Jayda G stond terecht in de jaarfinale van 2020, maar vond dit niet per se een finalewaardig nummer, zegt een Jayda G fan. DARKSIDE had er van mij we in gemogen, maar die krijgen vast nog genoeg kansen als hun album ook maar enigszins in de buurt komt van hun meesterwerk Psychic. Elkka vond ik wel tof, ja.

Ik kan trouwens uiterst lekker dansen op Afrique Victim, hoor!

Twee woorden: Love, Lovers

Met Lost Girls hebben we nog een beetje techno in de finale, toch?

edit: ^

hebben we een keer een ijzersterke finale, is het weer niet goed

https://media.makeameme.org/created/i-protest.jpg

Ik vind het overigens wel prima hoor. In januari hadden we een overwegend rockfinale, vorige maand veel elektronisch spul en nu hiphop en experimentele shizzle. Die variatie is precies wat dit spelletje zo geweldig maakt.

Je mag een top 12 maken als je wilt, alleen de top 5 krijgen daadwerkelijk puntjes toegedeeld

Twee andere woorden: Ke Nako

Wat je zegt Choconas, iedere finale heeft een nummer laatst nodig

Oké, pleister eraf rukken dan maar. Ik sluit me aan bij het overige enthousiasme, dit is de sterkste finale in tenminste een jaar. De top-3 bestaat uit jaarfavorieten tot nu toe (dat ik mijn eigen nominatie en Natalia niet op 1 kan zetten doet pijn), Black Midi en Lushlife zijn ook geniaal. De drie daarna hadden in een ander finalelijstje midden tot hoog in mijn top-5 gestaan, en de drie daarna zijn ook nog meer dan prima. Alleen met Freddie Gibbs heb ik niet zo veel.

1. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
2. Lost Girls - Love, Lovers
3. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar

4. Black Midi - John L
5. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement

6. Karoline Wallace - Plis Rosalin
7. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
8. Mdou Moctar - Afrique Victime

9. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
10. Bokani Dyer - Ke Nako
11. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT

12. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit

Electronic ja, dance nah...

Hahaha, ik zei het laatst ook al tegen je, Edgar18, maar het is frappant hoe diametraal onze smaak af en toe tegenover elkaar staat, zeker waar het jazz of aanverwanten betreft. Soms vinden we zelfs wel dezelfde artiest of hetzelfde album goed, maar dan weer compleet andere nummers. Nubya Garcia, Nérija, The Comet Is Coming, Sons Of Kemet, Shabaka & The Ancestors en Celeste schieten me nu zo te binnen. Daar staat dan weer tegenover dat ik Arooj Aftab en DARKSIDE er ook graag bij had gehad in de finale, dus we zitten zeker ook wel eens op een lijn. Enfin, dit maakt dit spelletje juist ook zo tof, want je blijft zo een hoop ontdekken!

Schrijf dan maar een mooi stukje bij haar album, Koen, ik zal het met veel belangstelling lezen! ❤️

Dat is wel frappant ja. Al zei ik toen ook al, het is natuurlijk relatief. Of het nou African Call, Stop This Flame of EU (Emotionally Unavailable) betreft, het zijn absoluut geen slechte nummers. Maar, in veel gevallen is het wel mijn minst favoriete nummer van de artiest(e) in kwestie. Mijn gevoel is dat jij eerder voor de makkelijker in het gehoor liggende nummers (verfijnde melodielijnen etc.) gaat terwijl ik er wel van hou als het wat meer schuurt. Dan heb je de uitersten al gauw te pakken.

Geeft overigens niks, want ik pik vaak genoeg interessante artiesten op via suggesties van jou!

Sterke finale, hiphop/wereld stelen de show.

1. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
2. Mdou Moctar - Afrique Victime
3. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
4. Bokani Dyer - Ke Nako
5. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit

1. Mdou
2. Arab Strap
3. Lushlife
4. Floating Points
5. Freddie Gibbs

Enkele leuke nummers, maar veel tergend lange slappe hap.

Noem me simpel of eencellig, maar ik houd van vrolijke muziek. Wat dat betreft vind ik het maar een matige finale. Alle dance is verdwenen, pief paf weg. Hugo Massien, Elkka, UNKLE, DJ Pareja en LUPE, Jayda G, Roman Flügel. Ook erg jammer dat Squid het niet heeft gered. Er vinken weer veel nummers de gebruikelijke hokjes aan (atonaal alsof er een priem in je oorschelp wordt gestoken, ellenlang (>10 minuten) geneuzel of veel te serieuze polssnijmuziek).

Gelukkig zijn er in ieder geval twee toppers overgebleven met bovenaan Afrique Victime. Wat een feestje is dat. BUZZCUT is een fijne terugkeer van BROCKHAMPTON.

