Terug van vakantie en mijn lijstje zojuist ingestuurd:

Jammer, dat Second Life Syndrome van Riverside afviel, die had op zeker mijn top 3 gehaald. Tom Sawyer van Rush had het ook beter gedaan in mijn eindlijst als Subdivisions, hoewel ook de eerste niet tot mijn absolute favorieten behoort. Mijn nummer 1 kwam dus ook via een tiebreaker in de top 20. The Road of Bones was, voor mij, de grootste ontdekking in deze top 20. Fish-Marillion scoort bij mij beter als H-Marillion. Persoonlijk had er ook minimaal één Tool in de Top 20 gemoeten, eigenlijk meer, maar dat zat er nooit echt in, het hardere werk kreeg te weinig punten. Bands als Archive en (nu niet meer aanwezig) Gazpacho, daar heb ik niks mee, Opeth vanwege de stem ook niet. IQ en (ook niet hier aanwezig) Pendragon en Big Big Train vind ik juist wel leuk na vakere beluistering. The Pineapple Thief en Pure Reason Revolution hadden ook wel een plaats in de finale verdiend. Saga is een persoonlijke favoriet, die je niet of nauwelijks in de lijst tegenkomt.

Het is niet mijn bedoeling verder mee te somberen met de woorden van Mssr Renard, daar is het hier niet de plaats voor. Toch ben ik het in grote lijnen wel met hem eens met zijn zorgen voor onze planeet.
Wel is het zo dat mensen zelf de verantwoordelijkheid moeten nemen voor hun leefwijze door hun ecologische voetafdruk zo klein mogelijk te houden en door de juiste politieke leiders te kiezen.

Het deed me denken aan het ongenoegen over hoe onze finalelijst eruit kwam te zien. Ook eenzelfde conclusie mijns inziens: We hebben het er zelf naar gemaakt!

Dit hierboven, toch even een reactie, Season's End, een schitterend nummer, maar werkelijk nooit in verband gebracht met welk klimaatalarmisme dan ook.

En Mssr Renard zegt het eigenlijk zelf al, 32 jaar lang worden ons al de grootste klimaatrampen binnen 10 jaar voorspeld.

Totale overschatting van de mens, dat wij de aarde even moeten redden, dat wij niet alleen een desastreuze invloed op het klimaat zouden hebben, maar het ook nog even zouden kunnen redden, als we maar electrisch rijden, minder douchen, minder vlees eten, minder hard rijden, in koude huizen gaan zitten. Het klinkt als 1 grote boetedoening a la het katholicisme voor onze (klimaat)zonden. Als het al 5 voor 12 is, bouw dan snel wat kerncentrales en er is genoeg energie zonder CO2-uitstoot en zonder die boetedoening, maar blijkbaar is de nood zo hoog niet, want efficiënte CO2-arme energie wordt genegeerd.

Dit hoort hier eigenlijk niet, maar als die rampspoed ook hier verspreid wordt, wil ik ook de andere kant plaatsen.

In die vergelijking valt deze eindlijst nog wel mee gelukkig dan.


De nood is zeer zeker wel hoog. Maar zolang het water niet consequent in de woonkamers staat, de oogsten niet consequent mislukken en we winters met een minimum temperatuur van 20 graden niet drie jaar op rij meemaken. Gaan mensen ook geen actie ondernemen (enkele uitzonderingen daargelaten natuurlijk). Dat gebeurt pas als we er direct en consequent nadelen van ondervinden. En zolang politieke leiders hun carrière belangrijker vinden dan de toekomstige staat van de natuur, veranderd er niets. En dan heb je natuurlijk nog partijen/mensen met verschillende belangen. En dat verschillende landen er een compleet verschillend beleid op nahouden.

Maar goed, dit hoort hier inderdaad niet thuis.

Heerlijk ! Ik weet dat dit hier idd niet hoort maar zijnde geograaf kan ik natuurlijk niet achterblijven.

