menu

Muziek / Muziekgames / Greatest Hits !

zoeken in:
avatar van LucM
Dit topic even uit het oog verloren maar goed ... Biko is nog steeds mijn favoriete nummer van Peter Gabriel, de overige 9 zijn sterk aan elkaar gewaagd.

1. Biko
2. San Jacinto
3. Solsbury hill
4. Games Without Frontiers
5. Sledgehammer
6. Red Rain
7. Here Comes the Flood *
8. Don't give up (met Kate Bush)
9. Shock the Monkey
10. Digging in the dirt

avatar van dazzler
Martial schreef:
Ook dankzij de geweldige clip die dit nummer herbergt, destijds niet geheel onbelangrijk om tot hits te komen.

Ook, dat wel, maar zeker niet vooral.
Want bij ons werd er niet uitbundig op clips gedanst, wel op muziek.

De manier waarop die baslijn zich als een schroevendraaier in je lijf pompt.
En dan maar zingen over een sloophamer. Je moet het maar durven.

Kers op de taart is natuurlijk dat geluidje dat ik onomatopee-gewijs maar even
"pirelioe pirelioe" zal noemen en dat nu en dan opduikt in het nummer. Super gewoon.

avatar van Svendra
dazzler schreef:
Van So tot Up opent hij het vizier volledig richting wereldmuziek

Het valt wel mee met de wereldinvloeden op die albums, vind ik. Juist het album voor die periode (z'n 4e) wordt gedomineerd door Afrikaanse en Caribische ritmes.

avatar van Mjuman
Svendra schreef:
(quote)

Het valt wel mee met de wereldinvloeden op die albums, vind ik. Juist het album voor die periode (z'n 4e) wordt gedomineerd door Afrikaanse en Caribische ritmes.


Ik vond het ook een merkwaardige bewering, zeker in zijn compleet ongestaafde vorm. Heb PG ik meen een 4tal keren gezien en wat van alle concerten is bijgebleven is de bijzondere opzet (theatraal), het fraaie geluid en het bijna perfecte musiceren door alle musici, wat het een buitengewoon genot maakt om PG life te aanschouwen. Vanaf 1983 - zijn eerste live album - blijkt al dat PG een andere invulling geeft aan live concerten dan een standaard rockopzet: meerdere percussionisten bij het optreden in de Jaap Edenhal (band kwam door de zaal op), de aanwezigheid van meester-bassist Tony Levin, Manu Katché - veel meer dan een traditionele rock-drummer (en dat bleek ook door Katché's afwezigheid tijdens de Growing Up tour). Ik vind het toewijzen van het label "world music vanaf So" niet alleen apert onjuist - elementen waren altijd al aanwezig: 'Afrikaanse' drums in Biko naast Schotse 'bagpipes' - het onderkent onvoldoende het talent van PG. Door het visuele aspect staan een aantal songs zoals Come Talk To Me, Downside Up, Digging in the Dirt nog helder in het geheugen.

En de sample in Sledgehammer is een van een oude (fabrieks)stoomfluit. Met enige zoeken is op YouTube wel te vinden dat Gabriel zijn manier van hanteren van de Fairlight (en samples) uitlegt.

Nog steeds zit ik met de klus opgezadeld om een gemankeerde (niet alle esentïele zitten erbij) toptien te fabrieken en dan ook nog een rangorde op te stellen. Ben trouwens wel in de verleiding gekomen om alsnog kaarten voor het concert in de Ziggo-dome te regelen - 135,- p.s. 'slechts'; zijn complete discografie is goedkoper te verwerven.

1. San Jacinto
2. Here Comes the Flood
3. Don't Give Up (met Kate Bush)
4. Biko
5. Mercy Street *
6. Family Snapshot *
7. Digging in the Dirt
8. Shaking the Tree (met Youssou N'Dour)
9. Come Talk to Me
10. Shock the Monkey

Opvallend dat ik de 7e ben die San Jacinto op 1 heeft Dat wordt een geheide (en overigens geheel terecht) overwinning!

avatar van Running On Empty
Het is een hele klus met al die klote hits, maar ik kom er wel uit denk ik.

Ik zou wel een rode kaart kunnen geven (of een anti- stem) aan sommige nummers.

avatar van dazzler
Svendra schreef:
Het valt wel mee met de wereldinvloeden op die albums, vind ik. Juist het album voor die periode (z'n 4e) wordt gedomineerd door Afrikaanse en Caribische ritmes.

