1. Joy Overmono (Joy Orbison & Overmono) - Blind Date
2. Cryalot - Touch the Sun
3. Björk - Fossora
4. Bicep - Water
5. billy woods x Messiah Musik - Pollo Rico

6. Natalia Lafourcade - De Todas las Floras
7. R.A.P. Ferreira feat. Hemlock Ernst - Mythsysizer Instinct
8. Jockstrap - Greatest Hits
9. Kalaha + Hilal Kaya With Aarhus Jazz Orchestra - Çok K​ü​st​ü​m
10. Ghais Guevara - Mimicry Of The Settlers
11. A+A (Avalon Emerson & Anunaku) - Eternal September
12. Beach House - Masquerade

Mijn top-5 had net zo goed omgedraaid kunnen worden.

1. Beach House - Masquerade
2. Joy Overmono (Joy Orbison & Overmono) - Blind Date
3. R.A.P. Ferreira feat. Hemlock Ernst - Mythsysizer Instinct
4. Bicep - Water
5. Kalaha + Hilal Kaya With Aarhus Jazz Orchestra - Çok K​ü​st​ü​m

Na 8 maanden maar weer eens even proberen hier.
Natalia Lafourcade staat bij willekeurig welk topic meestal wel in de onderste regionen, zoals ook deze keer, maar heeft nu gezelschap gekregen van Björk. Wat is die afgegleden, zeg. Kon me nog net bedwingen om het nummer niet voortijdig af te zetten.
Als tegenhanger komt Beach House dan gelukkig nog met een fijne track. Ook Blind Date en Mythsysizer Instinct bevallen me prima. Van Bicep verwacht ik toch eigenlijk meer en Çok K​ü​st​ü​m sluit dan maar het rijtje.
Al met al een tegenvallende finale. Volgende maand beter

Top 5 beste Beach House songs dit, en in ieder geval beste van hun laatste plaat. 123poetertjes weet die dingen. Titmeister spreek me tegen dan.

En oké, een iets mindere Bicep, maar zelfs een mindere Bicep steekt nog ver boven het maaiveld uit.

Stuivertje opgooien voor plekjes 3-4-5-6 daarachter. Alle vier fijne songs.

En met deze worpen van Lafoucarde en Björk kan ik echt bijzonder weinig. Daarin volg ik Poeha dan weer.

Al met al een finale met twee gezichten dus. Onderstaande zes zijn de lachende smileys.

1. Beach House - Masquerade
2. Bicep - Water
3. Jockstrap - Greatest Hits
4. Joy Overmono (Joy Orbison & Overmono) - Blind Date
5. A+A (Avalon Emerson & Anunaku) - Eternal September

6. Ghais Guevara - Mimicry Of The Settlers

Jahoor, ik zet Beach House gewoon even op 1 want ik lees net dat ik dingen weet. Ben nog altijd niet echt fan van ze maar een handvol varianten van hun nummer is echt op me gegroeid het laatste halfjaar. In het verlengde ook tevens erachter gekomen dat concerten óók beter kunnen worden naarmate de tijd verstrijkt. Hoe vaker ik terugdenk aan Beach House op BKS - ja, die show waarin ik actief aan het vechten was tegen de slaap, maar dat was a good thing - hoe fijner ik hen lijk te vinden. Een bijzonder bijzonder showtje was het, en Masquerade had daar zeker niet misstaan.

Fijne finale hoor, niet echt uitschieters naar boven maar buiten de gebruikelijke traditie van één obligaat dancenummer per finale is het wel over de gehele lijn genietbaar en bizar gelijkwaardig aan elkaar, denk niet dat mijn nummer 2 en 11 al vaker zo dicht bijeen lagen.

