Muziek / Muziekgames / MuMe kiest anders
0
geplaatst: 11 december 2012, 15:14 uur
Fijn en feestelijk dat de eerste notering in Nederland van oktober 1964 is maar het nummer is toch echt gewoon uitgebracht in augustus (zowel UK als US).
0
geplaatst: 11 december 2012, 15:35 uur
Maar waarom dan niet gewoon kiezen voor The Kingsmen's Louie Louie, een behoorlijk Kinksesque liedje, maar dan al uit 1963.
Het zou trouwens niet verkeerd zijn om een topic als deze specifiek voor bepaalde genres te hebben. Wie weet later nog eens.
Het zou trouwens niet verkeerd zijn om een topic als deze specifiek voor bepaalde genres te hebben. Wie weet later nog eens.
0
geplaatst: 11 december 2012, 15:36 uur
Even mijn beschouwingen over de recente ontwikkelingen. Allereerst ben ik blij dat Rainbow eruit is. Rainbow en Deep Purple erin slaat namelijk echt helemaal nergens op. Als vertegenwoordiger van de classic rock is Stairway to Heaven mss net wat verkoopbaarder dan Smoke on the Water, maar beiden zou ik accepteren.
De toevoeging van My Generation vind ik onterecht. Een hoop bands begonnen rond die tijd wat harder op hun gitaar te spelen. Als er één nummer is dat daadwerkelijk de start daarvan aangeeft is dat You Really Got Me. Dat maakt My Generation redelijk overbodig in de lijst.
Ook staan nu zowel Glory Box als Teardrop in de lijst als vertegenwoordigers van de triphop, wat ik overdreven vind. Nu was Glory Box natuurlijk eerder, maar zou als artiest eerder Massive Attack in de lijst horen. Dan wel met Unfinished Sympathy ipv Teardrop.
Ik snap ook de toevoeging van Bert Jansch in het fingerpicking folkgenre: als gitarist erg invloedrijk geweest. Maar waarom een nummer uit 1974, toen de eerste piek van het genre alweer voorbij was, toevoegen? Nomineer dan Needle of Death of zo…
Verder zie ik toch graag Bowie en Eno terug, maar dan met Subterraneans, zoals eerder aangegeven. Ook zou ik de nominatie van The Stone Roses toejuichen. Muzikaal misschien niet zo heel erg anders, maar wel een van de eersten die dance met rock versmolten en daarmee invloedrijk geweest in zowel de eurohouse, als de britpop. Bovendien herbergt de Madchester-scene het hedonistische wat je terugvindt in de ravecultuur van eind jaren ’80. Tenslotte vind ik maar één nummer van de laatste 20 jaar erg treurig. Vinden we dan met z’n allen dat er de afgelopen 20 jaar geen essentiële muziek is gemaakt? Ik niet i.i.g…
De toevoeging van My Generation vind ik onterecht. Een hoop bands begonnen rond die tijd wat harder op hun gitaar te spelen. Als er één nummer is dat daadwerkelijk de start daarvan aangeeft is dat You Really Got Me. Dat maakt My Generation redelijk overbodig in de lijst.
Ook staan nu zowel Glory Box als Teardrop in de lijst als vertegenwoordigers van de triphop, wat ik overdreven vind. Nu was Glory Box natuurlijk eerder, maar zou als artiest eerder Massive Attack in de lijst horen. Dan wel met Unfinished Sympathy ipv Teardrop.
Ik snap ook de toevoeging van Bert Jansch in het fingerpicking folkgenre: als gitarist erg invloedrijk geweest. Maar waarom een nummer uit 1974, toen de eerste piek van het genre alweer voorbij was, toevoegen? Nomineer dan Needle of Death of zo…
Verder zie ik toch graag Bowie en Eno terug, maar dan met Subterraneans, zoals eerder aangegeven. Ook zou ik de nominatie van The Stone Roses toejuichen. Muzikaal misschien niet zo heel erg anders, maar wel een van de eersten die dance met rock versmolten en daarmee invloedrijk geweest in zowel de eurohouse, als de britpop. Bovendien herbergt de Madchester-scene het hedonistische wat je terugvindt in de ravecultuur van eind jaren ’80. Tenslotte vind ik maar één nummer van de laatste 20 jaar erg treurig. Vinden we dan met z’n allen dat er de afgelopen 20 jaar geen essentiële muziek is gemaakt? Ik niet i.i.g…
0
geplaatst: 11 december 2012, 15:45 uur
GrafGantz schreef:
Fijn en feestelijk dat de eerste notering in Nederland van oktober 1964 is maar het nummer is toch echt gewoon uitgebracht in augustus (zowel UK als US).
Fijn en feestelijk dat de eerste notering in Nederland van oktober 1964 is maar het nummer is toch echt gewoon uitgebracht in augustus (zowel UK als US).
Ja jij hebt 't toen mee laten nemen door je vriendin uit de US en jullie hopen het in 2020 samen te draaien in huize Avondrood om jullie langdurig samenzijn luister te geven
0
geplaatst: 11 december 2012, 15:45 uur
Tenslotte vind ik maar één nummer van de laatste 20 jaar erg treurig
...probleem is alleen dat een groot deel van het vernieuwen toen al had plaats gevonden, en het gros van de bands van nu teruggrijpen op het verleden, of het zelfs ronduit kopiëren. Jatten mag je ook zeggen, maar is een negatieve invulling van hetzelfde.
