7

We gaan even terug naar 1998.
Ik heb een groepje metalvrienden waarmee we om de zoveel tijd bij elkaar komen om platen te draaien. LP's, alleen vinyl dus, cd's waren niet toegestaan. En al is de samenstelling van dat groepje vrienden inmiddels volledig veranderd, cd's zijn nog steeds uit den boze.

Toen, in 1998 (het kan ook 1999 geweest zijn), kwamen we weer bij elkaar en de gastheer van de avond, Vincent, een ouwe rocker die als een Herman Brood ook de nodige verfblikken op het canvas gooit, niet onverdienstelijk trouwens, stelde iets anders dan anders voor. Normaliter zet iemand een plaat op, zonder te zeggen wat het is en dan moeten wij het beoordelen (toen nog met een cijfer, tegenwoordig met gevat commentaar). Pas ná het nummer laat degene de plaat en bijbehorende info zien: om ons niet van te voren te beïnvloeden.

Deze keer zei Vincent: "Jullie gaan een nummer nu twee keer luisteren. Een keer van een 12 inch, en daarna zal ik jullie het nummer nog een keer laten horen, maar dan ook met de bijbehorende videoclip. Van een VHS-videoband." Yep, het is zó lang geleden.
Nu bestond en bestaat het groepje vrienden uit metalheads, dus werd er ook 95% metal gedraaid, maar soms, heel soms kwam er nog wel eens iets anders voorbij. Zo draaide Vincent soms wel eens een rock&roll-plaat, want daar was hij mee opgegroeid. En daar waarschuwde Vincent ook voor: "Dit is even wat anders dan anders. Maar het is zeker geen rock&roll."

Vervolgens werden we ondergedompeld in de drill and bassgeluiden van Aphex Twin - Come To Daddy. Ik kende die naam destijds wel van naam, maar het lag zó ver van mijn belevingswereld dat ik er nooit aandacht aan had geschonken. IDM? Nee, niks voor mij. Ik kon ook vervolgens weinig met die rare, hoekige, electronische klanken. Djiezus, wat een neuroten"muziek". Die verwrongen, giftige zanglijnen hadden wel iets, maar verder? Ik gaf het toch nog een 6, omdat het wel iets lelijks had op een positieve manier, maar het was mij veel te elektronisch. En ik was nog een van de weinige die een voldoende gaf, de andere metalheads konden er al helemaal niks mee.

Na het nummer ging Vincent aan de slag met zijn videorecorder. Het duurde een paar minuten voordat alles goed was ingesteld - zijn tv had kuren, en dat verbaasde me niks, want het was echt een kunstenaarshol met bijbehorende teringzooi waar hij woont - maar eindelijk was het zover. We gingen het een tweede keer luisteren. En nu ook zien.
En die videoclip sloeg bij mij in als een bom. Wat een verschikkelijk gave samensmelting van beeld en geluid! Pas toen ervoer ik hóe sinister en naargeestig het geluid de beelden versterkte. Ik kreeg er zelfs kippenvel van. Van een nummer dat ik daarvoor juist nauwelijks begreep. Ik gaf het nummer dankzij de videoclip twee volle punten hoger. Dit was voor mij een eye-opener: muziek hoeft niet alleen te worden beoordeeld om de muziek, muziek kan als kunstuiting wel degelijk worden verbeterd/versterkt door visuele vormgeving. Het versterkt de emotie. Net als muziek bijvoorbeeld live ervaren.
Dit moment is mij altijd bijgebleven, ook in mijn beleving en waardering voor muziek, en staat hoog in mijn persoonlijke muziekcanon (als ik die zou hebben).

Flash forward naar afgelopen maand. Een vriend van mij - uit toevallig datzelfde groepje metalheads - stuurde mij een linkje door met de nieuwe clip van Wiegedood, met daarbij als enige commentaar "!!!".
Ik ging er even voor zitten en... ik kreeg dezelfde ervaring als destijds met Aphex Twin. Beeld en muziek zijn zo zinderend en heftig op elkaar afgestemd, dat het verpletterender en beter wordt dan de som der delen.

Want ja, het nummer is eigenlijk slechts opgebouwd uit een enkele voortjakkerende riff - met hooguit enkele verschuivingen á la minimal music to the maximum - en ja, het is feitelijk verre verwijderd van enig experiment, en compositorisch nog simpeler dan BZN, Ramones en Motörhead bij elkaar.
Maar het gaat om de combinatie van beeld en muziek: ik heb het clipje inmiddels zeker dertig keer bekeken en pas nu, na al die keren, begint eindelijk de impact pas een beetje te temperen. Als ik de muziek alleen had geluisterd, dan had ik het een gaaf en intens nummer gevonden, maar lang niet zo briljant als dat ik het nu vind. Als geheel.
Derhalve weet ik dat over 24 jaar ik deze luister- en kijkervaring nog steeds levendig voor de geest kan halen. Een kunstuiting die door de eerste impact mijn leven lang zal bijblijven. En dat is weinig muziek gegeven.

