Zoals ik indertijd ook aangaf in het topic MuMe Klinkt Anders vind ik dit haast een onmogelijke opgave. Waar kies je in hemelsnaam voor? Ik kan makkelijk voor heel erg obscuur en onbekend gaan en daarmee de puristen tevreden stellen of ik laat eigen voorkeur wel degelijk meewegen en dat doe ik dus gewoon.
Daarbij is het nog veel lastiger om nummers aan te wijzen die invloed hebben gehad dan artiesten wat toch wat breder getrokken kan worden.

Met de discussies in MuMe Klinkt Anders kon ik helemaal niks dus ik vrees dat ik het nu ook gewoon zal laten bij het inbrengen / verwijderen van 5 nummers en dan mag de rest er wel of niet over vallen

Een paar artiesten hebben even in mijn twijfelfase gezeten: Nick Drake, Björk (en dat terwijl ik daar niet altijd fan van ben), Sigur Rós, Sufjan Stevens en Sly and the Family Stone.
Die zijn het dan toch niet geworden. Wie wel?


Miles Davis – So What (1959)

Miles Davis niet in de top 50 zetten zou niet mogen. Veel artiesten zijn toch wel beïnvloed door Miles. Als ik mijn voorkeur zou doen gelden had hier Charles Mingus gestaan maar ik denk dat Miles meer all-round is en als persoon ook zwaarder weegt in de popmuziek.
So What is denk ik wel één van zijn bekendere nummers en zeker ook omdat het op zijn bekendste album staat. En daarbij omgeeft hij zich hier met een stoet aan andere geweldige muzikanten als Bill Evans, Paul Chambers, John Coltrane en Julian “Cannonball” Adderley. Zeg jazz en hoor So What.

Joni Mitchell – A Case of You (1971)

Meer een poëet en schilderes dan muzikant wellicht maar ze heeft er toch echt zelf voor gezorgd om met haar schitterende folksongs de harten van muziekliefhebbers over de hele wereld te raken. Ongetwijfeld een goede inspiratiebron voor veel huidige folk-zangeressen en haar carrière heeft halverwege toch een zeer bijzondere wending genomen waardoor ik van mening ben dat Joni zeer zeker in de top hoort te staan.
A Case of You is afkomstig van het album Blue. Haar meest geliefde en meest populaire album (niet eens mijn meest geliefde album maar dat terzijde).

Prince – When Doves Cry (1984)

Ik zou mezelf verloochen als ik Prince niet zou noemen. When Doves Cry is afkomstig van zijn wereldwijde doorbraakalbum Purple Rain, tevens de eerste single die in de V.S. nummer één werd. Nummer één in een tijd dat dat nog wat voorstelde.
Hij speelde alle instrumenten zelf en liet er geen bas aan te pas komen wat vrij opvallend was. Dit op aanraden van zangeres Jill Jones. Ook de vocalen nam hij geheel voor eigen rekening. Een eigengereid baasje die aardig wat taboes wist te doorbreken in die jaren.

The Smiths – There Is a Light That never Goes Out (1986)

Dit nummer is vaak genoemd bij de vrije keuze nummers merkte ik hier op de site maar ook in mijn vriendenkring bij de mensen die een stem hebben uitgebracht.
Ook in de MuMe-ladder scoort de band goed. M.a.w. The Smiths hoort in de lijst te staan.
There Is a Light That Never Goes Out is onderhand wel hét ultieme Smiths-nummer te noemen. Of het nu komt door het sublieme gitaarspel van Johnny Marr of de bijtende tekst van Morrissey durf ik niet te zeggen: het is vooral de combinatie tussen die twee.
En The Smiths vind ik een perfect symbool voor de donkere jaren ’80 die ik als tiener doorbracht zonder daar overigens al te veel van te merken.
Heeft dit nummer nu van die grote veranderingen teweeggebracht? Nee, maar het hoort in een toplijst te staan en daarbij is het gewoon het perfecte alternatieve popliedje dat ongetwijfeld veel navolging heeft gekregen in allerhande bandjes na hen.

