Die tekst van de Big Bamboo. Dat zong ik vroeger als onwetend kind vrolijk mee.

De Franse zangeres Guesch Patti is vandaag overleden. Patricia Porasse, zo heette ze eigenlijk, was aanvankelijk actief als danseres. In 1965 -ze was toen 19- startte ze een zangcarrière; ze bracht dat jaar twee (niet-succesvolle) albums uit. Er gingen nogal wat jaren overheen, want pas in 1988 had ze een voltreffer met de single 'Étienne': een nummer 1-hit in Frankrijk en Italië en goed voor een half miljoen verkochte singles. Latere singles werden kleinere hits, zoals het ook prima in elkaar gestoken Let be must the queen (1988) en L'homme au tablier vert (1990). Toen in de jaren '90 het platensucces stokte schakelde Patti over op acteren.
Guesch Patti is 80 jaar oud geworden.

RIP Guesch Patti

Staat bitter weinig van haar op Spotify, een handvol.

deze maakte ze met Chilly

Ach! Daar had ik wel een zwak voor. Etienne heeft iedereen vast wel eens horen passeren bij radio Tour de France maar de langspeler waar het de single van was, is van begin tot eind de moeite waard.

Een dame met een dijk van een stem. Al een tijdje uit beeld verdwenen. Toch maar eens werk maken van haar albums, zeker nu diverse nummers de revue weer passeren. Fleurs Carnivores is altijd een favoriet gebleven.

R.I.P. dame

dat heeft maar weinig ruchtbaarheid gehad.
Dit was toch wel een erg bepalende meneer (in de 80's en early 90's)

Heeft in elk geval BBC NEWS gehaald met uitgebreid stuk, en ik meen ook NOS nieuws.

E-Clect-Eddy schreef:



Klopt. Het Journaal besteedde er aandacht aan, incl. een paar fragmentjes van artiesten die veel aan Davis te danken hadden.
De Amerikaanse renaissance van The Kinks (1977-1983) was ook mede te danken aan Davis.

ja ik zag net dat er gisteren inderdaad wel een item over was.

Clive Davis was iemand achter de schermen van de muziekindustrie. Een heel grote en invloedrijke zelfs, maar de man heeft geen naam die de mensen op straat iets zegt, en dus blijft het relatief stil. De naam Clive Davis wordt in de media vooral gekoppeld aan Whitney Houston, die hij ontdekte en tot een ster maakte. Maar hij was natuurlijk al in zijn CBS-tijd, begin jaren zeventig, een fenomeen.

Het lijkt me iemand die een sterke visie heeft voor wat populair is of kan worden, en wellicht lastig om daar als beginnend artiest tegenin te gaan. Of zelfs als gevorderd artiest: Santana kwam dankzij hem terug in de spotlights door die samenwerkingen met allerlei andere artiesten, die soms maar in zeer beperkte mate bij diens muzikale palet pasten. Maar het werkte wel, in termen van succes. En hoe: Supernatural scoorde iets van 74 keer platina! Dus dat Clive Davis van grote betekenis is geweest voor de muziekindustrie en het (al dan niet opnieuw) lanceren van een flink aantal grote sterren, staat buiten kijf.