Stairway to Heaven en Child in Time zijn unieke nummers die destijds baanbrekend waren en nu nog (terecht) populair zijn. Hetzelfde geldt voor Bohemian Rhapsody, inderdaad een geraffineerde pop-opera.

Paradise by the Dashboard Light werd destijds gunstig onthaald en was vooral populair bij studenten. Het is doordat dit nummer nadien ook werd gebruikt bij allerhande bruiloften dat dit een foute reputatie kreeg.

Overigens hoor ik in Clocks het grote gebaar nog niet. Dat is wel het geval met de nummers uit X&Y en vooral hun laatste album.

Die populariteit vind ik er niet toe doen voor dit topic maar dat is mijn opvatting, al stond het 100 jaar op 1 en al zou het het meest gecoverde nummer aller tijden zijn of zo, dat hoeft nog niet te betekenen dat het invloed gehad heeft in die zin dat het de muziek verandert heeft of dat het vernieuwend was in zijn tijd. Ik hoor het niet in Stairway to Heaven of Child in Time...wel dat ze in hun genre tot de absolute top behoorden in hun tijd, maar dat is wat anders en in mijn beleving (maar ieder is daar vrij in en kan daar anders over denken) komen ze daarom niet in aanmerking voor deze lijst.
Wat betreft Bohemian Rhapsody, die zou in mijn eigen lijst ook niet voorkomen maar vind ik dan qua vernieuwend / verrassend wel meer aanspraak maken.

Prima.



Maar waarom dan? En waarom die wel en de andere 2 niet?

We kunnen het er natuurlijk over eens zijn dat ze alle 3 wel wat krediet verdienen. Voor mij staan ze ongeveer even gelijk, afgezien van dat ik denk dat Queen een stuk minder invloedrijk was dan LZ & DP.

Anyway, naast deze 3 horen m.i. Paranoid en Radar Love en wellicht Hotel California er ook bij. Ook dat zijn mastodonten maar wel relevante mastodonten.

De invloed van een nummer kun je moeilijk meten maar Stairway to Heaven, Child in Time en Bohemian Rhapsody waren zeker baanbrekend. Dat kan ik minder zeggen van bv. Hotel California en de nummers van Coldplay hoezeer ik ze ook waardeer. Natuurlijk, originaliteit vind ik belangrijk maar is voor mij niet de enige reden om een nummer mooi te vinden.

Paranoid kan ik me wel in vinden (maar laat ik over aan iemand anders om in te brengen )....Hotel California al helemaal niet.

ik vind e.e.a. in de rock / pop trouwens wel veel lastiger liggen om daar duidelijke voorbeelden voor te vinden... ligt in andere genres vind ik zelf iets makkelijker...zoals bijv een Rappers Delight wat door Herman genomineerd. is, die had ik anders wellicht zelf genomineerd.
Aan de rock zijde vind ik bijv Smells Like Teen Spirit (wat je ook van het nummer mag vinden) wel een duidelijk voorbeeld van wat in de lijst thuishoort, eigenlijk meer dan Black alhoewel ik Black vele vele vele malen beter vind.

Idem...hoe groot de band momenteel ook is en hoe goed ik ze (de beginalbums dan...ik ben nu wel afgehaakt) ook vind, het bestaansrecht van Coldplay in deze lijst zie ik ook nog niet zo snel.

Smells Like Teen Spirit is enorm populair (zelfs nog iets meer dan de genoemde nummers van LZ & DP) en wordt nog steeds vaak in jeugdhuizen gespeeld, het staat ook al jaren op nr.1 in de StuBru tijdloze top-100. Dat nummer lijkt de start van een nieuw muziektijdperk (net als Paranoid en Child in Time de jaren '70 inluidden).

Met dat laatste ben ik het sowieso wel eens ja. Smells like Teen Spirit hoort er zonder twijfel in. Dat nummer betekende een absolute doorbraak voor alternatieve muziek bij het grote publiek en die doorbraak is nog steeds merkbaar, al is met het verstrijken van de jaren de kloof tussen pop en alternatieve rock voor wat betreft mainstream succes steeds kleiner geworden omdat er telkens weer een extra ruig en rafelig randje wegvalt bij de volgende grote alternatieve hit.

