menu

Muziek / Muziekgames / Greatest Hits !

zoeken in:
johannesA
1. Porcelina of the Vast Oceans *
2. Mayonaise *
3. Cherub Rock
4. Thru the Eyes of Ruby *
5. Bullet with Butterfly Wings
6. Bodies *
7. Disarm
8. Today
9. Rocket
10. Zero

avatar van herman
Smashing Pumpkins was vanaf 1995 toch zeker een paar jaar mijn favoriete band, ze waren voor mij bv. ook de aanleiding om voor het eerst eens naar een groot festival te gaan. Mellon Collie is misschien wel het belangrijkste album uit mijn jeugd, wie het leuk vindt kan er hier mijn persoonlijke verhaal bij lezen:
De Site >> Gebruikers >> Essentiële Albums Voor je Eigen Muzikale Reis

Het kiezen was helaas makkelijker dan gehoopt, want een hoop favorieten (Geek USA, Eye, Beautiful, To Forgive) waren al geëlimineerd of kansloos (Daphne Descends, Pug). Anderszijds voelt mijn top 10 ook wat willekeurig, want het zit allemaal erg dicht bij elkaar.

Dit is het geworden:

1. Silverfuck
Toen ik 15 was leende ik Siamese Dream van iemand, maar eigenlijk kon ik er niet nog niet veel mee. Dat kwam pas toen ik Mellon Collie leerde kennen en daarna Siamese Dream weer ging draaien. Dat deed ik dan wel weer zo vaak dat ik zelfs een keer het hoesje heb moeten vervangen, omdat dat versleten was. Dit nummer is wat mij betreft de waanzinnige climax, het heeft ook een fijne live-feel. Op een gegeven moment zegt Corgan ook 'made a mistake, don't give a fuck'. De dynamiek hier is toch wel waanzinnig. Van snoeihard naar fluisterzacht en weer terug.

2. Soma
Lange tijd mijn favoriet van Siamese Dream, al is dat tegenwoordig Geek USA. Het nummer begint heel rustig en knalt er dan zo hard in. Destijds een trucje waar ik nog niet zo bekend mee was.

3. 1979
Destijds was ik wel teleurgesteld toen dit de tweede single van Mellon Collie werd. Zo'n suf rustig nummer, terwijl het album volstond met knallers? Wat mij betreft was Muzzle wel een goede kandidaat bv. Maar gaandeweg de jaren ben ik de rustige kant van de Pumpkins veel meer gaan waarderen en is dit zelfs een topfavoriet geworden. Het is gewoon een perfect melancholisch popliedje eigenlijk. Wat rustige nummers betreft wil ik hier trouwens ook nog wel even een lans breken voor To Forgive, Galapagos, Beautiful en de b-side Meladori Magpie.

4. Mayonaise
Nog een rustig liedje, maar dan van Siamese Dream weer. Heel rustig en intiem. Als Corgan dan ineens zingt "I just want to be me" dan voel ik met hem mee.

5. Cherub Rock
Nog niet zo lang geleden had een vriend van me een nieuwe versterker in huis en het leek hem wel een goed idee die te testen met Siamese Dream. Dus daar stonden we in de kamer, met dit nummer op vól volume. Ik had dit nummer al 500 keer gehoord, maar wat een adrenalinekick gaf dat! Helaas kwam de buurman na een half uurtje toch eens vragen of het niet zachter kon, al kon ik hem geen ongelijk geven.

6. Porcelina of the Vast Oceans
Dit was destijds iets ongekends voor mij: een nummer van tegen de 10 minuten met een intro van 2 minuten. Zoiets had ik nog nooit gehoord. Samen met Thru The Eyes of Ruby die nog komt het epische duo van MCIS. Leuk is ook het coda, wat wel een typisch Pumpkins-ding is uit die tijd voor mijn gevoel.

7. Rhinoceros
Ooit had ik het plan gevat uitvoerige reviews te schrijven bij alle Smashing Pumpkins-albums t/m Machina, maar verder dan deze bij Gish ben ik nooit gekomen. Daar schreef ik ongeveer Rhinoceros:
Rhinoceros is een van mijn favoriete nummers van de Smashing Pumpkins, waarschijnlijk omdat hier al het goede van deze plaat in een nummer wordt samengebracht: na een traag, dromerig begin breekt het nummer hoe verder hoe meer open; het gaat van dromerig naar psychedelisch en dan die hartverscheurende gitaarriffs en vocalen erbij. Wauw! Typerend is ook het feedback-outro; de Pumpkins zouden later wel meer rare in- en outro’s op een platen zetten (met name op Siamese Dream).

