Muziek / Muziekgames / Game: welk album wordt hier besproken?
0
geplaatst: 6 november 2011, 22:52 uur
, nu weet ik weer waarom dit bericht mij zo bekend voorkwam.
0
geplaatst: 6 november 2011, 23:01 uur
Laatste tip van de dag: Het is een electronic-album met meer dan 100 stemmen.
0
lambf
geplaatst: 6 november 2011, 23:25 uur
Een makkelijke maar. [OPGAVE 18]
Ik het altijd een fijne plaat gevonden, omdat het het enige alternatief is dat ik ooit heb kunnen vinden voor stilte. Als ik de mij zo vaak in de steek latende concentratie zoek voor het lezen van een boek, bijvoorbeeld, zou STILTE zijn wat ik het liefst om me heen had, maar dat is niet mogelijk in deze wereld. *album* heeft een zo monotoon doordringende muur van pokkenherrie, dat die ook alle andere afleidende geluiden kompleet kan uitsluiten - het gezoem zelf wordt op een gegeven moment een deel van de omgeving en leidt niet meer af. Concentraite is dan echt mogelijk. (Met name tijdens het verplicht lezen van boeken voor de boekenlijst was dit een enorme uitkomst!)
ik heb hem dan ook al zo vaak gedraaid dat ik op een gegeven moment onwillekeurig presies wist waar de subtiele wijzigingen in de geluiden gingen optreden.
Enige humor zal er zeker aan ten grondslag hebben gelegen, maar niet helemaal. Zo een vrolijk mens is *artiest* helemaal niet (het grapje aan het begin van zijn laatste *nummer* mag dan ook een iunicum heten).
Zelf heeft hij ook ens ergens gezegd "I was very serious about it. And I was also very stoned".
Dat het meer is dan alleen maar bij de neus nemerij of een grote grap is wel duidelijk door het al genoemde feit dat hij er zelf altijd weer op terug blijft komen. En vaak in zeer serieuze bewoordingen.
Overigens is dit de eerste plaat die ik van *artiest* aanschafte, ooit, hetgeen me door de platenverkoper ernstig werd afgeraden. Maar het feit dat iemand het aandurft, het gore lef heeft niet alleen een LP te maken die zo klinkt, maar er dan ook nog een DUBBEL album van te maken vond ik wel een aanschaf waard. *artiest* is overigens al vele jaren inmiddels een van mijn favoriete artiesten (waarbij ik dit woord gebruik in de juiste vertaling van Kunstenaars).
Ik het altijd een fijne plaat gevonden, omdat het het enige alternatief is dat ik ooit heb kunnen vinden voor stilte. Als ik de mij zo vaak in de steek latende concentratie zoek voor het lezen van een boek, bijvoorbeeld, zou STILTE zijn wat ik het liefst om me heen had, maar dat is niet mogelijk in deze wereld. *album* heeft een zo monotoon doordringende muur van pokkenherrie, dat die ook alle andere afleidende geluiden kompleet kan uitsluiten - het gezoem zelf wordt op een gegeven moment een deel van de omgeving en leidt niet meer af. Concentraite is dan echt mogelijk. (Met name tijdens het verplicht lezen van boeken voor de boekenlijst was dit een enorme uitkomst!)
ik heb hem dan ook al zo vaak gedraaid dat ik op een gegeven moment onwillekeurig presies wist waar de subtiele wijzigingen in de geluiden gingen optreden.
Enige humor zal er zeker aan ten grondslag hebben gelegen, maar niet helemaal. Zo een vrolijk mens is *artiest* helemaal niet (het grapje aan het begin van zijn laatste *nummer* mag dan ook een iunicum heten).
Zelf heeft hij ook ens ergens gezegd "I was very serious about it. And I was also very stoned".
Dat het meer is dan alleen maar bij de neus nemerij of een grote grap is wel duidelijk door het al genoemde feit dat hij er zelf altijd weer op terug blijft komen. En vaak in zeer serieuze bewoordingen.
Overigens is dit de eerste plaat die ik van *artiest* aanschafte, ooit, hetgeen me door de platenverkoper ernstig werd afgeraden. Maar het feit dat iemand het aandurft, het gore lef heeft niet alleen een LP te maken die zo klinkt, maar er dan ook nog een DUBBEL album van te maken vond ik wel een aanschaf waard. *artiest* is overigens al vele jaren inmiddels een van mijn favoriete artiesten (waarbij ik dit woord gebruik in de juiste vertaling van Kunstenaars).
