9. Don't Think Twice, It's All Right (13 keer genoemd, 72 punten) [The Freewheelin' Bob Dylan]

I once loved a woman, a child I’m told.

Zacht en bitter tegelijk. Een liefdeslied als afscheidsbrief.
Op het eerste gehoor klinkt het wellicht als een 'ik ben klaar met jou'-lied, maar tussen de regels door benoemt Dylan ook zijn eigen onvermogen de relatie te laten werken.

Volgens de hoes waren het allemaal stukjes van songs waarvan Dylan dacht dat hij ze nooit meer af zou kunnen maken ten tijde van de Cubacrisis (oktober 1962). Was een beetje gelogen trouwens want hij had het al een maand voor de Cubacrisis geschreven. Oer-uitvoering was ook al op 22 september 1962. Maar het had wel gekund. Het is wel een mooi verhaal. En dat zou ook meteen een mooie titelverklaring zijn.

8. All Along the Watchtower (16 keer genoemd, 79 punten) [John Wesley Harding]

Businessmen, they drink my wine, plowmen dig my earth.

Natuurlijk vooral bekend door de geweldige Jimi Hendrix-cover, die Dylan ook zeer waardeert. Hij speelt het nummer blijkbaar ook live in Hendrix-stijl. Het nummer zit boordevol symboliek, maar waar het precies over gaat?

Overigens het nieuwste nummer in de finale (als we de heropname van Girl from the North Country niet meerekenen). Het enige nummer van na 1966 dat de finale haalde.

7. It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding) (15 keer genoemd, 84 punten) [Bringing It All Back Home]
De nummer 1 van Barney Rubble, Teunnis en wendyvortex.

Money doesn't talk, it swears.

Eén van 's mans fascinerender nummers wat mij betreft.
Geen refrein, geen melodisch houvast — alleen een stem die zich ontworstelt aan alles wat nep is.
Hij spaart de wereld niet, maar ook zichzelf niet. Alles moet kapot om écht te leven.

6. The Times They Are A-Changin' (18 keer genoemd, 96 punten) [The Times They Are A-Changin']
De nummer 1 van johannesB en Titmeister

The battle outside ragin' / Will soon shake your windows / And rattle your walls / For the times they are a-changin'

De opener van het gelijknamige album en het enige nummer van die plaat dat de finale heeft gehaald. Er staat meer moois op waarin Dylan zijn maatschappelijke betrokkenheid laat horen, maar dit steekt er ook voor mij bovenuit. Het vertrouwen spat ervan af: Dylan zingt als een profeet, en richt zich tot iedereen — schrijvers, politici, gewone mensen. De toon is plechtig maar helder. De boodschap laat niets aan twijfel over: het is plaatsmaken of meegaan.

5. I Want You (17 keer genoemd, 100 punten) [Blonde on Blonde]
De nummer 1 van vigil.

The saviors who are fast asleep, they wait for you
And I wait for them to interrupt me, drinking from my broken cup.

Ongetwijfeld zal ook hier wel weer een dubbele bodem inzitten, maar dit lijkt toch wel een van Dylan's meest onbekommerde liefdesliedjes. Hij klinkt hier kwetsbaar en ongrijpbaar tegelijk.
In Rotterdam fietste ik vanmiddag trouwens langs een kapsalon met de welluidende naam BlondnonBlond, maar dat terzijde.

☠️ 4. Masters of War (20 keer genoemd, 116 punten) [The Freewheelin' Bob Dylan]
De nummer 1 van EvilDrSmith, likeahurricane, Marco dB en ondergetekende.

You fasten all the triggers / For the others to fire
Then you sit back and watch / When the death count gets higher

Op album 2, 3 en 4 van Dylan staan enkele relatief kale nummers, die desondanks - of juist dankzij - behoorlijk intens en dreigend klinken. Zo ook Masters of War, een woedend relaas waarin Dylan zich rechtstreeks richt tot de architecten van oorlog.
Het sluit af met "I'll stand over your grave / 'Til I'm sure that you're dead".
Het is Dylan menens, dat is duidelijk.

https://www.artnet.com/WebServices/images/ll00207lldPRFJFguqSE3CfDrCWvaHBOc0ZvE/tony-frank-bob-dylan-(%E2%80%98subterranean-homesick-blues%E2%80%99).jpg

3. Subterranean Homesick Blues (20 keer genoemd, 132 punten)
[Bringing It All Back Home]
De nummer 1 van aERodynamIC, dynamo d, El Ninjo, johan de witt en spinout

You don't need a weatherman to know which way the wind blows.

