Heerlijke presentatie aerobag

Inderdaad! Dit wordt een topmiddag. Bergrit in Parijs-Nice en Tirreno-Adriatico afgewisseld met SvhJ.

Ja, aerobag is weer ouderwets goed op dreef. Ben benieuwd of het op dit festival net zo uit de hand gaat lopen als bij de uitreiking van de Jordy's! Of niet dan, ArthurDZ?

7. Butch Kassidy - Heath (43 punten, 15 keer genoemd)
(genomineerd door Arno, nummer 1 van: 123poetertjes, ArthurDZ, curufin, dumb_helicopter, jassn)



Terwijl Logic1000 allang weer backstage vertrokken is, ligt het SvhJ-publiek nog hijgend maar tevreden na te genieten in het gras. Tot daar Arno verschijnt, de ongrijpbare curator van deze editie. 123poetertjes veert gelijk overeind, rent naar zijn Arno-altaar, knielt en breekt een Swans CD doormidden. Een harde knal klinkt en rookpluimen schieten de lucht in, terwijl de heren van Butch Kassidy op het podium verschijnen. Arno lacht licht manisch.

Butch Kassidy is een viertal uit London, waar momenteel een bruisende post-punk/post-rock revival in gang lijkt te zijn. De bands lijken ook allen een soortgelijk carrière-pad te kennen. Ze spelen zich in de kijkers vanwege verpletterende live-optredens en vervolgens verschijnen ze op compilatie-albums van labels als Speedy Wunderground en Slow Dance Records. Vervolgens ontstaat er een behoorlijke hype rond deze acts, met zowel ferme voorstanders als forse tegenstanders, maar in ieder geval ontstaat er een aanzienlijke groep fans die halsreikend uitkijkt naar het debuut van de band. Zo heb je bands die al snel een enorme fanbase opbouwen, zonder dat ze ook maar een enkele officiële single, laat staan album gedropt hebben. WE ARE MARCHING FORTH... AND EVERYONE FOLLOWS is daarmee wel een toepasselijke repetitieve oneliner.

Heath vergt met zijn 10 minuten en schurende wall of sound wel wat van zijn luisteraars, maar spannend is het zeker. Vergeleken met zijn finale-soortgenoten Squid en BCNR is Butch Kassidy waarschijnlijk het zwaarst en het meest een ware throwback naar die ontzagwekkende post-rock sound van de 90's/00's, met extra aandacht voor die krachtige dreunende vocalen van frontman Fionn Murphy.

Arno kijkt vanaf de zijlijn instemmend toe hoe meerder users over elkaar heen slidderen van bewondering voor deze voorheen nog onbekende act. De pre-orders vliegen de deur uit. Aan het einde van de show drukken de mannen van Butch Kassidy in de backroom Arno een onbekend bedrag toe. Arno wrijft in zijn handjes, want hij weet wat hij nog meer in de hoge hoed heeft zitten...

Butch Kassidy maar op 7? Zal wel zijn dat het hier even zwaar uit de hand gaat lopen, ik breek verdomme de hele tent af! Hadden de headliner moeten zijn verdamme!

Arno huurt me overigens ook altijd in wanneer schuldenaars van hem niet op tijd betalen, dan ga ik de ruiten van hun Italiaanse restaurants ingooien enzo. Dus pas jij maar the fuck op aerobag

Deze had ik wel los in de top 3 verwacht gezien het succes in de voorrondes. Zo ga ik mijn smeergeld toch met knikkende knieën ophalen bij de heren Kassidy.

6. Octo Octa - Goddess Calling (47 punten, 14 keer genoemd)
(genomineerd door AstroStart, nummer 1 van: AstroStart, herman, panjoe, Snoeperd, yeahyeahyeah, wibro,)



...Maar eerst nog een welkome elektronische break(beat). Astrostart bouwt snel de DJ-boot van Octo Octa op terwijl yeahyeahyeah vanuit zijn hoge SvhJ-2020 troon toe kijkt en al gauw ziet dat het goed is. Hij zwaait met zijn scepter en spreekt zijn zegening uit (het Octi et Octa), waarna Octo Octa een barrage aan koninklijke beats en rituele grooves los laat op het publiek.