0
geplaatst: 6 november 2011, 23:45 uur
Die is erg makkelijk ja, de quote van Lou Reed deed 't 'm.
Lou Reed - MMM
Lou Reed - MMM
0
geplaatst: 6 november 2011, 23:46 uur
*album* heeft een zo monotoon doordringende muur van pokkenherrie
Toen moest ik gelijk aan Loveless denken van My Bloody Valentine.
Edit: Ach ja, tuurlijk. Die quote ken ik overigens niet.
Toen moest ik gelijk aan Loveless denken van My Bloody Valentine.
Edit: Ach ja, tuurlijk. Die quote ken ik overigens niet.
0
geplaatst: 8 november 2011, 17:15 uur
Laat ik maar een nieuwe plaatsen, want dit toic is te leuk om stil te laten liggen.
OPGAVE 19
Dit *** heeft een Springsteeneske touch over zich, die vooral in de jaren zeventig zoveel mooie nummers heeft gebracht. Het opbouwen van een verhaal, omlijst met een setting die daar goed bij aansluit. *** en *** zijn daar m.i een goed voorbeeld van. Daarnaast vind ik *** en *** ook mooie sfeerplaatjes. Wel vind ik dat bij The Boss meer pit aanwezig was en minder stof, maar dat kan ook aan de productie liggen. De instrumenten komen m.i niet altijd even goed tot zijn recht, waardoor het soms lijkt alsof het door 1 microfoon is opgenomen, waar *** tegelijkertijd ook nog eens in moest zingen. Ik vind trouwens dat *** met de jaren beter is gaan zingen. Dylan en *** hebben wat mij betreft vocaal gezien toch wel wat overeenkomsten.
Wat *** betreft, dat is een leuke afsluiter en ik kan mij zo voorstellen, dat *** dit in de studio ietwat heupwiegend heeft ingespeeld.
Prima plaatje.
OPGAVE 19
Dit *** heeft een Springsteeneske touch over zich, die vooral in de jaren zeventig zoveel mooie nummers heeft gebracht. Het opbouwen van een verhaal, omlijst met een setting die daar goed bij aansluit. *** en *** zijn daar m.i een goed voorbeeld van. Daarnaast vind ik *** en *** ook mooie sfeerplaatjes. Wel vind ik dat bij The Boss meer pit aanwezig was en minder stof, maar dat kan ook aan de productie liggen. De instrumenten komen m.i niet altijd even goed tot zijn recht, waardoor het soms lijkt alsof het door 1 microfoon is opgenomen, waar *** tegelijkertijd ook nog eens in moest zingen. Ik vind trouwens dat *** met de jaren beter is gaan zingen. Dylan en *** hebben wat mij betreft vocaal gezien toch wel wat overeenkomsten.
Wat *** betreft, dat is een leuke afsluiter en ik kan mij zo voorstellen, dat *** dit in de studio ietwat heupwiegend heeft ingespeeld.
Prima plaatje.
0
geplaatst: 8 november 2011, 17:59 uur
Nee, het is een album van een rockband. En nog een erg bekende ook.
0
Zephyr
geplaatst: 9 november 2011, 09:52 uur
stoepkrijt schreef:
Ik vind trouwens dat *** met de jaren beter is gaan zingen. Dylan en *** hebben wat mij betreft vocaal gezien toch wel wat overeenkomsten.
Ik vind trouwens dat *** met de jaren beter is gaan zingen. Dylan en *** hebben wat mij betreft vocaal gezien toch wel wat overeenkomsten.
Puur op basis van deze strofe gok ik op Mark Knopfler, en dus Dire Straits. Maar de Springsteeneske touch ?? Nee, dan zou het wat mij betreft niet kloppen
0
geplaatst: 9 november 2011, 09:59 uur
Het gaat over Making Movies.
Over dat Springsteenesque:
Over dat Springsteenesque:
Niet zo gek... Roy Bittan (E-StreetBand) was de toetsenist op dit album.
Vergelijk het intro van Romeo en Juliet eens met de intro van Jungleland van Bruce....
Vergelijk het intro van Romeo en Juliet eens met de intro van Jungleland van Bruce....