Los van het muzikale waarschijnlijk de meest iconische videoclip uit de jaren '60.
Verder een woordenvloed vol waarschuwingen, slogans en paranoïde observaties — als een protestpamflet op amfetamine. En toch ook wel de geboorte van de elektrische Dylan: het akoestische verleden ligt nog in zicht, maar de stekker zit al in het stopcontact.

️ 2. Ballad of a Thin Man (22 keer genoemd, 161 punten) [Highway 61 Revisited]
De nummer 1 van 50tracks, All Day Watcher, EttaJamesBrown, motel matches en Simon77.

You’ve been through all of F. Scott Fitzgerald’s books, you’re very well read, it’s well known.

Een nummer dat ik eigenlijk pas in mijn MuMe-jaren heb leren kennen, ik heb er een sterke MuMe-ladder-associatie mee. De thin man uit de titel is Mr. Jones: de buitenstaander die denkt dat hij het begrijpt — journalist, academicus, vertegenwoordiger van het establishment — maar in werkelijkheid hopeloos verdwaald raakt. Dylan houdt hem een spiegel: wat je denkt te weten, is precies wat je niet begrijpt.

https://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/2/2c/Like_a_rolling_stone_by_bob_dylan_us_vinyl_side_a.png

En dan kon er maar één de winnaar zijn...

1. Like a Rolling Stone (24 keer genoemd, 166 punten) [Highway 61 Revisited]
De nummer 1 van Hedser, laxus11 en Rudi S.

How does it feel, to be on your own, with no direction home, like a complete unknown, like a rolling stone?

Als Dylan zijn folk-jas nog niet had uitgedaan, dan nu toch wel. Een bijtende, elektrische Dylan opent het meesterlijke Highway 61 Revisited. Sowieso voelt heel Highway 61 Revisited als een open zenuw in de Amerikaanse droom, maar dit nummer is een magistrale opener. Dylan zelf zei over dit nummer: “It was like someone kicked open the door to your mind.”

Een single van 6:00 minuten was voor die tijd ook behoorlijk uniek. Het haalde de 2e plek in de Billboard Charts. Ik vermoed dat het aantal langere nummers dat tot die tijd zo hoog scoorde op 1 hand te tellen is.

Nog even de hele top 22 op een rijtje:

1. Like a Rolling Stone (24 keer genoemd, 166 punten)
2. Ballad of a Thin Man (22 keer genoemd, 161 punten)
3. Subterranean Homesick Blues (20 keer genoemd, 132 punten)
4. Masters of War (20 keer genoemd, 116 punten)
5. I Want You (17 keer genoemd, 100 punten)
6. The Times They Are A-Changin' (18 keer genoemd, 96 punten)
7. It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding) (15 keer genoemd, 84 punten)
8. All Along the Watchtower (16 keer genoemd, 79 punten)
9. Don't Think Twice, It's All Right (13 keer genoemd, 72 punten)
10. Desolation Row (15 keer genoemd, 71 punten)
11. Girl From the North Country (13 keer genoemd, 71 punten)
12. Sad Eyed Lady of the Lowlands (11 keer genoemd, 71 punten)
13. Blowin' in the Wind (13 keer genoemd, 70 punten)
14. A Hard Rain's A-Gonna Fall (13 keer genoemd, 62 punten)
15. Visions of Johanna (13 keer genoemd, 61 punten)
16. Positively 4th Street (15 keer genoemd, 60 punten)
17. It's All Over Now, Baby Blue (10 keer genoemd, 51 punten)
18. Highway 61 Revisited (10 keer genoemd, 51 punten)
19. Just Like a Woman (10 keer genoemd, 45 punten)
20. Stuck Inside of Mobile with the Memphis Blues Again (9 keer genoemd, 45 punten)
21. Rainy Day Women #12 & 35 (7 keer genoemd, 27 punten)
22. Maggie's Farm (6 keer genoemd, 14 punten)

Zelf vond ik het een heerlijke Dylan-week, heb weer lekker veel geluisterd en gelezen.

Dank allemaal voor het meedoen!

Volgens mij was dit de laatste wachtlijst.

Ik geef het stokje over aan 123poetertjes voor JPEGMAFIA.

30 mei - 123poetertjes (JPEGMAFIA)
6 juni - voskat (Current 93 & Death In June)
13 juni - Bonk (Foo Fighters)
20 juni - motel matches (Morphine & Soul Coughing)
27 juni - hoi123 (Ichiko Aoba)
4 juli - cosmic kid (Oasis)
11 juli - dynamo d (Rob de Nijs)
18 juli - All Day Watcher (The Jayhawks)

Lijst van Greatest Hits of...-edities - MusicMeterWiki - wiki.musicmeter.nl

Mijn vader (destijds 20) had een kleine kring van betere muziekliefhebbers. Die spraken met elkaar af wie welke plaat ging kopen. Platen waren best duur voor jongens van 20. Daarvoor moest je toch een paar zaterdagen in de zaak van je vader of oom werken.

