Ik waardeer het dat ik je favoriete user ben

Ik heb zelf een misschien wat onromantische visie op muziekbeleving en smaak, namelijk dat hoe jij als persoon muziek ervaart/waardeert al voor een aanzienlijk deel vast ligt in je hersenen. De individuele waardering van muziek is een samenkomst van de muziekstructuren waar je al opgroeiende aan bloot gesteld bent en de hersenen die vervolgens deze structuren gaan herkennen en gelukshormonen gaan vrij geven. Daarnaast is er voor mijn gevoel ook geen andere media- of kunstvorm die zo verweven is met de eigen persoonlijkheid als muziek. Je favoriete artiesten zijn niet alleen een afspiegeling van de eigen persoonlijkheid, maar kunnen vice versa de identiteit ook vormen.

Eigenlijk zou ieder een album niet moeten waarderen op sterren, maar op de hoogte van de serotonine/dopamine afgifte in de hersenen tijdens het luisteren van een album.

Dus in dat aspect, nee, over smaak valt niet te twisten. Door iemands eigen muzikale reis en genetisch bepaalde persoonstrekken (noem bijvoorbeeld een drang tot ontdekken of een introvert/extraverte houding) kan voor de een de muzikale beleving bij het horen van een ingewikkelde jazz passage net zo euforisch zijn als het horen van een melodische pop jingle. Dankzij het totaal ontbreken van een objectief karakter van deze ervaringen, kan deze beleving eigenlijk ook niet vergeleken worden. Er zijn factoren die bij kunnen dragen aan de waardering van muziek (Is het technisch goed gespeeld? tekstueel sterk? Is het innovatief?), maar de individuele luisterbeleving zal altijd doorslag gevend zijn.

Je kan daardoor ook niet verlangen dat iedereen dezelfde muziekervaring heeft en dat iedereen waardeert wat jij waardeert, tenzij je allemaal kloontjes van jezelf loslaat, die ook nog eens allen blootgesteld worden aan dezelfde muziek en exact dezelfde levensgebeurtenissen doormaken. Daarin denk ik ook altijd dat de beste manier om nieuwe muziek te ontdekken, is op zoek te gaan naar een groep (dat kunnen andere users of recensenten zijn) met wie jij smaak overlap heb, en zien wat zij nog meer waarderen. En je zeker niet druk te maken als iemand iets afkraakt wat jij wel waardeert, dan maak je je vrees ik onnodig en onrealistisch druk. Niet goed voor de bloeddruk.

Maar dat wilt niet zeggen dat smaak zich niet kan ontwikkelen of getraind kan worden. En ook niet dat er niet zoiets bestaat als onterechte/matig onderbouwde kritieken die voortkomen uit een gebrek aan inzicht en kennis over een bepaalde artiest/genre/speelwijze

Valt er over smaak te twisten?...Ja!!

Ik ga er vanuit dat een kenner of liefhebber van een bepaalde artiest of genre tot een betere en meer overwogen keuze komt dan iemand die lijstjes afloopt of ook eens wat jazz, rap o.i.d. gaat "proberen" m.a.w. smaak is te ontwikkelen. Als jij een ontwikkelde smaak hebt, dan is de kans groot dat ik die serieus ga nemen. Voor goed schilderwerk ga ik niet de groenteboer bellen (en ook niet een algemeen klussenbedrijf)

Voordat ik me druk ga maken over 1* of 2* beoordeling, check ik (als ik dat van belang vind) een stemlijst van de betreffende user en als dat simpel gezegd een inconsequent zootje is of juist bijzonder eenzijdig richting ander genre of artiest, dan lach ik minzaam en denk er het mijne van.

Wat betreft Eefje: heeft naast dat het voor mij in ieder geval een aangename luisterervaring is, echt wel wat bijzonders gemaakt. Als je daar anders over denkt dan graag een pm met een vergelijkbaar Nederlandstalig album in dezelfde stijl, tekstbehandeling etc, etc... Of dit album je aanspreekt of emotioneel/intellectueel weet te prikkelen is iets anders.
Ik in de loop van jaren, de meest vreemde en/of nietszeggende argumenten gezien om een lage score "te verantwoorden" . De mening Bijzonder goed album, maar mij raakt het emotioneel niet is voor een behoorlijk grote groep blijkbaar een onmogelijke optie.