Pixies – Debaser (1989)

De Pixies zijn mijn hekkensluiter. Pixies had een grote invloed op de latere grunge-golf uit Seattle die ons begin jaren ’90 zou overspoelen. Natuurlijk zijn er meer acts die ook genoemd kunnen worden als invloed op de grunge beweging maar als liefhebber van driftkikkertje Black Francis zou die keuze niet logisch voor mij persoonlijk zijn. Where Is My Mind is misschien nog wel een geschiktere kandidaat maar aangezien ik nu eenmaal een enorm zwak heb voor Debaser was de keuze snel gemaakt. Schreeuwen in een nummer was nooit eerder zo lekker!

Ook ik ga niet al te veel zeggen over de nummers die ik er uit haal. Als het aan mij persoonlijk ligt zou Hotel California er gelijk uitduvelen want daar krijg ik de rillingen van en met Beach Boys heb ik niks maar die horen wel degelijk in deze lijst te staan.

*Moody Blues - Nights in white satin (sorry Chevy maar dit nummer vind ik zo'n draak en dan mag jij vinden dat ie er wel in hoort.... aan jou later misschien de taak het dan weer terug te zetten )
*Alan Parsons Project - Old and Wise
*Eric Clapton - Tears in Heaven (doet het goed bij veel mensen maar de man heeft betere dingen gemaakt)
*Snow Patrol - Chasing Cars (vind ik zelf best een lekker nummer en dat haal ik er toch uit terwijl ik draken er in laat staan, hier dus even mijn persoonlijke mening uitgeschakeld en gekozen voor een nummer dat er vooralsnog niet in hoeft te staan, over zoveel jaar wellicht?!)
*Dire Straits - Sultans of Swing (we zien ze vaker terug in de lijst dus dat mag wel wat minder: dit vind ik het minste nummer van het stel).

El Ninjo zal morgen het stokje overnemen van mij. Hij is mijn 'muzikale tweelingbroer' hier op de site dus daar heb ik alle vertrouwen in

De nieuwe lijst, met mijn toevoegingen aan het eind:

Queen - Bohemian rhapsody
Eagles - Hotel California
Deep Purple - Child in time
Led Zeppelin - Stairway to heaven
Adele - Someone like you
Pink Floyd - Wish you were here
Coldplay - Clocks
Coldplay - Viva la vida
Bruce Springsteen - The river
Pink Floyd - Comfortably numb
U2 - One
Metallica - Nothing else matters
Dire Straits - Brothers in arms
Pink Floyd - Shine on you crazy diamond
Golden Earring - Radar love
Adele - Rolling in the deep
Doors - Riders on the storm
Beatles - Hey Jude
Animals - House of the rising sun
Ramses Shaffy & Liesbeth List - Pastorale
Billy Joel - Piano man
Beach Boys - God only knows
Metallica - One
Simon & Garfunkel - Bridge over troubled water
AC/DC - Whole lotta Rosie
Nirvana - Smells like teen spirit
Supertramp - School
Cuby & the Blizzards - Window of my eyes
Coldplay - The scientist
Pearl Jam - Black
Rolling Stones - Angie
Johnny Cash - Hurt
Rolling Stones - Sympathy for the devil
Dire Straits - Private investigations
Beatles - Yesterday
Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised
Gorillaz - Feel Good Inc.
Oasis - Wonderwall
Muddy Waters - Mannish Boy
Radiohead - Street Spirit (Fade Out)
Elvis Presley - Hound Dog
The Ronettes - Be My Baby
Kraftwerk - The Robots
The Clash - London Calling
Dr. Dre - Nuthin' but a 'G' Thang (ft. Snoop Dogg)
Miles Davis - So What
Joni Mitchell - A Case of You
Prince - When Doves Cry
The Smiths - There Is a Light That never Goes Out
Pixies - Debaser

Hoera al mijn nominaties leven nog en met Miles Davis en Prince erbij word ik helemaal vrolijk.

