Ach, de Nektardrummert...

R.I.P. Ron Howden

De Franse elektronicapionier Dominique Perrier is gisteren op 73-jarige leeftijd overleden. Perrier kreeg bekendheid in 1977, toen hij met Roger Rizzitelli het synth-duo Space Art vormde. Het duo nam drie albums op, waarvan ze er samen 3 miljoen verkochten. Space Art was de eerste westerse band die in China optrad, als voorprogramma van Jean-Michel Jarre. Nadat Space Art in 1981 uiteenviel nam Perrier een soloalbum op, vormde hij de groep Stone Age, richtte hij het Dominique Perrier Project op, waarna hij in 2018 met Rogers zoon Tommy Rizzitelli de groep Space Art heroprichtte. Eerder dit jaar kwam er nog een laatste album van hen uit.

Dit is Perrier in Space Art met hun hitje 'Onyx', al is hij in de clip enigszins onherkenbaar.

R.I.P. Dominique Perrier.
Space Art is een van mijn tofste ontdekkingen van de afgelopen tijd.
Laatste album is ook zeker de moeite waard; doch minder sterk dan hun jaren 70 werk.

De eerste bassist van de Britse extreme metalband Cradle of Filth is overleden. Jon Kennedy (echte naam: John Pritchard) kwam om het leven bij een auto-ongeluk. Hij is 44 of 46 jaar oud geworden; daarover spreken de media elkaar tegen, maar oud is het niet.
Kennedy was in 1991 een van de oprichters van Cradle of Filth. Hij verliet de band al na de opname van hun eerste demo. In 1995 keerde Kennedy een jaartje terug in de band, maar het album dat de band in die periode opnam werd, vanwege een juridisch geschil, pas twintig jaar later uitgebracht. Kennedy speelde tussen 1995 en 1998 ook nog in de band Hecate Enthroned.
De debuut-demo van Cradle of Filth, met Kennedy op bas:

Ron Haffkine, geboren op 13 december 1938, was een Amerikaanse producer, manager en componist. Haffkine rolde in 1971 de muziekbizniz in toen hij verantwoordelijk was voor de muziek in de speelfilm Who Is Harry Kellerman and Why Is He Saying Those Terrible Things About Me?, met Dustin Hoffman in de rol van componist. Toen in een scene een bandoptreden nodig was haalde Haffkine de onbekende band Dr. Hook erbij, die hij in een kroegje had zien optreden. Dat klikte, waarna Haffkine al snel manager en producer van de band werd. Een bijzonder succesvol decennium volgde, waarin hij twaalf Dr. Hook-albums produceerde. Begin jaren '80 produceerde Haffkine ook nog enkele albums voor Helen Reddy en Lou Rawls. Op 1 oktober overleed Haffkine aan leukemie.

'Cover Of The Rolling Stone':



Haffkine nam in 1972 eenmalig een eigen single op, met de welluidende titel 'Do You Want To Boogie Or Do You Don't Cause If You Do I Will With You But If You Don't I Won't':

Ricky Wolff, afkomstig uit Zuid-Afrika, was in de jaren '60 de toetsenist, saxofonist en fluitist van de Britse popgroep the Flower Pot Men. Ze hadden grote hits met Let's go to San Francisco en A walk in the sky. Aansluitend was Wolff zanger in de spin-off van die band, White Plains. Met hen scoorde hij de hit When you are a king, en ook (zie hieronder) 'My baby loves lovin'', waarop Wolff de leadzang doet. Daarna dook hij ook nog op in de groep Harley Quinne, die in 1972 een glamhitje scoorde met New Orleans. Vanaf de jaren '80 was Wolff actief als producer, technicus en componist.
Wolff stierf op 1 oktober in zijn geboorteland en is 78 jaar oud geworden.

RIP Tony Leeuwenburgh

Misschien is een beetje meer duiding hier wel handig.
Tony Leeuwenburgh, alias Tony Slug, was gitarist/ zanger/ basgitarist in een hele trits punkrockbandjes; o.a. the Nitwitz, Reflud, Loveslug, the Spades, B.G.K., the Hydromatics, the Hellacopters, de NonValeurs, Hammie & de Beukelaars, Cheetah Chrome & the Knobs, etc. etc.

Oh Tony Leeuwenburgh van Loveslug is overleden.
Samen met Motörhead de hardste liveband die ik ooit gezien (en minder goed gehoord) heb. R.I.P Tony.