1 - We denken altijd vanuit het menselijk perspectief.
2 - Step out of that box en bekijk het eens vanuit de leeftijd van de aarde perspectief. En dan kom je uit, wat betreft opwarming, op (interglacialen) en afkoeling (glacialen) op de Milanković-parameters wat veel duidelijk maakt. En een opwarming gaat altijd sneller (soms heel snel zelfs) dan een afkoeling.
3 - Die mooie aarde van ons draait al (afgezien van alle religieuze concepten) zo'n 5 miljard jaartjes rondom de zon. Wij mensen zijn passanten op de aarde en we zijn hier nog maar net en we zullen hier ws ook niet zo lang meer verblijven.
4 - Over die aarde hoeven we ons geen zorgen te maken. Die draait gewoon nog wel wat miljoenen jaren (zonder ons) zijn rondjes om de zon. Met opwarmingen, afkoelingen, aardbevingen, wat meteoriet inslagen, orkanen, als sneeuwbal (erg interessant !) en nog vele andere 'natuurlijke' verschijnselen.
5 - Als mensen hebben we ons wat buiten de natuur geplaatst (onnatuurlijk gedrag) en we zijn met heel veel mensen en wonen we ook steeds meer op plaatsen waar de natuur (onder invloed van de opwarming) steeds gewoon haar eigen gang gaat.
6 - Pas je aan. Wees respectvol naar de natuur in je gedrag. Geniet. Consuminder. Leef. En luister naar goede muziek !

Seasons End preludeert al meer op de door de mens veroorzaakte klimaatverandering dan in 1989 en vogue was (al lijkt het, toen actuelere, gat in de ozonlaag ook nog even zijdelings aangestipt te worden), maar het gros van de inzichten van nu was er toen inderdaad ook al, zij het nog met veel meer onzekerheid omgeven.Eens met dat laatste. Wat dat eerste betreft: ook omstreeks 1989 was het al "Een beter milieu begint bij jezelf". Hoewel dat technisch gezien niet geheel bezijden de waarheid was, is het wel (te) lang een excuus geweest voor overheden en grote bedrijven om niet datgene te doen wat ze moesten doen. Het advies kan eventueel nog uitgebreid worden met "spread the word". Bijvoorbeeld als je in het wild iemand tegenkomt die meent dat het met de doembeelden uit de wetenschappelijke consensus wel meevalt, gebaseerd op een soort bewijs uit het ongerijmde dat de politiek er anders wel wat aan gedaan had.

Enfin, zoals iedereen hiervoor ook al in een bijzin opmerkte: geen politiek op MusicMeter...

Even terug naar het primaire proces dus: ik zit inmiddels op 30 finalelijstjes. Wie nog een lijstje wil indienen, heeft daar nog iets meer dan 24 uur de tijd voor.

Heb je wel een lijstje ingediend en van mij geen ontvangstbevestiging gekregen, trek dan ook even aan de bel - dan bestaat de kans dat ik hem gemist heb.

Een beetje aan de late kant, maar vanmiddag ook mijn lijstje ingeleverd.

Heb alles nog meerdere malen beluisterd. Ik hoef de komende maanden even geen Marillion meer te horen

Het is me lang niet gelukt om op alle ladders te stemmen, maar dit jaar wel voor het eerst vanaf het begin meegedaan, en heb er erg van genoten. Heel veel nieuwe nummers ontdekt, ook van bands die hier als grote naam gelden. Een van de uitschieters voor mij was wel Pure Reason Revolution. Ik kan me niet herinneren ooit eerder iets van hun gehoord te hebben, maar bij meerdere nummers van hen viel het kwartje gelijk.

Uit ronde 0 is vooral A Visit to Chigwick me bijgebleven als ontdekking. Denk niet eens dat ik er die ronde maximale punten aan heb gegeven, maar om een of andere reden ben ik er later nog meerdere malen naar teruggekeerd.

Wat mijn eigen nominaties betreft. Positief verrast dat Territories het zo goed deed. Ondanks dat het voor mij een van de eerste Rush nummers die kende was, dacht ik eigenlijk dat het verder een vrij obscuur nummer was. Sowieso is 3 uit 5 nominaties die de lijst haalden geen slechte score, hoewel het misschien ook wel erg veilige nominaties waren. Buiten de grote namen ken ik gewoon niet zoveel Prog (Had ze natuurlijk wel alle drie zonder twijfel ingeruild voor Citizen Erased, maar dat terzijde.)