In mijn hoofd waren het Snap!'s Rhythm is a Dancer en Nirvana's Smells Like Teen Spirit die definitief afrekenden met de laatste stuiptrekkingen van 'the sound of the 80's', beide natuurlijk op hun eigen manier, en dat hielden ze vol totdat een aantal jaren geleden de post-punk revival besmettelijk werd.

Allereerst een bedankje richting Herman. Niet alleen omdat hij me gekozen heeft, maar ook omdat ik daardoor dit topique ontdek. Ik begin met het schrappen van vijf nummers, want makkelijkere dingen dan dat bestaan er haast niet.

Adele - Someone like you
Heeft dit de muziekwereld veranderd? Neen, nog niet iig. Klonk dit anders? Neen.

Bruce Springsteen - The river
Heeft dit de muziekwereld veranderd? Valt wel mee toch? Klonk dit anders? Neen.

Dire Straits - Brothers in arms
Heeft dit de muziekwereld veranderd? Neen. Klonk dit anders? Neen.

Golden Earring - Radar love
Heeft dit de muziekwereld veranderd? Tsja, het is vaak op de radio gekomen. Revoluties zijn er niet van gekomen. Klonk dit anders? Neen.

Johnny Cash - Hurt
Heeft dit de muziekwereld veranderd? Neen. Klonk dit anders? Tsja, anders dan het origineel.

Dan nu het interessantere deel, wat voeg ik toe? Met nog zo weinig in de lijst dat de muziekwereld op zijn kop zetten door echt anders te klinken (ik tel er max. 10) was dit ook niet al te moeilijk. Sterker nog, ik zou het echt schandalig vinden als een van deze vijf eruit wordt gehaald. Slechts van twee zou iemand een ander nummer mogen kiezen mits het heel vergelijkbaar is. Ter verduidelijk, ik heb net als bij het vorige topic "MuMe Klinkt Anders" drie criteria aangehouden:
1. Anders klinken
2. Gehoord worden
3. Opgevolgd worden

Donna Summer - I Feel Love
Misschien wel de absolute nummer 1 voor wat betreft deze lijst. I Feel Love is de blauwdruk van alle dance. Uitgebracht in 1977, was dit de aller-allereerste plaat in het genre electro-disco. Tegenwoordig kennen we electro-disco als het eerste subgenre van het grootste genre op het moment: dance. Als jullie nog steeds niet overtuigd zijn dat dit anders klonk moet je maar even naar Brian Eno luisteren toen hij dit nummer voor het eerst luisterde:

Ook aan criteria 2 en 3 voldoet I Feel Love ook ruimschoots. In Nederland en UK een #1-hit. Zelfs dit jaar haalde het nog even de hitlijsten in UK. Voor wat betreft de opvolging, zonder Giorgio Moroder (de producer van dit nummer en de architect van electro-disco) bestond de helft van de top 40 niet en was het uitgaansleven compleet anders.
En o wee, als iemand nu denkt dat Strings of Life eruit mag. De stap van electro-disco naar techno is even groot als van The Beatles naar The Sex Pistols. En ondertussen ook net zo essentieel.

Radiohead - Idioteque
Als er een nummer van Radiohead in dit lijstje hoort is het wel Idioteque. Na het overweldigende succes van OK Computer kwam daar ineens Idioteque. Het sloeg in als een bom, bij de een positiever dan bij de ander. Een technobeat, maar geen gitaar. Over anders klinken gesproken! Het was een radicale koersverandering van Radiohead en in het muzieklandschap van die tijd zeer gedurfd. The Notwist maakte twee jaar eerder een album vergelijkbaar met Kid A, maar een nummer à la Idioteque staat daar niet op. Aan het tweede criteria voldoet het uiteraard, het blijft Radiohead. Hierna volgden vele andere rockbands hetzelfde pad als Radiohead. Om origineel te blijven noem ik The Rapture en Yeah Yeah Yeahs, totaal andere bands dan Radiohead, maar ook zij proberen die "exploding beat sound" van de dance te vertalen in hun rockmuziek.