Country- en bluegrassmuzikant Buck Trent is vandaag overleden. Trent speelde banjo, mandoline, gitaar, dobro, steel guitar en basgitaar.
Trent heeft om een aantal redenen zijn plekje in de muziekgeschiedenis verdiend:
- hij is de uitvinder van de elektrische banjo
- hij speelt leadgitaar op de singles Jolene en I will always love you van Dolly Parton
- hij deed acht jaar mee ('74-'82) in de humoristische muziekshow 'Hee haw'

Hier speelt Trent samen met Roy Clark (Trent links, Clark rechts):

Afgelopen zondag overleed Robert Antoni, alias Stewkey. Stewkey was, samen met Todd Rundgren, een van de oprichters van de psychedelische rockband the Nazz, in 1967. De band bracht twee albums uit. In 1969 ging Rundgren solo door, waarna the Nazz uiteenviel en nog een derde album met archiefopnamen verscheen. Stewkey keerde later terug in de groep Fuse en in de groep Sick Men of Europe. Die laatste groep zou door-evolueren tot Cheap Trick, maar toen was Stewkey Antoni er al uit. Stewkey had longkanker; hij is 75 jaar oud geworden.

Afgelopen zondag overleed op 71-jarige leeftijd Hughie Friel, drummer van the Atrix. The Atrix was een new wave-band met theatrale invloeden uit Dublin. De groep bracht tussen 1979 en 1981 drie singles en een album uit. Dit is hun debuutsingle, met Friel op drums:

Mijn oma was vroeger een groot liefhebber van Atrix: File:Cilindrisch groen en wit blik, met los deksel waarop “Atrix Handcreme …”, objectnr 77888-A-B.JPG - Wikimedia Commons - commons.m.wikimedia.org.

Op 8 oktober overleed Ritchie Routledge, de gitarist/ zanger van de groep the Cryin' Shames. The Cryin' Shames hadden in 1966 een Brits hitje (#26) met de Bacharach-compositie/ Drifters-cover 'Please stay'. Routlegde zong daarna als sessiemuzikant bij the Scaffold en zat bij de spin-off van die band, Grimms. Begin jaren '70 ging Routledge naar de Brits/Duitse hardrockband the Blackwater Park. Routledge werd 73 jaar oud.

The Cryin' Shames werden geproduceerd door niemand minder dan Joe Meek en waren in 1966 zo ongeveer zijn laatste hitparadesuccesje.

Niet eens zo ongeveer; het was in april '66 daadwerkelijk de laatste productiehit voor Meek. In februari '67 pleegde hij zelfmoord, nadat hij zijn hospita had vermoord met het geweer dat hij had afgepakt van Heinz Burt van the Tornados. Maar dat geheel terzijde. Vandaar ook de facebook-post op de pagina van de Joe Meek Society, de enige plek waarop ik de dood van Routledge bevestigd kon vinden. Maar ook dat geheel terzijde

Afgelopen woensdag overleed Rudolph 'Rudy' Isley. Hij was, uiteraard met zijn broers Ronald, O'Kelly en Vernon, halverwege de jaren '50 een van de oprichters van the Isley Brothers. Tot 1989 zong Rudolph in de familiegroep, daarna verliet hij de muziek en werd hij dominee. Rudolph Isley werd 84 jaar oud.

Dit zijn de Isley Brothers eind jaren '80, met Ronald op de voorgrond en Rudolph daar achter, met baard en zijn kenmerkende stok:



De jaren '80 waren muzikaal gezien niet hun interessantste tijd, dus ook nog maar even hun doorbraakhit 'Shout' uit 1959; Vernon was toen al overleden na een fietsongeluk.

Nog even terug naar The Cryin' Shames en Joe Meek. Deze film gaat over de opkomst en neergang van laatstgenoemde: Telstar: The Joe Meek Story - Wikipedia - en.m.wikipedia.org. Aanrader!

Gisteren overleed de toetsenist van de Jamaicaanse reggaegroepen Inner Circle en Third World, Ibo Cooper. Cooper was in 1968 een van de oprichters van Inner Circle. Die groep brak eind jaren '70 wereldwijd door, maar toen was Cooper al lang vertrokken: samen met twee andere Inner Circle-leden splitste hij zich in 1973 af om Third World te vormen. Opvallend genoeg behaalde Third World hun grootste hitparadescucces in Nederland, met top 3-hits voor 'Now that we found love' (1979) en 'Try Jah love' (1982). Eind jaren '80 verliet Cooper de band en werd hij muziekleraar op een kunstopleiding in Kingston, Jamaica. Cooper is 71 geworden.

Ach, een lid van de Isley Brothers en van Third World zijn ons ontvallen. Toegegeven, ik kende ze geen van beide van naam, maar ze hebben allebei toch veel fraaie muziek voortgebracht. Met name die hits van Third World waren voor mij vroeger toch wel favorieten op de dansvloer.