0
geplaatst: 11 december 2012, 15:51 uur
Titmeister schreef:
Tenslotte vind ik maar één nummer van de laatste 20 jaar erg treurig. Vinden we dan met z’n allen dat er de afgelopen 20 jaar geen essentiële muziek is gemaakt? Ik niet i.i.g…
Tenslotte vind ik maar één nummer van de laatste 20 jaar erg treurig. Vinden we dan met z’n allen dat er de afgelopen 20 jaar geen essentiële muziek is gemaakt? Ik niet i.i.g…
Ervan uitgaande dat op ROCKgebied de laatste 20 jaar weinig veranderingen (grunge, shoegaze/slowcore, Radiohead, Postrock generiek wellicht) zijn geweest en de populatie hier nog rock-georiënteerd is, is het niet zo vreemd. Eigenlijk ben ik het helemaal met je eens, maar dan zul je:
a. moeten bepalen welke genres wel/niet meedoen en
b. je bewust moeten zijn dat MuMe nogal rockistisch is en
c. hoe wil je dat oplossen - en dan durf ik te garanderen dat ook de bescheten blanke jankmuziek van Radiohead erin mag blijven.
Niet alleen electronic en dance zijn ondervertegenwoordigd; zwarte muziek sowieso; en wat te denken van anderstalig, C&W en folk?
Waarschijnlijk eerst het corpus naar 100 tillen en dan proberen een representatief geheel te maken. As it stands vin dik de huidge lijst beduidend minder allure hebben dan de veelal bepiste OOR-lijst.
0
geplaatst: 11 december 2012, 16:39 uur
Mjuman schreef:
de bescheten blanke jankmuziek van Radiohead
(quote)
de bescheten blanke jankmuziek van Radiohead
Eens.
Verder gebeurd er de laatste twintig jaar trouwens genoeg vernieuwends.
0
geplaatst: 11 december 2012, 16:45 uur
Mjuman schreef:
Waarschijnlijk eerst het corpus naar 100 tillen en dan proberen een representatief geheel te maken. As it stands vin dik de huidge lijst beduidend minder allure hebben dan de veelal bepiste OOR-lijst.
Waarschijnlijk eerst het corpus naar 100 tillen en dan proberen een representatief geheel te maken. As it stands vin dik de huidge lijst beduidend minder allure hebben dan de veelal bepiste OOR-lijst.
Tsja, naast dat sommigen niet in staat zijn om verder dan hun eigen smaak te kijken, lijkt er ook nogal een angst op te treden om de geijkte nummers te plaatsen. Van artiesten als Bert Jansch, Bob Dylan, Blondie, Jimi Hendrix, Joy Division en Kraftwerk bv. zou ik zelf andere nummers erin zetten. Mss dat anderen dat niet met mij eens zijn, maar bij sommige nominaties is er duidelijk gewoon naar artiest is gekeken en vervolgens een relatief obscuur, vroeg nummer erbij gezet, i.p.v. voor de voor de hand liggende te gaan…
Oldfart schreef:
Jatten mag je ook zeggen, maar is een negatieve invulling van hetzelfde.
(quote)
...probleem is alleen dat een groot deel van het vernieuwen toen al had plaats gevonden, en het gros van de bands van nu teruggrijpen op het verleden, of het zelfs ronduit kopiëren. Jatten mag je ook zeggen, maar is een negatieve invulling van hetzelfde.
Zoals Mju al zegt, geldt dat met name voor de rockmuziek (alhoewel ook daar vernieuwingen hebben plaatsgevonden). Daarbuiten is genoeg vernieuwd de afgelopen 20 jaar.
0
geplaatst: 11 december 2012, 17:18 uur
Titmeister schreef:
De toevoeging van My Generation vind ik onterecht. Een hoop bands begonnen rond die tijd wat harder op hun gitaar te spelen. Als er één nummer is dat daadwerkelijk de start daarvan aangeeft is dat You Really Got Me. Dat maakt My Generation redelijk overbodig in de lijst.
Als je goed leest, zie je dat het om meer dingen gaat alleen hard klinken. My Generation was ook tekstueel een stuk meer punk dan You Really Got Me. Ik geloof ook zeker niet dat You Really Got Me destijds het hardste nummer was. De toevoeging van My Generation vind ik onterecht. Een hoop bands begonnen rond die tijd wat harder op hun gitaar te spelen. Als er één nummer is dat daadwerkelijk de start daarvan aangeeft is dat You Really Got Me. Dat maakt My Generation redelijk overbodig in de lijst.
Ik lees nu overigens ook dat My Generation één van de eerste bassolo's schijnt te hebben van de rockgeschiedenis.
Titmeister schreef:
Mss dat anderen dat niet met mij eens zijn, maar bij sommige nominaties is er duidelijk gewoon naar artiest is gekeken en vervolgens een relatief obscuur, vroeg nummer erbij gezet, i.p.v. voor de voor de hand liggende te gaan…
Hier ben ik het wel mee eens. Hoewel het gros van die nominaties wat mij betreft er nu wel uit is. Als ik het lijstje nu bekijk, zet ik alleen twijfels bij Blondie, James Brown, Jimi Hendrix, Kraftwerk en Prince.Mss dat anderen dat niet met mij eens zijn, maar bij sommige nominaties is er duidelijk gewoon naar artiest is gekeken en vervolgens een relatief obscuur, vroeg nummer erbij gezet, i.p.v. voor de voor de hand liggende te gaan…
0
geplaatst: 11 december 2012, 17:27 uur
Ik zat laatst te denken, misschien is The Weeknd (of Frank Ocean) een goede voor deze lijst Al is het extreem koffiedik kijken hoe deze nieuwe stroming binnen de R&B zich zal gaan ontwikkelen. Maar dan mogen we in ieder geval niet meer klagen dat de lijst te oud is
Al is het extreem koffiedik kijken hoe deze nieuwe stroming binnen de R&B zich zal gaan ontwikkelen. Maar dan mogen we in ieder geval niet meer klagen dat de lijst te oud is 
0
geplaatst: 11 december 2012, 17:53 uur
herman schreef:
Maar waarom dan niet gewoon kiezen voor The Kingsmen's Louie Louie, een behoorlijk Kinksesque liedje, maar dan al uit 1963.