Black Sabbath - Black Sabbath
Ook dit is weer een nummer waarbij ik geen enkel argument kan bedenken waarom dit niet in de lijst zou horen. Black Sabbath, afkomstig van het album Black Sabbath van Black Sabbath, is het eerste metalnummer. Zelfs (de band) Black Sabbath zelf heeft in de eerste twee albums geen ander nummer gemaakt dat je metal mag noemen. En kom niet aan met namen als LZ of DP, want die maakten (iig voor 1970) gewoon hard rock. Het satanistische element was ongekend in die tijd en niks was zo donkerzwart. Midden jaren '70 werden de nakomelingen van Black Sabbath gigantische acts, allemaal met zeer veel dankbaarheid richting Black Sabbath. En metal is sindsdien niet meer weg te denken in de muziekwereld. Het mag zich dan misschien wat hebben afgezonderd, de hoeveelheid metalheads op deze aardbol is groot.

The Velvet Underground - Venus in Furs
Met Venus in Furs komen we bij het enige nummer waarbij ik niet zal treuren wanneer het vervangen wordt, mits dat door een ander nummer op de banaan gebeurd (liefst Heroin). Het debuut van The Velvet Underground is om twee redenen onmisbaar in deze lijst. Ten eerste is het de lelijkheid van de muziek. In de klassieke muziek waren dissonantie en noise al bekend, maar John Cale bracht het met zijn valse viool naar de popmuziek. Ook Lou Reed deed een duit in het zakje, hij bedacht de ostrichgitaar. Ten tweede was er de thematiek. The Velvet Underground zong over drugs, prostitutie, SM en (in het geval van Venus in Furs) fetisjisme. In de tijd van de harmonische popsongs over hele brave onderwerpen van The Beach Boys en The Beatles was dit nogal anders klinkend. Het duurde dan ook heel lang voordat het veel gehoord werd. Maar nadat de paar mensen die ze wel hadden gehoord muzikaal doorbraken en The Velvet Underground als grote inspiratiebron noemden (criteria 3) kwam de waardering die ze verdienden.

Ramones - Blitzkrieg Bop
'1-2-3-4!' De Ramones knalden de essentie van rock in vier tellen terug waar het begon. Zeventien minuten duurden hun optredens, snel de nummers erdoor heen raggen en daarna zuipen. Een tegenbeweging voor de mastodonten uit de jaren '70 met hun reusachtige concepten en concerten, maar ook tegen de benaming rock & roll voor "lullige" acts als Billy Joel. Nog nooit eerder was rock & roll zo extreem tot de essentie teruggebracht als bij de Ramones. The Blitzkrieg Bop is een van de bekendste punk songs geworden en heeft daarmee een groot aandeel in het verdere verloop van de muziekwereld. Punk mag dan ondertussen een beetje doodgebloed zijn in allerlei niches, dat neemt niet weg dat de punk-stroming voor revolutionaire gebeurtenissen heeft gezorgd. New wave, post-punk en grunge hebben veel te danken aan punk. Ook zijn er vele alternatieve rock-acts en singer-songwriters wiens werk sterk beïnvloed is door o.a. de Ramones.
Als mensen er heel veel behoefte aan hebben mag dit vervangen worden door de Sexy Pistolen.