Afgelopen woensdag overleden: Peter Flannery, alias Lee Curtis. Lee Curtis and the All-Stars was een Britse beatgroep, afkomstig uit Liverpool en opgericht in 1962. Flannery leidde zijn artiestennaam af van de Amerikaanse R&B-ster Curtis Lee. Nadat Pete Best was ontslagen door the Beatles namen zij de drummer van hen over. Hoewel de groep in den beginne populair was in Liverpool bleef het hitsucces van hun twee debuutsingles uit. Lee Curtis vormde een nieuwe All-Stars groep om zich heen en trok naar het clubcircuit van Hamburg. De groep viel daar al snel uit elkaar, maar Lee Curtis bleef hangen in Hamburg. Hij speelde een jaar lang in de Starclub, met een wisselende backing band. In 1967 raakte hij betrokken bij een auto-ongeluk en moest hij stoppen met optreden. Hij werkte achtereenvolgens als croupier in een casino en in de Britse Ford-fabriek en trad nog af en toe op bij een festivalletje. Lee Curtis alias Peter Flannery overleed drie weken voor z'n 84e verjaardag.

De Britse zanger Kevin Parrott is op 9 oktober overleden. Parrott en Michael Coleman vormden het duo Brian and Michael, dat in 1978 een Britse nummer 1-hit met 'Matchstalk men and matchstalk cats and dogs'. De tekst is een ode aan hun plaatsgenoot (Manchester) en schilder L.S. Lowry, die op zijn schilderijen mensen vaak klein en zwart afbeeldde, als luciferhoutjes.
Brian and Michael waren een typische one-hit-wonder; naast hun nummer 1-hit scoorden ze geen noteringen meer. Het kinderkoor dat meezingt op deze single had dat beter voor elkaar: het St. Winifred's School Choir (ook uit Manchester) scoorde in 1980 de Britse Kerst-nummer 1-hit met 'There's no one quite like grandma'. Op 'Matchstalk men and matchstalk cats and dogs' zingt het kinderkoor een kinderliedje uit Manchester, 'The big ship sails on the Alley-Alley-o'. Matchstalk is overigens Mencunian slang voor matchstick.
Parrott overleed op 9 oktober aan een beroerte.

Op 1 oktober overleed majoor Joy Webb. Webb, geboren op 27 augustus 1932, was officier in de Britse tak van het Leger des Heils en klassiek geschoold toetseniste. Ze richtte begin jaren '60 de Christelijke muziekgroep the Joystrings op. In 1964 wist de groep twee hits te scoren in de Britse top 40, 'It's an open secret' (#32) en A starry night (#34). De eerste werd door Webb geschreven. Ook O little town of Bethlehem, gezongen op de wijs van 'House of the rising sun' van the Animals mag niet onvermeld blijven.

Een stukje nederbeat-geschiedenis, naar aanleiding van de dood van drummer/ zanger Frans Matatula. Hij overleed op 11 oktober.
Frans Matatula begon z'n muziekcarrière in het begin van de jaren '60 in de indorockgroep the Brown Gypsies; jongens van 15, 16 jaar uit Maastricht, allen van Molukse komaf. Toen zanger Tony Franssen ('de Maastrichtse Mick Jagger') bij de band kwam werd de groepsnaam veranderd in the Rolling Beats. De groep won regionale talentenjachten en mocht in 1966 een single opnemen; daar bleef het verder ook bij: 'Sweeter than you'/ Don't ask me why.
Toen Tony de groep verliet en werd vervangen door de Amerikaanse militair Otis Daniels werd de groepsnaam veranderd in the Ambs (verwijzend naar hun komaf, het eiland Ambon). Die groep stopte toen Otis terugkeerde naar Amerika.
In de jaren '80 speelde Matatula nog in de groep Line Out.

R.i.p. Carla Bley

Carla Bley was een jazzpianiste/ componiste. Zo klonk ze:

R.I.P. Carla Bley.

Vooral Escalator over the Hill is een plaat die ik graag opzet.

Twilley scoorde met: I'm on fire in 1975 en 'Girls' in 1984 twee flinke hits in de Billboard Hot 100. Beide kwamen tot plaats #16.

De liefhebbers van Hongaarse folkmuziek kan ik melden dat Péter Éri is overleden. Éri was lid van de invloedrijke groep Muzsikás en bespeler van diverse snaarinstrumenten (gitaar, mandoline, viola, contrabas) en fluiten (zoals hier in de clip). Éri is 69 jaar oud geworden.