Nog maar eens even deze link hier neer zetten:

MuMeLadder Discussietopic voor wie nog iets toe te voegen heeft.

Ja, het viel me bij het luisteren ook op dat het nummer zo los minder goed werkt dan in albumcontext. Staat bij mij in ieder geval lager dan ik in eerste instantie gedacht had.

En de album versie is ook weer begonnen...............
Muziek >> Muziekgames >> MuMeLadder 2014 Finale Albums

Grappig, ook hier is Gimme Shelter de hoogste stijger. En How Soon Is Now? staat voor het eerst in mijn top-10.

Bij deze een eerste tussenstand na 25 (incl. de startlijst) verwerkte eindlijstjes.

De nummer 1 is bezig met het opbouwen van een aardige voorsprong. Na de nummer 6 lijkt er een klein gat te vallen.

Er zijn 3 nummers die inmiddels door 3 users op de 1e plaats zijn gezet, 2 daarvan komen voor in de top 10 en de huidige koploper is er daar 1 van.
Er is nog geen enkel nummer wat 3 maal door iemand op de laatste plaats is gezet, 7 nummers zijn door 2 mensen op de laatste plaats gezet.

Er zijn 4 nummers die door meer dan 5 mensen in hun top 5 zijn gezet, 2 nummers staan in de top 10, waarvan 1 in de top 5.
Er zijn 8 nummers die door meer dan 5 mensen in hun bottom 5 zijn gezet, de nummer 30 en 32 spannen tot nu toe de kroon met resp. 9 en 8 bottom 5 noteringen.

In de Love/Hate strijd spannen 2 nummers de kroon (waarvan de leider zowel meer dan 5 top 5 als meer dan 5 bottom 5 noteringen heeft), beide bevinden zich tussen de 11e en 20e plaats. Ook het "allemansvriendje" die onderaan deze lijst staat, vinden we in deze regionen terug.

01. 527 pt.
02. 491 pt.
03. 488 pt.
04. 484 pt.
05. 481 pt.
06. 478 pt.
07. 462 pt.
08. 460 pt.
09. 449 pt.
10. 449 pt.
11. 448 pt.
12. 442 pt.
13. 432 pt.
14. 430 pt.
15. 420 pt.
16. 419 pt.
17. 409 pt.
18. 408 pt.
19. 403 pt.
20. 398 pt.
21. 397 pt.
22. 396 pt.
23. 396 pt.
24. 385 pt.
25. 378 pt.
26. 369 pt.
27. 358 pt.
28. 326 pt.
29. 313 pt.
30. 309 pt.
31. 304 pt.
32. 291 pt.

Misschien zou How Soon Is Now? het deze keer zomaar wel eens kunnen winnen.

Dat vind ik ook, de losstaande nummers van Pink Floyd zijn zelden echt interessant. Terwijl de albums fijne luistertrips kunnen zijn.

Rebellion (Lies) vind ik overigens als losstaande track ook lang niet zo goed als op Funeral.

Wat dacht je van:
dEUS (Suds n Soda)
Nina Simone (My Baby Just Cares For Me, Feeling Good)
Pink Floyd (Another Brick in the Wall)
Sinead O'Connor (Nothing Compares 2 U)
Talking Heads (Psycho Killer, Slippery People)
David Bowie (Let's Dance)
The Rolling Stones (Paint it Black of Satisfaction)
U2 (One)

Ik doelde in deze op MuMeLadder klassiekers. What's Going On eindigt vaak (altijd?) boven ICB. Terwijl volgens mij bijna alle andere nummers met hun succesvolste ladder klassiekers meespelen.

Ik dacht ook zoiets. Plus Radiohead - Creep natuurlijk. En misschien nog wat andere nummers (Angie bij de Stones, U2 heeft er wel 20 bekendere dan The Unforgettable Fire...).

Ja, het lijkt me logisch dat de succesvolste (MuMe-)klassiekers het verst geraken.

Mij ook ja
Ik ging uit van algemene klassiekers. Er is een wereld buiten MuMe, schijnt.

Angie van de Stones is ook een goede suggestie. Die vergeet ik vaak, terwijl het een van de eerste Stones-nummers was die ik kende. The Beatles doen deze keer blijkbaar niet mee, maar Yesterday en Let it Be zijn ook veel grotere klassiekers dan A Day in the Life.

Maar het is het allereerste nummer van de plaat, wat maakt het dan uit?

Gewoon, het werkt beter als er nog een heel album op volgt. Zo los heeft het iets misplaatst abrupt, zeker na de lange intro. Vind het een prachtig nummer hoor, maar gaat het niet echt ergens heen zonder de rest van WYWH.