Dan wat betreft de finale, tja, die valt misschien toch wat tegen door de overdaad aan Marillion. Eerlijk gezegd had ik gebrek aan diversiteit minder jammer gevonden als er 7 Genesis of Porcupine Tree nummers in hadden gestaan. Marillion is een prima band natuurlijk, maar ik ben gewoon lang niet zo'n grote fan als de meesten hier. Toch mag ik ook niet klagen, want er staat (mede door het afvallen van Yes) geen enkel nummer in de finale wat ik niet op zijn minst wel aardig vind, en zeker 14 die imho gewoon heel erg goed zijn.

Verder tof dat Subdivisions erbij is gekomen, jammer dat Supper's Ready er niet bij is gekomen en heel erg zonde dat bij Wilson solo nummers zijn verdwenen.

Wat betreft de diversiteit, meer zou beter zijn geweest, maar ik zou ook niet weten hoe dat te bereiken. Aan de nominaties ligt het denk ik niet, want de eerste paar ronden viel het best mee. Ik vind rond de 100 unieke artiesten voor een lijst in een specifiek genre ook helemaal niet slecht. Het is meer door het stemmen op het eind waardoor het misgaat, maar zoals gezegd, dan doen we zelf, en ik zou ook eerder op een beter nummer van een hofleverancier dan een minder nummer van een unieke artiest stemmen. Het enige wat ik kan bedenken is dat in de laatste ronden de ladders fors langer maken nummers van veelvoorkomende artiesten wel eens in de weg zou kunnen zitten, wat dus niet zo verkeerd zou zijn.

Dat allemaal gezegd hebbende, heel veel dank en complimenten aan Casartelli voor het organiseren van het spel en voor de ontknoping en voor alle interessante statistiekjes!

Voorspelling: Comfortably Numb als winnaar. Porcupine Tree heeft duidelijk geen goed jaar en Marillion zit zichzelf hopelijk eens wat meer in de weg.

De lijnen zijn gesloten! We evenaren recordjaar 2017 met 33 ingediende finalelijstjes. We gaan zo van start met nummer 20 en maken het vanavond af t/m nummer 11. Er mag voor- en nabeschouwd en anderszins meegeleefd worden!

20


Archive - Lights
Totaal punten: 271
Nummer 1 van: niemand
Nummer 20 van: Alicia, Bravejester, laxus11, meesterdch, SBube en TONYLUNA
Virtuele positie voor aanvang finale: 20
2018: 17
Standaarddeviatie: 5.78

Drie dagen geleden meldde ik dat Lights nog in de race was om de enige overgebleven continue stijger in de lijst te zijn sinds 2015. Achter de schermen was toen ook al wel duidelijk dat die mogelijkheid inmiddels louter theoretisch geworden was; het modernste (nee, niet het recentste, maar in alle redelijkheid toch wel het modernste) nummer in de finale heeft domweg te veel tegenstanders. Dat was al duidelijk uit de rode lantaarnplek in de startlijst en het eindresultaat is... nouja, niet anders.

Zo, daar is de 1ste tegenvaller

19


Porcupine Tree - Anesthetize
Totaal punten: 285
Nummer 1 van: niemand
Nummer 20 van: Brunniepoo, Finidi, Jester en mulver64
Virtuele positie voor aanvang finale: 18
2018: 21
Standaarddeviatie: 6.07

Ik lees net onder de spoiler dat Porcupine Tree "duidelijk geen goed jaar" heeft. Het centrale nummer van Fear of a Blank Planet is dan weer een uitzondering op die regel, want die keert na een jaartje afwezigheid weer terug in de finale. Dat gezegd zijnd, de 19e plek is duidelijk minder dan de 11e plek uit 2017 en voor het gevoel misschien zelfs wel minder dan best-of-the-restpositie 21 die hij ook nog twee keer ingenomen heeft. Vier laatste plaatsen liegen er niet om en hoewel Anesthetize de laatste dagen nog enige afstand van Lights genomen heeft, is het lang spannend geweest rond de 20e plaats.

Idd; Archive was voor mij persoonlijk een van de ontdekkingen dankzij deze ladder competitie...

Tja, Lights haalde bij mij ook de eennalaatste plek in mijn lijst. Ik vind Archive een topband, maar persoonlijk vind ik dat ze wel veel spannendere en boeiendere tracks gemaakt hebben dan Lights. Slecht is het verre van, maar Again had bijvoorbeeld de tweede plaats in mijn lijst gehaald.