1. Beach House - Masquerade
2. billy woods x Messiah Musik - Pollo Rico
3. Jockstrap - Greatest Hits
4. Bicep - Water
5. Cryalot - Touch the Sun

6. R.A.P. Ferreira feat. Hemlock Ernst - Mythsysizer Instinct
7. Ghais Guevara - Mimicry Of The Settlers
8. Björk - Fossora
9. Kalaha + Hilal Kaya With Aarhus Jazz Orchestra - Çok K​ü​st​ü​m
10. Natalia Lafourcade - De Todas las Floras
11. Joy Overmono (Joy Orbison & Overmono) - Blind Date
12. A+A (Avalon Emerson & Anunaku) - Eternal September

1. A+A (Avalon Emerson & Anunaku) - Eternal September
2. Bicep - Water
3. Joy Overmono (Joy Orbison & Overmono) - Blind Date
4. Beach House - Masquerade
5. R.A.P. Ferreira feat. Hemlock Ernst - Mythsysizer Instinct

De top 7 is uitstekend, allemaal erg fijne nummers. Daarna worden de nummers steeds wat obligater en tamelijk inwisselbaar.

1. Björk - Fossora
2. Kalaha + Hilal Kaya With Aarhus Jazz Orchestra - Çok K​ü​st​ü​m
3. Ghais Guevara - Mimicry Of The Settlers
4. Jockstrap - Greatest Hits
5. R.A.P. Ferreira feat. Hemlock Ernst - Mythsysizer Instinct

6. billy woods x Messiah Musik - Pollo Rico
7. Beach House - Masquerade

8. Natalia Lafourcade - De Todas las Floras
9. Bicep - Water

10. Cryalot - Touch the Sun
11. Joy Overmono (Joy Orbison & Overmono) - Blind Date
12. A+A (Avalon Emerson & Anunaku) - Eternal September

Heerlijke finale, niks te klagen hier.

1. Cryalot - Touch the Sun
2. R.A.P. Ferreira feat. Hemlock Ernst - Mythsysizer Instinct
3. Björk - Fossora
4. billy woods x Messiah Musik - Pollo Rico
5. Natalia Lafourcade - De Todas las Floras

We zijn gesloten... Uitslag volgt.

12. Ghais Guevara - Mimicry Of The Settlers (19 punten, 7 keer genoemd)
(genomineerd door ArthurDZ)



Ghais Guevara brak vorig jaar door met zijn album BlackBolshevik. Dit jaar zet hij door met een nóg beter ontvangen There Will Be No Super-Slave. I Personally Wouldn't Have Released John McCain haalde de finale eerder dit jaar nét niet, maar ArthurDZ probeerde het, gelukkig (dank!), gewoon nog een keer. Guevara’s boodschap is zoals vaker maatschappijkritisch en politiek geladen.
“FBA feels like the FBI”, begint de track. FBA staat vermoedelijk voor Foundational Black Americans, oftewel: “any person classified as Black, who can trace their bloodline lineage back to the American system of slavery.” (officialfba.com)
Als ik het goed begrijp roept Guevara met zijn teksten de vraag op over het gedrag van de onderdrukten. Moeten zij zich gedragen zoals zij die onderdrukt hebben? Afijn, ik druk me knullig uit en ik heb bij hip-hop vaker moeite om teksten te duiden, dus laat ik hier niet al te diep in duiken. Guevara’s teksten vloeien echter wel en klinken buitengewoon overredend.
We horen in het chorus een stukje van vers 2 uit Brandy's I Wanna Be Down. Wat mij betreft doet deze track niet veel onder voor beide andere hip-hop nummers in deze finale. Wellicht had Mimicry Of The Settlers toch wat last van de concurrentie, want het eindigt op een teleurstellende 12e plek.

11. Kalaha + Hilal Kaya With Aarhus Jazz Orchestra - Çok K​ü​st​ü​m (22 punten, 10 keer genoemd)
(genomineerd door Choconas)



Kalaha bestaat uit vier getalenteerde rakkers uit Denemarken. Twee synths, een gitaar en percussie. Ze fuseren jazz, Turkse psychedelische rock, funk, jaren ’80 synth-pop, disco. In Hilal Kaya hebben ze passende vocalen gevonden. Het Aarhus Jazz Orchestra mag er ook zijn: wat een prachtig arrangement. (Over het hele album trouwens, als ik dat na één luisterbeurt al mag zeggen).
Çok Küstüm gaat volgens bronnen over boosheid, teleurstelling en ook het praktische ongemak na een break up. Zit je ineens zonder geld ook! Lastig, lastig.
Speciale shout-out voor Choconas die zijn nominatiespel picobello op orde heeft. Wisten jullie dat aan het einde van de eerste ronde zijn beide nominaties bovenaan stonden met het hoogste stempercentage? Çok Küstüm heeft die lijn niet door weten te trekken, maar, niet getreurd Choconas, je hebt nog een ijzer in het vuur.

