Angelyne
Big Star
Dying on the Vine
I'm Gonna Make You Love Me
It's Up To You
Leaving the Monsters Behind
Lights
Living in a Bubble
Miss Williams' Guitar
Nevada, California

Goed om te horen, we gaan er een mooie Jayhawks week van maken!

Heb je nog bijzondere herinneringen aan dat eerste concert die je hier zou willen delen?

Mijn eigen live ervaring heeft een stuk recenter plaatsgevonden. Daar zal ik ergens de komende dagen ook iets over vertellen.

Normaal gesproken strooi ik graag met feitjes over de artiest als ik een GH organiseer, maar The Jayhawks blijken daar niet erg geschikt voor te zijn. What you hear is what you get. Ze maken prachtige muziek, maar verder is het een vrij saaie band eigenlijk. Los van het moddergooien tussen Olson en Louris dat af en toe de kop opsteekt, maar zelfs dat blijft altijd behoorlijk beschaafd.

All the Right Reasons
Angelyne
Big Star
Dying on the Vine
Gonna Be a Darkness
Living in a Bubble
Lovers of the Sun
Miss Williams' Guitar
Poor Little Fish
Wichita

Je mag deze nog vervangen, staat al in de startlijst.


Voor mij spelen er bij dit album herinneringen mee aan een memorabele vakantie. Tijdens een rondrit door Canada is het bijna elke dag wel een keer langsgekomen. Het was nog het tijdperk van de MP3's, voordat de streamingdiensten in beeld kwamen. Ik was zelf niet zo actief met (illegaal) downloaden, maar een collega wel. Die collectie was op mijn laptop beland en daaruit had ik een willekeurige selectie gemaakt van nieuwe muziek, als soundtrack voor die vakantie. En zo hoorde ik The Jayhawks dus voor het eerst vanaf een usb-stick in een huurauto, in een spannende onbekende wereld. Dat helpt wel om indruk te maken. Maar los daarvan vind ik het ook gewoon een geweldig album, alle nummers zijn goed. Het staat niet voor niets al jarenlang in mijn Album top 10. Of er aanstaande vrijdag ook een track van RDM bovenaan mijn lijstje staat? Ik heb werkelijk nog geen idee...

Bedankt voor deze bijzondere nominatie. Je hebt me weten te verrassen met een nummer dat ik nog niet kende. Ik zal het volledige album ook eens gaan luisteren, want er staan nog veel meer interessante artiesten op zie ik.

Ja maar wel een beetje een allegaartje. Ik hou op dit album vooral van de Pearl Jam interpretatie van Crazy Mary. Overigens zal Lights mijn Top 10 niet halen, de meeste van mijn favoriete nummers staan al in je startlijst.

Sweet Relief gaat het over, het benefietalbum voor Victoria Williams. Haar debuutalbum (van voor ze MS had, ook nog zonder Olson, wel met T-Bone Burnett op gitaar) heb ik vroeger ook veel naar geluisterd. Het volgende korte schattige liedje was mijn favoriet. Ze klinkt wel een beetje als een geit.

Nou, dat komt dan allemaal goed uit, want dan zal ik Carry You to Safety vervangen door mijn laatste afvaller en dat is het toch wel heel mooie liedje All the Right Reasons

Ola!

Leuk, een Jayhawks lijstje!

Ik draai -buiten de al eerder genoemde nummers (HTH blijft voor mij het meest aansprekende stabiele album)- ook nog regelmatig The Baltimore Sun uit hun beginperiode. Oh en de cover Reason to Believe (Tim Hardin) heb ik ooit op een pinkpopbandje (1993?) veelvuldig gedraaid maar de versies die ik nog online vind vallen geluidstechnisch wat tegen. Desalniettemin ook een mooie versie.

Limburgse Jayhawks groet

Across My Field
Big Star
Eyes of Sarah Jane
Haywire
I'm Gonna Make You Love Me
Martin's Song
Nevada, California
Tomorrow the Green Grass
Two Hearts
Wichita

Mooi hoor

Interessante ingreep van je spellingscontrole
Maar geen zorgen, ik begrijp welk nummer je bedoelt.