Anesthetize is een stuk spannender en afwisselender wat mij betreft. En Fear Of a Blank Planet heb ik überhaupt wel een zwak voor. Maar zo sterk als een aantal jaar terug (het haalde in 2017 de eerste plek in mijn lijst) vind ik het niet meer. Zeer sterk nog steeds.

Wordt nu wel erg benieuwd waar Arriving Somewhere But Not Here eindigt; in mijn lijst scoorde Anesthetize hoger dan die...

18


Fish - Vigil in a Wilderness of Mirrors
Totaal punten: 290
Nummer 1 van: Mssr Renard
Nummer 20 van: aerobag en chevy93
Virtuele positie voor aanvang finale: 10
2018: 19
Standaarddeviatie: 5.55

Het eerste nummer van het eerste album van die vorige zanger van Marillion is de eerste vaste finalewaarde die we tegenkomen. Vooral de vorige twee edities eindigde Vigil in tamelijk roemloos territorium. Dit jaar was de uitgangspositie duidelijk beter dan vorig jaar, maar meer dan een 18e plek zat er uiteindelijk niet in.

Aah, ik zie het al. de volgorde van mijn lijst komt hier andersom naar voren.
ben benieuwd.

Daar heb ik donderdagavond nog een leuk statistiekje over - stay tuned!

Daar is de eerste echte tegenvaller. Ik had wel hoop dat deze hoger geëindigd was en wel een paar Marillions achter zich gelaten zou hebben. Alle edities in de finale en 4 daarvan bij mij op nummer 3 (ook nu) en een keer op nummer 4. Ik kan wel zeggen dat ik het vrij stabiel een ongelofelijk goed nummer vind. Toch wel jammer dat die toch weer onderin de uitslag bungelt. Wat een opbouw, wat een intensiteit, wat een tekst, wat een nummer!

Goeie start met 3 nummer in de onderste helft van mijn lijst.

17


Marillion - Blind Curve
Totaal punten: 297
Nummer 1 van: niemand
Nummer 20 van: Casartelli en marsupilami
Virtuele positie voor aanvang finale: 13
2018: 32
Standaarddeviatie: 5.74

Nogmaals Fish, maar nu 'gewoon' met zijn oude band. Het centrale stuk van Misplaced Childhood keert na zes jaar terug in de finale, maar de 8e plek van weleer is dit jaar ver weg.

Het kan haast niet anders of je hebt een achtergond in de wiskunde of statistiek, of bent op z'n minst een beta, of (laatste kans): het 2e deel van mijn alias is enigszins van toepassing...

Fish solo en met zijn oude band komen veel te vroeg langs; Fish had ik op 2 en Blind Curve op 4 hopelijk krijgen we geen Pink Floyd en Genesis top 6 uiteindelijk..

Dat eerste klopt en dat laatste... tja, we zullen het maar als geuzennaam beschouwen.

En met Fish is de 2de tegenvaller een feit.

Sowieso opvallend dat Blind Curve ook al voorbij komt. H heeft (voorlopig) duidelijk de teugels in handen in deze finale.

16


Marillion - The Great Escape
Totaal punten: 303
Nummer 1 van: Bravejester, El Stepperiño, Outlaw104 en Papartis
Nummer 20 van: Gebruiker43757
Virtuele positie voor aanvang finale: 14
2018: 16
Standaarddeviatie: 6.52

Tradities, tradities… The Great Escape scoort steevast een flink aantal eerste plaatsen, om vervolgens alsnog op een vrij teleurstellende positie (in elk geval lager dan op grond van de startklassering verwacht mocht worden) te eindigen. In de vierde finale van de grande finale van Brave is het niet anders. Met een standaarddeviatie van 6.52 is het deze editie zelfs de ultieme love-hateplaat.

De enige Fish die ik op lp heb. Geen reissue, maar gewoon een tweedehandsje zonder Voyeur. En dat vind ik toch de minste track.

Blind Curve vind ik een van de beste van Marillion maar scoort toch jammer genoeg het minst van allemaal

Met Blind Curve en The Great Escape zijn respectievelijk mijn nummer 6 en 18 ook geweest. Wat ik van Blind Curve vind kunt u elders vinden. Het klopt nog steeds constateerde ik bij herlezing van mijn recensie. Dat The Great Escape hoger staat zal ik mijn medeladderaars maar vergeven

Oempf, dat komt hard aan; The Great Escape was m'n nummer 2...