Zonder wereldinvloeden te willen beperken tot ritmes, dacht ik meer te horen.
Maar laat ik me daar verder niet ongedocumenteerd over uitlaten.

avatar van Martial
Mjuman schreef:

Ben trouwens wel in de verleiding gekomen om alsnog kaarten voor het concert in de Ziggo-dome te regelen - 135,- p.s. 'slechts'


Dat riekt naar zwarte markt prijzen had maar eerder tot inkeer gekomen dan had je gewoon langs de reguliere weg aan kaarten kunnen komen van de meester.

avatar van Mjuman
Martial schreef:
Dat riekt naar zwarte markt prijzen had maar eerder tot inkeer gekomen dan had je gewoon langs de reguliere weg aan kaarten kunnen komen van de meester.


Met 4 concerten in mijn pensum lijkt me dat je niet van "inkeer" kunt spreken. Soms krijg je niet alle concerten tijdig mee; 50 - 60 euro was 't me wel waard geweest, alles boven 80,- is niet leuk meer. En met diezelfde 80,- euro kan je een passe-partout kopen voor 4 dagen Le Guess Who, hier om de hoek - driemaal raden hoe die kosten/batenanalyse uitvalt. Bovendien denk ik dat PG de impact van het derde en - in iets mindere mate - het vierde concert (Up-tour) niet zal kunnen evenaren. No use to spoil good memories!

Gauw weer naar het 'verplichte' luisterwerk

avatar van El Ninjo
01. Biko
02. Shaking the Tree (met Youssou N'Dour)
03. Solsbury Hill
04. Sledgehammer
05. Games Without Frontiers
06. Shock the Monkey
07. I Have the Touch *
08. No Self-Control *
09. Don't Give Up (met Kate Bush)
10. Red Rain

avatar van Running On Empty
Hieronder mijn 10 favoriete nummers uit het beschikbare lijstje en de volgorde van voorkeur is ongeveer aanwezig. Jammer dat een pareltje als Sky Blue niet meer beschikbaar was en enkele andere gedrochten (o.a. Skyradio favoriet Don’t Give Up) wel.

Bij de beoordelingen spelen bij mij ook (net als bij de U2 Joshua Tree/Achtung Baby discussie) de concertherinneringen een rol. In de loop der tijd ga je nummers duidelijk afspiegelen tegen de herinneringen die je ervan hebt tijdens concerten. Mijn reeks Gabriel concerten begint in 1980 (Vredenburg), een echt zeer gedenkwaardige avond in September 1983 met 2 concerten in het Haagse congresgebouw (een om 19 uur en de tweede om 22 uur) en alle volgende concerten met zijn band in Ahoy en enkele Torhout/Werchter shows en 3 shows in Bercy, Parijs tijdens de So tour.

1. San Jacinto

Zowel live als op studio album een topper en misschien wel de gedoodverfde nummer 1. Ik geloof dat bijna elke Gabriel fan dit nummer zeer kan waarderen. Live altijd wel gebracht met zeer bijzondere showelementen, met name in 1983 en tijdens de Us tour. Dit zeggende vraag ik mij ineens af waar het nummer Secret World is gebleven in deze race. Vermoedelijk ergens weggestemd door een hitfanaat?

2. Mercy Street*

Ongekend fraaie productie dit nummer. Live altijd indrukwekkend maar de sound en sfeer die men hier produceert vind ik van een bijna onevenaarbaar hoog niveau.

3. The Rhythm of the Heat*

Op de een of andere manier is Gabriel er altijd in geslaagd bijzondere concertopeners te produceren waarbij vaak wel iets speciaals gebeurde. In 1980 kwam de band tijdens de begintonen van Intruder met zoeklampjes vanuit alle hoeken van de zaal naar het podium. In 1983 opende men de eerste show op het podium met Across The River waarna men de 2e show van achter uit de zaal in optocht opkwam met trommels voor de begintonen van The Rhytm of the Heat. Briljant gewoon. Ook de opening met Come Talk To Me (zoals op de Us DVD te zien) was heel bijzonder.

4. Red Rain

Heerlijk opzwepend, bijzonder arrangement en de stem van Gabriel komt hier werkelijk goed tot zijn recht.