Maar waarom dan niet gewoon kiezen voor The Kingsmen's Louie Louie, een behoorlijk Kinksesque liedje, maar dan al uit 1963.
Inderdaad. Richard Berry moet in de lijst!
0
geplaatst: 11 december 2012, 18:08 uur
Surfin' Bird van The Trashmen is ook behoorlijk hard. En ook al ouder (in dit geval een samenraapsel van wat losse andere songs) dan You Really Got Me. En je hebt nog allerlei vroege garage-rock, zoals Link Wray, die het power chord introduceerde met Rumble (eind jaren '50 al).
0
geplaatst: 11 december 2012, 19:20 uur
Ik kwam net stomtoevallig een hele toffe recensie van psychonaatje tegen, die in dit topic bepaald niet zou misstaan. Weet je wat, ik post 'm meteen even
Bij Incredible Bongo Band - Bongo Rock
Briljant cover overigens, van de in dit topic al eerder genoemde Shadows
Bij Incredible Bongo Band - Bongo Rock
psychonaatje schreef:
Ik ga hier een hele lange ode aan het nummer Apache van de Incredible Bongo Band schrijven. Dat komt zo: een paar maanden geleden heb ik een artikel over het nummer Apache en de verschillende uitvoeringen van het nummer gelezen en een artikel uit de New York Times over de versie van de Incredible Bongo Band en dat zijn twee zeer goede artikelen. Het wordt daarom potjandorie weleens tijd voor een ode aan Apache van de Incredible Bongo Band op MuMe. En als niemand het doet, dan voel ik mij daartoe geroepen.
Allereerst Apache. Apache is geschreven door Jerry Lordan nadat hij de film Apache met Burt Lancaster uit 1954 zag. Lordan verkocht het nummer aan Bert Weedon die (ik geloof in april 1960) een langzame versie van het nummer opnam. Lordan had inmiddels het nummer ook aan The Shadows laten horen, die het nummer later, in juni 1960, opnamen in een snellere versie. De versie van The Shadows (de bekendste versie van het nummer) kwam echter wel eerder uit dan die van Weedon. Het werd voor The Shadows een grote hit.
Het nummer Apache is daarna talloze malen gecoverd, waaronder door de Incredible Bongo Band. De Incredible Bongo Band heeft een wat merkwaardige geschiedenis. De groep muzikanten werd bijeengebracht door Michael Viner. Michael Vinner was een man die vooral achter de schermen met filmmuziek bezig was. Hij moest muziek hebben voor een achtervolgingsscène in de film The Thing With Two Heads en nam daarom met een groep studiomuzikanten de nummers 'Bongo Rock' en 'Bongolia' op. Deze nummers kwamen op een single uit, die merkwaardig genoeg een hit werd. De groep studiomuzikanten besloot daarom een heel album op te nemen en dit werd het album Bongo Rock met erop ook een versie van Apache. Het album was geen groot succes en de opvolger ervan, The Return of the Incredible Bongo Band, was dat nog minder. Na twee jaar werd de groep daarom weer opgeheven. Maar hun versie van Apache is bijzonder. Ondanks dat de versie van de Incredible Bongo Band niet de enige en zeker niet de meest succesvolle versie van Apache is geweest, is deze versie van het nummer toch een cruciaal punt in de muziekgeschiedenis geweest en wel doordat het een grote rol binnen de hip-hop heeft gespeeld.
In de jaren '70 begon hip-hop te ontstaan bij DJ Kool Herc. Hij besloot, zoals hij dat met zijn Jamaicaanse roots ook op dat eiland had gezien, gewoon op straat en in zalen feesten te houden door plaatjes te draaien. Simpeler kan niet. Nu had hij gemerkt dat er bepaalde fragmenten in een nummer zitten die uitnodigen om te dansen en op die manier kwam hij op het idee om met twee dezelfde platen, deze fragmenten dmv een loop voort te laten duren. Of zoals hij het zelf in een interview zegt:
"The breaks came out of an experiment. I'm watching the people dancing, a lot of people used to wait for some particular part of the record. I'm studying the floor. [...] I was noticing people used to wait for the particular parts of the record, to dance to, just to do their special little moves. So I said, Listen, I’m going to do a thing, I’m-a call it the Merry-Go-Round. [...] At the time I had a record called 'Apache', and it was off an album called The Incredible Bongo Rock [sic]. And when I did that, that experiment went out the window. Everybody would come and really wait for that particular part of my format for me to get into it. And that’s when everybody started searching for the perfect beat, try[ing] to beat that record. They still can't beat that record until this day. [...] Everybody’s still using Bongo Rock’s 'Apache'."
Apache was het eerste nummer dat DJ Kool Herc loopte en dit kan worden gezien als een keerpunt in de geschiedenis van de hip-hop.
Maar zoals DJ Kool Herc al aangeeft, is hij niet de enige hip-hopper die het nummer heeft gebruikt. Zo waren ook andere pioniers als Grandmaster Flash en Afrika Bambaataa dol op het nummer. En nog steeds wordt het nummer ontzettend vaak gebruikt binnen de hip-hop, en dan vooral de percussie uit het nummer. Degenen die zich 'hip-hopfan' noemen, maar die geen aha-erlebnis krijgen na één seconde van het nummer (hier met raar filmpje), zijn wat mij betreft de titel 'hip-hopfan' niet waardig. Sowieso kan de versie van Apache van de Sugarhill Gang die duidelijk op de versie van de Incredible Bongo Band is gebaseerd, bekend zijn. We Run This van Missy Elliott is weer op die versie van het nummer gebasseerd. Maar de hip-hopfan kan meer nummers in zijn hoofd hebben. Dit is een (bij lange na niet-compleet) lijstje van hip-hopnummers waarin Apache van de Incredible Bongo Band wordt gesampled:
2 Live Crew - "Megamixx"
Apache - "The Beginning"
Breeze - "Watch the Hook"
Busta Rhymes - "What the Fuck You Want!!"