1. Mdou Moctar - Afrique Victime
2. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
3. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
4. Black Midi - John L
5. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit

1. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
2. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
3. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
4. Karoline Wallace - Plis Rosalin
5. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement

6. Lost Girls - Love, Lovers
7. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
8. Mdou Moctar - Afrique Victime
9. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
10. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
11. Bokani Dyer - Ke Nako
12. Black Midi - John L

Alle 12 goed, ook Black Midi als #12 is prima. De hiphop en jazz steken er echter bovenuit deze keer voor mij.

Wat van deze finale valt er onder deze categorie dan?

Plis Rosalin, vooral als Karoline begint te krijsen na de vijfde minuut.
Movement 6 schaar ik daar ook nog wel onder.

Haha, ieder zijn referentiekader natuurlijk. Ik vind het over het algemeen juist een finale gekenmerkt door speelsheid en kleur, alhoewel ik het geneuzel begrijp als de nummers je niet aan spreken en daardoor niet mee kunnen slepen

De muziek van Karoline vind ik ondanks de geïmplementeerde chaos eigenlijk behoorlijk uplifting. Bij die zachte, meditatieve compositie van Movement 6 komen er nou ook niet echt de donkere gedachtes bij me op om een mes op de pols te zetten.

Ik had het niet beter kunnen verwoorden.

Volgende maanden mag er wat mij betreft wel weer wat meer poptimisme in de finale van Song van het Jaar

En elke maand driekwart van de nummers die rond de 10 minuten duurt hoeft van mij ook niet per se.

Karolin Wallace over de tuin van haar oma, de voornaamste inspiratiebron voor het album waarop Plis Rosalin staat:

"Grandma's garden may seem like a normal garden, but it is in fact full of magic. Just about every plant that grows there comes from cuttings she has collected throughout her life. From experiences, travels, and meaningful encounters. You will find plants that originate from my mom's bridal bouquet, bushes from her childhood home in Lofoten and cacti she stuffed in her purse when on vacation in Gambia with Grandpa. I have been inspired by the way Grandma's cuttings grow and become a part of something bigger, and I have collected my own cuttings. As in grandma's garden, you do not need to know about each one to experience the whole, but look closer and you will find words, sounds and melodies, my grandfather's laughter, and my parents' young and infatuated voices.”

Zoveel zin om in mijn polsen te snijden nu

Vier kandidaten voor persoonlijke Song van het Jaar 2021:

1. Lost Girls - Love, Lovers
Jenny Hval blies me omver met het optreden op Le Guess Who 2019. Ik kende haar al en ze intrigeerde me al vanaf de eerste kennismaking, maar de band met haar (muziek) bleef relatief oppervlakkig. Tijdens het benoemde optreden zijn er kwartjes gevallen. Mjuman beschrijft het goed op de albumpagina. Je moet de teksten (en muziek) van Hval op je af laten komen en er niet te veel bij stilstaan. Ik zou zelfs durven zeggen dat je Jenny Hval moet beleven als een meditatieve ervaring. Geef intuïtie volledig vrij spel. Woorden, klanken en ideeën mogen hun gang gaan. Wat dat betreft is het net een Lynch-film. Oh ja, nog even uitzoeken wie die Håvard Volden is. Antwoord komt snel en is duidelijk: die doet al jaren mee met Jenny Hval en vandaar dat dit dus gewoon klinkt als Jenny Hval. Die info haalde ik van hun eigen Bandcamp, waar dit hele verhaal eigenlijk tien keer beter uitgelegd staat dan dat ik hier heb gedaan.

2. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
Drie sterke verses, elk op hun eigen manier prettig nostalgisch. Maar vooral qua sound design en editing is dit echt top notch en dus steelt The Alchemist hier de show. De fragmenten van Little Richard en David Lynch, het wegebben van het geluid, de onderwaterscene, de kettingzaag. Het voelt als een dagdroom van drie scenes. It's daydreams that I love.

3. Karoline Wallace - Plis Rosalin
Er zit iets in de Noorse wateren waardoor iedereen een briljante jazzmuzikant kan worden. De zevenkoppige band - dat is exclusief zangeres en componist Karoline Wallace - is in de hele breedte sterk, maar met name Jonas Engel, saxofonist en klarinettist, valt op. Nu lees ik wel dat Engel een Duitser is, dus mijn openingszin valt hier pardoes in het water. Anyway, dit is mijn jazz. Boeiend vanaf de eerste toon tot en met de laatste toon. Ik kan niet wachten om ze te zien op Le Guess Who? of Rewire. Ik kan me namelijk niet voorstellen dat ze Karoline Wallace vergeten uit te nodigen.

4. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
Ik had nog nooit gehoord van Lushlife, maar hij gaat nu direct op mijn luisterlijst. Als Dälek ermee samen wilt werken is het sowieso interessant, maar dat er deze heerlijke jazzkakofonie uitkomt had ik in eerste instantie niet zien aankomen. Vooral de drums vallen me op: wat een heerlijke timing. Is dat Lushlife zelf - ik lees op Wikipedia dat hij vroeger drumde en arrangementen schreef voor een jazzband - een sessiemuzikant of misschien zelfs een sample?

-----------------------------------------------------

Drie nummers die niet eens hadden misstaan op #1:

5. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
Het album doet het nog niet helemaal voor me, maar ik moet hem ook wat vaker en beter luisteren. Wel viel meteen deze zesde beweging op. En zojuist werd het weer een stukje mooier (en steeg daarmee naar de punten). Bloedjemooie strijkers. Zo te lezen heeft Floating Points het allemaal zelf gecomponeerd. Hoedje af.

6. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
Wat een bom van een nummer! Die verses van Kevin Abstract en Danny Brown zijn ontiegelijk hard. De beat is hard. Alles is hard. Jammer dat het zo snel voorbij is.

7. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
Natalia op de dromerige, uitgesponnen toer, is Natalia op haar best. Catchy folkloristisch is ze leuk, maar niet bijzonder. Alfonsina y El Mar is (zover mijn kennis reikt) haar meest dromerige en uitgesponnen nummer tot dusver, en daarmee mag het geen verrassing heten dat ik dit meteen haar allerbete nummer vind. Het gitaargetokkel, haar stem en de zeegeluiden doen me verlangen naar Portugal en Chili. En hopelijk in de toekomst ook naar haar Mexico.

-----------------------------------------------------

Vier nummers die ik minstens met een 7,5 zou beoordelen:

8. Black Midi - John L
Math rock, ik weet nog steeds niet goed wat ik er mee moet. Laat ik allereerst heel duidelijk zijn dat John L een fantastisch nummer is, zoals wel meer nummers van black midi. Maar ik blijf altijd een beetje ongemak ervaren bij math rock. Is vast ook de bedoeling, maar ja, ik heb daardoor nooit math rock bovenaan mijn jaarlijstje staan o.i.d. Ook dit weer. Het klinkt fantastisch. Het is fantastisch. Maar als puntje bij paaltje komt, delft het toch het onderspit tegen de absolute top. Waarom? Nog steeds geen idee. Wel is dit het beste wat ik gehoord heb van black midi en misschien ook wel het beste math rocknummer wat ik ooit gehoord heb*.

9. Mdou Moctar - Afrique Victime
De sterkte van Mdou Moctar is tegelijk ook hun zwakte. De riffs en hooks zijn kneitertje aanstekelijk, maar tegelijkertijd vind ik ze ook wat banaal en afgezaagd. Daardoor komt het erop neer dat wanneer ik in een feeststemming ben, ik de muziek heerlijk vind. Maar wanneer ik in een wat serieuze bui zit, dat ik het lichtjes irritant vind. De balans zit veel dichter bij het positieve, dan het negatieve, maar het zorgt er wel voor dat Afrique Victime niet in de buurt komt van punten in deze maandfinale.

10. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
Sterk nummer weer van Arab Strap. Scherpe tekst en de Schotse praatzang werkt sowieso goed bij mij. De strijkers zijn ook prettig verwerkt. Alleen had het nummer wat meer uit de bocht moeten vliegen om mee te kunnen met het geweld van deze maandfinale.

11. Bokani Dyer - Ke Nako
#teamedgar hier. Ke Nako is leuk hoor. Lekker warm, lekker harmonisch. Maar ik wil meer frictie, meer spanning. Als ik er gefocust naar luister, dan vind ik het toch wat saai. Relatief dan. En slechts op momenten, want genoeg sterke momenten, zoals de saxofoonsolo en het pianoriedeltje tegen het einde. Als ik er ongefocust naar luister, dan verdwijnt het te net wat te veel ver in de achtergrond.

-----------------------------------------------------

Het enige mindere nummer:

12. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
Ik snap niet zo goed wat dit in de finale doet. Het probleem van dit nummer is dat alles monotoon is. De beat blijft, op wat rustmomenten na, het hele nummer hetzelfde, Gibbs rapt de hele tijd op dezelfde toon - maar goed, dat is gebruikelijk - elke zin is eigenlijk identiek opgebouwd, de ad-lips vervelen. Nee, dit is niet mijn hiphop, vriend. Een klein smetje op een briljante maandfinale.