8. Thru The Eyes of Ruby
Ook een tijdje mijn favoriete Pumpkins-nummer geweest, maar de sleet zit er toch wel een beetje op merk ik. The Night Has Come to Hold Us Young blijft wel een mooie regel.

9. Bullet with Butterfly Wings
Deze mocht niet ontbreken, want alhoewel ik Siamese Dream al in huis had, zorgde dit nummer ervoor dat ik per direct fan werd van de band. Zie ook het verhaal bij 'essentiele albums'.

10. Bodies
Dit is wat mij betreft een beetje een tweeluik met Where The Boys Fear to Tread, dat aandoet als een intro voor Bodies. Pumpkins zo'n beetje op hun hardst, ik hoor het nog steeds heel graag.

avatar van herman
ArthurDZ schreef:
Ja, Suede

Liever niet volgende week, want dan ben ik op vakantie.

avatar van dix
dix
1. Rhinoceros
2. Siva
3. Soma
4. Bodies
5.Silverfuck
6. Mayonaise
7. Rocket
8. Window Paine
9. Disarm
10. Cherub Rock

ben geen fan

avatar van Shelter
1. Mayonaise
2. 1979
3. Bullet With Butterfly Wings
4. Soma
5. Celestials
6. Today
7. Disarm
8. Zero
9. Rhinoceros
10. Violet Rays

Ben wel een fan

avatar van itchy
Je moet je ff in het spelletje verdiepen, Shelter. Er is een finalelijst...

avatar van dazzler
Suede speelden we al een in Greatest Bits.
Dat wil niet zeggen dat hij hier niet meer kan terugkeren, maar voorlopig even niet.

Ik heb nog wat pm suggesties achter de hand
en een paar kleppers die nog nooit aan de beurt kwamen.
Om de vier weken rakelen we een artiest op uit Greatest Bits
en een paar persoonlijke favo's die ik absoluut nog wil spelen.

Ik speel nu, halverwege de derde jaargang, met het idee om dit spel zelf
nog door te trekken tot eind 2013 en het daarna door te geven aan de groep.
Dat wil dan zeggen, dat iedereen dan een editie kan / mag leiden.
Vigil deed het ooit al eens een paar weken in Greatest Bits.

Dat zou ook betekenen dat oudere artiesten weer opnieuw aan bod kunnen komen.
Er zijn mettertijd heel wat nieuwe spelers bijgekomen die de eerste edities gemist hebben.

Ik weet niet goed wat ik met het overzichtstopic aan moet.
De trouwe fans van dit spel hebben gemerkt dat het me niet meer lukt
om het overzicht nog regelmatig up te daten. Iemand kandidaat?

Anders vraag ik herman om het overzichtstopic niet langer "sticky" te houden.

Ik ben de laatste weken intensief met een aantal andere topics op MuMe bezig.
En er zitten wat embryonale ideeën te wachten op wat ademruimte om te kunnen groeien.
En last but not least wil ik ook weer eens wat meer gaan luisteren en zelf recenseren.

Om het met Toontje Lager te zeggen: zoveel te doen, er is nog zoveel te doen.

avatar van Shelter
@Itchy,
ah sorry had ik niet gezien. Aan de titel te lezen dacht ik dat we een algemene top maakten ik zal het later ff overdoen.

avatar van dazzler
De winnaar lijkt me bekend, maar daarachter is nog heel veel mogelijk.

73

55
54
51
51

46
44
44
42
42
42
39

34
31
29
27
25
22

14 Zero
08 The Aeroplane Flies High (Looks Left Turns Right)

Vanaf 20.00u vanavond weten we meer.

avatar van Sunderland
Voor mij is TSP typisch een singleband. Een paar echt hele mooie nummers en voor de rest gaat het aardig langs mij heen. Ik heb MC&TIS en wil Disarm nog graag eens aanschaffen, maar veel luisteren doe ik ze niet.