Queen - Bohemian Rhapsody
Deep Purple - Child in Time
Led Zeppelin - Stairway to Heaven
Pink Floyd - Wish You Were Here
Coldplay - Viva La Vida
U2 - One
Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond
Adele - Rolling in the Deep
The Doors - Riders on the Storm
The Beatles - Hey Jude
The Animals - House of the Rising Sun
Ramses Shaffy & Liesbeth List - Pastorale
Billy Joel - Piano Man
Beach Boys - God Only Knows
Metallica - One
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water
AC/DC - Whole Lotta Rosie
Nirvana - Smells Like Teen Spirit
Supertramp - School
Cuby & the Blizzards - Window of My Eyes
Coldplay - The Scientist
Pearl Jam - Black
Rolling Stones - Angie
Rolling Stones - Sympathy for the Devil
Beatles - Yesterday
Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised
Gorillaz - Feel Good Inc.
Oasis - Wonderwall
Muddy Waters - Mannish Boy
Radiohead - Street Spirit (Fade Out)
Elvis Presley - Hound Dog
The Ronettes - Be My Baby
Kraftwerk - The Robots
The Clash - London Calling
Dr. Dre feat. Snoop Doggy Dogg - Nuthin' But a "G" Thang
Miles Davis - So What
Joni Mitchell - A Case of You
Prince - When Doves Cry
The Smiths - There Is a Light That Never Goes Out
Pixies - Debaser
Otis Redding - (Sittin' On) The Dock of the Bay
Sugarhill Gang - Rapper's Delight
New Order - Blue Monday
Rhythim Is Rhythim - Strings of Life
Rage Against the Machine - Killing in the Name Of
Black Sabbath - Black Sabbath
Donna Summer - I Feel Love
Radiohead - Idioteque
Ramones - Blitzkrieg Bop
The Velvet Underground - Venus in Furs

Paap_Floyd mag van mij het stokje overnemen, voornamelijk vanwege de strakke actie "zijn eigen" Can (terecht) uit het vorige topic te gooien.

Tja, ik heb er met Hound Dog ook een cover ingezet hoor. Valt me mee dat daar nog niemand over heeft geklaagd

Ik zie dat je goed opgelet hebt bij het vorige topic en alvast voorzorgsmaatregelen genomen hebt

Led Zeppelin was enorm invloedrijk en klonk wel degelijk anders. Stairway to Heaven is waarschijnlijk hun meest conventionele nummer, maar ook gelijk hun bekendste (zie ook Otis, waar je blijkbaar niet over gevallen bent). Stairway to Heaven is wat mij betreft prima als boegbeeld voor alle gitaar(solo)georiënteerde muziek. Het staat overal op 1 in "beste gitaarsolo", regelmatig op 1 in algemene toplijstjes en scoort zowel goed bij kenner als bij doorsnee liefhebber. Het is, denk ik, ook de grootste klassieker aller tijden.

Zelf vraag ik me een beetje af wat het nut van de Top 50 van de Top 2000 als startpunt nemen als we ons alleen maar gaan richten op "klinkt anders". Dan kan je net zo goed van 0 beginnen en voegen we met z'n allen wat (obscure) bands die niet eens mogen dromen van een 2000e plek in een 'normale' toplijst. Het hele toplijst element is dan wel weg, lijkt me. Of was dat niet de bedoeling?

Kortom: Vanwaar de keuze om te starten met deze startlijst?

Eric, Herman en Teun

Had vooraf een lijstje gemaakt met 10 nummers die ik in de lijst vind horen. Daarvan staat, dankzij jullie, de helft er al in (So What, Strings of Life, I Feel Love, Idioteque en Venus in Furs).


Het klinkt anders-criterium is iets wat individuele deelnemers zichzelf opleggen. Het doel is een lijst te krijgen met 50 essentiële nummers voor de popmuziek. Dat daarvoor de top 50 van de top 2000 als startlijst wordt gebruikt lijkt me vrij logisch, want hoe inadequaat die lijst ook is in het vervullen van dat criterium, is het wel hetgeen wat in pretentie het dichtst daarbij komt. Dat die lijst voor jou nou heilig is, wil ook nog niet zeggen dat die consensus hier ook leeft. Maar je bent van harte uitgenodigd om Hotel California, Sultans of Swing en allerlei andere geschrapte bejaardenhuistitanen terug te zetten als je aan de beurt bent

Waren er in de 60's ook al niet nummers die dat deden? Bv. Ekseption met the 5th?

Ik zou Ekseption niet echt hardrock willen noemen

The 5th van Ekseption is een popbewerking van de vijfde symfonie van Beethoven en heeft niets met hardrock te maken. Maar in de jaren '60 waren er reeds bands die hun invloeden haalden uit de klassieke muziek zoals A Whiter Shade of Pale van Procol Harum dat gebaseerd is op Air van Bach.