Het was een geweldig concert (zeker in mijn top 10 allertijden) omdat ze alles van Hollywood Town Hall speelden en daar staat geen slecht nummer op, maar vooral ook omdat je kon merken dat ze zelf ook nog steeds verbaasd waren over het succes dat ze ineens hadden. Wat ik mij nog herinner is dat de man die ze aankondigde zei dat het meer dan 5 jaar geleden was dat de zaal was uitverkocht (dat was bij John Hiatt geweest). Ik denk dat ze op dat moment ook nergens zo populair waren als in ons land. Twee weken daarvoor speelden ze nog op Pinkpop en ze stonden begin van het jaar zelfs in de top 40 (nu nauwelijks meer voorstelbaar). Ze hadden die avond veel plezier op het podium en dat sloeg ook over op het publiek. Soms heb je van die avonden dat alles klopt.

Een heel ander verhaal was het concert in 2011 in Paradiso. Ze deden toen een soort van reünie-tour en hoewel de setlist erg goed was, kwam ik maar niet in het concert. Ik begreep destijds niet precies waar het aan lag, maar later las ik dat de verhoudingen tussen Gary en Mark tijdens die tour erg slecht waren. Mark wilde die tour ook gebruiken om zijn pensioen (deels) veilig te stellen terwijl Gary vooral het leven van een Rockster wilde leiden (inclusief veel te dure tourbus). Verder zag ik Mark Olsen nog een keer samen met zijn toenmalige vrouw Victoria Williams op een roots-festival. Zij schrijft geweldige nummers (Crazy Mary!), maar haar stem is nogal een ‘acquired taste’. Iets te acquired voor het merendeel van het publiek, dus na een paar nummers was de zaal grotendeels leeg. Ik vond dat toen erg sneu.

Bedankt voor je verhaal over de concerten, motel matches. Leuk om te lezen.

Mijn live ervaring 1 - Mark Olson (2018)

Tegen de tijd dat het een keer in me op kwam dat ik The Jayhawks graag live wilde zien, was de reünie alweer achter de rug en was het duidelijk dat Olson en Louris nooit meer een podium zouden gaan delen.
Mijn eerste kans om één van die twee mooie stemmen van dichtbij te horen, was toen Mark Olson in 2018 naar Rotterdam kwam, samen met zijn huidige vrouw, de Noorse zangeres en multi-instrumentaliste Ingunn Ringvold. In 2017 hadden ze last-minute af moeten zeggen, dus ik was erg blij dat ze het jaar erop alsnog kwamen.
Het was nogal schrikken (en eigenlijk ronduit gênant) dat er nauwelijks publiek op het optreden af was gekomen. Ik schat dat we met een mannetje of twintig waren. De zaal had gezellige zitjes met tafeltjes gecreëerd om het nog ergens op te laten lijken. De tribune werd niet gebruikt.
Het optreden zelf was mede hierdoor wat ongemakkelijk. Olson leek zich niet echt een houding te kunnen geven en op de spaarzame momenten dat hij een praatje hield, keek hij over onze hoofden heen in de verte. Ringvold was hier zijn reddende engel, want zij wist met haar vriendelijke uitstraling wel een connectie met het publiek te maken.
En dan het optreden zelf: logischerwijs veel werk van hun gezamenlijke albums en een stuk of vijf songs van The Jayhawks. Van Two Angels, Black-Eyed Susan en Blue weet ik nog zeker dat ze voorbij zijn gekomen. Dat waren toch wel de kippenvelmomenten. Want op hun andere werk tapten ze echt uit een ander vaatje en dat sprak me een stuk minder aan. Wat ik vooraf wist overigens, ik ging bewust naar het optreden om 'de stem' te horen.
Al met al geen hoge notering op mijn lijst met beste concerten, maar ik ben nog steeds blij dat we zijn geweest. Toen nog met het idee dat dit waarschijnlijk mijn enige live ervaring met een Jayhawk zou blijven, maar dat bleek gelukkig niet zo te zijn. Daarover later meer.
https://www.theaterwalhalla.nl/wp-content/uploads/2018/05/markolson-687x0-c-default.jpg?x47251