Ik vind vooral de rustige nummers mooi, die afwisseling hebben, met strijkertjes of zo en waar Corgan niet zo depri zingt. De donkere, zwaardere nummers vind ik niet wat en vind ik de gitaarpartijen en het blikkerige gedrum niets. De nummers met de combi van beiden kan ik dan wel weer goed hebben.

De top 5 vind ik dan ook top. Ik weet niet eens of het singles waren maar ik heb ze zodanig grijs gedraaid dat het voor mij lijkt alsof het allemaal bovenaan de top-40 heeft gestaan. Daarnaast heb ik in de herbeluistering van deze lijst bevestigd gekregen dat er geen onbekende pareltjes zijn die ik mooier vind. De top 10 is verder opgevuld met aardige nummers.

1. 1979
Dit vind ik zo'n weergaloos mooi nummer dat ver boven de overige nummers uitstijgt. Ik kan dit eindeloos op repeat zetten; het dromerige tempo, meeslepend las ik ergens, mooi woord, heerlijk loom ritme, veel sfeer, heerlijke melodie met die prachtige verveelde stem. Ogen dicht, licht uit, stereo hard. Staat in mijn top 10 aller tijden!

2. Disarm
o.a vanwege het strijkertje.

3. Today
4. Bullet With Butterfly Wings
5. Tonight, Tonight
6. Soma
7. Tru The Eyes Of Ruby
8. The Aeroplane Flies High (Looks Left Turns Right)
9. Bodies
10. Drown

Edit:
wil Disarm nog graag eens aanschaffen
Daar waar Disarm staat moet Siamese Dream zijn. Stop de tijd.

avatar van LucM
Mijn top-10, allemaal nummers uit hun eerste 3 albums (debuut moet ik mij nog aanschaffen).

1. Tonight Tonight
2. Disarm
3. Silverfuck *
4. Siva
5. 1979
6. Mayonaise *
7. Cherub Rock
8. Zero
9. Porcelina of the Vast Oceans *
10. Bullet with Butterfly Wings

avatar van yeahyeahyeah
1. Thru the Eyes of Ruby *
2. Bodies *
3. Tonight Tonight
4. Today
5. Mayonaise *
6. The Aeroplane Flies High (Looks Left Turns Right)
7. Bullet with Butterfly Wings
8. Disarm
9. Zero
10. Cherub Rock

avatar van Sandokan-veld
Ik identificeer de Smashing Pumpkins vooral met een oude kennis, een van de mensen met wie ik in mijn tienertijd uren over muziek kon praten, en die half geobsedeerd was door de band. Voornamelijk door zijn bekeringsdrang ken ik de meeste platen redelijk goed. Zelf ben ik een liefhebber gebleven, maar nooit een enorme fan geworden.
Desondanks was ik toch onder de indruk dat ik een top 10 van een band kon maken waarbij ik topnummers als Siva, Zero, Rhinoceros en Rocket moest laten vallen. Ik heb Siamese Dream maar even met een halfje verhoogd en me voorgenomen deze band meer te gaan koesteren in de toekomst.

1. Cherub Rock
Een ambitieuze muzikant als Billy Corgan was wel gedoemd om een buitenbeentje te zijn in de hippe alternatieve garde van de jaren negentig. Waar een band als Nirvana het mainstream succes nog werd gegund omdat Cobain voldoende desinteresse uitstraalde in zijn persoonlijkheid en muziek, werd Corgans vaak beschimpt om zijn grootse visie op rockmuziek. Met het venijnige ‘Cherub Rock’ diende hij zijn critici van repliek. De ‘moeilijke tweede’ van de Pumpkins wordt daarmee geopend met een sneer, en eentje met een heerlijk refrein, prachtige ritmesectie en een fijne gitaarsolo. Wat mag de conclusie zijn, twintig jaar later? ‘Beware of those angels with their wings glued on.’ Het is voor mij misschien het ultieme Pumpkins-nummer, en meer: op elke mp3-speler die ik heb gehad staat dit nummer nog ergens tussen mijn shufflelijst. Vraag me nu eens hoeveel nummers van Nirvana nog op mijn mp3-speler voorkomen.