Je weet wel wie je kiest

Goh, Prince aan de lijst toegevoegd. Die zag ik niet aankomen

Dan had je je bril op moeten zetten Graf.

Twee keer nog zelfs.

Tja, dit is wel heel erg je eigen smaak door laten sijpelen. Had je dan niet beter een Coldplay, Rolling Stones of Beatles eruit kunnen halen? Verder no hard feelings, maar je moet toch iets te zeiken hebben.

Overigens wel uitstekende keuze, hoewel ik, en dat zal ook niet een verrassing zijn, een ander nummer van Pixies gekozen zou hebben. Where Is My Mind bijvoorbeeld.

Stones en Beatles horen in de lijst, alhoewel ik ook daar 1 nummer genoeg vind (gaat eigenlijk voor alle artiesten op). Coldplay hoort in de lijst omdat die gewoon heel erg van nu zijn of men dat nu leuk vindt of niet maar ik verwacht dat die band toch wel snel zal gaan sneuvelen, de antipathie is te groot.
Bovendien is het topic nog maar net gestart dus valt er volgens mij nog niet veel zinnigs over beslissingen te zeggen.

Overigens vind ik het uitgangspunt van dit topic een beetje op diverse gedachten hinken. Er moet een invloedrijke top komen maar dan nemen we wel de top 50 van de top 2000 als uitgangspunt (ja schrap die 50 dan gelijk maar).
Eigen voorkeur mag niet al te zwaar wegen... een MuMe-ladder hebben we al, tja dan weet ik niet wat voor lijst het dan eigenlijk moet gaan worden. Daarbij vind ik nummers aanwijzen een wel erg lastige opgave. Artiesten of albums is dan misschien nog makkelijker te doen. Maar 'nummers die de muziekwereld veranderen'?!

Ik wens iedereen er weer veel plezier mee. Ik volg op afstand wel wat de eindlijst gaat worden

Ik neem de uitdaging graag aan....en ik zie in de oorspronkelijke lijst maar heel weinig staan waarvan ik hoop dat het over blijft.

Allereerst dank aan GrafGantz om voor mij te kiezen. Dat van die muzikale tweelingbroer klopt aardig, want hij koos al voor de 2 nummers die direct in me opkwamen (Be My Baby van de Ronettes en The Robots van Kraftwerk). Gelukkig is het nu nog goed te doen er nummers uit te halen, al was het maar omdat er veel artiesten nog 2 of zelfs 3 keer in de lijst staan. De volgende sneuvelen bij mij:

Coldplay - Clocks
-> Drie keer Coldplay in de lijst is ook wat teveel van het goede. Viva la Vida heeft voor mijn gevoel wel echt de klassieker-allure en zou ik een mooie alternatieve nummer 1 vinden voor de Radio 2-lijst, maar Clocks heb ik altijd een vreselijk nummer gevonden. Hier ging het ineens hélemaal mis met Coldplay. De intimiteit werd ingeruild voor het grote gebaar.

Dire Straits - Private investigations
-> Dit vind ik gewoon een oersaai nummer en bovendien staat Dire Straits er 2 keer in. Het voegde voor mij ook niets toe aan de muziek die al bestond op dat moment.

Eagles - Hotel California
-> Ook oersaai en bovendien *moest* er wat jaren '70 sneuvelen. Ik had daar misschien nog meer de schaar in moeten zetten aangezien meer dan een derde van het restant van de oorspronkelijke top 50 uit de 70's komt. Die oerklassiekers zijn bovendien tamelijk inwisselbaar en dit vind ik daarvan veruit de minste.

Metallica - Nothing else matters
-> Een rockballad die niets toevoegt aan wat er al is of was. One staat er bovendien ook nog in en dat vind ik nu wel een mooie representant van het metalgenre in een toplijst als deze, al zal er ongetwijfeld nog iemand komen die meer thuis is in die hoek en met Slayer o.i.d. aankomt.