Busy Bee - "Old School"
Chubb Rock - "3 Men at Chung King"
DJ Jazzy Jeff & the Fresh Prince - "Live at Union Square"
Double D & Steinski - "Lesson 1"
Double D & Steinski - "Lesson 2"
Double D & Steinski - "Lesson 3"
Everlast - "Syndicate"
Freddie Foxx - "Stop Look & Listen"
Geto Boys - " Do it Like a G.O. "
Grandmaster Flash & the Furious Five - "Freelance"
Hammer - " Turn this Mutha Out "
Insane Poetry - "The House That Dripped Blood"
Jive All Stars - "No Stoppin'"
Jurassic 5 - " Jurass Finish First " (raar filmpje)
Kool G Rap & DJ Polo - " Men at Work "
Kool Moe Dee - "Way Way Back"
KRS-One - "Who are the Pimps?"
Leaders of the New School - "My Ding a Ling"
LL Cool J - "You Can't Dance"
Ministere Amer - "Le Droit Chemin"
Nas - " Made You Look "
The Roots - " Thought@Work " (niet de album-versie, ken deze versie niet)
Run-DMC - "What's it All About?"
Schoolly D - "Housing the Joint"
Tone Loc - "Ace is in the House"
Ultramagnetic MCs - "MC's Ultra"
Ultramagnetic MCs - "We're Ultra III"
West Street Mob - "Break Dance Electric Boogie"
Young MC - " Know How "
Young MC - "Watch the Hook"
Dus niet alleen de pioniers, maar ook andere hip-hoppers weten Apache te waarderen en ook andere nummers van Incredible Bongo Band worden wel eens gesampled. Zo is een sample uit Last Bongo in Belgium door de Beastie Boys gebruikt in Looking Down the Barrel of a Gun. Maar ook iemand als Nas weet de Incredible Bongo Band dus te waarderen. Nadat Nas iets werd gevraagd over het gebruik van een sample van Apache in Made You Look (overigens heb ik ooit eens een live-filmpje gezien waarin Nas Made You Look begint met een heel stuk Apache, maar dat kan ik niet meer vinden
), zei hij over de Incredible Bongo Band: "Those breaks are so hip-hop, I'm going to continue using them again and again.". Hij heeft zich wat dat betreft aan zijn woord gehouden, want hij samplet de versie van In-A-Gadda-Da-Vida van de Incredible Bongo Band (en niet de versie van Iron Butterfly, zoals ik eerder dacht) op Thief's Theme en Hip Hop Is Dead. En volgens mij wordt in die laatste ook nog Apache gesampled. Ook wel leuk om te zien (helaas slecht beeld en geluid) dat de The Roots ook een eerbetoon aan de Incredible Bongo Band hebben gedaan.
Het is misschien nogal overdreven om te zeggen "zonder Incredible Bongo Band geen hip-hop", maar dat Apache belangrijk is geweest voor de ontwikkeling van de hip-hop en een favoriet is om te samplen, staat wat mij betreft als een paal boven water. En als een pionier als DJ Kool Herc Apache van de Incredible Bongo Band 'the national anthem of hip-hop' noemt, wie ben ik dan om dat te in twijfel te trekken?
Ik ga hier een hele lange ode aan het nummer Apache van de Incredible Bongo Band schrijven. Dat komt zo: een paar maanden geleden heb ik een artikel over het nummer Apache en de verschillende uitvoeringen van het nummer gelezen en een artikel uit de New York Times over de versie van de Incredible Bongo Band en dat zijn twee zeer goede artikelen. Het wordt daarom potjandorie weleens tijd voor een ode aan Apache van de Incredible Bongo Band op MuMe. En als niemand het doet, dan voel ik mij daartoe geroepen.
Allereerst Apache. Apache is geschreven door Jerry Lordan nadat hij de film Apache met Burt Lancaster uit 1954 zag. Lordan verkocht het nummer aan Bert Weedon die (ik geloof in april 1960) een langzame versie van het nummer opnam. Lordan had inmiddels het nummer ook aan The Shadows laten horen, die het nummer later, in juni 1960, opnamen in een snellere versie. De versie van The Shadows (de bekendste versie van het nummer) kwam echter wel eerder uit dan die van Weedon. Het werd voor The Shadows een grote hit.
Het nummer Apache is daarna talloze malen gecoverd, waaronder door de Incredible Bongo Band. De Incredible Bongo Band heeft een wat merkwaardige geschiedenis. De groep muzikanten werd bijeengebracht door Michael Viner. Michael Vinner was een man die vooral achter de schermen met filmmuziek bezig was. Hij moest muziek hebben voor een achtervolgingsscène in de film The Thing With Two Heads en nam daarom met een groep studiomuzikanten de nummers 'Bongo Rock' en 'Bongolia' op. Deze nummers kwamen op een single uit, die merkwaardig genoeg een hit werd. De groep studiomuzikanten besloot daarom een heel album op te nemen en dit werd het album Bongo Rock met erop ook een versie van Apache. Het album was geen groot succes en de opvolger ervan, The Return of the Incredible Bongo Band, was dat nog minder. Na twee jaar werd de groep daarom weer opgeheven. Maar hun versie van Apache is bijzonder. Ondanks dat de versie van de Incredible Bongo Band niet de enige en zeker niet de meest succesvolle versie van Apache is geweest, is deze versie van het nummer toch een cruciaal punt in de muziekgeschiedenis geweest en wel doordat het een grote rol binnen de hip-hop heeft gespeeld.