2. Soma
Het is de ultieme gimmick in rocknummers: zacht en melancholisch beginnen, en dan opbouwen naar een beukende catharsis. Een van de grote kwaliteiten van de Pumpkins is dan ook dat ze alle gimmicks van de rockgeschiedenis tot in de puntjes beheersen, en in hun voordeel kunnen gebruiken. En ik zeg het eerlijk, die opbouw van hard naar zacht is een kunstje waar ik graag intrap, vooral als het zo hartverscheurend wordt uitgevoerd als hier. Als het pianostukje invalt met het tweede refrein (gespeeld door Mike Mills van R.E.M.) kun je mij nog steeds opvegen.

3. Thru The Eyes Of Ruby
Typisch de Pumpkins is ook een soort romantiek brengen waarvan je de volumeknop open wilt draaien en dingen omgooien. Dinner by candlelight, it ain't. Alleen bij de mooie coda is er even ruimte om elkaar verliefd in de ogen te kijken. Een nummer dat het beste van de band in zich verenigt, en bovendien een meeslepend en memorabel refrein biedt. Dat laatste vergeten sommige andere van hun monsternummers nog wel eens te doen.

4. Mayonaise
In zekere zin hun meest intieme nummer, ondanks dat de kenmerkende gitaarmuren en beukende ritmesectie aanwezig zijn, lijkt het bijna of Corgan het nummer zacht in je oor aan het zingen is. Het getuigt van zijn klasse als songschrijver om met zo’n simpele melodie zoveel gevoel op te roepen. Een rocknummer dat zo universeel is dat ik me bijna niet kan voorstellen dat mensen zich er niet mee kunnen identificeren.

5. Today
Tsja, wat kun je zeggen, er zijn liedjes die zo iconisch zijn voor een tijdperk en toch zo tijdloos, die je meteen een gevoel geven van ja, dat waren nog eens tijden, waarvan flarden van de tekst nog wel eens spontaan in je hoofd opkomen als je in de rij staat bij de kassa, liedjes die je meteen je handelingen en gedachten doen onderbreken als je ze hoort, je meteen helemaal naar binnen zuigen... Today van The Smashing Pumpkins is zo'n liedje. Goed moment om ook meteen even de loftrompet te blazen voor drummer Jimmy Chamberlin, op Glenn Kotche na misschien wel mijn favoriete drummer in een gitaarband.

6. Bodies
Wijds en episch is leuk en aardig, maar gelukkig is er op de Pumkins-platen ook ruimte voor hard en vuig rocken. Een kritiekpuntje op de Pumpkins is toch wel dat de teksten, met name op Mellon Collie, soms een vrij hoog zwarte longsleeves/ automutilatie-gehalte hebben. Je moet ervan houden misschien. Maar regenachtige kleredagen hebben we allemaal, en dan is het toch wel fijn te kunnen meekrijsen met manische teringherrie. En dan zijn er weinig zangers die een regel als ‘No bodies felt like you’ zo recht door je ruggegraat kunnen boren als Billy Corgan. Heerlijk nummer.

7. Silverfuck
Een nummer als een wervelstorm, net als veel Pumpkins-dingen bijna proggy in opzet en bijna punk in uitvoering. Welke andere band uit die tijd kon zoveel van de beste aspecten van rockmuziek op zo'n virtuoze manier aan elkaar lassen? Dit nummer vind ik elke keer dat ik het luister nog steeds iets beter dan de vorige keer. Ik was net wat aan het surfen op de Humosite, en kom deze alleraardigste quote tegen in hun recensie van Siamese Dream destijds, die ik jullie niet wil onthouden:

[Siamese Dream is] een plaat die geen geheimen prijsgeeft maar die er, hoe meer je ernaar luistert, zélf één wordt. Dat komt, denk ik, doordat Smashing Pumpkins zich niet verlagen tot het schrijven van een song: ze laten een song opwellen, stromen, stuwen, scheuren, opstuiven, barsten. Smashing Pumpkins-songs zijn gebeurtenissen. Draaikolken. Ejaculaties. Driftbuien.


8. Bullet With Butterfly Wings
Ik moest sommige van de fraaie singles van Mellon Collie met pijn in mijn hart schrappen. Wellicht is Tonight, Tonight een beter liedje, en heeft Zero het gaafste gitaarriff, maar Bullet With Butterfly Wings wint het door alle wilde dansjes die ik er vroeger op gedaan heb. En natuurlijk omdat despite all my rage I am still just a rat in a CAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAGE!!!!!!!!!