Maya Bouldry-Morrison, beter bekend als Octo Octa, is geen vreemde voor ons; met ‘Adrift’ en ‘I Need You’ deed ze in eerder edities al eens mee aan de competitie, maar beide nummers moesten toen tevreden zijn met een plek net buiten de maandfinale. Nu is het een ander verhaal, Goddess Calling is volledig omarmt en staat ferm in de maandfinale.

De uit Chicago afkomstige Maya maakt al sinds de start van het vorige decennium furore in de elektronische scene, waar Dj Sprinkles haar grootste inspiratie was. Inmiddels heeft ze samen met haar partner Eris Drew (muziek is ook zeker de moeite waard) het label T4T LUV NRG opgericht. Middels transformatieve composities hoopt ze mensen te verbinden, die als individuele ego's zich op de dansvloer begeven maar door haar dance muziek toch, voor héél eventjes, een uniform geheel zijn.

Maya heeft ook een gedicht geschreven behorende bij dit nummer:



Het SvhJ-publiek staat uniform te genieten en voelt een connectie der saamhorigheid die het afgelopen jaar toch wat ontbrak. Zie ik daar iemand een traantje wegpinken?

Bags out the window, like Arno comin'

https://i.pinimg.com/originals/87/ec/7a/87ec7a31492b76ad6b672286193d60a8.jpg

Heerlijke presentatie weer, aero. Vermakelijk en informatief.

5. Black Country, New Road - Opus (52 punten, 17 keer genoemd)
(genomineerd door aerobag, nummer 1 van: Coma Cat, hoi123, niels94, Teunnis)



Nu komen we toch wel bij de headliners van het SvhJ-festival aan. BCNR inmiddels al een geijkte naam met een maandfinale winst op zak. Gelukkig zijn het nog maar jonkies met een gemiddelde leeftijd van ongeveer 20 jaar, dus we hebben niet diep in de buidel hoeven te tasten om ze aan te kunnen trekken.

Het debuut van BCNR mag toch wel een van de meest geanticipeerde albums van de afgelopen jaren genoemd worden. Het zevenkoppig collectief bestaande uit Isaac Wood (vocalen), Tyler Hyde (bass), Lewis Evans (sax), Georgia Ellery (viool), May Kershaw (keyboard), Charlie Wayne (drums) en Luke Mark (gitaar) had zelf waarschijnlijk ook niet durven dromen dat ze al zo snel overladen zouden worden met waardering. Alhoewel ze zelf benadrukken dat ze echt een collectief zijn en dus ook alle writer credits als zodanig delen, is het wel leuk om even te noemen dat Tyler Hyde de zoon is van Karl Hyde, een van de oprichters van Underworld.

Een groot deel van de band was in 2018 actief in de opkomende groep Nervous Conditions, maar nadat de frontman beschuldigd werd van seksueel wangedrag viel de groep uit elkaar. Uit de as van deze vroeggestorven groep ontstond BCNR, singles Athen's France en Sunglasses volgden en de rest is inmiddels al geschiedenis. Monolieten van nummers, spoken word achtige voordrachten, een mix van stijlen als een opstapje naar een meeslepend luisterspel, dit is de inmiddels bekende succesformule van de band.

Opus is de afsluiter van het debuut-album en (naast opener Instrumental) het enige nummer wat nog niet officieel bekend was. In Opus zijn vlagen van Klezmer te horen, een muziekstijl karakteristiek voor Oost-Europese Joodse gemeenschappen. Uiteraard wordt er weer een overdonderend chaotisch climax toegewerkt, in true BCNR fashion. I guess I'm a little bit late to the party, de klevende one-liner van het geheel.

