, EvilDrSmith, dus het staat je eveneens vrij te beginnen op pagina 1.

En ik dacht dat dit topic nog een stevige finale in petto zou hebben, dus aanhaken loont mijns inziens sowieso de moeite.

Hey Babe: 7

Ik ben alvast wat statistieken aan het verzamelen (lang leve Excel!) en Zuma komt voorlopig op een gemiddelde van 8.19 (gewogen gemiddelde, waarbij het aantal stemmen meetelt is 8.25). Dat is dus inderdaad lager dan 4.17 (8.34) bij het album zelf.

Harvest scoort overigens een 8.66, nipt hoger dan het gemiddelde bij het album: 4.29 (8.58). Maar There's a World deed mee in de Massey Hall versie. Dat zal geholpen hebben, aangezien het het minst populaire nummer is van Harvest.

EvilDrSmith, als je de goesting hebt om het hele topic nog door te akkeren, be my guest.

De nummers die er nog aan komen zijn onder andere van Comes a Time, Freedom, Ragged Glory, Harvest Moon en Weld. De kliekjes van die albums zullen beter scoren dan het beste van zijn jaren 80 werk (waar ik sowieso al zeer spaarzaam mee ben geweest). Het feit dat er 74 80's nummers voorbij zijn gekomen heeft vooral te maken met het feit dat A Treasure, Bluenote Café en Freedom allen stammen uit de jaren 80 (ook al zijn de eerste twee pas later uitgebracht).

Het beste is niet helemaal voor het laatst bewaard, immers Cortez, Down by the River, Cowgirl in the Sand, Old Man, Gold Rush, Southern Man en Ohio zijn bijvoorbeeld al geweest, maar er komt nog zeker één nummer dat zéér de moeite waard is (en al in unplugged vorm voorbij is gekomen).

PS: elke stem is evenveel waard en onvoldoendes bij anderszins hoog scorende nummers zijn me niet vreemd (zo heeft Johnny Marr zeer lage cijfers uitgedeeld bij de nummers van A Treasure)

Over jaren '80 gesproken, hoeveel van Hawks & Doves zijn er geweest? Een stuk interessanter album dan Ragged Glory, Harvest Moon en Weld wat mij betreft.

Aan het eind van de rit wil ik een spotify lijst maken.

Ik zat te denken aan de volgende varianten:
1-100
100-1

1-250
250-1

Hele lijst laag - hoog en laag hoog

Voor de beeldvorming; de nummer 100 heeft nu een gemiddelde van 8.07. De nummer 250 een 7.15. De enige nummers die onder de 6 scoren zijn: American Dream, Mr Soul (Trans versie), Computer Cowboy, Payola Blues, T-Bone, We R In Control, Cry, Cry Cry en Kinda Fonda Wanda.

Vijf stuks:

The Old Homestead
Little Wing
Captain Kennedy
Lost in Space
Hawks & Doves

Hawks & Doves scoorde daarbij het laagst, met een 6.78, significant lager dan Lost in Space (7.41). Ik vraag me af hoeveel beter Coastline, Coming Apart at Every Nail en Union Man het hadden gedaan.

PS: laat al deze discussie vooral niet afleiden van het feit dat we nog steeds op Hey Babe aan het stemmen zijn

Hey babe 8
Lookin' for a Love: 8
Stupid Girl: 7.5

Hiermee doe je Ome Neil veel te kort. Dit zijn zeker geen restjes en kliekjes. Succes met het maken van de inhaalslag.

Ik mag toch hopen dat Neil op deze afgelopen handvol tracks niet zijn gemiddelde niveau bereikt, anders is er veel minder lol aan zijn muziek te beleven dan dat ik de afgelopen dertig jaar had.
Het was wellicht net even een handvol moppies waar ik weinig mee kan.
Maar die inhaalslag... 161 pagina's zie ik hierboven staan...
Eh, doe maar een 9,5 voor Cowgirl in the Sand en dan geloof ik het verder wel.

Hey Babe: 5,5

Ik begrijp de kritiek op dit nummer heel goed, vooral dat suffige karakter heeft de song zeker en vast. Laat ik daar, in het bijzonder bij Neil Young, best een sucker voor zijn. Ik hoor dan ook niet echt een suffige song, wel een mooi klein liedje, ondergedompeld in een gezellig, charmant sfeertje.

7,8

+1 voor de lezing van AOVV hierboven, lekker warmbloedig en dromerig deuntje.

Hey Babe 7,6

Het lijkt wel alsof er een beetje een negatief sfeertje rondom American Stars 'n' Bars hangt, het album waar Like a Hurricane aan 'verspild' is. Ik ben daar mede debet aan (geweest); als ik Like a Huricane wilde horen pakte ik Decade, Live Rust of Weld wel uit de kast. Geheel ten onrechte, want de rest van Stars 'n' Bars is gewoon meer dan prima, sterker nog, als Young een tweede plaatkant met The Bullets had volgekregen, had dit album hoger gewaardeerd geweest dan dat het nu was, denk ik. In Archives Vol. III zit nog meer materiaal van deze band, en daar kijk ik erg naar uit. Ik ga mee met henk01 en geef het nummer een 8, nog altijd niet genoeg voor de top 250; met een 6.92 staat het nummer op een voorlopige 284e plek.

De kortstondige affaire tussen Young en Nicolette Larson zal ongetwijfeld hebben bijgedragen aan het feit dat ze prominent te horen is op Comes a Time. Zo ook Motorcycle Mama, toch een beetje een vreemde eend in de bijt op het album.

Naar eigen zeggen doet Young nooit meer dan drie takes. Volgens de overlevering liet Young Larson na de derde take van haar vocalen op dit nummer het resultaat horen: dit is de beste take, deze de op één na beste, maar we gaan déze (de ‘minst goede’ dus) gebruiken omdat die het beste gevoel heeft. Een methode die hij tot op de dag van vandaag toepast.

Het rare geluid aan het begin is ongetwijfeld de engineer die nog net op tijd op 'record' drukt terwijl Young het nummer inzet.

Het duurde overigens tot 1993 eer hij Motorcycle Mama live speelde, met Booker T & the MGs, op achtergrondzang zus Astrid Young, die de partij van Larsson voor haar rekening nam. Ze is ook te horen op Road Rock Vol. 1 (opgenomen in 2000):




Het is een dappere poging, maar Astrid is geen Nicolette...

Motorcycle Mama...8

8

7.8

6,5

5

6

Qua gevoel (en inleving) zit het bij Nicolette Larson wel goed in dit nummer. Er staan betere songs op Comes a Time, maar deze kan ik ook altijd prima aanhoren.

7,5