Across My Field
Ain’t No End
All the Right Reasons
Dying on the Vine
Martin’s Song
Miss Williams’ Guitar
Nevada, California
The Devil Is in Her Eyes
Two Hearts
Wichita

GREATEST HITS OF THE JAYHAWKS – RONDE 2
https://cloudfront-us-east-1.images.arcpublishing.com/startribunemedia/CDWZXLBZ5W5MRYEKZ52IF3VFTQ.jpg

Bedankt voor het insturen van jullie nominaties!

10 lijstjes in ronde 1 vind ik een mooie oogst. Het leverde 45 unieke nummers op, inclusief een aantal duidelijke favorieten die al voorzichtig voorsorteren op een plaatsje in de eindlijst.

Alles met 3 stemmen of meer heeft een plekje in de volgende ronde verdiend en daarmee komen we op 12 aanvullingen uit. Twee extra vind ik geen probleem, daar gaan we geen tie-break voor houden.

Miss Williams' Guitar (7)
Dying on the Vine (6)
Wichita (6)
Nevada, California (6)
Big Star (5)
Ain't No End (5)
All the Right Reasons (4)
Martin's Song (4)
Angelyne (3)
Gonna Be a Darkness (3)
Living in a Bubble (3)
Real Light (3)

8 nummers hebben het met 2 stemmen net niet gered. Daaronder bevinden zich gelukkig geen nummers die ik zeker in mijn top 10 had willen hebben. Ik hoop dat dat voor jullie ook geldt.

Across My Field (2)
Eyes of Sarah Jane (2)
I'm Gonna Make You Love Me (2)
Leaving the Monsters Behind (2)
Lovers of the Sun (2)
Poor Little Fish (2)
The Devil Is in Her Eyes (2)
Two Hearts (2)

Zaten er nog bijzonderheden of verrassingen in de uitkomst?

Dying on the Vine kreeg veel liefde van jullie, met zowel nominaties als . Op zich niet heel verrassend gezien de 3e plaats bij de favoriete tracks van het album Sound of Lies. Het nummer kwam daar slechts 6 stemmen tekort voor een plekje in onze startlijst. En nu heeft het alsnog overtuigend een plek in ronde 2 binnengesleept.

Martin’s Song gaat ook door. Opvallend daarbij is dat niemand een voorkeur heeft uitgesproken voor een bepaalde versie. Het nummer staat namelijk zowel op Blue Earth (1989) als opvolger Hollywood Town Hall (1992). De verschillen zijn echter subtiel. Ik heb de oudste uitvoering in de playlist verwerkt.

Ok, dan gaan we nu door naar de eliminatie-ronde. Ik weet niet hoe het met jullie zit, maar voor mij gaat dit een hele lastige worden.

10 tot 12 nummers zullen na woensdagavond niet langer in competitie zijn. Welke gaan het worden? De lijst om 10 afvallers uit te selecteren vinden jullie hieronder, evenals de bijgewerkte playlist.

Ain't No End*
All the Right Reasons*
Angelyne*
Bad Time
Big Star*
Blue
Carry You to Safety
Crowded in the Wings
Dying on the Vine*
Everybody Knows
Gonna Be a Darkness*
High Water Blues
I'd Run Away
Living in a Bubble*
Martin's Song*
Miss Williams' Guitar*
Nevada, California*
Quiet Corners & Empty Spaces
Real Light*
Saturday Morning on Sunday Street
Save It for a Rainy Day
She's Not Alone Anymore
Smile
Stumbling Through the Dark
Tailspin
Take Me with You (When You Go)
The Man Who Loved Life
This Forgotten Town
Trouble
Two Angels
Waiting for the Sun
Wichita*

Greatest Hits of The Jayhawks – Ronde 2

Deadline: woensdag 23 juli om 20:00.