Wat *** betreft, dat is een leuke afsluiter en ik kan mij zo voorstellen, dat *** dit in de studio ietwat heupwiegend heeft ingespeeld.
Dit gaf voor mij de doorslag.
0
geplaatst: 9 november 2011, 10:09 uur
Opgave 20:
De melancholie past perfect bij mijn toestand die iedere ochtend om kwart voor 7 in de trein meester van me maakt. Ik ben dit niet gewend van <knip>, als ik al iets gewend van ze ben, want verder dan <knip> ben ik nooit gekomen. De piano kadert perfect het kabbelende drumwerk af; de verre gitaarakkoorden die als intermezzo's tussen de drums zitten geven een wat eenzame sfeer. Heel mooi ook hoe na die korte intermezzo's het drumwerk en de zang direct weer gewoon opkomen en doorgaan alsof er niets aan de hand is. Fantastisch hoe <knip> over gaat in <knip>; feel good en werkelijk schitterend; troostend en hoopvol.
Er hoort nog één zin voor, maar daarmee lijkt het me te makkelijk.
De melancholie past perfect bij mijn toestand die iedere ochtend om kwart voor 7 in de trein meester van me maakt. Ik ben dit niet gewend van <knip>, als ik al iets gewend van ze ben, want verder dan <knip> ben ik nooit gekomen. De piano kadert perfect het kabbelende drumwerk af; de verre gitaarakkoorden die als intermezzo's tussen de drums zitten geven een wat eenzame sfeer. Heel mooi ook hoe na die korte intermezzo's het drumwerk en de zang direct weer gewoon opkomen en doorgaan alsof er niets aan de hand is. Fantastisch hoe <knip> over gaat in <knip>; feel good en werkelijk schitterend; troostend en hoopvol.
Er hoort nog één zin voor, maar daarmee lijkt het me te makkelijk.
0
geplaatst: 11 november 2011, 13:22 uur
Moeten we het in de progrock of postrock zoeken of zit ik dan helemaal verkeerd?
0
geplaatst: 11 november 2011, 19:24 uur
Er zitten een paar zinnen in die me aan ( ) van Sigur Ros doen denken maar er zitten ook een paar zinnen in die me duidelijk maken dat het waarschijnlijk niet die is.
0
geplaatst: 12 november 2011, 10:53 uur
Papartis schreef:
Gazpacho zou ook kunnen.
Ik denk dat je spijker op z'n kop slaat.Gazpacho zou ook kunnen.
0
geplaatst: 12 november 2011, 11:48 uur
Ik niet. Wat heeft Gazpacho overigens te maken met postrock?
0
geplaatst: 12 november 2011, 16:45 uur
Zou wel een stunt geweest zijn.
Ik zal de eerste zin ook wel verklappen:
"Het drieluik <knip> heeft tot nu toe de grootste indruk gemaakt."
Ik zal de eerste zin ook wel verklappen:
"Het drieluik <knip> heeft tot nu toe de grootste indruk gemaakt."
0
geplaatst: 17 november 2011, 22:04 uur
Tjonge, al vijf dagen geen reactie. Staat hier geen deadline voor? Zo lijkt me er niet veel aan.
... iets van The National ... Boxer ?
... iets van The National ... Boxer ?
0
geplaatst: 17 november 2011, 22:21 uur
Drieluik staat voor een nummer dat oorspronkelijk een drieluik was, maar ook wel eens los uitgebracht wordt.
0
geplaatst: 18 november 2011, 10:37 uur
Hebbes! Het is een quote van Maiky bij Spirit of Eden van Talk Talk.
0
geplaatst: 18 november 2011, 11:21 uur
Een korte deze keer:
OPGAVE 21
De combinatie tussen [artiest 1] en [artiest 2] werkt al twee albums uitstekend. Solo vind ik [artiest 1] ook prima, maar dat gemekker van hem werkt soms wat op de zenuwen en [artiest 2] levert ook altijd fijn werk af met zijn bands.
OPGAVE 21
De combinatie tussen [artiest 1] en [artiest 2] werkt al twee albums uitstekend. Solo vind ik [artiest 1] ook prima, maar dat gemekker van hem werkt soms wat op de zenuwen en [artiest 2] levert ook altijd fijn werk af met zijn bands.
* denotes required fields.