Ik vind de andere single De tes yeux...van Celeste leuker. Deze
7

7

Ken alleen het album Misanthrope(s) van hun, en daar vond ik toen zo weinig aan dat ik ze verder maar links heb laten liggen. Maar dit is wel vet, die drums zijn inderdaad erg goed, en veel melodie houd ik ook wel van.
Dat nieuwe album maar eens op de nog te luisteren lijst zetten.

8

Excuus voor het laten afweten en dank voor het overnemen!
Ik had vaderlijke verplichtingen en daarna kwam iemand langs van Marktplaats om wat cd's over te nemen en die bleef vervolgens de hele avond plakken. Metal is toch een prettig gespreksonderwerp.

Onderwijl staat Celeste op repeat: volgens mij wel eens zien spelen op Roadburn (even zoeken: oja, dat was die band met die rode mijnwerkerslampen op hun hoofd).
Live was die band wel gaaf om te zien, maar muzikaal beklijfde het niet zo erg.
Of dat met dit nummer anders is, weet ik niet zo, het heeft iets non-descript. Maar erg smaak- en sfeervol klinkt het wel.
Vooruit, laat ik afronden naar boven: 8.

Ga ik toch de volgende spot reserveren voor overmorgen 19.42, jullie moeten er toch een keer aan geloven.

7,5

Toch wel een erg evenwichtig, dynamisch nummer van Celeste. Ik was de band wat uit het oog verloren, maar dit klinkt erg interessant. De vocalen reiken diep, en het geluid is lekker donker en onheilspellend.

8

6.5

8

Dit klinkt meer dan prima! Dit soort black/sludge/post metal, of hoe je het ook wilt noemen, ligt meestal niet helemaal in mijn straatje, maar dit trek ik zeer goed. Ik ga die nieuwe plaat zeker op mijn te luisteren lijst zetten.

8

7,5

8

Een 7 voor Celeste en ook nog een 7 voor Shape of Despair.

7,7

Volgens mij kan die nu, toch?

01/01: Shape of Despair - Dissolution (trebremmit / 17 / 7,61)
03/01: Celeste - Des Torrents De Coups (Don Cappuccino / 14 / 7,66)
05/01: Wiegedood - FN SCAR 16 (EvilDrSmith / / )

Voor de beste impact van dit nummer: doe alle lichten uit, zet het beeld op volledige grote van je pc/tv (dus niet via je phone gaan luisteren!), draai het geluidsvolume ouderwets op elf en laat geluid én beeld de volle vier minuten over je heen walsen.
Er zijn mensen door minder aan een hartaanval bezweken.

Indrukwekkend clipje idd.
Het nummer laat ik nog even op me inwerken. Morgen volgt cijfer.
Bijzonder zo op het eerste gehoor, maar zeker niet slecht.

Die zang is wel de gangmaker hier, heerlijke vocalen, heb alleen de indruk dat er bijna de hele tijd dezelfde riff doorzaagt met af en toe wat kleine variaties met melodielijntjes en dan is vier minuten ook mooi zat.

8

Ik pas

9

Jammer man! Ik ben wel benieuwd naar je eerste indruk. Maakt niet uit in positieve of negatieve zin.

Ik kan hier niks mee, sorry. Het is een soundscape. Heb de clip niet gezien, misschien voegt dat wat toe, maar na een minuut of twee ben ik wat anders gaan luisteren.

6

Beetje eentonig

7,5 dan maar

Mooi horrorfilmpje, maakt de beleving wel een pak straffer. Verder hoor ik wel wat meer dynamiek in deze track in vergelijking met eerder werk van Wiegedood, dat ik altijd wel goed vond maar nooit echt wilde landen. Ben wel benieuwd wat de impact gaat zijn van deze track ZONDER de beelden.

8

8

7

8

Ik heb hem expres zonder videoclip geluisterd. Het gebeurt te vaak dat een videoclip je perceptie op een nummer manipuleert en dat het dan zonder clip toch wat minder indrukwekkend is. Als je de plaat koopt, heb je de visuals ook niet.

Ik had eerlijk gezegd iets meer experimenteels verwacht door de lofzangen en de omschrijving, iets dat meer in de stijl van de onderstaande tracks is. Twee hypnotiserende opslokkende krautblackmetalmonsters:

Aluk Todolo - Occult Rock I
Oranssi Pazuzu - Taivaan portti

Nu hoorde ik vooral een degelijk staaltje intense jaren '90 blackmetal. Helemaal geen soundscape, maar gewoon een "geen poespas en gaan met die banaan''-track. Het is meer Panzer Division Marduk dan Oranssi Pazuzu zullen we maar zeggen, qua blackmetal. Gelukkig begint dit wel wat meer in de buurt komen van het livegeluid van de band, want Wiegedood is live echt een wervelwind en dat miste ik tot nu toe enorm op de studioplaten.

7,3

Met lofzangen moet je oppassen, Don, heb ik al vaak ondervonden. Oranssi Pazuzu is wel een erg ambitieus vergelijk, daar komt het inderdaad niet bij in de buurt. Toch is dit een stap in de goeie richting wat mij betreft, inderdaad wat meer richting dat live-geluid van de band. Als ze die energie en dynamiek in de studio hebben weten vatten, en dat kunnen volhouden de volledige plaat lang, zit er wel een topper in.

Ik moet wel toegeven dat ik wel het clipje erbij heb gekeken, en dat heeft in deze wel een invloed op mijn cijfer. Zal bij de albumbeluistering later dit jaar natuurlijk niet het geval zijn, en in tussentijd zal deze track nog wel 'ns passeren.

In elk geval wel een sterk drieluik om dit topic te beginnen!

Dit is inderdaad behoorlijk intens. Maar iets meer variatie had het nummer wel geholpen denk ik. Nu wordt (min of meer) dezelfde riff het hele nummer herhaald, waardoor de intensiteit er naar het einde toe er wel een beetje vanaf gaat. Die riff blijft overigens wel behoorlijk in je hoofd hangen, dus dat doen ze goed.

7