9. Starla
Redelijk nieuwe ontdekking, ik kende dit nummer al wel een beetje maar de sublieme schoonheid drong pas via dit spel tot me door. De positie in de top 10 had misschien nog hoger kunnen uitvallen als ik meer tijd had gehad me aan het nummer te hechten. Voor zover bedankt allemaal!

10. 1979
Heb een tijdje zitten twijfelen of deze in mijn top 10 hoort, maar toch wel denk ik… Vooral muzikaal een heel sterk nummer, zoals het zich ontwikkelt bijna als een film in geluid. Qua sfeer en arrangement eigenlijk heel atypisch voor de Pumpkins, ook wat betreft de nostalgische, melancholieke tekst. Ik heb het misschien iets te vaak gehoord in de loop der jaren, maar nog steeds brengt het frisse ritme van dit nummer me in een prettige roes, die doet verlangen naar verspilde zomeravonden.

avatar van Arrie
1. Cherub Rock
2. Silverfuck *
3. Drown
4. Soma *
5. The Aeroplane Flies High (Looks Left Turns Right)
6. Rhinoceros
7. 1979
8. Disarm
9. Mayonaise *
10. Rocket

avatar van dazzler
GREATEST HITS OF THE SMASHING PUMPKINS !

De laatste 10 van de top 20 op een rijtje ...

Je leest van links naar rechts: positie, puntentotaal, titel en aantal stemmen.
Songs met * stonden niet in de startlijst, maar werden genomineerd in de 1ste ronde.

11. (50) 1979 (9) en de nummer 1 van Sunderland

12. (49) Rhinoceros (8) en de nummer 1 van dix

13. (46) Porcelina of the Vast Oceans * (8) en de nummer 1 van johannesA

14. (43) Bodies * (10)

15. (34) Window Paine * (7)

16. (32) Rocket (6)

17. (31) Drown (6)

18. (27) Starla (8)

19. (22) The Aeroplane Flies High (Looks Left Turns Right) (5)

20. (19) Zero (6)

Het werd uiteindelijk een heel spannende editie
met een top 10 waarin de songs elkaar nauwelijks ontlopen in punten.
Het meest opvallende feit is dat de top 3 volledig bestaat uit nominaties.

Met dank aan de 20 deelnemers.

avatar van dazzler
10. (57) Bullet with Butterfly Wings (13)

Puntensprokkelaar met ook nog een 2de plaats.


Sunderland schreef:
Voor mij is TSP typisch een singleband. Een paar echt hele mooie nummers en voor de rest gaat het aardig langs mij heen. Ik heb MC&TIS en wil Disarm nog graag eens aanschaffen, maar veel luisteren doe ik ze niet. Ik vind vooral de rustige nummers mooi, die afwisseling hebben, met strijkertjes of zo en waar Corgan niet zo depri zingt. De donkere, zwaardere nummers vind ik niet wat en vind ik de gitaarpartijen en het blikkerige gedrum niets. De nummers met de combi van beiden kan ik dan wel weer goed hebben.
Sandokan-veld schreef:
Ik moest sommige van de fraaie singles van Mellon Collie met pijn in mijn hart schrappen. Wellicht is Tonight, Tonight een beter liedje, en heeft Zero het gaafste gitaarriff, maar Bullet With Butterfly Wings wint het door alle wilde dansjes die ik er vroeger op gedaan heb. En natuurlijk omdat despite all my rage I am still just a rat in a CAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAGE!!!!!!!!!

avatar van dazzler
09. (60) Today (11)

Was drie maal in de top 3 terug te vinden.


Sandokan-veld schreef:
Tsja, wat kun je zeggen, er zijn liedjes die zo iconisch zijn voor een tijdperk en toch zo tijdloos, die je meteen een gevoel geven van ja, dat waren nog eens tijden, waarvan flarden van de tekst nog wel eens spontaan in je hoofd opkomen als je in de rij staat bij de kassa, liedjes die je meteen je handelingen en gedachten doen onderbreken als je ze hoort, je meteen helemaal naar binnen zuigen... Today van The Smashing Pumpkins is zo'n liedje. Goed moment om ook meteen even de loftrompet te blazen voor drummer Jimmy Chamberlin, op Glenn Kotche na misschien wel mijn favoriete drummer in een gitaarband.
ArthurDZ schreef:
Naast verpletterend en hard konden The Pumpkins ook dromerig en teder uit de hoek komen. Zo ook hier, op hun eigen ongelukkige tiener-anthem. Dit was ook het eerste SP-nummer dat ik leerde kennen, toen ik zelf nog een ongelukkige tiener was. Wie daar meer over wil weten, verwijs ik door naar mijn recensie op de albumpagina van Siamese Dream.