10. Cryalot - Touch the Sun (23 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door Teunnis, nummer 1 van: Koenr)



Wat een dilemma hier. “It’s burning inside me”, zingt Sarah. Maar wat doe je eraan? Ze zoekt het bij Deadelus (de vader van Icarus). Maar het helpt niet. En dus spreidt ze haar vleugels en ze gaat. Op weg naar de zon. Het kan haar niets schelen dat die ook nogal heet is.
Cryalot is het project van Sarah Midori Perry die we kennen van Kero Kero Bonito. De mix tussen de melancholie en het vastberaden hypere tempo met de beats net naast de tel doen mij erg goed en ik was kennelijk niet de enige.
Touch the Sun is de openingstrack op EP Icarus en na Hell is Here de tweede single ervan. Teunnis zei bij het nomineren nog over deze beide nummers: “Ik kon niet goed kiezen. Zijn ook twee zeer verschillende nummers. Dus waarom niet gewoon allebei?” Ach ja, waarom niet. Maar de vakjury heeft gestemd en Touch the Sun belandt op een zeer gerespecteerde 10e plek. Mede dankzij een nummer één-notering op het laatste moment, maar die mogen er ook zijn.

Dat wist ik niet. Leuk! Kero Kero Bonito heeft het nooit gedaan voor mij, maar deze Touch the Sun vind ik een hele fijne track.

Voor de liefhebbers van Cryalot, haal ik deze even uit de doos van vorig jaar:

A. G. Cook with Sarah Bonito & Hannah Diamond - The Darkness [Remix]

EDIT: dus ook voor Edgar18

9. Joy Overmono (Joy Orbison & Overmono) - Blind Date (26 punten, 8 keer genoemd)
(genomineerd door Mausie, nummer 1 van: Teunnis)



Overmono: de gebroeders Russel aka Tessela en Truss. Mausie heeft ze maandag nog gezien in de Melkweg en is daar zo te lezen enthousiast over.
Joy Orbison is ook een oude bekende. Een eerdere samenwerking in 2019 tussen Orbison en Overmono, Bromley, smaakte kennelijk naar meer. In Blind Date worden vocalen opgeknipt en verspreid over tijd en ruimte. Als in de break de beats wegvallen bouwen de verschillende lagen van trillingen en oscillatoren zich weer op totdat... jawel, de beat er weer bij komt en de climax zich ontvouwt. Ik heb Mausie nog nooit ontmoet, maar ik zou blind kunnen zeggen dat ik hem wel zie springen in de Melkweg.

8. Jockstrap - Greatest Hits (26 punten, 9 keer genoemd)
(genomineerd door AstroStart, nummer 1 van: AstroStart en dumb_helicopter)



Waar ik 9 zei, bedoelde ik 8 en andersom. Stop de tijd. Foutje in de puntentelling hersteld. Jockstrap op 8 dus.

Valt er een pijl te trekken op Jockstrap? Hun songs laten een “omnivorous sonic palette” horen “that takes on a cohesive maturity far beyond their ages of only 24 years old.” (bandcamp) Alleseters dus. En die lusten wij dan weer rauw, hier bij SvhJ.
In deze nogal over the top getituleerde Greatest Hits zijn we getuige van een sensuele verkleedpartij. Weet je wat? Als jij nou effies de limousine haalt, dan ben ik Madonna. Ondertussen horen we elke vier tellen een zacht “baby daddy”.
Georgia Ellery, die u kent van BCNR, en Taylor Skye deden eerdere gooien naar de maandoverwinning: met 50/50 vorig jaar (20e plek in de maand en 237e overall) en dit jaar Conrete over Water dat voortijdig strandde. Nu halen ze de finale en dat stemt de vakjury goed.