5. I Have the Touch*

Op studio CD prima en live uitmuntend. De manier waarop Gabriel dit nummer live bracht al dansend en gebruikmakend van zijn soort aperots in 1983 aan de rechterkant van het podium was zeer fraai, vergelijkbaar wat het dansen betreft met het swingende Shock The Monkey tijdens die shows.

6. Come Talk to Me

Bijzondere opening van de Us tour. Zie toelichting hierboven bij Rhythm of the Heat.

7. Here Comes the Flood

Vooral solo op de piano bijzonder indrukwekkend.

8. In Your Eyes*

Vaak gezien live en als duet met Youssou n’ Dour een zeer feestelijke afsluiting van menig concert waarna Gabriel na dit nummer soms nog eens terugkwam voor een nummer solo op de piano (niet zelden Here Comes The Flood als ik mij goed herinner).

9. Family Snapshot*

10. Wallflower*

Weinig live gespeeld. Prachtig nummer en toen wij het in Sept. 1983 hoorden tijdens de soundcheck wisten we dat het goed zat. Gabriel speelde tijdens de 2e show die avond dit nummer en ongeveer 4 andere nummers vergeleken met de eerste show. Je kon wel duidelijk horen dat hij live onwennig was bij dit nummer.

Ziggo Dome eind deze maand sla ik over, dat wordt een herhaling van zetten. Iemand die zegt niet te willen investeren in het verleden (Genesis reunie) maar dan wel een reprise van de So tour gaat doen moet toch eens goed in de spiegel kijken.

Maar wat een topartiest

avatar van Mjuman
Veel is nog afgevallen, en voorwaar niet de minste dingen (Digging in the Dirt, Shaking the Tree, Blood of Eden,). Mijn waardering gebaseerd op impact die nummers hadden live of tijdens eerste beluistering:

Biko raakte me, Rhythm of the Heat blies me echt uit mijn sokken toen ik dat nummer voor het eerst hoorde bij mijn zoektocht naar nieuwe speakers (wat een diepte, wat een dynamiek), Come Talk to Me ... weer zie ik Gabriel - hangin'on the phone - on stage in een Britse telefooncel, het duet met Kate Bush - zijn begaanheid met de minderbedeelden, Red Rain - live fantastisch (Rhodes, Levin, Katché), I Have the touch - yes indeed you have , In Your Eyes - ik zou prompt me bekeren mocht er ooit zo'n lied uit mijn pen vloeien waarmee ik m'n geliefde kon eren, de laatste drie long time faves

01. Biko
02. The Rhythm of the Heat *
03. Come Talk to Me
04. Don't Give Up (met Kate Bush)
05. Red Rain
06. I Have the Touch *
07. In Your Eyes *
08. No Self-Control *
09. Shock the Monkey
10.Games Without Frontiers

avatar van dazzler
tussenstand na 18 lijstjes

115
105

85
82
73
70

54

40
39
39
38
36
35
34
34

30
26
23
21

15 Steam

Maar ik vermoed dat er nog wel wat lijstjes zullen opduiken.

Aquila
Running On Empty schreef:
Op de een of andere manier is Gabriel er altijd in geslaagd bijzondere concertopeners te produceren waarbij vaak wel iets speciaals gebeurde. In 1980 kwam de band tijdens de begintonen van Intruder met zoeklampjes vanuit alle hoeken van de zaal naar het podium. In 1983 opende men de eerste show op het podium met Across The River waarna men de 2e show van achter uit de zaal in optocht opkwam met trommels voor de begintonen van The Rhytm of the Heat. Briljant gewoon. Ook de opening met Come Talk To Me (zoals op de Us DVD te zien) was heel bijzonder.

Net 'Live in Athens' beluisterd. Opent met This is the Picture gevolgd door San Jacinto. Ik neem aan dat het het hele concert is en dit inderdaad het begin is. Deze twee nummers zou je op papier never als concert opening neerzetten lijkt me, maar verdraaid het werkt.

avatar van Chameleon Day
1. Mercy Street
2. Come Talk to Me
3. San Jacinto
4. The Rhythm of the Heat
5. Digging in the Dirt
6. No Self-Control
7. Games Without Frontiers
8. Red Rain
9. I Have the Touch
10. Don't Give Up

avatar van Vince vega
1. San Jacinto
2. Red rain
3. The Rhythm of the Heat
4. In your eyes
5. Shaking the Tree
6. Here comes the flood
7. Steam
8. Digging in the dirt
9. Family snapshot
10. No Self-control


Jammer dat Sky Blue en A different drum eruit lagen, die hadden zeker hoog gescoord hier.