In de jaren '70 begon hip-hop te ontstaan bij DJ Kool Herc. Hij besloot, zoals hij dat met zijn Jamaicaanse roots ook op dat eiland had gezien, gewoon op straat en in zalen feesten te houden door plaatjes te draaien. Simpeler kan niet. Nu had hij gemerkt dat er bepaalde fragmenten in een nummer zitten die uitnodigen om te dansen en op die manier kwam hij op het idee om met twee dezelfde platen, deze fragmenten dmv een loop voort te laten duren. Of zoals hij het zelf in een interview zegt:
"The breaks came out of an experiment. I'm watching the people dancing, a lot of people used to wait for some particular part of the record. I'm studying the floor. [...] I was noticing people used to wait for the particular parts of the record, to dance to, just to do their special little moves. So I said, Listen, I’m going to do a thing, I’m-a call it the Merry-Go-Round. [...] At the time I had a record called 'Apache', and it was off an album called The Incredible Bongo Rock [sic]. And when I did that, that experiment went out the window. Everybody would come and really wait for that particular part of my format for me to get into it. And that’s when everybody started searching for the perfect beat, try[ing] to beat that record. They still can't beat that record until this day. [...] Everybody’s still using Bongo Rock’s 'Apache'."
Apache was het eerste nummer dat DJ Kool Herc loopte en dit kan worden gezien als een keerpunt in de geschiedenis van de hip-hop.
Maar zoals DJ Kool Herc al aangeeft, is hij niet de enige hip-hopper die het nummer heeft gebruikt. Zo waren ook andere pioniers als Grandmaster Flash en Afrika Bambaataa dol op het nummer. En nog steeds wordt het nummer ontzettend vaak gebruikt binnen de hip-hop, en dan vooral de percussie uit het nummer. Degenen die zich 'hip-hopfan' noemen, maar die geen aha-erlebnis krijgen na één seconde van het nummer (hier met raar filmpje), zijn wat mij betreft de titel 'hip-hopfan' niet waardig. Sowieso kan de versie van Apache van de Sugarhill Gang die duidelijk op de versie van de Incredible Bongo Band is gebaseerd, bekend zijn. We Run This van Missy Elliott is weer op die versie van het nummer gebasseerd. Maar de hip-hopfan kan meer nummers in zijn hoofd hebben. Dit is een (bij lange na niet-compleet) lijstje van hip-hopnummers waarin Apache van de Incredible Bongo Band wordt gesampled:
2 Live Crew - "Megamixx"
Apache - "The Beginning"
Breeze - "Watch the Hook"
Busta Rhymes - "What the Fuck You Want!!"
Busy Bee - "Old School"
Chubb Rock - "3 Men at Chung King"
DJ Jazzy Jeff & the Fresh Prince - "Live at Union Square"
Double D & Steinski - "Lesson 1"
Double D & Steinski - "Lesson 2"
Double D & Steinski - "Lesson 3"
Everlast - "Syndicate"
Freddie Foxx - "Stop Look & Listen"
Geto Boys - " Do it Like a G.O. "
Grandmaster Flash & the Furious Five - "Freelance"
Hammer - " Turn this Mutha Out "
Insane Poetry - "The House That Dripped Blood"
Jive All Stars - "No Stoppin'"
Jurassic 5 - " Jurass Finish First " (raar filmpje)
Kool G Rap & DJ Polo - " Men at Work "
Kool Moe Dee - "Way Way Back"
KRS-One - "Who are the Pimps?"
Leaders of the New School - "My Ding a Ling"
LL Cool J - "You Can't Dance"
Ministere Amer - "Le Droit Chemin"
Nas - " Made You Look "
The Roots - " Thought@Work " (niet de album-versie, ken deze versie niet)
Run-DMC - "What's it All About?"
Schoolly D - "Housing the Joint"
Tone Loc - "Ace is in the House"
Ultramagnetic MCs - "MC's Ultra"
Ultramagnetic MCs - "We're Ultra III"
West Street Mob - "Break Dance Electric Boogie"
Young MC - " Know How "
Young MC - "Watch the Hook"
Dus niet alleen de pioniers, maar ook andere hip-hoppers weten Apache te waarderen en ook andere nummers van Incredible Bongo Band worden wel eens gesampled. Zo is een sample uit Last Bongo in Belgium door de Beastie Boys gebruikt in Looking Down the Barrel of a Gun. Maar ook iemand als Nas weet de Incredible Bongo Band dus te waarderen. Nadat Nas iets werd gevraagd over het gebruik van een sample van Apache in Made You Look (overigens heb ik ooit eens een live-filmpje gezien waarin Nas Made You Look begint met een heel stuk Apache, maar dat kan ik niet meer vinden
), zei hij over de Incredible Bongo Band: "Those breaks are so hip-hop, I'm going to continue using them again and again.". Hij heeft zich wat dat betreft aan zijn woord gehouden, want hij samplet de versie van In-A-Gadda-Da-Vida van de Incredible Bongo Band (en niet de versie van Iron Butterfly, zoals ik eerder dacht) op Thief's Theme en Hip Hop Is Dead. En volgens mij wordt in die laatste ook nog Apache gesampled. Ook wel leuk om te zien (helaas slecht beeld en geluid) dat de The Roots ook een eerbetoon aan de Incredible Bongo Band hebben gedaan.Het is misschien nogal overdreven om te zeggen "zonder Incredible Bongo Band geen hip-hop", maar dat Apache belangrijk is geweest voor de ontwikkeling van de hip-hop en een favoriet is om te samplen, staat wat mij betreft als een paal boven water. En als een pionier als DJ Kool Herc Apache van de Incredible Bongo Band 'the national anthem of hip-hop' noemt, wie ben ik dan om dat te in twijfel te trekken?
Briljant cover overigens, van de in dit topic al eerder genoemde Shadows
0
geplaatst: 11 december 2012, 20:20 uur
herman schreef:
Surfin' Bird van The Trashmen is ook behoorlijk hard. En ook al ouder (in dit geval een samenraapsel van wat losse andere songs) dan You Really Got Me. En je hebt nog allerlei vroege garage-rock, zoals Link Wray, die het power chord introduceerde met Rumble (eind jaren '50 al).