7. A+A (Avalon Emerson & Anunaku) - Eternal September (31 punten, 9 keer genoemd)
(genomineerd door Mausie, nummer 1 van: JoaMuse, Mausie, Titmeister en esteban)



September… och ja, september. Dat was lekker. Eer en lof voor Avalon Emerson (Amerikaanse in Berlijn) en Guglielmo Barzacchini (Italiaan in Londen) aka Anunaku die elkaar vonden in Londen en op tour. Eternal September, openingsnummer van EP 060, smaakt naar meer. 133 bpm stuwen je langs de flarden van herinneringen van lang voorbije nazomerdagen waarbij wij nog in korte broek en slippertjes met iets verkoelends altijd dichtbij door het lang wuivende gras sjokten.

Avalon Emerson deed in 2020 onder aanvoering van panjoe al mee met Long-Forgotten Fairytale: een heel andere sound van een veelzijdig artieste.
Anunaku kom ik op het wereldwijde web tegen als een hard drum / breakbeat fanaat, maar hij lijkt sinds vorig jaar iets in te binden. Zijn EP 042 was al minimalistischer. Een nummer als Spirale of Ninfea had vorig jaar best hoge ogen kunnen gooien had het meegedaan bij SvhJ, toch?

In de eerste ronde gaven wij het nummer maar liefst 47 punten, meer dan welk nummer dan ook. In stempercentage werd het slechts voorbijgestreefd door het nomiatiegeweld van Choconas. Wist je trouwens dat dit ook de tweede nominatie is van Mausie in de finale? Lekker bezig.

De samenwerking loont: A+A=7.

6. Bicep - Water (32 punten, 14 keer genoemd)
(genomineerd door Dance Lover)



En dan Bicep. Bicep haalt opnieuw met gemak de finale en laat weer een prima notering zien. Deze track is, zo is te lezen bij NME, tot stand gekomen door aanpassing na aanpassing, na aanpassing, zoals denk ik vaker gebeurt. Het versnellen en vertragen van de lead tune van die MEGAfm (met SEGA game console sound chips) naast de smerige bas maakt dit toch wel een erg aanstekelijk en bijzonder nummer.
Clara La San kennen we nog van Saku en X, maar waar ze bij deze tracks subtieler is, zijn haar vocalen op Water prominent aanwezig. Dat was niet helemaal de bedoeling, maar toen Bicep deze vocalen hoorden, klapperden ze even met hun oren, en besloten ze het nummer er omheen te bouwen.

Zelfbenoemde electronica-snob Titmeister heeft er niet zoveel mee schreef hij in een vorige finalepresentatie en ik ben toch wel nieuwsgierig, als ik dat bij deze nog mag vragen, waar hem dat precies in zit. Welke zetten herhaalt Bicep bijvoorbeeld? Aan de andere kant zegt het misschien genoeg dat Water dit puntenaantal bereikt zonder nummer één-noteringen. Het is kennelijk goed, maar niet het summum.

5. Natalia Lafourcade - De Todas las Flores (32 punten, 9 keer genoemd)
(genomineerd door hoi123, nummer 1 van: pauljojo, hoi123, aerobag en panjoe)



Nieuw eigen materiaal van Lafourcade. Haar nieuwe album is net een weekje uit. Daar zaten we met zijn allen op te wachten. Ja toch, Arno en Poeha?

Natalia zingt hier over de flora.... of floras?, flores! Bloemen! Alle bloemen nog aan toe. Iemand hier wel eens een boom geknuffeld? Een boekje voorgelezen voor de opkomende grassprietjes? Een liedje gezongen voor de bloempjes? Nou, weet dat ze zich elke ochtend weer afvragen waar je toch blijft. Ach, gekkigheid.
Vergis je niet, dit is geen lied over de bloemetjes en de bijtjes. Dit is een lied over het tuintje in je hart en hoe je die moet koesteren en onderhouden; over gemis, herinneringen en weer opnieuw opbloeien.
Wat is Spaans toch een mooie taal. Ben jij het een beetje machtig, hoi123?

