De deadline lag op 23.00u.
Maar ik merk dat niemand zich nog aanmeldt.

Daarom toch maar al de resultaten.

13 Listening Wind
12 Zaar
10 Big Time
10 Darkness *
10 Growing Up
8 Blood of Eden *
8 Sky Blue
7 D I Y
7 I Don't Remember
7 Mother of Violence *

We hoeven dus geen tie-break te spelen dit keer.

GREATEST HITS OF PETER GABRIEL !

3de RONDE finale

Top 10 tijd. Commentaartjes zijn zoals altijd welkom.

Biko
Come Talk to Me
Digging in the Dirt
Don't Give Up (met Kate Bush)
Family Snapshot *
Games Without Frontiers
Here Comes the Flood
I Have the Touch *
In Your Eyes *
Mercy Street *
No Self-Control *
Red Rain
San Jacinto
Shaking the Tree (met Youssou N'Dour)
Shock the Monkey
Sledgehammer
Solsbury Hill
Steam
The Rhythm of the Heat *
Wallflower *

Deadline 3de ronde is vrijdagavond om 20.00u.

1. Biko
2. The Rhythm of the Heat *
3. Here Comes the Flood
4. Red Rain
5. Steam
6. Digging in the Dirt
7. Wallflower *
8. Solsbury Hill
9. San Jacinto
10. Mercy Street *

Blijkbaar konden de liefhebbers het niet eens worden over de mooiste nummers van Up. Unaniem geprezen maar sterk gemist in deze finale. Tegen 3 nummers van Us.

Ik put voor de commentaartjes deels uit mijn bijdrage aan de 'Bits'-versie. In de lijst zelf wat kleine wijzigingen. Ik draai mijn nummers 1 en 2 om en door het gemis van Intruder, en hoe spijtig, ook White Shadow en Mother of Violence mis ik wat persoonlijke favorieten, Kiss of Life, We Do What We're Told, zo kan ik nog doorgaan. Man, man, man wat een hoop schoonheid. Toch is dit nog steeds een beresterke Top 10. Louter 5* songs, zoveel unieke, persoonlijke nummers. Zoveel zeggingskracht. En wat een stem.

01 San Jacinto
Bijzonder en om stil van te worden. Sociale kritiek en gelatenheid in een verpakking van een tamelijk non-conformistische melodie/instrumenten en met emotionele impact. Ook in alle live versies blijft dit overtuigen. Ik zet het nummer nu op 1 omdat ik juist het unieke van San Jacinto, geen liedje met strofes en een refrein als song nu hoger aansla dan 'het liedje' Solsbury Hill.

02 Solsbury Hill
Staat nog steeds als een huis, het persoonlijke ontroert en inspireert en de simpele melodie is gewoon pakkend. Altijd mijn favoriet geweest. Ik kan het nummer eindeloos horen en ik word het nooit beu.

03 Games Without Frontiers
Van de samenwerkingen met Kate Bush de beste: straks en direct. Niet te ontkomen. Live versies zijn meestal geweldig, maar haalden tot nu toe nooit reguliere releases helaas.

04 Red Rain
Dé topper van So wat mij betreft. Ook hier weer de combinatie van het persoonlijke en het universele, andermaal met effect: kwetsbaarheid en inspiratie. En ditmaal juist verpakt in een goed in het gehoor liggende pop/rock song. Vooral in live-versies openbaart zich de pracht van het nummer, door ritme en gelaagdheid. En dan komt die stem extra naar voren, de versie op Secret World live is weergaloos.

05 Shock the Monkey
Energie! Prachtig - vooral ook op het live album. Hier bleek ook al het vakmanschap in videoclips maken. Bizar, niet gek dat Peter Gabriel en David Byrne ook vaak samen oplopen.

06 Here Comes the Flood
Op het Exposure album van Robert Fripp komt dit rustpunt tot volle bloei. Een orkest hoeft van mij niet zo. Doe mij maar alleen de piano.

07 Family Snapshot *
De versnelling die in het nummer zit geeft het een urgentie mee, waarvan ik zo hou. Zonder pathos, met het maximale effect. Het hoofd van een miskende ziel, het hoofd van een moordenaar: de lijn is zo dun.