Surfin' Bird van The Trashmen is ook behoorlijk hard. En ook al ouder (in dit geval een samenraapsel van wat losse andere songs) dan You Really Got Me. En je hebt nog allerlei vroege garage-rock, zoals Link Wray, die het power chord introduceerde met Rumble (eind jaren '50 al).
Het blijft een spreidstand tussen wie het eerst was met een bepaald geluid en wie het invloedrijkst was.
Maar dat maakt nu eenmaal deel uit van de discussie die in dit topic beoogt wordt.
Wat te denken van Louie Louie van The Kingsmen uit 1963?
Da's pas een song die duizenden malen gecoverd werd door bands
die allemaal wat ruiger wilden klinken dat de doorsnee radiopop band.
Je hoort er om te beginnen de Velvet Underground en The Stooges in terug.
Die nonchalante, haast rammelende aanpak zou duizenden bands inspireren.
De manier waarop The Animals House of the Rising Sun brengen
doet vermoeden dat ze goed naar The Kingsmen hebben geluisterd.
Of om het met de woorden van één van mijn idolen te zeggen:
You should hear our version of Louie Louie.
0
geplaatst: 11 december 2012, 23:55 uur
Bertus schreef:
Ik kwam net stomtoevallig een hele toffe recensie van psychonaatje tegen, die in dit topic bepaald niet zou misstaan. Weet je wat, ik post 'm meteen even
Bij Incredible Bongo Band - Bongo Rock
Briljant cover overigens, van de in dit topic al eerder genoemde Shadows
Ik kwam net stomtoevallig een hele toffe recensie van psychonaatje tegen, die in dit topic bepaald niet zou misstaan. Weet je wat, ik post 'm meteen even
Bij Incredible Bongo Band - Bongo Rock
(quote)
Briljant cover overigens, van de in dit topic al eerder genoemde Shadows
Allemaal leuk en aardig, maar het lijkt me dan veel logischer om de Merry-Go-Round van DJ Kool Herc te plaatsen. Alleen is dat geen nummer, maar een techniek. En een nummer van Kool Herc waarop die techniek gebruikt wordt bestaat ook niet echt. Sterker nog, Kool Herc heeft een lege discografie.
0
geplaatst: 12 december 2012, 01:22 uur
trebremmit schreef:
Verder gebeurd er de laatste twintig jaar trouwens genoeg vernieuwends.
Verder gebeurd er de laatste twintig jaar trouwens genoeg vernieuwends.
Inderdaad, maar de grootste vernieuwing van de laatste 20 jaar in de populaire muziek is hier helemaal nog niet aan bod geweest... De opkomst van de drum & bass.
0
geplaatst: 12 december 2012, 10:41 uur
herman schreef:
Inderdaad, maar de grootste vernieuwing van de laatste 20 jaar in de populaire muziek is hier helemaal nog niet aan bod geweest... De opkomst van de drum & bass.
Inderdaad, maar de grootste vernieuwing van de laatste 20 jaar in de populaire muziek is hier helemaal nog niet aan bod geweest... De opkomst van de drum & bass.
Helemaal mee eens - in een eerdere post schreef ik al
Mjuman schreef:
Ervan uitgaande dat op ROCKgebied de laatste 20 jaar weinig veranderingen (grunge, shoegaze/slowcore, Radiohead, Postrock generiek wellicht)
Ervan uitgaande dat op ROCKgebied de laatste 20 jaar weinig veranderingen (grunge, shoegaze/slowcore, Radiohead, Postrock generiek wellicht)
Daar zou ik eigenlijk nog wel de opkomst van indierock als generiek verschijnsel (containerbegrip) aan willen toevoegen - maar da's slechts een graduele verschuiving binnen een ROCK-kader.
Wat ik ook mis is de opkomst van de acts/bands die fiks met samples aan de gang gingen, zoals Colourbox. M/A/R/S/S, KLF en met name Coldcut - hoe klein hun plaatsje wellicht destijds ook geweest is, ze wezen wel de weg naar 'hergebruik' van muziek.
0
geplaatst: 12 december 2012, 10:46 uur
Mjuman schreef:
Wat ik ook mis is de opkomst van de acts/bands die fiks met samples aan de gang gingen, zoals Colourbox. M/A/R/S/S, KLF en met name Coldcut - hoe klein hun plaatsje wellicht destijds ook geweest is, ze wezen wel de weg naar 'hergebruik' van muziek.
Wat ik ook mis is de opkomst van de acts/bands die fiks met samples aan de gang gingen, zoals Colourbox. M/A/R/S/S, KLF en met name Coldcut - hoe klein hun plaatsje wellicht destijds ook geweest is, ze wezen wel de weg naar 'hergebruik' van muziek.
Dat is toch gewoon een verschijnsel uit de hiphop, die al eerder begon op te komen?
0
geplaatst: 12 december 2012, 10:59 uur
Lukas schreef:
Dat is toch gewoon een verschijnsel uit de hiphop, die al eerder begon op te komen?
(quote)
Dat is toch gewoon een verschijnsel uit de hiphop, die al eerder begon op te komen?
Eh ... heb ik hier een afslag gemist?
Dit zijn alle blanke bands die (deels) werken met breakbeats maar verder - imo - dichter tegen de dance aanzitten dan tegen pure hiphop. Het feit dat Cocteau Twins met gitaars werken maakt hen toch niet een rockband in enge zin?
Verder zou je hard moeten maken dat zo rond 89/90 in hiphop vergelijkbaar en op grote schaal gesampled werd - daar zal je een stevige klus aan hebben - anders dan het zo zonder enige adstructie te claimen.