Sterkte met deze vervelende klus! En troost je met de gedachte dat er hoe dan ook heel veel mooie muziek wél doorgaat.

Nee, helaas... Two Hearts (2) had zeker wel de Top 10 behaald bij mij en misschien Eyes of Sarah Jane (2) ook nog wel maar ja zo gaat dat.

Ik kom er nu achter dat ik Over My Shoulder ben vergeten te nomineren, ook weer jammer natuurlijk

Angelyne*
Carry You to Safety
Everybody Knows
Gonna Be a Darkness*
High Water Blues
Living in a Bubble*
Quiet Corners & Empty Spaces
Saturday Morning on Sunday Street
She's Not Alone Anymore
This Forgotten Town

Ain't No End*
Big Star*
Dying on the Vine*
High Water Blues
Living in a Bubble*
Martin's Song*
Miss Williams' Guitar*
Quiet Corners & Empty Spaces
She's Not Alone Anymore
This Forgotten Town

Ain't No End*
Big Star*
Carry You to Safety
Dying on the Vine*
Everybody Knows
Gonna Be a Darkness*
Nevada, California*
Smile
Take Me with You (When You Go)
Trouble

Ain't No End*
All the Right Reasons*
Angelyne*
I'd Run Away
Quiet Corners & Empty Spaces
Real Light*
Smile
Tailspin
Two Angels
Wichita*

Mijn live ervaring 2 - The Jayhawks (2023)

Na het concert van Olson in 2018 bleef ik het tourschema van The Jayhawks in de gaten houden, in de hoop ook Gary Louris en consorten een keer te kunnen zien. Maar de band trad nog maar weinig op (en dan voornamelijk in Amerika) en Louris liep al bijna tegen de zeventig. Kortom, mijn kans om hen te zien was verkeken dacht ik. En toen stonden ze ineens als headliner op het affiche van het Heartland Festival in Hengelo in april 2023. Eén van slechts zes optredens in Europa. Niet bepaald naast de deur voor ons, maar de lange rit hadden we er graag voor over.

Al tijdens het prima voorprogramma van Tim Knol en band veroverden we een mooie plek links vooraan bij het podium. Daar vandaan bekeken we even later de laatste voorbereidingen voor het concert van The Jayhawks. De bandleden verschenen daarbij zelf al onstage en dat leverde voor mij een teleurstelling op: geen Tim O'Reagan, maar een invaldrummer die pas de vorige avond zijn eerste show met de band had gespeeld (Louris kon later zelfs niet op zijn naam komen tijdens een voorstelrondje). De beste man leverde overigens een prima prestatie gezien de omstandigheden, zowel op drums als in de achtergrondkoortjes. Maar toch had ik graag het complete viertal aan het werk gezien dat ik beschouw als de vaste kern van de band: Louris, Perlman, O'Reagan en Grotberg.

Aan het begin van het concert waren er wat kleine irritaties waardoor het even duurde voordat ik echt kon genieten. En dat terwijl ze met I'm Gonna Make You Love Me toch een prima opener hadden uitgekozen. Technische problemen op het podium en een wat vreemde, ongeïnteresseerde houding van bassist Marc Perlman. Alsof hij bezig was met een saaie kantoorbaan en niet kon wachten tot het vijf uur was.