08 Wallflower *
Een mooi voorbeeld van begin jaren 80, toen de wereld en de ongelijkheid daarbinnen steeds meer doordrong in de muziek, teksten en de samenwerkingen van PG. "Hold On", net als "Hold the Line"- opdat wij niet vergeten (worden).

09 Digging in the Dirt
Nooit vies van enige zelfreflectie, onze Peter. Of het nu Darkness heet, Big Time of Dirt. Ook ditmaal is de inhoud gelijk aan veel andere songs, maar ditmaal weer ingebed in een makkelijk nummer dat staat als een huis.

10 No Self-Control*
Kiezen uit talloze andere toppers. Kies ik I Have the Touch met een langzame studioversie dat zich ontpopt tot een wellustige en levendige live-track of No Self-Control. Het nummer dat in de studioversie behoorlijk vastbesloten klopt als een op hol geslagen hart, maar live een langzame, introspectieve invulling krijgt als een waakvlam: alert, terwijl het elk moment kan ontbranden. Ik kies uiteindelijk voor de laatste, omdat ik het lef van PG waardeer om eigen nummers te herintepreteren en van een nieuwe lading te voorzien. Bij zijn laatste albums heeft hij dat ook weer laten zien.

Geweldige lijst Aquila! Geweldige finalenummers!! Geweldig oeuvre van de Meester!!!

Hoop vrijdag mijn lijstje aan te leveren. Nu druk met andere (werk gerelateerde) dingen.

Peter Gabriel Top 10!

01 San Jacinto
Betoverende toetsen en melodie, prachtig gedaan. Een echte openbaring was dit, van het vierde album.

02 Shaking the Tree (met Youssou N'Dour)
De collaboratie van westerse rock en wereldmuziek, kan heel goed uitpakken, zoals hier. Prachtig toegevoegd aan de verzamelaar met dezelfde naam.

03 Here Comes the Flood
Prachtig drama van zijn eerste album, mooie opbouw met meeslepend refrein. Het deed zowaar zelfs nog een beetje denken aan de oude Genesis.....

04 Red Rain
Geweldige opener van So. Zelden zo in vervoering geraakt bij de start van een album als hier.
Als elk album dat de kant opgaat van So als commerciële knieval wordt gezien, mag het van mij één grote commerciële bedoening worden. Mijn meest gedraaide Gabriel album.

05 Solsbury Hill
De verrassende comeback single. Overbekend uiteraard en lange tijd het enige hitsucces van Gabriel. Mooie tekst.

06 Games Without Frontiers
Als eerste soort van duet met Kate Bush toch veel leuker dan Don't give up.

07 No Self-Control *
Ook hier mooie klanken, gecombineerd met een behoorlijke portie stevigheid. Wie hoor ik daar toch fanatiek drummen?

08 Sledgehammer
Zal door menigeen worden verafschuwd vanwege de enorme airplay op radio en TV en het was ook gelijk de grote doorbraak voor Peter Gabriel. Maar ik blijf het een ijzersterke song vinden.

09 The Rhythm of the Heat *
Nog meer fraaie mystieke, mysterieuze klanken gecombineerd met invloeden uit de wereldmuziek. Duister maar zeer fraai.

10 Family Snapshot *
Het nummer moet even op gang komen, maar dan heb je ook wat. Uit het begin van zijn carriere. Ook hier is de opbouw van groot belang en kent het nummer een behoorlijke dosis schmerz. Het eindresultaat mag er zijn.

Niets van Scratch my back of New Blood?

01 Wallflower *
02 San Jacinto
03 Here Comes the Flood
04 Solsbury Hill
05 Family Snapshot *
06 Red Rain
07 Come Talk to Me
08 Games Without Frontiers
09 Steam
10 The Rhythm of the Heat *

Een mooie revanche op de Bits-editie dat Wallflower nu wel in de finale staat. Rest enige verbijstering over het wegstemmen van Sky Blue, maar dat drama is toch minder groot.

Een album dat mij voor de volle 100% aanspreekt heeft Gabriel nooit gemaakt, maar als ik deze verzameling liedjes zo zie, zit daar toch wel erg veel erg fraais tussen. Met twee nummers van de eerste (Here Comes the Flood is een van zijn conventioneelste nummers, maar toch ook een van zijn mooiste), twee van de derde, drie van de vierde, één van So en twee van Us zit het nog redelijk verdeeld. En dan kon ik mijn eigen nominatie In Your Eyes niet eens kwijt.