Voor Black Sabbath zou ik overigens voor Paranoid gekozen hebben, dat is toch het nummer waarmee Black Sabbath wordt geassocieerd.

Allereerst ook vanuit mij een bedankje richting aERodynamIC voor het vertrouwen in mij om het stokje over te nemen.

Wat gooi ik eruit. Ik heb de luxe om me nog te kunnen focusen op de originele startlijst omdat daar nog genoeg instaat wat er m.i. niet in thuis hoor en heb me derhalve niet beziggehouden met de nieuw ingebrachte nummers. En waar sommigen wellicht vreesden dat ik Deep Purple, Led Zeppelin, Supertramp of Dire Straits eruit zou gooien....er komen nog andere nummers meer in aanmerking

edit: ik zie dat Pink Floyd nog 2x voorkomt, geheel overheen gekeken want dan had ik er 1 uitgegooid omdat ik als eerste artiesten met 2 nominaties wilde aanpakken

The Beatles – Hey Jude
Ik begin allereerst met het reduceren van artiesten die 2 maal in de lijst staan. Horen the Beatles thuis in de lijst, jazeker wel. Maar als het aan mij zou liggen niet met de 2 nummers die er nu instaan. En van die twee is Hey Jude naar mijn mening dan de eerste die eruit zou moeten. En ik zou later graag zien dat iemand Yesterday zou omruilen voor een ander Beatles nummer.

Rolling Stones - Angie
En dan de tweede grote band uit de popgeschiedenis. Eigenlijk van hetzelfde laken een pak. Rolling Stones verdienen zeker een plaats in deze lijst maar het staat voor mij ook als een paal boven water dat dat zeker niet met Angie is.

Coldplay – Viva La Vida
En dit is artiest nummer 3 die nog een dubbele nominatie had staan. En waar ik bij the Beatles en the Rolling Stones nog vind dat ze een plaats in de lijst verdienen, heb ik dat bij Coldplay weer niet. Eén van de grootste bands van deze tijd, dat staat buiten kijf, maar vernieuwend of hebben ze de muzikale wereld echt verandert, dat denk ik dan weer niet. Het was kiezen tussen Viva La Vida en The Scientist en dan gaat mijn persoonlijke voorkeur toch uit naar het laatste nummer, dus vliegt Viva La Vida eruit.

U2 - One
Of je er van houdt of niet, niemand kan ontkennen dat U2 tot de grote bands uit de popgeschiedenis hoort. Maar is U2 ook dermate anders of vernieuwend dat het plaats in deze lijst verdiend. Hoe zeer ik zelf ook fan ben van de periode t/m Achtung Baby, ik moet toegeven dat dat naar mijn mening toch niet het geval is. Vandaar dat deze er ook uitvliegt.

Billy Joel – Piano Man.
Hier kan ik gewoon heel kort over zijn. Ik zie geen enkel bestaansrecht voor Billy Joel om in deze lijst voor te komen.


En dan nu waar het omgaat, wat ontbreekt er volgens mij in de lijst en moet er zeker aan toegevoegd worden. De kunst hierbij is natuurlijk om je persoonlijke voorkeuren aan de kant te schuiven. Ik kan me wel vinden in de criteria die Teunnis heeft aangehouden:
1. Anders klinken / Vernieuwend
2. Gehoord worden
3. Opgevolgd worden

Kanttekening die ik hierbij wil maken is dat ik wel geprobeerd heb om meer naar nummers an sich te kijken (toch de insteek van het topic) dan naar artiesten of laat ik het beter formuleren naar het bekendste nummer van een artiest of het nummer wat op een artiest geplakt wordt, omdat dat niet altijd het nummers hoeft te zijn (het kan wel) wat specifiek anders was of een verandering in de muziek heeft veroorzaakt. Zo'n "bekendste nummer" van een artiest zou ik dan eerder in de voorganger van dit topic gebruiken ter illustratie waar het ging om artiesten die de muziekwereld verandert hadden.