avatar van dazzler
08. (61) Siva (9)

De nummer 1 van DjFrankie, El Ninjo en itchy.


itchy schreef:
De Smashing Pumpkins debuteerden met het schitterende Gish, daarna werden ze helaas per plaat minder, waarbij de eche kwaliteitsval voor mij al op het veel te wisselvallige Mellon Collie begon. Als ze daar nou eens 2/3e vanhadden geschrapt... Ik heb een zwak voor rommelige dubbel-LP's (Sandinista anyone?) maar deze doet het voor mij niet... Nog een Pinkpop bezocht waar ze optraden en de pech hadden dat Afghan Whigs na ze optrad en ze compleet naar huis speelden...vanaf Ava Adore alles nog braaf geluisterd maar de magie was weg.
aERodynamIC schreef:
Het intro van Siva belooft al veel goeds: dit is een nummer dat blijft hangen. Het is tevens ook één van de beste nummers uit het oeuvre van de Pumpkins. Vlijmscherp fileert het alles in je omgeving. Als ik dit hoor heb ik alleen nog maar oor voor het nummer. Ik vertoef dan echt op een andere planeet. Vooral het spelen met hard en zacht blijf ik boeiend vinden. Dat hele lieve halverwege dat dan opeens weer rauw omslaat. #@**#$##mme wat is dit toch heerlijk en wat staat dit nummer nog steeds als een huis. Wat? Een kasteel!

avatar van dazzler
07. (66) Tonight Tonight (9)

De nummer 1 van dumb_helicopter, LucM en Poeha.


rkdev schreef:
Ik kan me compleet vinden in de beschrijving van itchy hierboven en om die reden mis ik helaas ook nummers als I Am One, Tristessa en Bury Me van het geweldige debuut. Ook viel het me op dit ik blijkbaar als een van de weinigen een zwak heb voor Galapogos, Frail and Bedazzled en het in mijn ogen briljante Stand Inside Your Love (van Machina). En oh, wat maakten ze een mooie cover van Landslide.
tip_of.yourstar schreef:
Het epische begin van een episch album. Wat mij betreft het mooiste rocknummer met strijkers ooit.

avatar van dazzler
06. (67) Cherub Rock (12)

De nummer 1 van Arrie, ArthurDZ en Sandokan-veld.


Sandokan-veld schreef:
Een ambitieuze muzikant als Billy Corgan was wel gedoemd om een buitenbeentje te zijn in de hippe alternatieve garde van de jaren negentig. Waar een band als Nirvana het mainstream succes nog werd gegund omdat Cobain voldoende desinteresse uitstraalde in zijn persoonlijkheid en muziek, werd Corgans vaak beschimpt om zijn grootse visie op rockmuziek. Met het venijnige ‘Cherub Rock’ diende hij zijn critici van repliek. De ‘moeilijke tweede’ van de Pumpkins wordt daarmee geopend met een sneer, en eentje met een heerlijk refrein, prachtige ritmesectie en een fijne gitaarsolo. Wat mag de conclusie zijn, twintig jaar later? ‘Beware of those angels with their wings glued on.’ Het is voor mij misschien het ultieme Pumpkins-nummer, en meer: op elke mp3-speler die ik heb gehad staat dit nummer nog ergens tussen mijn shufflelijst. Vraag me nu eens hoeveel nummers van Nirvana nog op mijn mp3-speler voorkomen.
ArthurDZ schreef:
Cherub Rock dan, is eigenlijk al mijn favoriete Pumpkins-nummer vanaf de eerste luisterbeurt van Siamese Dream. Geen idee waarom net dit nummer, van alle goede nummers die ze gemaakt hebben, er juist uitspringt, eerlijk gezegd.

avatar van dazzler
05. (70) Disarm (14)

Niemands nummer 1, maar toch goed voor vier 2de plaatsen.