Maar goed, de man waar ik vooral voor was gekomen, was natuurlijk Gary Louris. Zijn zang was soms wat zacht en breekbaar, maar wat was het Genieten met een hoofdletter G om die man live te horen zingen! Verder bleek hij niet iemand die veel contact zoekt met het publiek. Daar pakte de sympathieke toetseniste Karen Grotberg haar rol. Zij was degene die de boel bij elkaar hield, zowel qua interactie op het podium als met het publiek.
https://3voor12.vpro.nl/.imaging/mte/3v12/textimage-above/dam/3voor12-lokaal-overijssel/2023/untitled/07-The-Jayhawks-4.jpg/jcr:content/07%20The%20Jayhawks-4.jpg

De setlist was deze avond om door een ringetje te halen, met veel nummers die ik verwacht terug te zien in onze eindlijst later deze week. Smile, All the Right Reasons en Tailspin waren voor mij enkele hoogtepunten. In de toegift kwamen diverse covers aan bod, onder andere Until You Came Along van Golden Smog, het hobbyproject van Louris en Jeff Tweedy. Daarnaast ook een fraaie uitvoering van We'll Sweep Out the Ashes in the Morning van Gram Parsons, waarbij Karen de zangpartijen van Emmylou Harris overtuigend voor haar rekening nam. Opvallend genoeg had Tim Knol eerder op de avond ook al een Gram Parsons cover gespeeld: A Song for You.

Later heb ik in interviews gelezen dat Louris zichzelf vooral ziet als songwriter en niet als performer. Hij noemt zichzelf een zeer gestructureerde muzikant, die het lastig vindt om af te wijken van iets wat hij gecreëerd (lees: op de plaat gezet) heeft. En als hij dat op het podium dan toch eens probeerde, keken zijn collega's hem met opgetrokken wenkbrauwen aan, zo van "doe maar normaal". Daarmee is The Jayhawks een band (geworden) die elke avond probeert de best mogelijke vertolking te verzorgen van hun nummers, op de vertrouwde manier zoals de fans ze kennen.
En dat is precies hoe ik het concert in Hengelo heb ervaren. Niet de magie die voor mij vaak met live optredens verbonden is, maar wel een avond vol mooie muziek temidden van een publiek dat net als ik duidelijk veel liefde voelde voor die liedjes.

Ain't No End*
Angelyne*
Carry You to Safety
Everybody Knows
High Water Blues
Living in a Bubble*
She's Not Alone Anymore
Saturday Morning on Sunday Street
Stumbling Through the Dark
Two Angels

Ach ja Hengelo! Dit voorjaar Mark Olson daar op Heartland gezien. Enne, dat viel niet mee. Dan liever Pinkpop 1995 met The Jayhawks. Op dezelfde dag en hetzelfde podium als Teenage Fanclub. Dan heb je wel twee pareltjes op een rij.

Zojuist anderhalve uur met de hondjes gelopen met de liedjes van ronde twee in de oortjes. Mooi.

Probeer later deze week aan te haken

Ain't No End*
Angelyne*
Carry You to Safety
Everybody Knows
Gonna Be a Darkness*
High Water Blues
She's Not Alone Anymore
Saturday Morning on Sunday Street
Stumbling Through the Dark
Two Angels

Ain't No End*
Angelyne*
Carry You to Safety
High Water Blues
Living in a Bubble*
Saturday Morning on Sunday Street
She's Not Alone Anymore
Smile
Stumbling Through the Dark
Two Angels

Mijn 10 Afvallers in volgorde van afkeur:

1. Living in a Bubble*
2. High Water Blues
3. I’d Run Away
4. Quiet Corners & Empty Spaces
5. Stumbling Through the Dark
6. Angelyne*
7. Real Light*
8. Big Star*
9. Saturday Morning on Sunday Street
10. She’s Not Alone Anymore

Ain't No End*
All the Right Reasons*
Angelyne*
Bad Time (omdat het een cover is)
Carry You to Safety
Living in a Bubble*
She's Not Alone Anymore
Smile
Stumbling Through the Dark
Tailspin

Ain't No End*
Angelyne*
Carry You to Safety
Everybody Knows
High Water Blues 
Living in a Bubble*
Nevada, California*
Quiet Corners & Empty Spaces
She's Not Alone Anymore
Two Angels

Best veel tegenstemmen voor Smile, ik dacht die populairder zou zijn