Laat ik een tegenvoorbeeld geven: Gangsta's Paradise (uit 1995) wekte wereldwijd toch wel enige ontzetting door de wijze/benutten van de Stevie Wonder sample - menigeen vond het een pure rip-off.
0
geplaatst: 12 december 2012, 11:03 uur
Maar Gangsta's Paradise moet ook wel een van de meest fantasieloze nummers ooit zijn... Zelfs ik vind dat haast een rip-off.
0
geplaatst: 12 december 2012, 11:23 uur
Mjuman schreef:
Eh ... heb ik hier een afslag gemist?
Dit zijn alle blanke bands die (deels) werken met breakbeats maar verder - imo - dichter tegen de dance aanzitten dan tegen pure hiphop. Het feit dat Cocteau Twins met gitaars werken maakt hen toch niet een rockband in enge zin?
Verder zou je hard moeten maken dat zo rond 89/90 in hiphop vergelijkbaar en op grote schaal gesampled werd - daar zal je een stevige klus aan hebben - anders dan het zo zonder enige adstructie te claimen.
Laat ik een tegenvoorbeeld geven: Gangsta's Paradise (uit 1995) wekte wereldwijd toch wel enige ontzetting door de wijze/benutten van de Stevie Wonder sample - menigeen vond het een pure rip-off.
Eh ... heb ik hier een afslag gemist?
Dit zijn alle blanke bands die (deels) werken met breakbeats maar verder - imo - dichter tegen de dance aanzitten dan tegen pure hiphop. Het feit dat Cocteau Twins met gitaars werken maakt hen toch niet een rockband in enge zin?
Verder zou je hard moeten maken dat zo rond 89/90 in hiphop vergelijkbaar en op grote schaal gesampled werd - daar zal je een stevige klus aan hebben - anders dan het zo zonder enige adstructie te claimen.
Laat ik een tegenvoorbeeld geven: Gangsta's Paradise (uit 1995) wekte wereldwijd toch wel enige ontzetting door de wijze/benutten van de Stevie Wonder sample - menigeen vond het een pure rip-off.
Ik zeg toch ook nergens dat de artiesten die jij noemt hiphop maken? Maar jij hebt het over het 'hergebruik' van bestaande muziek/samples als nieuwe ontwikkeling. Nu heb ik niet heel veel verstand van (old school) hiphop, maar volgens mij is het gebruik van samples direct verweven met de opkomst van de hiphop, toch? In Rapper's Delight zit al een sample van Chic...
0
geplaatst: 12 december 2012, 11:35 uur
Overigens bevestig je daarmee dus wel indirect dat échte verandering niet in de ROCK-hoek plaatsvond.
Ok, het gebruik van samples is een bekend procédé in hiphop. De mate waarin de door mij genoemde bands (voeg daar trouwens ook Bomb the Bass maar bij - en daar kom ik nog op terug) samples gebruikten en er ahw een andere textuur mee weefden is fundamenteel verschillend.
Een band als Bomb the Bass (Into the Dragon) gaf een compleet eigen slag aan Aretha FrankIin's I Say a Little Prayer (1988). Fugees deden dat 8 jaar later nog eens over met Killing Me Softly (Roberta Flack).
Er zitten idd hiphop-elementen in, ik zie het evenwel als een eigen subgenre, een cross-over m.n in de periode 88 - 94. Denk dat - generiek gezien dit trouwens een rijk tijdperk is geweest voor heel belangrijke cross-over en dan denk ik ook aan Massive Attack, Portishead, Junkie XL en Urban Dance Squad - en dat zou eigenlijk ook in de lijst terug moeten zijn te vinden. UDS was destijds gewoon dé beste NL live band.
Ok, het gebruik van samples is een bekend procédé in hiphop. De mate waarin de door mij genoemde bands (voeg daar trouwens ook Bomb the Bass maar bij - en daar kom ik nog op terug) samples gebruikten en er ahw een andere textuur mee weefden is fundamenteel verschillend.
Een band als Bomb the Bass (Into the Dragon) gaf een compleet eigen slag aan Aretha FrankIin's I Say a Little Prayer (1988). Fugees deden dat 8 jaar later nog eens over met Killing Me Softly (Roberta Flack).
Er zitten idd hiphop-elementen in, ik zie het evenwel als een eigen subgenre, een cross-over m.n in de periode 88 - 94. Denk dat - generiek gezien dit trouwens een rijk tijdperk is geweest voor heel belangrijke cross-over en dan denk ik ook aan Massive Attack, Portishead, Junkie XL en Urban Dance Squad - en dat zou eigenlijk ook in de lijst terug moeten zijn te vinden. UDS was destijds gewoon dé beste NL live band.
0
geplaatst: 12 december 2012, 11:53 uur
Mjuman schreef:
Overigens bevestig je daarmee dus wel indirect dat échte verandering niet in de ROCK-hoek plaatsvond.
Overigens bevestig je daarmee dus wel indirect dat échte verandering niet in de ROCK-hoek plaatsvond.
Dat wil ik ook wel direct bevestigen hoor... Na 1980 vonden de grote veranderingen buiten het rockspectrum plaats, of het moet zijn dat rock samensmolt met andere genres (lees: blank met zwart, vandaar ook mijn nominatie voor Walk This Way). Wat mij betreft hoort er ook zeker nog wat dance/trance/house/electronic in de lijst te komen, dus volgens mij zijn we het verder redelijk eens.
0
geplaatst: 12 december 2012, 15:53 uur
Mjuman schreef:
Ok, het gebruik van samples is een bekend procédé in hiphop. De mate waarin de door mij genoemde bands (voeg daar trouwens ook Bomb the Bass maar bij - en daar kom ik nog op terug) samples gebruikten en er ahw een andere textuur mee weefden is fundamenteel verschillend.