Zonde Haïti is Rebellion inderdaad een stuk minder.

Het kan altijd beter natuurlijk, maar wat een prachtig gevarieerd lijstje nummers: classic rock, soul, funk, britpop, synthpop, new wave, grunge, triphop, progressive, (recentere) alternatieve rock, Sigur Rós, 'duystere' rock, 60's pop,... en dat allemaal op slechts 32 nummers

De dubbele artiesten eruit en vervangen door wat electro (DJ Shadow, maar ook Underworld of Kraftwerk bvb zouden volgens mij niet misstaan in de finale), een paar alternatieve classics (Neutral Milk Hotel, Slowdive,...) en nog een echt recente classic (The Knife? of Midlake,...) en het wordt een perfecte finale

What's Going On
2013: 106
2012: 89
2011: 28
2010: 18
2009: 117
2008: 339
2007: 1559

Inner City Blues
2013: 223
2012: 100
2011: 58
2010: 213
2009: 472
2008: 198
2007: 223

Alleen in 2007 en 2008 dus.

A Day in the Life zit gewoon weer in de finale. Maar het nummer staat niet in de spotifylijst, misschien daarom dat je het over het hoofd ziet.

Dat zal het zijn. Jammer dat ik hem niet eigenhandig toe kan voegen aan de playlist, want ik heb hem wel als lokale track staan.

Als Onweerwolf hem ook als lokale track toevoegt komt hij toch wel automatisch in de lijst staan als je zelf de mp3 hebt?

Ik denk het. Dat zou mooi zijn.

Vanochtend op weg naar werk e.e.a. geluisterd. Wel apart om dan dEUS' Instant Street weer te horen. Was voor mij wel een déjà-vu momentje. Destijds in 1999 nam ik vaak dezelfde trein naar hetzelfde station en luisterde ik ook altijd dat nummer. Alleen toen nog via mijn discman. Helemaal gek was ik ervan. Nu zal het vermoedelijk ergens in de middenmoot van mijn lijstje eindigen.

Ik vrees er ook voor.

Afgaande op je top 10 is het toch wel iets voor jou!

The Smiths zegt me jammer genoeg al jaren niets op een paar nummers na (Bigmouth vind ik bv. wel heel sterk). Ik vind het te veel op veilig spelen zowel muzikaal als de zang. Het zit bij mij zowat in hetzelfde schuitje als Belle and Sebastian, hetgeen ook gewoon aan me voorbijgaat.

Daar heb ik me ook wel eens iets over laten vertellen, maar als je Another Brick in the Wall als de grote PF-klassieker voorstelt, gaat het Veronica-alarm toch wel af

Nouja, als ik dan Editors op 2 in je top 10 zie...

Heb je volkomen gelijk in hoor.
Another Brick in the Wall was altijd het enige Pink Floyd-nummer in Veronica's Top 100 Aller Tijden, de voorganger van de top 2000. Lange tijd zelfs het enige Pink Floyd-nummer dat ik kende, totdat The Division Bell uitkwam. Dark Side of the Moon en Wish You Were Here heb ik pas jaren later leren kennen.

Had zelf liever Another Brick In The Wall in de finale gehad dan Shine On. Another Brick in the Wall is een pakkend nummer en heeft geen 8 minuten nodig om op gang te komen.

Lijstje ingeleverd. Maar liefst 8 van mijn top 12 ingeleverd (inclusief 1, 3 en 4), plus 3 van de onderkant (inclusief 32). Opvallend dus dat mijn nummers 13 t/m 24 van vorig jaar zich hebben gehandhaafd. Nog opvallender is de dat zowel in mijn top 8, als bottom 6 alle nummers of zijn blijven staan op dezelfde positie of nieuw binnen zijn genomen (m.u.v. de nummer 1, die van 2 komt). Al met al lever ik aardig in dit jaar t.o.v. vorig jaar helaas...

In Editors zit (op die plaat alleszins) veel meer gevoel in, iets wat me toch belangrijk is. Het nummer moet me emotioneel aanspreken en pas daarna graaf ik dieper in hoe goed het in elkaar zit en welke teksten er bv zijn. Bij The Smiths en Belle and Sebastian heb ik gewoon niet het gevoel dat er iets blijft hangen terwijl dat bij Editors bij redelijk wat nummers wel zo is.

Another Brick in The Wall is alleen absoluut geen finalemateriaal. Die zou bij mij echt stijf onderaan staan. Vanochtend luisterde ik Stairway to Heaven (mijn #31 van vorig jaar en mijn #32 van vorig jaar doet niet mee) en die vind ik echt veeeel beter.