Ik mis alleen nog een begeleidend impressionistisch canvas dat de gevoelslijnen in de muziek kleur geeft

1. Black Midi - John L.
2. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
3. Lost Girls - Love, Lovers
4. Mdou Moctar - Afrique Victime
5. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar

Misschien zoiets?
https://i.pinimg.com/originals/6e/ef/30/6eef302287f2e40f9192ccd5b14e3f8b.jpg

Zit qua sfeer in de buurt denk ik.
https://www.musicmeter.nl/images/cover/809000/809488.jpg?cb=1612198668

Sterke finale hoor, allemaal mooie liedjes (al zou ik de onderste 3-4 niet snel uit mezelf opzetten)! Maar... op het einde wint de hiphop

1. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
2. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
3. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
4. Mdou Moctar - Afrique Victime
5. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement

6. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
7. Bokani Dyer - Ke Nako
8. Black Midi - John L
9. Lost Girls - Love, Lovers
10. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
11. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
12. Karoline Wallace - Plis Rosalin

Het ligt denk ik wel iets genuanceerder, want ik schuw experimentele muziek zeker niet, maar het is ontegenzeggelijk zo dat ik een grote zwak heb voor verfijnde melodieën en ritmes. Gelukkig vind ik wat dat aangaat hier genoeg van mijn gading, niet in de laatste plaats ook door nominaties van jou.

Oké ik denk dat we met deze finale iets heel bijzonders hebben neergezet. De toptwee is gewoon linea recta in the feelz en kunnen nog wel eens absolute alltime favorietjes worden. Maar eigenlijk is alles geweldig. En dan te bedenken dat ook zoveel moois het hier niet heeft gehaald. Jeez

1. Karoline Wallace - Plis Rosalin

Dit is gewoon één van de beste dingen die ik ooit gehoord heb. Ik word hier tegelijkertijd heel erg gerustgesteld en heel ongemakkelijk van. Meer kan ik eigenlijk niet eens kwijt. In een volgend leven ga ik de kunstacademie volgen, beloofd.


2. Lost Girls - Love, LoversHeel kort door de bocht geformuleerd bestaan er twee soorten dance. Aan de ene zijde vind je de hophophopkomallemaalnaarbuitenenbouweendikkepartyopjefeesteilanddance, met verfbommen, bellenblaas, barbecuetje en van die rubberen stokken waar je dan een Australische vlag aan vastbindt en keihard mee gaat rondzwiepzwoepen. Laat ik het voor het gemak zontronica noemen. Hier tegenover bevindt zich dan dan de maantronica, de ikwilmegewoonfijnvoelenmaarhebhelemaalgeenzininanderendusduiklekkerinmezelfdance, hier is niets behalve een oceaan aan duisternis met daarin één minuscuul eilandje waarop er maar één iets laveert: de 'ik'. Wie dat ook moge zijn.
Zowel zon- als maantronica zijn nodig in je leven, yin-yangshizzle enzo; maar de balans tussen die twee ligt per persoon wel wat anders. En inmiddels denk ik ook wel dat jullie wel doorhebben welke kant mijn kwartje het gros van de tijd de vloer raakt. Het is ook daarom dat een stille genieter als Love, Lovers, met z’n malle kleine hypnosewoordjes en z’n zo subtiele opbouw, me echt zielsgelukkig maakt. Buiten Marie Davidson en Otha weet ik eigenlijk niet of een artiest me zo introspectief kan vervoeren als wat Jenny hier voor elkaar krijgt. Resultaat is dat jullie op dit moment een totaal zweverig stukje aan het lezen zijn hihi. Wat mij betreft dé grootste dansvloerklapper van de 20’s tot dusver. Buiten Visions dan. We moeten wel reëel blijven. Zeggen ze altijd.


3. Black Midi - John L

black midi miste de memo van januari maar maakt dit nu wel ruimschoots goed; ik beeld me maar even in dat ze die twee extra maandjes hebben gebruikt op hun nummer nog een tikje boven dat finalegeweld van destijds te tillen en het heeft z’n vruchten afgeworpen: beste houtjetouwtjepostrocknummer van dit jaar tot dusver, heerlijke georkestreerde chaos.


4. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement

Ook de nummer vier laat nog de overtuiging doorklinken van een echte winnaar. De net buiten het ritme geplaatste drums, de furie in de verses, het koortje en dan dat saxy slot waar de RTJ-boys alleen maar jaloers van kunnen zeggen: oh my.


5. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT

DEZE IS ZO ONTIEGELIJK HARD DAT UNCLE DANNY GEWOON NIET EENS TIJD HEEFT OM CHECK TE ZEGGEN. DAN WEET JE WEL HOE LAAT HET IS.


Mijn welgemeende excuses moet ik aanbieden aan:
6. Natalia Lafourcade met een fabeltastisch meeslepende rustieke parel uit haar toch al behoorlijk imponerende audiotheek;
7. Armand Hammer met zijn posse aan bazenfeaturings en een nasty hoes die me Spirited Away-vibes geeft;
8. Floating Points met het zoveelste bewijs dat electronicartiesten vaak zo muzikaal zijn dat ze gewoon volledige neoklassieke epics kunnen componeren;
9. Bokani Dyer met heerlijk zwoel en funky feestgedruis;
10. Mdou Moctar met wederom een woestijnmastodont (al steekt bij mij inmiddels de drang naar vernieuwing wel op);
en 11. Arab Strap met een herstkampeernummer dat ik Franz Ferdinand dolgraag had zien willen maken.

Blijft over
12. Freddie Gibbs, misschien wel het minste hiphopnummer van deze maand en alsnog bij vlagen zeer genietbaar.

Wat een beschrijving

Zeker een fijne maandfinale, maar ik ben niet in zo'n jubelstemming als sommige anderen. De eerste 6 zijn top, dan nog een paar middenmoters en de laatste twee nummers zijn de enige die ik geen voldoende zou geven.

1. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
Ondanks dat ik het nummer hoog in mijn lijstje heb staan, heb ik er niet zoveel over te zeggen. Het is gewoon een heerlijke mix van jazz en hip-hop die ik erg fijn vind.

2. Mdou Moctar - Afrique Victime
De Afrikaanse Hendrix flikt het gewoon weer na Chismiten, al stoot deze Chismiten niet van de troon. Het swingt en rockt weer de pan uit.

2. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
Als je een rust momentje wilt pakken op een dag, dan is dit een ideale soundtrack. Ondanks dat ik de meer jazz gerichte nummers op het album beter vind, is deze ook erg mooi.

4. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
Nog zo'n rustgevend nummer, maar dan met gitaargetokkel en betoverende Spaanse zang.

5. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
Chille en bijna spacy hip-hop. I like it.

6. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
Van het nieuwe album van BROCKHAMPTON zijn de meeste nummers niet mijn cup of tea, maar deze is dan wel weer erg lekker.

7. Black Midi - John L
Tja, deze vind ik lastig. Ze hebben in ieder geval nog een extra lepel chaos aan de al vrij chaotische blend toegevoegd, en ik merk dat ik niet alles even goed trek. Toch blijf je wel weer de kwaliteit horen.

8. Bokani Dyer - Ke Nako
Mooi jazz nummer waarvan ik op de juiste momenten wel van kan genieten.

9. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
Aardig nummer, maar mist iets waarin het uitblinkt.

10.Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
Zie commentaar bij Arab Strap

11.Lost Girls - Love, Lovers
Toegegeven, die laatste paar minuten zijn best fijn. Maar in de minuten daarvoor ben ik helaas al in slaap gedommeld.

12. Karoline Wallace - Plis Rosalin
Kakofonische boel die ik niet zo goed trek.

Dit is met ruime voorsprong mijn podium:

1. Mdou Moctar - Afrique Victime
2. Black Midi - John L
3. Arab Strap - Fable of the Urban Fox

Een eindje daarachter hobbelt dit drietal:

4. Lost Girls - Love, Lovers
5. Karoline Wallace - Plis Rosalin
6. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement

Dankzij een late aha-erlebnis valt Karoline Wallace nog net in de punten.