Dat gezegd hebbende zijn dit mijn 5 nominaties die ik in het topic inbreng.


Marvin Gaye – What’s Going On
Iedereen heeft zo wel zijn eigen favorieten in de soul en z’n favoriete soulnummers. A Change is Gonna Come van Sam Cooke is een vaak genoemd nummer, Otis Redding (persoonlijk mijn absolute favoriet) en Aretha Franklin zijn ook veelgehoorde namen, maar als we het hebben over een mijlpaal in de soulgeschiedenis dan kan je mijns inziens toch niet om Marvin Gaye’s album What’s Going On heen. Dit album luidde een nieuw tijdperk in voor de soul. Was Soul tot dan toe meestal een maximaal 3 minuten durende explosie van passie en beat waar je voornamelijk op danste, daarna werd er steeds vaker afgeweken van het typische single formaat. De Soul LP evolueerde van een greatest hits + enkele vullertjes formule to een weldoordachte selectie songs met persoonlijke thema's en dat hele proces werd ingeluid met Marvin Gaye's "What's Going On" .Een album dat een voor die tijd gedurfde weerspiegeling van de gemoedstoestand van 1 van Motown's meest grillige en eigengereide artiesten toonde. Dat verwoordde zich vooral in de verschillende aspecten van politieke en sociale bewogenheid die in de songs aan bod komen. Hoewel je kunt discussieren over wat het beste nummer van het album is (Inner City Blues zal door velen genoemd worden) staat het titelnummer mijns inziens symbool voor de invloed die dit album op de soul van na 1970 heeft gehad en vandaar mijn keuze.

MC5 – Kick Out the Jams
Hier heb ik lang over zitten twijfelen. Ik vond dat ik zowiezo dat ik een nummer moest nomineren in relatie tot punk. Daarbij kwamen verschillende namen en nummers voorbij, zoals bijv. Anarchy in the UK van the Sex Pistols, waarvan ik overigens vind dat die zeker in deze lijst thuishoort. Maar ik ben iets verder teruggegaan in de tijd en heb gekeken waar de punk z’n inspiratie vandaan haalde. Daarbij kwam ik in eerste instantie uit bij The Stooges (Iggy Pop) die we wel als godfather vd punkbeweging kunnen beschouwen. En met I Wanna Be Your Dog dat tot mijn persoonlijke top 10 aller tijden behoort had ik ook al een nummer bepaalt. Maar dit topic is opgezet om te kijken naar nummers die de muziekgeschiedenis beinvloed hebben en niet in eerste instantie over artiesten (want dan had ik zeker voor Iggy & the Stooges gekozen) alhoewel dat wel samen kan gaan. Maar als je het dan specifiek over 1 nummer hebt dat symbool staat voor het beinvloeden van een hele generatie punkers en garagerockers dan kom je naar mijn mening toch uit bij MC5 met Kick Out the Jams.

Bob Dylan – Subterrenean Homesick Blues
Ik denk niet dat ik heel uitgebreid moet uitleggen waarom Bob Dylan in deze lijst thuishoort, dat lijkt me redelijk vanzelfsprekend. Of het de grootste singer-song writer aller tijden is mag iedereen voor zichzelf beoordelen, maar het is ontegenzeggelijk de meest invloedrijke en daarom hoort hij in deze lijst thuis. Maar met welk nummer is vervolgens de vraag. Je zou kunnen denken aan iets uit zijn beginperiode – The Times They Are A-Changin’ of natuurlijk aan 1 van zijn grootste nummers aller tijden Like a Rolling Stone. Mocht het topic gaan over de grootste / invloedrijkste artiesten dan zou ik Like a Rolling Stone als nummer op Bob Dylan geplakt hebben. Nu ben ik uitgekomen op Subterrenean Homesick Blues. Dat komt m.n. omdat Bob Dylan met het album Bringing It All Back Home muzikaal gezien een nieuw tijdperk in de wereld van folk / protestsong / singer-songwriters insloeg. Hij maakte ineens een plaat waarin elektrisch versterkte gitaren voorkwamen en deze single was daarvan het eerste wat uitkwam en veroorzaakte een ware revolutie destijds in het genre en hij werd er destijds door veel van z’n fans van het eerste uur ook door verketterd want dat was echt not done. Hij legt hier de blauwdruk voor de latere folkrock en voor de albums die volgen en tot zijn absolute hoogtepunten uit z’n carriere behoren. Is het nummer dus het sterkste wat Dylan ooit heeft gemaakt, nee. Maar het gaat in dit topic om nummers die min of meer een “revolutie” in de muziek hebben veroorzaakt en daarvan vind ik Subterrenean Homesick Blues wel een klassiek voorbeeld en vandaar deze bijdrage.