Met opgeheven hoofd verlaten de leden van BCNR het podium, misschien toch wel balend dat ze zo vroeg al op moesten. Maar ze hebben nog een troefkaart achter de hand.

Opus nu al!? Die had ik wel minstens op het erepodium verwacht, misschien wel op de hoogste trede.

Het Octi et Octa _O_

Ik denk dat het tijd is voor een bier-haal-moment met Cassandra Jenkins nu, om optimaal voorbereid te zijn voor een knallende finale met Squid, BCNR en TEKE::TEKE

Al is het niet mijn gewenste uitslag, wat een presentatie!

Hopen dat m'n eerste nominatie in de finale in ruim een half jaar kan stunten met een plek op het podium!

https://i.imgur.com/C0e43Zm.gif

Lekker bezig Aero btw

Altijd tegen mij.

4. Squid feat. Martha Skye Murphy - Narrator (53 punten, 18 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van: aerobag)



Terwijl ze het podium aflopen high-fiven de leden van BCNR de bandleden van Squid. Vol bravoure beginnen de heren op hun gitaar te raggen, het duurt even aan paar seconden voor het SvhJ-publiek doorheeft dat het niet nog steeds om BCNR gaat. Teunnis en Choconas beginnen als een inside-joke direct Spinvis opblaas-poppen door het publiek te gooien.

Het mag duidelijk zijn, we blijven nog even in het Britse post-punk/experimentele rock/post-rock/art punk/geef-het-maar-een-naam thema, waarbij dit 8-tentakelige zeemonster een beetje teleurstellend maar uit vijf leden bestaat. Wederom ambitie te over bij deze band. Het debuut moet nog komen in mei van dit jaar, maar dankzij een EP en deze single is de hype-trein alweer in volle vaart.

Het nummer is geïnspireerd door de film 'A Long Day’s Journey into Night', vertelt de band in een press release. 'Narrator' vertelt het verhaal van een man die realiteit, herinneringen, verlangens en dromen door elkaar begint te halen en daarmee zijn eigen onbetrouwbare 'verteller' wordt. Martha Skye Murphy is in dit verhaal de vrouw die uit dit web van leugens van deze 'verteller' probeert vrij breken, terwijl de man haar een onderdanige rol probeert aan te praten. Het eindigt allemaal in een gierende climax die maar door en door en door en door blijft gaan. I play my... PART.

3. Cassandra Jenkins - Hard Drive (53 punten, 16 keer genoemd)
(genomineerd door Gretz, nummer 1 van: Choconas, Gretz, Gyzzz, stardust_be)



Terwijl de raggende gitaren van Squid en de gemoffelde schreeuwen van Martha Skye Murphy nog over de festivalheide nagalmen, valt er plots een stilte over het podium. Gretz, gekleed in een paarse pimp-coat, rijdt zijn limo voor, werkt een de blik in de auto op zijn harem aan vrouwelijke pop-artiestes, zegt tegen Eefje dat ze maar even moet blijven zitten en stuurt Cassandra Jenkins het podium op.

Vorige maand heeft de 36-jarige Amerikaanse Jenkins haar tweede album gereleased, wat als haar doorbraak-album mag gelden. Jenkins heeft een neusje voor elegante en rustgevende composities, Hard Drive hier een treffend voorbeeld van. Bijgestaan door producer Josh Kaufman en de verzachtende jazz sax van Stuart Bogie is Jenkins helemaal in haar element. Jenkins praat-zingt meer dan ze echt zingt, waarmee ze tracht over te laten komen dat dit haar persoonlijke en intieme gedachten zijn. Een zoektocht naar rust in een onstuimige maand. Een maand waarin ze haar collega en vriend David Berman verloor, met zijn band Purple Mountains zou ze eigenlijk gaan touren. De teksten van Hard Drive zijn 'Part travel diary and part spiritual character study' zoals Jenkins het zelf beschrijft.