Lafourcade gaat op haar nieuwe album trouwens de samenwerking aan met onder andere gitarist Marc Ribot.

Met 4 nummer één-noteringen net boven Bicep geëindigd. Vorig jaar scoorde Alfonsina y El Mar een 10e plek in de maand. Lafourcade stijgt dus.

4. R.A.P. Ferreira feat. Hemlock Ernst - Mythsysizer Instinct (37 punten, 14 keer genoemd)
(genomineerd door Edgar18, nummer 1 van: niels94 en Arrie)



Nu heb ik al twee users een veer in hun achterste gestopt met hun nominatiespel, maar onze jongeheer Edgar18 heeft er ook twee. En allebei in de top 4. Terecht ook. Complimentjes.

“Rappin’ get people killed”. Spiek hier voor een lijst van murdered hip-hop muzikanten.
De klok slaat, de jazzy bas loopt. “Shalom.” Ik vraag jullie: roept dit nummer de vraag op hoe of waarom je rapper wordt? Antwoorden lijken er wel te zijn: “the mythsysizer, ‘twas the almighy who told me and it pleased him tremendous”. Zette de almighty mythsysizer aan tot rappen? Wie of wat is die mythsysizer?
En: “Instinct prompts me.” Rapper zijn: is het iets instinctiefs; je bent het of niet?

Rory Ferreira is het in ieder geval. Bij dit nummer heeft hij hulp van Hemlock Ernst die we kennen als Samuel T. Herring, zanger van Future Islands. Dat was misschien voor jullie kenners bekend, maar ik (n00b) wist dat niet. Productie: Kenny Segal. De helderheid bevalt me.

Aan het eind nog een fraai stukje intertekstualiteit naar Hey! van MF DOOM: “In this world’s strangest most dangerous occupation”. Zou MF DOOM de mythsysizer zijn? Een inspiratiebron die aanzet tot rappen?
En nog een antwoord tot slot: “It’s just how we are.”

Vandaag uitgekomen, het nieuwe album van R.A.P. Ferreira: 5 to the Eye with Stars.

3. Beach House - Masquerade (37 punten, 11 keer genoemd)
(genomineerd door Arno, nummer 1 van: Poek, Johnny Marr, Poeha, Arno en 123poetertjes)



Na de vroegtijdige uitschakelingen van Pink Funeral en Hurts to Love heeft Beach House nu eindelijk een succes te vieren met deze finaleplek.

Wie denkt dat droompop lichtvoetig is kan zomaar bedrogen uitkomen. “Geweldig dreigend Chromaticssfeertje.” zegt 123poetertjes. Net als in Pink Funeral zoekt Beach House de donkere kanten op. De ongure gongen doen hun werk, evenals de snode synths en het nerveuze van het ritme (dat getik). De toch zo dansbare beats zetten je de oogkleppen op en nemen je mee. Het repeterende akkoordenschema (D#m, A#m, C#, G#) zinspeelt op een spel tussen licht en donker.
Masquerade mocht rekenen op jullie steun en was niet weg te slaan uit de bovenste regionen. We zien Beach House daarom terug op een podiumplek, plekje nummer 3.

Hierna.... een groot gapend gat van acht punten. En daarna.... een retespannende strijd tussen de laatste twee nummers.

2. billy woods x Messiah Musik - Pollo Rico (45 punten, 13 keer genoemd)
(genomineerd door Edgar18, nummer 1 van: Gyzzz en Edgar18)



Pollo Rico: volgens velen de beste track van Church, het tweede billy woods album van dit jaar. We horen een sample van William Branham, een omstreden predikant en gebedsgenezer, de track openen en daarna is de toon gezet. Fijn orgelgeluid en een langgerekt hoog ‘huuuh’ nemen je mee naar een ziekenhuis waar je gefrustreerd op de knopjes van een automaat blijft drukken, terwijl een bekende van je op sterven ligt. Op een oudjaarsavond denk je met je neus in de champagne en “the finest” (--> MF DOOM --> The S.O.S. Band) spul bij de hand terug: wat zeg je eigenlijk tegen een stervend iemand?
“I hope it’s nothing but love in paradise”.