Bob Marley – No Woman No Cry (Live)
Nog een artiest die ik denk ik niet heel uitgebreid moet uitleggen. Als er 1 iemand reggae en Jamaica op de kaart heeft gezet dan is het wel Bob Marley ofwel wie reggae zegt, zegt Bob Marley en vice versa. Het is trouwens geheel niet mijn genre muziek dus ik ga er ook niet heel uitgebreid en lyrisch over schrijven, maar het hoort natuurlijk wel thuis in deze lijst. Marley begon zijn naam wereldwijd te vestigen vanaf het album Catch a Fire maar mijns inziens is de grote doorbraak waarmee reggae en zijn naam bij het grote publiek gevestigd werden, de live versie van No Woman No Cry geweest.

Sly & the Family Stone – Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin)
Dit was 1 vd eerste artiesten die ik in gedachten had en gek genoeg ben ik hier nog het meest over gaan twijfelen. Tezamen met George Clinton en James Brown kan Sly Stone gezien worden als een pionier in de ontwikkeling in de funk en de twijfel was moet ik niet iets van de andere 2 kiezen, bijv Cold Sweat van James Brown wat door velen als eerste funk nummer a la lettre wordt gezien of iets van Funkadelic dan wel Parliament. Die laatste ken ik eerlijk gezegd eigenlijk niet echt goed genoeg ken om daar een keuze in te maken en als je het puur over funk en invloed heb dan kom ik zelf toch steeds uit bij Sly & the Family Stone.
Wat te zeggen over deze band.? Wat begint als een mengsel van R&B en psychedelische pop, groeit in no time uit tot een zeer persoonlijke vorm van een soort van funky rock aangejaagd door fuzzbas, wah-wah gitaar en ritmische, sfeermakende geluidswaaiers uit Sly's hammond orgel. En natuurlijk was daar Larry Graham, de bassist die met zijn ‘slapping” techniek op de bas van grote invloed is geweest op de funk en die een hele generatie bassisten na hem beinvloed heeft. Ik heb een nummer gekozen van Stand !, het eerste meesterwerk van Sly en specifiek het nummer Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin) omdat hier de slapping techniek van Larry Graham voor het eerst prominent naar voren komt.

Ik ken alleen dat ene nummer van ze en het is inderdaad wat minder stevig dan Deep Purple.

Link Wray zou trouwens ook geen gekke zijn voor de lijst. Typische midden jaren '60 garagerock, maar dan al uit de 50s.

edit: en daar is de bijdrage van Erminio! Mooi. Aan MC5 had ik niet eens gedacht, maar inderdaad, die hoort er wel bij. Het nummer doet mij ook aan KLF denken, want die samplede het wereldberoemde begin.

Fijn ook dat de punk nu op meerder manieren vertegenwoordigd wordt. Misschien wel de belangrijkste golfbeweging uit de popgeschiedenis en compleet genegeerd in de bovenste 50 van de top 2000.