Hartstikke mooi ja!

Mist de plank totaal qua inhoud, dat wel, maar Niek en ik zitten ook gewoon niet op een lijn wat 'dance' aangaat. En ik gun hem zijn eigen 123perspectief, zeker als het zo cute verwoord is.

1. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
2. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
3. Bokani Dyer - Ke Nako
4. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
5. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT

6. Lost Girls - Love, Lovers
7. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
8. Karoline Wallace - Plis Rosalin

9. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
10. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
11. Mdou Moctar - Afrique Victime

12. Black Midi - John L

Peentjes zweten bij het ordenen weer hoor, zoals bijna iedere maand mijn dikke vette complimenten naar de nominatoren en deelnemers. Veel experimenteel spul deze keer, misschien is alles buiten Freddie en BH wat high-brow, maar dat doet verder niets af aan de kwaliteit: wat mij betreft is alles behalve John L gewoon ontzettend goed. De bovenste vier behoren tot de beste tracks van het jaar tot dusver (al had Chicharonnes er nog net boven gezeten). En met meer luisterbeurten zou een Love, Lovers, Plis Rosalin, of Fable of the Urban Fox best nog eens kunnen stijgen, maar daar heb ik voor het sluiten van de deadline geen tijd voor.

Schattig wel hoe sommigen hier Freddie Gibbs op de laatste plaats zetten.

Ik stem morgen.

Zo enthousiast als de meesten hier word ik niet van deze finale. Een topper en nog paar aardige songs maar dan stopt het ook wel.

1. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
2. Lost Girls - Love, Lovers
3. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
4. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
5. Bokani Dyer - Ke Nako

Zeg ik iets raar als ik het niveau van deze maandfinale hoger inschat dan de jaarfinale van 2020? Ik slaag er echt niet in om deze 12 toppers fatsoenlijk te rangschikken. Mijn nummer 12 zou vorige maand gewoon op het podium gestaan hebben, waanzin.

Misschien, maar ik ben het helemaal met je eens, de jaarfinale van 2020 komt niet in de buurt van dit niveau. Dit zou wel eens de sterkste maandfinale kunnen zijn in de pakweg vijf jaar dat ik hier meespeel.

De G's worden hier van de jochies gescheiden.

Check anders even juli '19. Diggi Dagga, Sunglasses, Nothing is Safe, Crowns for Kings, Bol, All Mirrors, Offence, Red Dust en (vooruit) Not. Daar kan deze finale niet aan tippen. Maart en mei van dat jaar waren ook ijzersterk. 2020 was gewoon niet zo'n best jaar, als je daar vergelijkingen mee gaat trekken dan winnen de maandfinales van dit jaar al snel.

De top 7 van juli '19 kan tippen aan deze finale, maar daarna houdt de vergelijking ook wel op. Hetzelfde geldt voor maart '19.

1. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
2. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
3. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
4. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
5. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit

6. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
7. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
8. Bokani Dyer - Ke Nako
9. Lost Girls - Love, Lovers
10. Mdou Moctar - Afrique Victime
11. Karoline Wallace - Plis Rosalin
12. Black Midi - John L

Vrij matige finale, Alleen de top5 scoort een 7 of hoger . Movement 6 is de enige echte topper in deze finale.

Ik ben het er in ieder geval mee eens

Het zal jullie niet verbazen dat ik maar ten dele meega in de euforie over deze maandfinale. We hebben absoluut een sterk twaalftal, maar er is onderweg te veel moois gesneuveld om dit echt een iconische finale te maken.

1. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
Hardste track op de nieuwe plaat, samen met The Light ook de beste. Ik las ergens dat ie wel wat langer had mogen duren. Dat onderschrijf ik!

2. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
Natalia en ik zijn al een aantal jaar dikke maatjes. Ook nu slaagt ze er weer in me te betoveren. Op haar nieuwe single gaat ze op de Bolero tour. Hopelijk speelt ie komende maand mee.

3. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
Manoeuvreert uitstekend op de scheidslijn van jazz en neoklassiek. Movement 6 weet me te raken en doet me voor een kleine tien minuten alles om me heen vergeten.

4. Karoline Wallace - Plis Rosalin
Het andere uiterste van het jazzspectrum, en toch ook zeer genietbaar. Ik moet hier wel voor in de stemming zijn, daar de chaos het in het middenstuk wat over dreigt te nemen.

5. Mdou Moctar - Afrique Victime
Nog zo'n artiest die het vaak goed doet bij me. Het is geen Chismiten, maar je kunt moeilijk van ze verwachten dat iedere track dat hoge niveau aantikt. En hé, Afrique Victime doet zeker een goede poging.

6. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
7. Lost Girls - Love, Lovers

8. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
9. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
10. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
11. Bokani Dyer - Ke Nako
12. Black Midi - John L

De bovenste drie mogen zo door naar de jaarfinale. Ook de nummers vier t/m zeven zouden daar niet misstaan. De overige vijf maken dat deze finale voor mij niet de geschiedenisboeken in zal gaan. Vijf oké nummers, maar niet interessant/ sterk genoeg voor een finaleplaats.

Ik wacht in grote spanning af of jij me wel kan overtuigen dat Big Boss Rabbit meer is dan ik er nu in hoor.

Deze maandfinale had van mij een stuk korter gemogen (anderhalf uur voor 12 liedjes, de fuck!) en ook een stuk minder experimenteel, maar ik houd mijn polsen ondanks alles gewoon nog even heel. Het kan nu eenmaal niet iedere maand feest zijn. De hiphop smaakt me trouwens best goed deze keer.

1. Lost Girls - Love, Lovers
2. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
3. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
4. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
5. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT

6. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
7. Mdou Moctar - Afrique Victime
8. Black Midi - John L
9. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
10. Karoline Wallace - Plis Rosalin
11. Bokani Dyer - Ke Nako
12. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6

Neen, dat kan ik niet.

Ik ben even in de rol van docent gekropen om deze 12 kunstschool-werkstukken te beoordelen.

1. Lushlife feat. Dälek - Dépaysement
Lushlife en Dälek de opdracht een muzikaal landschap bestaande uit een theoretische samenwerking tussen Nas en John Coltrane te schilderen. Duidelijke opdracht, maar niet zo eenvoudig - ga er maar eens aanstaan met 2 van zulke grootmeesters. Toch slagen de heren met vlag en wimpel; de laidback beats gaan soepel over in jazzritmes en flows zijn volledig on par: 9,5

2. Bokani Dyer - Ke Nako
De Botswanees/Zuid-Afrikaan Bokani Dyer vertrok met het doel een interpretatie te maken van de rol van de trompet in diverse genres. Hij begint soepeltjes in de jazz, vertrekt daarna naar de afrobeat en we horen zelfs vleugjes bossanova. En dat alles in een warm geheel, netjes gedaan: 9

3. Floating Points, Pharoah Sanders & The London Symphony Orchestra - Movement 6
Aan Sam Shepherd a.k.a. Floating Points de taak om een instrumentaal Disney-nummer te maken, zonder de gebruikelijke kitscherige plichtplegingen. Dat lag dermate buiten zijn comfortzone, dat hij jazzveteraan Pharoah Sanders en het volledige Londense symfonieorkest inschakelde. Bonuspunten voor de originele collabs en de subtiele climaxopbouw: 9

4. Mdou Moctar - Afrique Victime
Nigerees Mdou Moctar probeert met Afrique Victime muzikaal te verbeelden hoe het donkere continent onder het juk van de kolonisatie uit is gekomen. Het eerste deel wordt gekenmerkt de door Moctars typerende klaaglijke zang - die de de periode van de kolonisatoren verbeeldt - maar dan komt onafhankelijkheid en kunnen we allemaal dansen op de aanstekelijk rockende climax: 9-

5. Arab Strap - Fable of the Urban Fox
Aan de olijke drinkebroers de vraag om een nummer te maken over migratie zonder gebruik te maken van clichés. Zij doen dat gedegen door de stadsvos als metafoor te gebruiken. Het charmante Schotse accent en het strijkermotiefje versterken het sfeerbeeld: 8,5