Ok, het gebruik van samples is een bekend procédé in hiphop. De mate waarin de door mij genoemde bands (voeg daar trouwens ook Bomb the Bass maar bij - en daar kom ik nog op terug) samples gebruikten en er ahw een andere textuur mee weefden is fundamenteel verschillend.
Ja, daar ben ik het mee eens. Maar is dat echt zó essentieel geweest? Ik vraag met me toch af. Er valt wel wat voor te zeggen, er is nog een hoop muziek die op een dergelijke manier door middel van samples wordt gemaakt. Dat wel. Maar voor mijn gevoel is dat toch niet zó groot.
0
geplaatst: 12 december 2012, 16:06 uur
De techniek van het samplen heeft e.e.a. enorm vergemakkelijkt, maar eigenlijk gebeurde dat al in de jaren '50/vroege jaren '60, dat men van wat oude nummers een nieuwe maakte. Zie bv. de eerder genoemde Louie Louie en Surfin' Bird. De hitparade-muziek is volgens mij wel echt anders gaan klinken sinds samplen gemeengoed is geworden, tegenwoordig staat letterlijk de helft van de hitlijsten vol met muziek die voor een deel gerecycled is (al dan niet op een leuke creatieve manier).
0
geplaatst: 12 december 2012, 16:22 uur
Afgezien van het feit dat ik me afvraag of we - vanwege te geringe esthetische distantie (een cultuurfilosofisch uitgangspunt) - in het in deze lijst wel items van < 5 jaar oud moeten opnemen en Burial is dan een grensgeval, is er nog wel een aardige constatering te maken: nl de laatste (zeg) 5 jaar zien we het verschijnsel dat gesamplede omgevingsgeluiden een integraal onderdeel gaan uitmaken van de muziek: bijv Shackleton (Fabric), Geir Jenssen, Fünf (Ostgut) en dat doet mij veronderstellen dat we op dat punt weer een nieuwe fase zijn ingegaan.
0
geplaatst: 12 december 2012, 16:54 uur
Het samplen van bestaande muziek (wat ik nog wel iets anders vind dat field recordings/found sounds overigens) vind ik, gezien het effect wat het de afgelopen x aantal jaar heeft gehad op de benadering van zowel het maken van als het luisteren naar muziek, belangrijk genoeg om deze lijst te halen. Ik vraag me wel af of de doorslaggevende ontwikkelingen op dat gebied in de laatste twintig jaar plaats hebben gevonden, maar dat is een tweede.
0
geplaatst: 12 december 2012, 17:05 uur
Dan mag DJ Shadow niet ontbreken in de lijst, de man die samplen tot kunst heeft gemaakt.
0
geplaatst: 12 december 2012, 17:13 uur
Sandokan-veld schreef:
Het samplen van bestaande muziek (wat ik nog wel iets anders vind dat field recordings/found sounds overigens) vind ik, gezien het effect wat het de afgelopen x aantal jaar heeft gehad op de benadering van zowel het maken van als het luisteren naar muziek, belangrijk genoeg om deze lijst te halen. Ik vraag me wel af of de doorslaggevende ontwikkelingen op dat gebied in de laatste twintig jaar plaats hebben gevonden, maar dat is een tweede.
Het samplen van bestaande muziek (wat ik nog wel iets anders vind dat field recordings/found sounds overigens) vind ik, gezien het effect wat het de afgelopen x aantal jaar heeft gehad op de benadering van zowel het maken van als het luisteren naar muziek, belangrijk genoeg om deze lijst te halen. Ik vraag me wel af of de doorslaggevende ontwikkelingen op dat gebied in de laatste twintig jaar plaats hebben gevonden, maar dat is een tweede.
Ik denk dat je niet helemaal begrijpt wat ik bedoel en dat komt doordat het woord sample ambigu is.
De eerste serieuze toepassing van samplen die ik me klip en klaar voor de geest kan halen is Peter Gabriel die gewapend met een portable recorder (Nagra?) het geluid opneemt van een oude stoomfluit en het stukslaan van een beeldscherm. In zijn studio gekomen speelt hij het geluid af, 'mapt' het via digitalisering in de Fairlight (toepassen van filters, equalizers etc) naar een toonlader en slaat die toonladder (als digitaal bestand, sample) op naar een (removable) geheugen.
Ik spreek hier bewust van removable, omdat bijv Depeche Mode live werkte met samples die waren gegenereerd op de (toen dure) Fairlight om die via memory-dragers over te zetten op bijv op de Emulator. Ook New Order deed dat (werkten met 7" floppies) omdat niet alle synths grote geheugenbanken hadden.
Ook zgn 'field recordings' kan je - zoals o.a. Pantha du Prince, Ellen Allien, Biosphere en Shackleton doen - integreren in je muziek. Bij hen zijn de geluiden alleen minder gemanipuleerd dan bij Gabriel.
De derde vorm is het volledig kopiëren van een melodielijn - Coolio, Madonna etc - dat vind ik zelf meer dan een sample, dan gebruik je gewoon het hele fundament van een song. Daar zijn wel gradaties in - maar op een gegeven moment gaat iemand well over de schreef. Tot in deze eeuw was er het wijdverbreide misverstand dat je samples van enkele seconden vanuit een soort tolerantieregeling mocht gebruiken. Dat is gewoon een misverstand - daarover zijn nooit gentlemen's agreements geweest.
Sommige songs (Pump up the Volume) bestaan bijna geheel uit een groot aantal samples - en dta vind ik dan wel weer een echt creatief werk; denk ook aan het werk van DJ Shadow - die eigenlijk ook, net als LTJ Bukem een plek in de lijst verdient
0
geplaatst: 12 december 2012, 18:23 uur
Pump Up the Volume verdient misschien wel een plaatsje in deze lijst. Misschien niet het allereerste (was dat Coldcut?), maar wel het eerste succes van een song bestaand uit (bijna?) alleen maar samples.
* denotes required fields.