Pink Floyd - Comfortably Numb
-> Ook eruit gehaald, omdat er naar mijn idee nog onevenredig veel 70's muziek in de lijst staat. Daarnaast voegt het muzikaal ook weinig toe aan wat er al in de lijst staat, heeft Pink Floyd nog een ander ijzer in het vuur en ben ik ueberhaupt geen fan van The Wall. Het album an sich heeft wel waarde, omdat het één van de beroemdste conceptalbums uit de popgeschiedenis is, maar het gaat hier om losse nummers in the end.

Ik heb me bij mijn keuzes voor nieuwe muziek laten leiden door wat me opviel aan de huidige lijst. Dat was naast het hoge 70's gehalte ook het gebrek aan donkere muziek, zelfs al hebben de drie heren die al aan de beurt zijn geweest daar al verbetering in gebracht. Tevens is het alsof 90% van de popmuziek wordt gemaakt door mannen op gitaren en de overige genres slechts 10% innemen, terwijl het eerder andersom is.

--

Otis Redding - (Sittin' On) The Dock of the Bay
Ik begin met een Blokhuis-fähige keuze, een nummer uit 1968, één van de hoogtijjaren van de Amerikaanse soul. Niet alleen omdat de soul nagenoeg nog ontbreekt, ook omdat er nagenoeg geen Amerikaanse popmuziek in de lijst staat tot nu toe. Bijna alle 60's-artiesten (Animals, Beach Boys, Beatles, Stones) zijn Brits, maar de VS was natuurlijk net zo'n grote speler op muziekgebied. Ik vind dit ingetogen liedje wel een mooie aanvulling op de wat meer 'in your face'-soul/pop van Be My Baby van vijf jaar eerder.
Daarnaast is het ook een recente ontdekking die me erg goed is bevallen. Dit nummer ken ik uiteraard al zolang als ik oud ben, bij wijze van spreken, maar eigenlijk heb ik het dit jaar pas echt leren kennen. Otis brengt de tekst over iemand die vastloopt in het leven helemaal tot leven. En het krijgt allemaal een wrang tintje als je bedenkt dat Otis vlak voor de release van de single om het leven kwam in een vliegtuigongeluk.

Sugarhill Gang - Rapper's Delight
Niet de eerste hiphop-plaat ooit, maar wel de plaat die het genre populariseerde en dat al in 1979, nog voor de andere grote vroege hiphop-klassiekers (The Breaks, Planet Rock, The Message, etc.). En dat allemaal op een toch al geweldige baslijn van Chic, die misschien ook wel hun eigen plaatsje in de lijst verdienen als funk-pioniers, al was het maar vanwege Nile Rodgers, één van de beste en beroemdste bassisten uit de hele popgeschiedenis. Dat ik voor dit nummer kies is trouwens ook omdat ik het gewoon een ontzettend goede plaat vind. Tijdloos in de plezier die het uitstraalt voor mij. Van Rapper's Delight is het nog een lange weg naar Nuthin' but a 'G' Thang, maar dat hiaat mag iemand anders aanvullen.

New Order - Blue Monday
De beste verkochte 12" aller tijden nog altijd mag ook niet ontbreken. Eén van de fundamenten van de moderne dansmuziek, nog altijd. En net als Rapper's Delight ook een nummer dat je zou kunnen zien als verbinding tussen de disco-muziek uit de jaren '70 en een modern populair genre, in dit geval de dance-/housemuziek die een paar jaar na de release van dit nummer (1983) in opkomst kwam. Ik geloof dat dit nu ook het oudste nummer in de lijst is dat geen traditionele songstructuur heeft.