01 Wallflower *
02 I Have the Touch *
03 Digging in the Dirt
04 San Jacinto
05 In Your Eyes *
06 No Self-Control *
07 Family Snapshot *
08 Solsbury Hill
09 Games Without Frontiers
10 The Rhythm of the Heat *

De vierde en de derde doen het goed in deze lijst. Met op de hoogste plaatsen Wallflower waarin Gabriel op een ontroerende manier verontwaardiging en troost combineert, en het hyperritmische en rauwe I Have the Touch. In contrast daarmee is Digging in the Dirt van Us een vrij glad geproduceerd nummer waar ik (desondanks) een groot zwak voor heb.

Jammer dat de beste nummers van Up zijn gesneuveld want More Than This zou in mijn top-10 zijn beland, en van de tweede mogelijk ook Mother of Violence.

De echte hits ontbreken, maar ik ben dan ook een Gabrielkenner in het bezit van een Zeeman klantenpas .

D'r zijn een knap aantal essentiële uitgepleurd en ik weet niet of dat nou door de popperds komt of door de proggerds. Ik zit met een keuzelijst met substantiële hiaten - morgen en vrij ochtend tijd voor bezinning en muzikalisatie.

Nou, maar weer wat tegengas geven met al die proggerds; het is als het genesis-probleem.

1. Red Rain
2. Digging In The Dirt
3. Mercy Street
4. Sledgehammer
5. Steam
6. In Your Eyes
7. Here Comes The Flood
8. Solsbury Hill
9. Come Talk To me
10. Don't Give Up

graag wat meer 'popperds' erbij...

Peter Gabriel Top Tien

Hier zijn de votes van de Popprogger

1. Family Snapshot
2. San Jacinto
3. Wallflower
4. Solsbury Hill
5. Here Comes the Flood *
6. I Have the Touch
7. Biko
8. Red Rain
9. Digging in the Dirt
10. No Self-Control

* inderdaad de Robert Fripp - Exposure versie

Wel apart dat je zijn debuutsingle een "comeback single" noemt

edit: of Propper

1. Solsbury Hill
2. Sledgehammer
3. Biko
4. Games Without Frontiers
5. Come Talk to Me
6. Steam
7. Red Rain
8. Digging in the Dirt
9. Don't Give Up (met Kate Bush)
10. Shock the Monkey

Volgens mij doelt hij op het succes van de live-single uit 1983.
Dat was ook voor mij de eerste bewuste kennismaking met Gabriel.

Of de heruitgave m.b.t. de Shaking The Tree verzamel cd. De cd-single van Solsbury Hill behaalde toen weer de Top 40, niet hoog maar toch...

1. San Jacinto
2. The Rhythm of the Heat *
3. Solsbury Hill
4. Wallflower *
5. Here Comes the Flood
6. Come Talk to Me
7. Family Snapshot *
8. Red Rain
9. Shaking the Tree (met Youssou N'Dour)
10. Biko

Opvallend weinig 'Shock the Monkey'. Omdat de rest beter is, of omdat men er toch niet dol op is? Er waren ook vijf eliminatie stemmen natuurlijk.

Toch vooral dat eerste. Sowieso blijven bij Gabriel de hits opmerkelijk goed overeind, wat mij betreft.

Shock the Monkey is op single gezet, zonder dat het een hit werd.

Eigenlijk heeft Peter Gabriel tussen Solsburry Hill en Sledgehammer geen hits gehad (geen Top 40 of zelfs Tipparade noteringen).

Dus wat zegt dat precies, over alle nummers die Peter Gabriel wel als single heeft uitgebracht (soms 3 per album).

Soms heb je een beetje geluk nodig of de juiste hand van wegen. Solsburry Hill was natuurlijk een perfecte single. Sledgehammer ook.

Maar had er wel moeten worden gekozen voor Shock the Monkey als eerste single van Peter Gabriel IV? Of is alle muziek van dat album sowieso niet geschikt als mogelijke single? I have the Touch was de tweede maar ook dat heeft helemaal niets gedaan in de Nederlandse hitlijsten.