Ik hoop niet dat ik het nummer voor iemand verpest nu, maar... die langgerekte hoge ‘huuuh’. Is dat niet Chris Martin? Clocks: “yououou”. Luister ook rond 2:50.

Pollo Rico is een groeier gebleken: na de eerste ronde nog op een 16e plek, maar als koploper naar de finale. En hier doet het slechts in nummer één-noteringen onder voor...

de winnares!

1. Björk - Fossora (45 punten, 13 keer genoemd)
(genomineerd door Choconas, nummer 1 van: Choconas, Coma Cat, yeahyeahyeah en ArthurDZ)



Op Björks paddenstoelenalbum Fossora gaat onze favoriete eigenzinnige IJslandse bij ons aan de slag om een netwerk van onderhuids mycelia te verspreiden van oor tot grote teen. Als je niet oppast krijg je hier schimmelnagels van. Nee, joh.
Dit zijn geen gewone schimmels. Dit zijn hogere schimmelsoorten. Dat hoor je ook: luister eens naar die basclarinetten en hobo. Die klinken statig; koninklijk! Tegelijk zorgen ze voor ritmische begeleiding in een nummer dat verder niet al te makkelijk in het gehoor ligt. Als je eindelijk denkt aan de grond genageld te zijn en goed geworteld dan komt daar opeens DJ Kasimyn met zijn gabbermodus uit Indonesië tevoorschijn.
The Guardian (augustus 2022) rapporteert hier over hoe Covid Björk en gabber prettig samenbracht.

Björk die 10 albums diep in haar oeuvre rustig even gabber omarmt en hier een maandfinale wint.

Alle 25 stemmers en alle nominators (jullie zijn al genoeg getagd, dus dat laat ik even zitten), dank voor het stemmen en tot in de volgende maand. Laten we nog even een nachtje (of twee) dromen over onze volgende nominaties. Er is vast iemand dit weekend die de boel weer opzet.

Björk

pauljojo bedankt voor de presentatie man, big up!

Wat een prachtwinnaar!

Merci, pauljojo!

Laten we deze maand maar snel achter ons laten en hopen op beter. Ik kijk alvast uit naar de eerste ronde.

Bedankt voor de fijne presentatie, pauljojo!

Fraaie winnaar en ditto presentatie, dank pauljojo!

Mooi presentatiedebuut, pauljojo, dank daarvoor! Verder niet mijn finale en zeker niet mijn uitslag, snel door naar de volgende maand.

Om in te gaan op je vraag over Bicep; laten we beginnen dat Bicep een heel herkenbare sound heeft: strakke ritmes, herkenbare en drijvende synthhooks, subtiele vocals en dan opbouwen naar een climax. Die herkenbaarheid draagt ongetwijfeld bij aan hun succes. Het ook niet zo dat ik hun sound niks vind, want hun muziek is heel doeltreffend in het opwekken van zin om te dansen en hun debuut heb ik vaak gedraaid, maar ik vond hun recente werk iets te veel een herhaling van zetten. Luister bv Meli (II) maar eens na bv Glue en Atlas; er zit wel verschil in, maar het geluid is wel erg gelijkaardig.

Dit geldt minder voor Water, dat door de prominentere vocals wel anders klinkt. Die stijl spreekt me dan weer wat minder aan, al merk ik dat ie wel populair is: Fred again.. haalt er (met een nog wat commerciëlere variant van) zelfs mainstream succes mee en in deze finale staan er met Water en Blind Date 2 nummers uit die stijl. Die laatste heb ik overigens nog minder mee: vind de vocals erg cheesy en het nummer wordt pas de laatste minuut interessant. Waarschijnlijk ben ik inderdaad een snob, maar ik vind het jammer dat binnen de electronic/dance dan juist deze nummers de finale halen en andere, imo veel interessantere, nummers niet. Al leert de ervaring bij SvhJ dat dit vaak wel weer goed komt in volgende maanden - en al deze maand bv met die track van A+A.