Rhythim is Rhythim - Strings of Life
Vermoedelijk de belangrijkste technoklassieker uit de oertijd van het genre. Natuurlijk was zoiets als Cybotron nog een paar jaar eerder, maar Cybotron is ook wel tamelijk grauw en introvert. Strings of Life (uit 1987, het jaar van de tweede Summer of Love, overigens) staat bol van de extraversie en het hedonisme dat de house uit deze periode zal kenmerken. Die rave-piano is hierna nooit meer weggeweest... Opvallend is verder dat het nummer niet echt een baslijn heeft.

Rage Against The Machine - Killing In The Name Of
Niet voor niets werd dit nummer een paar jaar geleden alsnog een nummer 1-hit in het Verenigd Koninkrijk en ging het helemaal loos bij de concerten die RATM een paar jaar geleden gaf. De hoogtijdagen van de band lagen al jaren achter hen, maar voor veel mensen was het het moment om de band van één van de allergrootste 90's klassiekers eindelijk eens live te zien. Op de dansvloer is dit nummer nu al 20 jaar vaste prik, ik denk zelfs dat dit het nummer uit die tijd is met de langste houdbaarheid wat dat betreft. RATM was niet de enige in die tijd die een dergelijke mix van rap en metal liet horen, maar de energie die zij er aan koppelden was wel iets dat tot dan toe nog niet eerder vertoond was.

De nieuwe lijst, met mijn toevoegingen aan het eind:

Queen - Bohemian rhapsody
Deep Purple - Child in time
Led Zeppelin - Stairway to heaven
Adele - Someone like you
Pink Floyd - Wish you were here
Coldplay - Viva la vida
Bruce Springsteen - The river
U2 - One
Dire Straits - Brothers in arms
Pink Floyd - Shine on you crazy diamond
Golden Earring - Radar love
Adele - Rolling in the deep
Doors - Riders on the storm
Beatles - Hey Jude
Animals - House of the rising sun
Ramses Shaffy & Liesbeth List - Pastorale
Billy Joel - Piano man
Beach Boys - God only knows
Metallica - One
Simon & Garfunkel - Bridge over troubled water
AC/DC - Whole lotta Rosie
Nirvana - Smells like teen spirit
Supertramp - School
Cuby & the Blizzards - Window of my eyes
Coldplay - The scientist
Pearl Jam - Black
Rolling Stones - Angie
Johnny Cash - Hurt
Rolling Stones - Sympathy for the devil
Beatles - Yesterday
Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised
Gorillaz - Feel Good Inc.
Oasis - Wonderwall
Muddy Waters - Mannish Boy
Radiohead - Street Spirit (Fade Out)
Elvis Presley - Hound Dog
The Ronettes - Be My Baby
Kraftwerk - The Robots
The Clash - London Calling
Dr. Dre - Nuthin' but a 'G' Thang (ft. Snoop Dogg)
Miles Davis - So What
Joni Mitchell - A Case of You
Prince - When Doves Cry
The Smiths - There Is a Light That never Goes Out
Pixies - Debaser
Otis Redding - (Sittin' On) The Dock of the Bay
Sugarhill Gang - Rapper's Delight
New Order - Blue Monday
Rhythim is Rhythim - Strings of Life
Rage Against The Machine - Killing In The Name Of

Voor morgen dacht ik aan Teunnis. Ik zal hem een pm sturen.

Hey, leuk topic! Hopelijk mag ik ook nog meedoen voordat alle kul eruit is en er geen favorieten van me meer overblijven om te nomineren.

Zeker een leuk topic, nog een stukje subjectiever dan de vorige 'MuMe kiest anders', en dus meer voer voor discussie. Ik kijk nu al uit naar het moment dat iemand Stairway to Heaven / Bohemian Rhapsody / Wish You Were Here / Child in Time eruit gooit

Combineer deze twee zinnen en je zou wat mij betreft logische kritiek hebben. Clocks dit verwijt maken en dan Viva la Vida een mooie alternatieve nummer 1 vinden?

Ik nomineer het woord Blokhuis-fähig tot het woord van de dag.