Ze kwamen dan op een gegeven moment bij elkaar om de nieuwe platen te beluisteren. Meestal geïntroduceerd door degene die de betreffende plaat had aangeschaft en dus als eerste had gehoord.

Degene die de nieuwe single van Dylan had gekocht (Subterranean Homesick Blues) introduceerde de single als volgt: "Dit is de nieuwe single van Dylan en ik zal jullie vertellen wat ik er van vind" en hij brak de single doormidden. "DIT IS WAT IK VIND VAN DE NIEUWE DYLAN!!!!" Een echt statement volgens mijn vader, zoiets kan jullie generatie niet meer Wendy (and beyond).

Had ie zes zaterdagen in de kwekerij van zijn vader moeten werken.!! Wij begrijpen die JUDAS!! niet meer, maar zelfs in Gelderland waren er jongeren heel boos.

Nog eentje!
Wendy: "Jammer dat Dylan na 1975 geen goede plaat meer heeft gemaakt."*
Wendy's vader: "Je bedoelt jammer dat ie na 1964 geen goede plaat meer heeft gemaakt!"

* Niet helemaal waar, ik heb nog een kleine zwak voor Slow Train Coming (1979)

Bedankt voor de Dylan week!

Drie nummers van mijn Top 4 staan in de Top 4: voor een azijnzeiker als ik heb ik dan toch een behoorlijk gemiddelde Bob-smaak. Alleen de prima protopunkvibes van het titelnummer 'Highway 61 Revisited' werd niet door iedereen even enthousiast omarmd. Leuk en dank om weer eens een avondje te Bobben, herman.

Overigens heb ik dankzij Dylan Engels geleerd. Mijn vader had dat Dylan Songbook en ik wilde dolgraag Engelse teksten kunnen verstaan dus ik ben met die lange lappen van Dylan begonnen. Letterlijk vertalen ging lang niet altijd dus ik zat meer te blokken aan A Hard Rain's A-Gonna Fall, Bob Dylan's 115th Dream en It's Alright, Ma (I'm Only Bleeding) dan aan mijn MAVO Engels huiswerk. Maar Dylan was een goede leraar dus daar ben ik hem eeuwig dankbaar voor.

Ha heerlijke verhalen. Die gebroken plaat!

Ik heb dan weer wat geschiedenislessen gehad via de teksten van Dylan. Maar zonder muziek was mijn Engels ook niet half zo goed.

Ik zou niet willen ruilen, maar in de jaren zestig was een plaat kopen gewoon bloed. zweet en tranen. Daar moest je echt voor werken. En dan kon die plaat maar beter goed zijn, want daar moest je 2 maanden op teren.

Ik kan ook wel 2 miskopen door midden breken, maar daarmee ga ik echt op niemand meer indruk maken. "Dan koop je gewoon volgende week drie nieuwe Wendy."

Bedankt herman voor een mooi weekje early Dylan. Kom maar op met zijn 70s werk.

herman bedankt voor de fijne week Dylan!

Bedankt herman, was leuk!

Dank Herman. Leuke en herkenbare verhalen. Zo ben ik ook door christelijke kampvuurmeisjes voor het oude oeuvre verpest. Overigens geldt dat net zo hard -misschien wel meer- voor het oeuvre van Leonard Cohen. Heeft lang geduurd eer ik het weer kon waarderen.

mr EttaJonesBrown

Bedankt herman, heerlijk Dylan weekje.

Het was een heerlijk weekje, dank Herman! En dank vele andere voor de mooie anekdotes.

Oh neeeee, ik was dit totaal vergeten help en ik vrees dat ik Peggy deze week niet de eer kan bewijzen die hij verdient, scusi!

Mocht voskat, Bonk of motel matches misschien lastminute voor kunnen gaan zou dat super zijn oeps

Zijn The Smashing Pumpkins al eens geweest? Mocht niemand van de lijst nu willen als vervanger voor 123poetertjes dan kan ik daar we snel mee beginnen denk ik

Mei 2013

Ah, nou ja, dan hopelijk maar één van de lijst die wat eerder wil

Zo niet dan kan ik ook wel Moondog Jr. / Zita Swoon / Zita Swoon Group / Stef Kamil Carlens opstarten (maar denk niet daar nu veel animo voor is).

Dus duimen dat de getagden willen / kunnen.

Liever de Pumpkins wmb.

Doe die Pumpkins maar. Ik kan namelijk niet deze week en doe graag mee!