Niet alleen voor Cassandra biedt het nummer een oase van rust, ook het SvhJ publiek kan ein-de-lijk tot rust komen na al dat engelse rock geweld. De batterijen zijn weer opgeladen. Terwijl Cassandra haar therapeutische klanken op onze trommelvliezen loslaat, zakt de zon langzaam weg achter de speakertorens. De rode zonnengloed wordt nog weerspiegeld in het nabijgelegen meer, totdat de definitieve duisternis het slotstuk van het SvhJ-festival zal aankondigen.

Ook Geert is tevreden, hij zal zijn pimp hand niet hoeven te gebruiken vanavond

Fijn liedje hoor. Het hele album An Overview on Phenomenal Nature is de moeite waard, met The Ramble (naast Hard Drive) als hoogtepunt. Ik had hem op mijn nominatielijstje staan, maar Geert was me net voor.

Heel fijn nummer inderdaad, heeft iets ongelooflijk zalvends en helends. Voel me na afloop van het nummer alsof ik net een therapiesessie achter de rug heb.

Ik geniet trouwens ook van je presentatie, aerobag.

Prachtig nummer inderdaad, staat terecht op het erepodium.

2. Black Country, New Road - Track X (55 punten, 18 keer genoemd)
(automatisch genomineerd, nummer 1 van: arcade monkeys, Ploppesteksel, VladTheImpaler)



En daar zijn ze weer hoor, de leden van BCNR. Inmiddels niet weg te denken van het SvhJ erepodium. Ze behoeven inmiddels geen introductie meer, de tent is al volledig gevuld. Meerdere users hebben luiers om geen moment te hoeven missen.

Geïnspireerd door Cassandra besluiten de leden van BCNR eens niet met een bak opstijgende herrie op de proppen te komen, maar houden het ingetogen. Track X kent zelfs wat Steve Reichiaanse minimalistische repetities en werkt naar een climax toe met een melodieus koortje, een koortje waar Cassandra Jenkins ook nog even voor blijft plakken om tussen het publiek mee te zingen.

De tekst is weer even vaag als altijd, waar weer flarden aan herinneringen beschreven lijken te worden en referenties naar andere bands, zoals Black Midi en Jerskin Fendrix, te over zijn. Dat was ook het doel volgens zanger Isaac Wood: 'it's about nostalgia for being a kid and happy times with family, stupid moments with friends like feeding Cheetos to a giant horde of birds and watching YouTube videos of cats'

Zo populair als ze ook mogen zijn, als ze in de hoeken van hun ogen Arno het podium op zien lopen, weten ze dat ze deze avond niet opnieuw met het goud er vandoor zullen gaan...

---------------------------------------------------------------------------------------------

1. TEKE::TEKE - Meikyu (59 punten, 19 keer genoemd)
(genomineerd door Arno, nummer 1 van: Arno, Koenr, pauljojo, The Eraser, Titmeister)



Met gepaste trots kondigt special curator Arno de laatste act van vanavond aan. 'TEKE TEKE' schreeuwt hij triomfantelijk door de microfoon. 'Wie?' klinkt het uit het publiek, 'is dit de gedroomde headliner?' Maar als TEKE::TEKE daadwerkelijk begint te spelen, klaagt er niemand meer.

TEKE::TEKE mag best een wereldband genoemd worden, oost meets west in deze samenwerking tussen Japanse en Frans-Canadese artiesten die gezamenlijk één taal maar al te goed beheersen: De taal van de psych-rock. Wat de band uniek maakt is het gebruik van traditionele Japanse instrumentatie, zoals de Shinobue (een bamboo fluit) en de Taishōgoto (een soort vingerharp). Een ode aan de Japanse psych rock van de 70's, maar dan wel met een moderne punk attitude.