ArthurDZ schreef:
Inderdaad een beetje het sentimentele tienermeisjeskweelnummer van de band. Dat ook de echte fans ermee uit de voeten kunnen, zegt genoeg over de kwaliteit van deze band. Of toch op zijn minst van Billy. Wat ik het meest bewonder aan de muziek van deze band is de meeslependheid ervan. Het is emotioneel relevante muziek, muziek die iets met je doet, je niet onberoerd laat. Naar The Smashing Pumpkins luisteren (of vooruit, naar de eerste drie albums van The Smashing Pumpkins luisteren) is een beetje zoals onder een waterval staan: het daalt keihard en zonder genade op je neer, maar is tegelijkertijd heel verfrissend.
aERodynamIC schreef:
Ook deze band heeft zijn eigen grote alternatieve meebler hit, hier in de vorm van Disarm. Typisch zo'n nummer dat volop meegezongen kan worden tijdens live-concerten. En neem van mij maar aan dat ik daar ook flink aan meegedaan heb indertijd.

avatar van dazzler
04. (71) Mayonaise * (14)

De eerste van vier nominaties in de top 4. (De nummer 1 van Shelters ongeldige lijstje.)


herman schreef:
Nog een rustig liedje, maar dan van Siamese Dream. Heel rustig en intiem. Als Corgan dan ineens zingt "I just want to be me" dan voel ik met hem mee. Smashing Pumpkins was vanaf 1995 toch zeker een paar jaar mijn favoriete band, ze waren voor mij bv. ook de aanleiding om voor het eerst eens naar een groot festival te gaan. Mellon Collie is misschien wel het belangrijkste album uit mijn jeugd.
Sandokan-veld schreef:
In zekere zin hun meest intieme nummer, ondanks dat de kenmerkende gitaarmuren en beukende ritmesectie aanwezig zijn, lijkt het bijna of Corgan het nummer zacht in je oor aan het zingen is. Het getuigt van zijn klasse als songschrijver om met zo’n simpele melodie zoveel gevoel op te roepen. Een rocknummer dat zo universeel is dat ik me bijna niet kan voorstellen dat mensen zich er niet mee kunnen identificeren.

avatar van dazzler
03. (72) Soma * (9)

De nummer 1 van rkdev en tip_of.yourstar.


tip_of.yourstar schreef:
Eén van de weinige nummers die door Billy Corgan en James Iha samen werd geschreven, en mijn persoonlijke favoriet van Siamese Dream. Het nummer gaat van heerlijk zacht naar heerlijk hard, en bevat volgens producer Butch Vig meer dan 40 lagen gitaar.
herman schreef:
Lange tijd mijn favoriet van Siamese Dream, al is dat tegenwoordig Geek USA. Het nummer begint heel rustig en knalt er dan zo hard in. Destijds een trucje waar ik nog niet zo bekend mee was.
Sandokan-veld schreef:
Het is de ultieme gimmick in rocknummers: zacht en melancholisch beginnen, en dan opbouwen naar een beukende catharsis. Een van de grote kwaliteiten van de Pumpkins is dan ook dat ze alle gimmicks van de rockgeschiedenis tot in de puntjes beheersen, en in hun voordeel kunnen gebruiken. En ik zeg het eerlijk, die opbouw van hard naar zacht is een kunstje waar ik graag intrap, vooral als het zo hartverscheurend wordt uitgevoerd als hier. Als het pianostukje invalt met het tweede refrein (gespeeld door Mike Mills van R.E.M.) kun je mij nog steeds opvegen.

avatar van dazzler
02. (77) Thru the Eyes of Ruby * (12)

De nummer 1 van aERodynamIC en yeahyeahyeah.