Wat betreft Mammal hands: Als jazzkenner/liefhebber (ik heb GVD meer dan 1500 jazzalbums gehoord in mijn leven dus ik mag mezelf kenner noemen ondertussen... ) vind ik mammal hands ook wat aan de slappe en "poppy" kant. Doet mij niet zo veel en weet mij niet uit te dagen.Ik ken genoeg albums in het genre die dit wel voor elkaar krijgen... Ik heb het album daarom halverwege afgezet en ben aan het volgende album op mijn oneindig lange luisterlijst begonnen. Ik vind van mezelf dat ik te weinig aandacht aan dit album heb gegeven om er een beoordeling aan te plakken. (vermoedelijk3* )

Het wordt over het algemeen niet gewaardeerd als je de kop boven het maaiveld steekt. Je mag niet denken dat je kenner bent, of elite...hooguit mag je jezelf liefhebber noemen.
Mocht je denken dat jouw uitzonderlijke mening wel van belang is, dan zorgt "het grote gemiddelde" wel dat je weer met de pootjes op de grond komt en ontstaat er weer een discussie over smaak bijvoorbeeld...

Dit is mijn mening, doe er mee wat u het beste lijkt.

Eerlijk gezegd vind ik het maar niks dat Mammal Hands bij de jazz staat. Ik snap ook ontzettend goed dat juist jazz-liefhebbers niet zoveel hiermee hebben. Ik vind het meer een kruising tussen folk en neoklassiek. Maar hier gaat het dus vaak ook mis. Door het kleine aantal genres waar je uit kan kiezen op de site. Met name binnen de jazz is er te weinig onderscheid mogelijk. Zo staan alle platen van Soft Machine maar ook Chick Corea Electric Band onder de jazz, met alle gevolgen vandien.

Ik zou Mammal Hands ook niet aanbevelen als jazz-artiest maar als instrumentale pop ofzo.

Mmmamal......lastig , die kadering.

Normaal gesproken zou ik ondertussen het album hebben overgeslagen , maar als er jazz/‘nog wat’ had gestaan had ik het waarschijnlijk wel even beluisterd.

Nu door de discussie hier wel even beluisterd en dan is de genre aanduiding ook wat kort door de bocht, maar dit topic gaat eigenlijk over ‘smaak/wansmaak o.i.d. begrijp/lees ik.....

Hier doe je hetzelfde wat Brunniepoo ook al deed, je gaat uit van een specifiek doel van de stemmen, namelijk het vinden van het "beste" album van een artiest die je al op een of andere manier zelf hebt uitgekozen. Maar wat als ik op zoek ben naar mooie albums uit 2020 die ik gemist heb? Dan heb ik er geen drol aan dat Nick en Simon kenners de nieuwe plaat iets beter vonden dan die van 5 jaar terug. Ik ben dan wel geinteresseerd of dit Nick en Simon-album gemiddeld beter wordt gewaardeerd dan de laatste worp van Extreme Noise Terror.

Dan maakt het me dus niet uit wat de specifieke kenners ervan zeggen maar juist wat het algemene publiek ervan zegt. Als je voor jouw doeleinden wel geinteresseerd bent in de mening van "kenners" dan begrijp ik dat, maar dat is niet waar het stemgemiddelde voor is.

Het gaat niet zozeer om 'kenners', het gaat (mij) om een homogenere groep stemmers.

Wat zegt het als een Nick en Simon-album 3,46* scoort en Extreme Noise Terror 3,47*? Zelfs bij min of meer gelijke aantallen stemmen weet je puur op basis van die cijfers niet alles, misschien geven stemmers op Nick en Simonalbums sowieso veel lagere cijfers dan metalstemmers, of misschien heeft zo'n Nick en Simonalbum wel veel meer hatestemmers? Als jij de cijfers zou wil gebruiken, ga vooral je gang. Ik zou dat zelf niet doen.

Klopt, het is natuurlijk wat genuanceerder dan ik het hier stel . Als ik daadwerkelijk 2020-tips zou zoeken zou ik veel specifieker gaan zoeken. Maar ook daarin kunnen lage stemmen van mensen me een heleboel helpen.

Een homogene groep stemmers is er hier gewoon niet, iedereen stemt op alles wat hij/zij luistert, en juist daarom moet gewoon iedereen ook stemmen op alles wat hij/zij luistert en niet moeilijk doen over het onthouden van lage stemmen.

Het stemgemiddelde is over het algemeen een compleet onbruikbaar getal, en we moeten vooral niet proberen het meer te maken dan het is.