Daarom een 10. Net als de video van 'Come To Daddy', want die heeft inmiddels ook de volle score.

9,5

6

Oja, en als post scriptum: ik vind het ook erg gaaf dat de clip een meer dan dikke knipoog geeft aan de Discworld van Terry Pratchett: een tof eerbetoon.

01/01: Shape of Despair - Dissolution (trebremmit / 17 / 7,61)
03/01: Celeste - Des Torrents De Coups (Don Cappuccino / 14 / 7,66)
05/01: Wiegedood - FN SCAR 16 (EvilDrSmith / 14 / 7,74)
07/01: Pensées Nocturnes - Le Tango du Vieuloniste (AOVV / / )

Igorrr?

8

Haha, geweldige gekte. Inderdaad is Igorrr niet ver weg, het lijkt wel alsof ze samen met Diablo Swing Orchestra en Gogol Bordello een starnakel van de vodka bezopen Don Kozakkenkoor laat tangodansen.

Nooit de moeite genomen om deze band te checken, maar dit is een meer dan overuigend en lollig visitekaartje. Dank AOVV voor deze grote, vette grijns bezorgende tip.

8,5

5

Niet bepaald mijn meug.

6,5

7,5

Dit kan ik niet serieus nemen. Best knap gespeeld, maar ik kan er helemaal niets mee.

5

5,5
Omdat ik een lachje niet kon onderdrukken.

4

Ik hou wel van wat gekte zo hier en daar. Diablo Swing Orchestra schiet me ook te binnen, evenals Peste Noire, die het echter meestal wat duisterder houden dan dit olijk klinkende circusgezelschap.

8

Ik heb deze band ten tijde van de vorige plaat live gezien (gratis zelfs, in de Little Devil in Tilburg) en dat was wel een spektakel! Alsof er een krankzinnige circusband uit de jaren '20 kwam binnen wandelen in het zaaltje. Klonk ook net zo strak als op plaat, erg knap vond ik dat. Ook nog een leuk shirt gekocht toen:

https://f4.bcbits.com/img/0011394702_10.jpg

Dit klinkt een tikkeltje gekker en chaotischer dan het materiaal op de vorige plaat. Naast de eerder genoemde namen voeg ik nog Mr. Bungle en Sigh toe aan het rijtje, ook al van die knotsgekke gezelschappen.

7,5

6,3

8

01/01: Shape of Despair - Dissolution (trebremmit / 17 / 7,61)
03/01: Celeste - Des Torrents De Coups (Don Cappuccino / 14 / 7,66)
05/01: Wiegedood - FN SCAR 16 (EvilDrSmith / 14 / 7,74)
07/01: Pensées Nocturnes - Le Tango du Vieuloniste (AOVV / 12 / 6,65)
09/01: Necrophagous - At Dawn Thee Immolate (AOVV / / )

Très Morbid Angel, maar ook très bien!

8

Pensées Nocturnes - 7
Extra puntje voor de accordeon, maar voor de rest is het soms toch wel een zootje.
Necrophagous - 8
Niets nieuws onder de zon, maar wel degelijk.

6,8

7,5

6

Goh, en die bandnaam is ook al zo origineel. De zóveelste necroph-*suffix woordvariant. En ik had al zo'n moeite met Funeral Mist. Zucht...

Niet verrassend dat ik dan ook geen drumslag, riffje of grunt hoor die ik niet al honderdduizend keer eerder heb gehoord: aan de uitgekauwde bandnaam kon je dat al bijna opmaken.
Mainstream deathmetalmuzak die al halverwege het eerste couplet saai, voorspelbaar en belegen klinkt.
Waar Morbid Angel evil klinkt, daar klinkt dit als spelende kinderen bij de ballenbak van de IKEA.
Echt álles klinkt zo formalistisch en maniëristisch: ongeïnspireerde lopendebandwerk.
Ik had het beter 's avonds kunnen draaien als ik niet in slaap kan komen... *gaap*

Niveautje Six Feet Under, maar dan gelikter en met veel betere muzikanten. Daarom dan toch nog een (benauwde) voldoende, misschien nog wel verrassend na mijn azijngezeik.

5,8

6

5,6

Niveautje Six Feet Under zou ik niet zeggen, dat is nog wel een paar niveaus lager dan dit, maar dit is gewoon degelijke deathmetal. Verdienstelijk gespeeld, niks fout eigenlijk, maar ook nergens iets dat ik echt gaaf vond. Het mist vooral echt beleving, allemaal zo netjes en afgemeten. Mag allemaal een stuk wilder en viezer.

6,3

Ik heb voor morgenavond wel een serieuze kandidaat op het oog uit een vaatje waar ik normaliter niet snel uit tap.

6