Dat maakt dit tot de nieuwe lijst:

Queen - Bohemian Rhapsody
Deep Purple - Child in Time
Led Zeppelin - Stairway to Heaven
Pink Floyd - Wish You Were Here
Pink Floyd - Shine on You Crazy Diamond
Adele - Rolling in the Deep
The Doors - Riders on the Storm
The Animals - House of the Rising Sun
Ramses Shaffy & Liesbeth List - Pastorale
Beach Boys - God Only Knows
Metallica - One
Simon & Garfunkel - Bridge over Troubled Water
AC/DC - Whole Lotta Rosie
Nirvana - Smells Like Teen Spirit
Supertramp - School
Cuby & the Blizzards - Window of My Eyes
Coldplay - The Scientist
Pearl Jam - Black
Rolling Stones - Sympathy for the Devil
Beatles - Yesterday
Gil Scott-Heron - The Revolution Will Not Be Televised
Gorillaz - Feel Good Inc.
Oasis - Wonderwall
Muddy Waters - Mannish Boy
Radiohead - Street Spirit (Fade Out)
Elvis Presley - Hound Dog
The Ronettes - Be My Baby
Kraftwerk - The Robots
The Clash - London Calling
Dr. Dre feat. Snoop Doggy Dogg - Nuthin' But a "G" Thang
Miles Davis - So What
Joni Mitchell - A Case of You
Prince - When Doves Cry
The Smiths - There Is a Light That Never Goes Out
Pixies - Debaser
Otis Redding - (Sittin' On) The Dock of the Bay
Sugarhill Gang - Rapper's Delight
New Order - Blue Monday
Rhythim Is Rhythim - Strings of Life
Rage Against the Machine - Killing in the Name Of
Black Sabbath - Black Sabbath
Donna Summer - I Feel Love
Radiohead - Idioteque
Ramones - Blitzkrieg Bop
The Velvet Underground - Venus in Furs
Marvin Gaye – What’s Going On
MC5 – Kick Out the Jams
Bob Dylan – Subterrenean Homesick Blues
Bob Marley – No Woman No Cry (Live)
Sly& the Family Stone – Thank You (Falettinme Be Mice Elf Agin)

Ik geef het stokje over Oldfart en heb er alle vertrouwen in dat hij met mooie aanvullingen op de lijst zal komen.

Achteraf bezien heb ik het idee dat die 'impact' ook wel een beetje kunstmatig was, de promotiecampagne voor deze plaat was ook niet bepaald flauw en de band had ook wel erg veel goodwill bij de muziekpers. Zoals je zelf al aangeeft zijn er eerdere voorbeelden te noemen van bands die muzikaal net zo vernieuwend (of vernieuwender) waren, maar niet de marketingmachine van Radiohead hadden, of hun reputatie.

Je kunt wel beargumenteren dat Kid A voor een flink stuk verantwoordelijk is voor het slechten van de barriere tussen de alternatieve rock en de dance uit de jaren negentig, de vijandigheid die in die tijd bestond tussen die genres is grotendeels verdampt. Maar bij de pioniersrol die je Radiohead hier toekent durf ik wel een paar vraagtekens te plaatsen. Waarvan akte.

Verder natuurlijk weer een leuk topic erbij

Paranoid mag dan hun bekendste nummer zijn, het self-titled nummer is duidelijk het eerste metalnummer en je hoort daarin veel meer de sfeer van latere metal terug dan in Paranoid.

Er stond er nog maar eentje in aangezien Herman "Clocks" reeds geëlimineerd had.

The Scientist staat er ook nog in hoor

Ik was destijds nog niet met muziek bezig, dus ik moet het vooral van de verhalen achteraf hebben. Maar welke bands klonken dan eerder zoals Idioteque? Zoals ik al zei leek The Notwist wel aardig op Kid A, maar stond daar geen nummer als Idioteque tussen

Ik ben duidelijk stekeblind. Aangezien we de volgorde zoals die in de Top 2000 terug te vinden ook overboord zetten wellicht een idee om de lijst gewoon alfabetisch weer te geven nu?

Mee eens; geeft meer overzicht.

Ekseption is toch geen hardrock?

Ik ken alleen dat ene nummer van Ekseption, dus ik zou het niet weten. Dat nummer klinkt best progressief in ieder geval. Als het om hardrock gaat dan zou ik eerder voor Blue Cheer kiezen en kan Deep Purple er sowieso wel uit.

En de lijst kan ook chronologisch? Ik had voor mezelf de lijst eerst al op chronologische volgorde gezet om te zien welke genres/stromingen oververtegenwoordig waren.