Origineel waren ze gestart als een tribute band voor instrumentale Japanse surf rock, maar na de toevoeging van zangeres en performance artist Maya Kuroki, besloten ze dat er nog veel meer moois in kan zat. In het verleden hebben ze zelfs al getoured met onze grote Nederlandse vrienden van Altin Gün. 7 mei komt het debuutalbum uit, eentje om in de gaten te houden dus.

Onder luid applaus neemt het 7-delige TEKE::TEKE de maandfinale-prijs in ontvangst, ze kunnen hun geluk niet op. Al snel klinkt uit het publiek de kreet We Want More. 'Sorry guys, we just started, we don't have any more yet' Ook dat is een thema van dit festival geweest.

Maar vanuit de schaduw springt daar ineens Tom Jones tevoorschijn, in strakke leren broek en borsthaar trots vooruit. 'Jongens' zegt ie, 'speciaal voor de afterparty heb ik het hele repertoire van Donny Benét uit mijn hoofd geleerd'. Er zou nog uren gedanst worden.

Arno stopt stiekem nog eens wat extra smeergeld onder zijn kussen zodat hij vanavond extra goed zal slapen.

Leuk dat Meikyu wint! Hij groeit steeds meer bij mij, zou nu misschien ook wel in mijn top-5 staan. Een wat onverwachtere winnaar, ik teke teken er wel voor.

De top 20 van januari 2021:

1. TEKE::TEKE - Meikyu
2. Black Country, New Road - Track X
3. Cassandra Jenkins - Hard Drive
4. Squid feat. Martha Skye Murphy - Narrator
5. Black Country, New Road - Opus
6. Octo Octa - Goddess Calling
7. Butch Kassidy - Heath
8. Logic1000 - I Won't Forget
9. The Haunted Youth - Teen Rebel
10. Tom Jones - Talking Reality TV Blues
11. Chelsea Wolfe & Emma Ruth Rundle - Anhedonia
12. Go March - Zipp

13. Rats on Rafts - A Trail of Wind and Fire
14. Harrison BDP - Invisible in the Dark
15. Wu-Lu feat. Lex Amor - South
16. Altın Gün - Yüce Dağ Başında
17. Aesop Rock & Homeboy Sandman - Ask Anyone
18. Nicola Cruz - Individuality Riddim
19. Still Corners - White Sands
20. Yu Su - Xiu

Een eerste maand waar ik zelf ook weer erg enthousiast over ben en mooi om weer zoveel stemmers te zien. Straks weer door met februari, dus ga maar weer brainstormen over de nominaties.

Jullie zien de tag vanavond wel verschijnen

Mooi dat Meikyu het andere rockgeweld in deze finale weerstand heeft kunnen bieden. Was mijn mooiste ontdekking deze maand en een zeer terechte winnaar! Al had daar natuurlijk Wu-Lu moeten staan...

En Tom Jones die het repertoire van Donny Benét speelt lijkt me zeer vermakelijk. Met dan Donny die Sex Bomb doet als toegift

Tot slot: aero bedankt voor de zeer fijne presentatie!

Heerlijke presentatie weer aerobag!

Ik heb genoten!

Toppresentatie, die de winnaar krijgt die ze verdient! Fantastisch nummer. Oorspronkelijk stond ie pas als tweede reserve in mijn nominatielijst, maar aangezien Squid er automatisch bij zat, schoof Meikyu een plaatsje op. Absoluut geen spijt van gehad. In de loop van de maand is hij ook bij mij nog verder gegroeid, zelfs tot boven Heath, Narrator en alle andere genialiteit in deze finale.

Top presentatie weer! Jammer dat Track X net niet gewonnen heeft

Toffe winnaar, voor mij ook de ontdekking van de maand.

Ondanks de tegenvallende finale dus alsnog een top-podium. Ook dat is een terugkerend fenomeen hier: hoe matiger de finale, hoe beter het podium.