Nee, hits volgden eigenlijk pas vanaf So. En dan nog mondjesmaat. van volgende albums.
Als je een eindlijst krijgt met 10 singles, heb je ze volgens mij allemaal wel gehad.

01. Games without Frontiers
02. Sledgehammer
03. Solsbury Hill
04. Shock the Monkey
05. Red Rain
06. Biko
07. Don't Give Up
08. Family Snapshot
09. Mercy Street
10. Digging in the Dirt

In onderscheid drie gedaantes in Peter Gabriel.
Op zijn vier eerste abums hebben we de creatieveling die verschillende muziekstijlen
weet te integreren en om te smeden tot een volstrekt eigen Gabrieliaans geluid.

Van So tot Up opent hij het vizier volledig richting wereldmuziek
en weet hij zelfs commercieel succes af te dwingen met die formule.

Vandaag straalt hij een soort grijsheid uit, net zoals een Paul Simon of Sting dat doen.
Het heilige vuur lijkt al een tijdje gedoofd en hun meest recente werk mist de bezieling van toen.

Dat alles eerder op basis van flarden dan op basis van integraal album luisteren, moet ik toegeven.

@musician: volgens mij was Games without Frontiers een top 10 hit in de UK.

Ik vind dat zelf niet gelden voor Up, daar staan toch echt sterke songs op, maar door hun lengte zijn ze waarschijnlijk in een oppervlakkige luiisterbeurt niet direct te doorgronden. Moet ook zeggen dat mijn sympathiëen daar wisselen. De afsluiter The Drop is zo'n typisch klein, bijna instrumentaal nummer dat niet opvalt, zoals Lead a Normal Life, We Do What We're Told, Curtains of Fourteen Black Paintings. Gabriel zou op elk album wel zo'n pareltje zetten.

Aquila ik denk (hoop) dat UP niet bedoeld wordt met recent, is ook al meer dan 11 jaar geleden natuurlijk.

dazzler en musician Games Without Frontiers was tot Sledgehammer zijn grootste hit, nummer 4 in Engeland en een grote hit in Duitsland. Het was tevens de officiele muziek voor de The Race Against Time game en daar heeft Gabriel dus een aardig fortuintje uitgesleept.

Spel zonder grenzen, ja dat waren nog eens belegen tijden

Qua studio werk eigenlijk wel. Ik interpreteerde het meer als 'latere' werk dan als 'recent'. Wat Gabriel tegenwoordig doet valt daar meer onder. 11 jaar alweer? Tsjonge.

1. San Jacinto
2. Red Rain
3. Digging in the Dirt
4. Don't Give Up (met Kate Bush)
5. Games Without Frontiers
6. Biko
7. Solsbury Hill
8 Here Comes the Flood
9. Wallflower *
10. I Have The Touch

Gelukkig valt Up dus niet onder wat ik met "meest recente" werk bedoelde.

01. Red Rain
02. Solsbury Hill
03. In Your Eyes *
04. San Jacinto
05. Here Comes the Flood
06. Mercy Street *
07. I Have the Touch *
08. Games Without Frontiers
09. Come Talk to Me
10. Shock the Monkey

01. Solsbury Hill
02. Games Without Frontiers
03. Shock the Monkey
04. Here Comes the Flood
05. No Self-Control

06. I Have The Touch
07. Sledgehammer
08. Don't Give Up
09. Steam
10. Red Rain

01. San Jacinto (in welke uitvoering dan ook)
02. Wallflower
03. Here Comes The Flood
04. No Self Control
05. Games Without Frontiers
06. Solsbury Hill
07. Red Rain
08. Mercy Street (opvallend weinig genoemd tot nu toe)
09. Shock The Monkey
10. Family Snapshot

Persoonlijk vind ik het wel jammer dat een nummer als Darkness niet is doorgedrongen to the final, een nummer dat m.i. razend knap in elkaar steekt door de tempowisselingen zowel in muziek als zang, dan weer een tikkie bombastisch dan weer een tikkie klein gebracht, a real masterpiece van Gabriel, nu hebben sommige nummers toch wel wat tijd nodig om goed door te dringen, maar is het eenmaal zo ver dan je kom je alweer tot de conclusie dat de klasse en schoonheid er van afdruipen.

Ook dankzij de geweldige clip die dit nummer herbergt, destijds niet geheel onbelangrijk om tot hits te komen.