6. Lost Girls - Love, Lovers
Jenny Hval en Håvard Volden kiezen ervoor om een nummer te maken dat moet voorstellen hoe Bløf zou klinken als het een Engelstalig, experimenteel elektronisch nummer zouden dat zo lang mogelijk de neiging tot dansen uitstelt. Waarom weet niemand. Het resultaat mag er wel zijn, al heeft men zich niet helemaal aan de opdracht gehouden: na zo'n 2/3e nummer begint de meesters rechtervoet toch voorzichtig mee te bewegen op de muziek - helemaal ondansbaar is het dus niet. Aangezien de meester daar geen problemen mee heeft, geen minpunten. Wel een kwart punt aftrek voor de kalkoen van Jenny die de laatste minuut nog even mee mag doen: 8-

7. BROCKHAMPTON feat. Danny Brown - BUZZCUT
De guys BROCKHAMPTON kregen de opdracht om een muzikale bloemlezing te maken van de invloed van de slavernij op de moderne hiphop. Rebels als ze zijn, probeerde ze gewoon een hiphopbanger te maken. Daarin slaagden ze gedeeltelijk. Extra punten voor het charteren van Danny Brown voor een korte masterclass rappen: 7,5

8. Black Midi - John L
De jongen honden van Black Midi gingen de uitdaging aan om te klinken als zo veel mogelijk progbands door elkaar heen. Het begint interessant - ik zou zeggen Primus meets Yes, maar ik ben er niet zeker van - maar dat niveau weten ze niet het hele nummer vast te houden. Misschien eens op bijles bij de peers van Black Country, New Road? 7+

9. Natalia Lafourcade - Alfonsina y El Mar
Natalia kiest ervoor een muzikale vertolking te doen van het alom bekende Latijns-Amerikaanse sprookje van de kleine Alfonsina en de zee. Als een volledig troubadour pakt ze ons in met haar kenmerkende rustieke tokkelfolk. Helaas valt ze in de valkuil waar ze al veelvuldig eerder intrapte; het nummer kent te weinig spanning voor de speelduur. Daarmee is een hoog cijfer uit den boze: 7

10. Freddie Gibbs - Big Boss Rabbit
Freddie dacht zich er makkelijk van af te maken door een ietwat opgepoetst oud werkstuk in te leveren. Klinkt niet slecht hoor, maar ons houd je niet voor de gek, Fred: 6,5

11. Karoline Wallace - Plis Rosalin
Karoline Wallace is overduidelijk de ijverigste leerling van de klas, met haar impressionistische jazzinterpretatie van haar grootmoeders groentetuin. Het begint nog prima, maar zodra ze na een minuut of 3 het galmende geluid van een galangawortel probeert te imiteren, begint het geheel van de rails te lopen en vergeet ze dat het bij voorkeur ook een muzikaal geheel moet zijn - althans daar is deze docent gevoelig voor: 5,5

12. Armand Hammer & The Alchemist feat. Earl Sweatshirt - Falling Out the Sky
In elke klas heb je van die leerlingen die er met de pet naar gooien. Althans, ik mag hopen dat ze hier hun best niet op hebben gedaan, want anders klinkt het wel een beetje treurig: 4

Ik ga helemaal stuk


Dit blijf ik merkwaardig vinden. Maar goed, iedere gek heeft zijn gebrek.

Het is waarschijnlijk een retorische vraag, gezien je waardering voor ze, maar vind jij die jongens van Armand Hammer nou goed rappen? Als ik dat vergelijk met een Danny Brown of een Lushlife in deze finale, die doen dat toch met aanzienlijk meer passie...

Ja, maar mag je als kunstdocent subjectief oordelen? In dat geval weet ik waarom ik op die 6 blijf steken destijds, ik was vroeger een Big Boss Rabit dus

Kan je als kunstdocent objectief oordelen?

Zo ja, dan is het goed dat ik een ander carrièrepad ben gaan bewandelen