* RYM classificeert Slints Spiderland als math rock, maar zelf schaar ik dat daar niet onder.

dumb_helicopter, Gretz en AstroStart be like: https://media1.tenor.com/images/72cb87cd6ce4fabb56453447c274f44b/tenor.gif?itemid=16742369

Bij Fable of the Urban Fox zit vanaf het begin de vaart erin: wat begint met een simpel maar doeltreffend gitaartje en rechtoe-rechtaan drumgeklop bouwt snel en mooi op, laag voor doeltreffende laag. De charismatische frontman met zijn heerlijke Schotse accent houdt aldoor de spanning goed vast. Het nummer is wellicht niet al te verrassend, maar zit zeker kundig in elkaar.

En dat staat dan stijf onderaan.

Ik vind dit dus echt een geweldige finale. Hier staan nummers in de onderste helft die vorige maand lachend de top 5 hadden gehaald. Op volgorde zetten was voor de nummer 2 tot en met 8 eigenlijk nauwelijks te doen. Ik heb geprobeerd of ik dan niet in elk geval zes nummers in een top 5 kon proppen, maar helaas.

Mijn favoriet is toch Plis Rosalin, een waanzinnig goed jazznummer, waarin de aan het begin nog zo folky, kalme vocalen op gegeven moment helemaal versmelten met de intense freejazz. En dan dat moment: PLIS KAROLIN! Saxofoon los. Kippenvel hoor.

Vanaf dat moment werd het enorm dubben, heb nog een paar keer lopen husselen, zelfs met posities twee en drie. Natalia's betovering heeft haar uiteindelijk toch op plek twee doen belanden, práchtige negen minuten. Het Floating Points-nummer komt nóg beter tot zijn recht op het album, maar werkt buiten die context nog verrassend goed.

Uiteindelijk Freddie Gibbs nog boven enkele namen gezet waar hij in eerdere ladders onder stond, omdat dit de track is waar ik de laatste weken het vaakst naar teruggreep en ik er nog steeds niet klaar mee ben. Ik denk steeds dat het effect ervan wel zal afnemen, omdat het nummer ogenschijnlijk niet zo gek veel om het lijf heeft (behalve idioot goede rapvaardigheden dan, natuurlijk). De sample is zelfs al vaker gebruikt. Maar ik veer nog elke keer op.

En wat het nummer van Armand Hammer betreft verwijs ik jullie graag door naar het stukje van Teunnis hierboven, waar wat mij betreft uitstekend verwoord staat wat dit zo goed maakt.

Dat ik Ke Nako en Dépaysement geen punten heb kunnen geven, vind ik echt vrij onverteerbaar Die track van Mdou Moctar mag van mij hoog in de jaarlijst belanden, wat een feestje. John L doet me erg uitkijken naar de plaat van Black Midi, het nummer van Lost Girls is een zeer geslaagde muziektrip en op BUZZCUT gaat nota bene mijn favoriete rapper van de laatste tien jaar los. Had ik al gezegd dat ik deze finale geweldig vind?

1. Karoline Wallace - Plis Rosalin
2. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
3. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
4. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
5. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
6. Bokani Dyer - Ke Nako
7. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
8. Mdou Moctar - Afrique Victime
9. Black Midi - John L
10. Lost Girls - Love, Lovers
11. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
12. Arab Strap - Fable of the Urban Fox

Polssnijmuziek vind ik niet de juiste term bij deze finale en van mij hoeft muziek trouwens helemaal niet vrolijk te zijn, maar ik moest wel hard lachen om 'atonaal alsof er een priem in je oorschelp wordt gestoken' en kan mij daar bij een aantal nummers in deze competitie zeker in vinden. Ben wel enigszins verbaasd dat je dan juist Black Midi in je top vijf hebt AstroStart, toch wel een bak herrie als je het mij vraagt. Doet niet veel onder voor Karoline Wallace en de tweede helft van Lushlife. Sommigen hier houden zo van schuren, dat ik mij soms afvraag of ze nog huid overhebben

Enfin, ik tel alsnog zeven toppers, dus prima finale!

1. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
2. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
3. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
4. Mdou Moctar - Afrique Victime
5. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT

6. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
7. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6

Gevalletje BLØF dus. Nu word ik toch wel nieuwsgierig.

Ooh zeker, ik snap dat luisteraars die meer hebben met experimentele muziek het nummer heel anders beleven.

Geen idee, Mausie, waarom Black Midi er dan wel goed ingaat. Het is experimenteel, maar ergens ook ritmisch.

Ik vind het ook niet bepaald polssnijmuziek, maar dit zou wel zo op Wiki als voorbeeldomschrijving van kunstschoolmuziek kunnen staan

Ik gok dat ze hier wel een goed cijfer voor zou krijgen, ja, zeker met dit verhaaltje erbij