Aquila
Titmeister schreef:
Opvallend dat ik de 7e ben die San Jacinto op 1 heeft Dat wordt een geheide (en overigens geheel terecht) overwinning!

Je bent zelf de enige die geen Red Rain heeft volgens mij (edit: Svendra ook niet). Maar San Jacinto vergaart veel meer hoge noteringen. Daarna gaat het denk ik om Here Comes the Flood, Rhythm of the Heat en Solsbury Hill.

avatar van Martial
Mjuman schreef:
(quote)


Met 4 concerten in mijn pensum lijkt me dat je niet van "inkeer" kunt spreken. Soms krijg je niet alle concerten tijdig mee; 50 - 60 euro was 't me wel waard geweest, alles boven 80,- is niet leuk meer.


Met inkeer bedoelde ik eigenlijk om eerder de kaarten aan te schaffen dan nu pas en ja dan kom je op de zwarte markt terecht en die moet je nu juist boycotten.

En de kaartprijzen vielen mee hoor van Peter Gabriel, de duurste waren net boven de 70 euro, de rest zat daaronder.

avatar van Martial
Titmeister schreef:

Opvallend dat ik de 7e ben die San Jacinto op 1 heeft Dat wordt een geheide (en overigens geheel terecht) overwinning!


Opvallender vind ik het dat sommige zelfs geen plaatsje hebben ingeruimd voor San Jacinto in hun "persoonlijke" Top 10, maar dit terzijde .....

avatar van dix
dix
1. Games Without Frontiers
2. Solsbury Hill
3. Sledgehammer
4. San Jacinto
5. No Self Control
6. Rhythmn Of The Heat
7. Shock The Monkey
8. Steam
9. Digging In The Dirt
10. Red Rain

avatar van dazzler
GREATEST HITS OF PETER GABRIEL !

De laatste 10 van de top 20 op een rijtje ...
Je leest van links naar rechts: positie, puntentotaal, titel en aantal stemmen.
Songs met * stonden niet in de startlijst, maar werden genomineerd in de 1ste ronde.

11. (45) Come Talk to Me (9)

12. (44) Mercy Street * (8) en de nummer 1 van Chameleon Day

13. (42) Family Snapshot * (11) en de nummer 1 van vigil

14. (42) No Self-Control * (11)

15. (41) I Have the Touch * (9)

16. (39) Shock the Monkey (11)

17. (38) Don't Give Up (met Kate Bush) (10)

18. (33) In Your Eyes * (6)

19. (29) Shaking the Tree (met Youssou N'Dour) (5)

20. (22) Steam (6)

Zes nummers onderscheiden zich van een immens peloton.
En onderaan is er dit keer niet echt een kneusje te bekennen.

Met dank aan de 22 deelnemers.

avatar van dazzler
10. (53) Sledgehammer (8)

Goed voor twee 2de plaatsen, al heeft hij zijn top 10 plaats te danken aan het laatste lijstje.


dazzler schreef:
Legendarische clip, maar bij ons in het jeugdhuis werd er niet uitbundig op clips gedanst, wel op muziek zelf. De manier waarop die baslijn zich als een schroevendraaier in je lijf pompt. En dan maar zingen over een sloophamer. Je moet het maar durven. Kers op de taart is natuurlijk dat geluidje dat ik onomatopee-gewijs maar even "pirelioe pirelioe" zal noemen en dat nu en dan opduikt in het nummer. Super gewoon.

avatar van dazzler
09. (54) Digging in the Dirt (13)

Goed voor één 2de plaats.


Aquila schreef:
Nooit vies van enige zelfreflectie, onze Peter. Of het nu Darkness heet, Big Time of Dirt. Ook ditmaal is de inhoud gelijk aan veel andere songs, maar ditmaal weer ingebed in een makkelijk nummer dat staat als een huis.

avatar van dazzler
08. (54) Wallflower * (9)

De nummer 1 van Casartelli en Svendra.


Svendra schreef:
De vierde en de derde doen het goed in mijn lijst. Met op de hoogste plaatsen Wallflower waarin Gabriel op een ontroerende manier verontwaardiging en troost combineert, en het hyperritmische en rauwe I Have the Touch. In contrast daarmee is Digging in the Dirt van Us een vrij glad geproduceerd nummer waar ik (desondanks) een groot zwak voor heb.

avatar van dazzler
07. (59) The Rhythm of the Heat * (10)

De hoogst genoteerde nominatie was goed voor drie 2de plaatsen.