We zijn wel heel erg muzikale tweelingbroers Herman, Le Freak was m'n officieuze nummer 6...

Hulde voor alle inbreng tot nu toe, maar het volgende stukje behoeft toch een bescheiden correctie.

Scherp Casper, daar zat ik even mis...


Je kan het grote gebaar ook gewoon goed uitvoeren, vind ik, en dat doet Coldplay op Viva la Vida. Ik vind het wel knap dat je je beste zanglijn nog 4 minuten achterwege weet te houden. Was wel benieuwd of iemand hier nog over ging vallen eigenlijk.

Ik ben al begonnen met de Eagles. BohRap mag van mij wel blijven staan, toch wel een uniek nummer. Heb het wel overwogen 1 van die 70's mastodonten in te ruilen voor zoiets als Sly & The Family Stone vanwege de soul-/rockcrossover.

Sly and the Family Stone gaan er vast wel inkomen mag ik hopen.... het is dat ik er maar 5 mocht kiezen

Het zou in geen enkel lijstje van mezelf voorkomen maar hier ben ik het wel mee eens, van de mastodonten die erin staan vind ik dit degene met het meeste bestaansrecht in deze lijst.

Ik vind Stairway to Heaven anders ook absoluut bestaansrecht hebben in de lijst.

Wellicht nog Paradise by the Dashboard Light als representant van de foute muziek? Of Pastorale voor het Nederlandse lied?

Paradise is niet fout bedoeld toch? Maar later pas kitsch geworden. In die zin vind ik dat het eigenlijk niet in deze lijst hoort. Een vergelijkbaar nummers als Bohemian Rhapsody vind ik dan veel mooier. Stairway to Heaven vind ik de mooiste van de mastodonten uit de 70's, maar buiten dat zie ik eigenlijk niet waarom 'ie er per se in zou moeten behalve dat LedZep een van de grootste bands ooit is (zou zelf eerder gaan voor Dazed and Confused).

Inderdaad, en Child in Time net zo goed.

Een cover?

Ah, inderdaad niet de beste keus dan. Al ontkom je daar bij LedZep niet aan, covers.

Ik vind Stairway to Heaven ook veruit de beste vd zgn 70's mastodonten, prachtig nummer, klassieker en in veel lijsten hoort ie inderdaad thuis....maar is dit een nummer wat "anders" klonk in zijn tijd en daardoor de muziekwereld verandert heeft....dat vraag ik me af en dat is toch het uitgangspunt in dit topic , in navolging van voorheen artiesten zoeken we nu nummers die de muziekwereld veranderden door anders te klinken....als ik dat criterium hanteer dan zie ik met de beste wil vd wereld geen bestaansrecht voor Stairway to Heaven en Child in Time in deze lijst itt Bohemian Rhapsody.

Volgens mij staat Stairway bekend als het meest gespeelde nummer in muziekwinkels door mensen die een nieuwe gitaar aan het testen zijn. Ik vind dat wel vallen onder 'de muziekwereld veranderen' of althans op z'n minst enorm bevloeiden. Voor wat betreft Child in Time, Deep Purple was pionier van het combineren van klassiek geïnspireerde harmonieën met hardrock. Daarnaast is, als je het qua rauwe populairiteit bekijkt, Child in Time minimaal net zo belangrijk als Bohemian Rhapsody, het stond 9 edities lang onafgebroken op nummer 1 in de Top 100 Aller Tijden van Veronica. Wat er muzikaal dan extra speciaal was aan Bohemian Rhapsody vind ik dan weer moeilijk te omschrijven. Pop met opera? Natuurlijk geraffineerd bedacht en uitgevoerd maar was het invloedrijk? Er zijn vast veel bands geïnspireerd door Queen maar de enige grote band die echt het vaandel van Mercury & Co. aan het hooghouden is, is zo uit mijn hoofd, Muse. Maar misschien zie ik wel wat over het hoofd.