aERodynamIC schreef:
Oude liefde roest niet zeggen ze en dat klopt. Na de eerste drie albums was de liefde bekoeld en die begon weer helemaal op te bloeien toen ze vorig jaar in de Heineken Music Hall stonden. Het concert waar ik van tevoren het langst over heb staan twijfelen dan bij welk concert ook. Maar zelfs een Billy met compleet andere begeleiders was een genot om mee te maken. De cirkelzaag deed het nog goed. En nu ik de eerste drie albums op vinyl heb staan ze volop in the picture in huize aERo! Thru The Eyes Of Ruby..............misschien wel het mooiste nummer dat ik ken van wie dan ook. Wat is dit mooi, wat is dit goed. Als er iets goddelijks bestaat dan is dat zeker in de vorm van dit nummer. En hoe moet je in hemelsnaam een nummer als dit gaan omschrijven? Gaan ophemelen? Onmogelijk. Neem dus maar gewoon van mij aan dit dit de song der songs is voor mij en wat u er zelf van vindt zal mij worst wezen.
ArthurDZ schreef:
Zonder twijfel hun meest epische nummer. Begint klein met die heerlijke piano-intro, maar veranderd al snel in een groot, log beest van een nummer. Geniaal!
Sandokan-veld schreef:
Typisch de Pumpkins is ook een soort romantiek brengen waarvan je de volumeknop open wilt draaien en dingen omgooien. Dinner by candlelight, it ain't. Alleen bij de mooie coda is er even ruimte om elkaar verliefd in de ogen te kijken. Een nummer dat het beste van de band in zich verenigt, en bovendien een meeslepend en memorabel refrein biedt. Dat laatste vergeten sommige andere van hun monsternummers nog wel eens te doen.


avatar van dazzler
01. (94) Silverfuck * (14)

De nummer 1 van herman, nelis en Titmeister.


herman schreef:
Toen ik 15 was leende ik Siamese Dream van iemand, maar eigenlijk kon ik er niet nog niet veel mee. Dat kwam pas toen ik Mellon Collie leerde kennen en daarna Siamese Dream weer ging draaien. Dat deed ik dan wel weer zo vaak dat ik zelfs een keer het hoesje heb moeten vervangen, omdat dat versleten was. Dit nummer is wat mij betreft de waanzinnige climax, het heeft ook een fijne live-feel. Op een gegeven moment zegt Corgan ook 'made a mistake, don't give a fuck'. De dynamiek hier is toch wel waanzinnig. Van snoeihard naar fluisterzacht en weer terug.
aERodynamIC schreef:
De muzikale wip van je leven: Silverfuck.......... Wat een groots nummer. Een ritje in de achtbaan is er niets bij. Live werd dit nummer in de loop der tijd ook steeds uitgebreider. Allerlei nummers werden er aan toegevoegd ('Somewhere over the Rainbow'), om vervolgens tergend lang ergens in de lucht stil te blijven staan om daarna tot een explosie te komen. U riep muzikaal orgasme? Ik knik volmondig ja. Silverfuck inderdaad..........
Sandokan-veld schreef:
Een nummer als een wervelstorm, net als veel Pumpkins-dingen bijna proggy in opzet en bijna punk in uitvoering. Welke andere band uit die tijd kon zoveel van de beste aspecten van rockmuziek op zo'n virtuoze manier aan elkaar lassen? Dit nummer vind ik elke keer dat ik het luister nog steeds iets beter dan de vorige keer. Ik was net wat aan het surfen op de Humosite, en kom deze alleraardigste quote tegen in hun recensie van Siamese Dream destijds, die ik jullie niet wil onthouden:

avatar van Sandokan-veld
Mooie band, mooie eindlijst. Bedankt voor het werk weer Dazzler, hoop dat ik snel weer een keertje kan meedoen!

avatar van aERodynamIC
Ik zat toevallig al in een Pumpkins flow maar dit topic maakte het net nog even erger en dat was heerlijk. Dank u Dazzler.

avatar van dumb_helicopter
Mooie en opvallende lijst!

avatar van dazzler
GREATEST HITS OF QUEENS OF THE STONE AGE !

We geen even door op volstrekt onbekend terrein voor uw spelleider.

1ste RONDE nominatie

Wie nog 10 knoeperds kent, mag ze in een lijstje posten.

3's and 7's
A Song for the Dead
Avon
Better Living through Chemistry
Burn the Witch
Everybody Knows That You're Insane
Feel Good Hit of Summer
Go With the Flow
If Only
In My Head
Little Sister
Lost Art of Keeping a Secret
Make It With Chu
Mexicola
Monsters in the Parasol
No One Knows
Regulate John
Sick Sick Sick
The Bronze
You Think I Ain't Worth a Dollar But I Feel Like a Millionaire

De startlijst is van dumb_helicopter die al een half jaar wacht op deze editie.

Deadline 1ste ronde is dinsdagmiddag om 12.00u want deze jongen
mag maandag zowel naar de soundcheck als het opreden van OMD in Brussel.

Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.

Gast
geplaatst: vandaag om 18:23 uur

geplaatst: vandaag om 18:23 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.