Running On Empty schreef:
Op de een of andere manier is Gabriel er altijd in geslaagd bijzondere concertopeners te produceren waarbij vaak wel iets speciaals gebeurde. In 1980 kwam de band tijdens de begintonen van Intruder met zoeklampjes vanuit alle hoeken van de zaal naar het podium. In 1983 opende men de eerste show op het podium met Across The River waarna men de 2e show van achter uit de zaal in optocht opkwam met trommels voor de begintonen van The Rhytm of the Heat. Briljant gewoon. Ook de opening met Come Talk To Me (zoals op de Us DVD te zien) was heel bijzonder.

avatar van dazzler
06. (70) Biko (10)

De nummer 1 van El Ninjo, LucM, Mjuman en Tribal Gathering.


Mjuman schreef:
Mijn waardering gebaseerd op impact die nummers hadden live of tijdens eerste beluistering: Biko raakte me, Rhythm of the Heat blies me echt uit mijn sokken toen ik dat nummer voor het eerst hoorde bij mijn zoektocht naar nieuwe speakers (wat een diepte, wat een dynamiek), Come Talk to Me ... weer zie ik Gabriel - hangin'on the phone - on stage in een Britse telefooncel, het duet met Kate Bush - zijn begaanheid met de minderbedeelden, Red Rain - live fantastisch (Rhodes, Levin, Katché), I Have the touch - yes indeed you have, In Your Eyes - ik zou prompt me bekeren mocht er ooit zo'n lied uit mijn pen vloeien waarmee ik m'n geliefde kon eren...

avatar van dazzler
05. (87) Games without Frontiers (15)

De nummer 1 van dazzler en dix.


Aquila schreef:
Van de samenwerkingen met Kate Bush de beste: strak en direct. Niet te ontkomen. Live versies zijn meestal geweldig, maar haalden tot nu toe nooit reguliere releases helaas. Samen met Intruder, White Shadow en Mother of Violence mis ik wat persoonlijke favorieten, Kiss of Life, We Do What We're Told, zo kan ik nog doorgaan. Man, man, man wat een hoop schoonheid. Toch is dit nog steeds een beresterke Top 10. Louter 5* songs, zoveel unieke, persoonlijke nummers. Zoveel zeggingskracht. En wat een stem.

avatar van dazzler
04. (91) Here Comes the Flood (15)

Veel stemmen, waaronder vijf top 3 noteringen.


Casartelli schreef:
Een album dat mij voor de volle 100% aanspreekt heeft Gabriel nooit gemaakt, maar als ik deze verzameling liedjes zo zie, zit daar toch wel erg veel erg fraais tussen. Met twee nummers van de eerste (Here Comes the Flood is een van zijn conventioneelste nummers, maar toch ook een van zijn mooiste), twee van de derde, drie van de vierde, één van So en twee van Us zit het nog redelijk verdeeld. En dan kon ik mijn eigen nominatie In Your Eyes niet eens kwijt.

avatar van Casartelli
Casartelli (moderator)
Uhm... begrijp ik nou goed dat de nummer 6 70 punten heeft en de nummers 5 en 4 elk 67?

avatar van dazzler
03. (108) Red Rain (20)

De nummer 1 van Cured en Salvadore werd het nummer met het hoogste aantal stemmen.


musician schreef:
Geweldige opener van So. Zelden zo in vervoering geraakt bij de start van een album als hier. Als elk album dat de kant opgaat van So als commerciële knieval wordt gezien, mag het van mij één grote commerciële bedoening worden. Mijn meest gedraaide Gabriel album.
Aquila schreef:
Dé topper van So wat mij betreft. Ook hier weer de combinatie van het persoonlijke en het universele, andermaal met effect: kwetsbaarheid en inspiratie. En ditmaal juist verpakt in een goed in het gehoor liggende pop/rock song. Vooral in live-versies openbaart zich de pracht van het nummer, door ritme en gelaagdheid. En dan komt die stem extra naar voren, de versie op Secret World live is weergaloos.

Dit topic is gesloten. Alleen moderators kunnen nog berichten plaatsen.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:12 uur

geplaatst: vandaag om 16:12 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.