Die stemmen geven een mooi overzicht. Je ziet terug welke plaat van een artiest het beste gewaardeerd wordt. Er is hier niemand verplicht om bepaalde albums te luisteren en om goed of slecht te vinden. Bij bepaalde users hier vind ik het wel boeiend om te kijken welke beoordeling ze een plaat toedienen. Het draait allemaal om persoonlijke smaak, zo ook recensies en Top 10 lijstjes. Discussies zijn prima, zolang het om de muziekbeleving gaat. Iemand persoonlijk aanspreken over zijn waardeoordeel bij een plaat is voor mij niet relevant, wel de bezieling daarachter. Als iemand vroeger als kind zijnde regelmatig bands als Deep Purple, Led Zeppelin en Black Sabbath gehoord heeft omdat zijn vader dit draaide, kan hij hierdoor een gruwelijke hekel aan deze bands gekregen hebben en deze met 1* beoordelen. Iemand anders die uit een soortgelijke situatie komt is juist zijn vader dankbaar voor dit stukje rockgeschiedenis en de artiesten met 5* beoordelen. Dezelfde basis, andere uitwerking.

deric raven, juist om jouw (overigens goede) uiteenzetting maakt het bij platen met meer dan 100 stemmen niet meer uit of er een 0,5* of een 5* bij komt. Vaak zie je bij de platen bij de statistieken het gemiddelde enorm schommelen tot er een redelijk steady lijn komt.

Maar bij platen die ergens tussen de 2 en de 30 stemmen zitten, kan een 0,5* of een 5* ineens een aardverschuiving betekenen. Vaak zijn deze stemmen ook niet echt helemaal juist, maar meer (ik maak me er ook schuldig aan) een (vaak wanhopige) poging een gemiddelde omhoog te trekken of omlaag te duwen.

Ik ga in 2021 minder 5*-en uitdelen, en met name bij nieuwe releases is dat ook een beetje raar. Het komt ook wel door dat eindlijstjes-verhaal. Ik ga dan teveel spastisch een lijstje maken met 5*-platen en stel de cijfers dan bij, om voor mijn gevoel toch een lijstje te presenteren met tien 5*-platen. Ridicuul als ik er op reflecteer.

Mssr Renard, kijk je bij lage of hoge stemmen niet eventjes bij die user hoe zijn stemgemiddelde verder ligt? Dan kun je snel beoordelen hoe serieus je die moet nemen. Het komt helaas ook vaak voor dat laagstemmers er op uit zijn om te provoceren (zeker niet altijd), en dan moet je dat gewoon los laten.

Mssr Renard, mijn eindredacteur heeft met mij ook de discussie gevoerd over wanneer een plaat een meesterwerk is. Vaak kun je dat niet gelijk beoordelen, maar pas over een langere periode. Als je na 5 jaar nog net zo enthousiast bent over een plaat als in het begin, dan is het voor jou een meesterwerk. Zelf heb ik afgelopen jaar alleen de liveplaat van Nick Cave met 5* beoordeeld. Ik ken zijn werk, en dit concert kwam bij mij wel direct binnen. Geen objectief oordeel trouwens, natuurlijk speelt mijn voorliefde van deze artiest hierin een grote rol. Maar hij heeft voor mij allang bewezen dat hij een groot artiest is, ook dat speelt uiteraard mee, al vind ik zeker lang niet al zijn platen na Murder Ballads erg goed.

Ik probeer soms via een PM te achterhalen wat de reden tot een (erg) lage stem is. Niet altijd krijg ik er antwoord op. Dan moet ik het er maar mee doen.

Soms zie je op de profielpagina van een user ook de tijd tussen de stemmen. Zo heb ik in 1 minuut tijd vandaag alle Winger-platen van cijfer voorzien. Ik kende ze al, en ben netjes geweest met stemmen.

Maar als ik een user zie die om de minuut een 2020-release een cijfer zie geven, dan heeft deze user óf zijn stemmen opgespaard (opgeschreven in een notitieboekje ofzo) of deze user stemt ná het horen van één nummer, en gaat dan weer door. Die stemmen neem ik inderdaad niet serieus. Maar jammer vind ik het wel.

Soms verbaas ik me wel dat een user The Kick Inside of Dark Side of the Moon of Rubber etc. etc. een 3* geeft en een plaat van nu een 5*. Maar die discussie wil ik gewoon niet voeren.
Ik ben blij met het tekstuele gedeelte van de site en lees de verhalen van de overigens nogal talige users erg graag.

Mijn stemgedrag zwalkt alle kanten op. Soms draai ik thuis een album dat mij spontaan tot een recensie aanzet, of in elk geval een puntenwaardering. Maar vaker haak ik aan bij de recente updates van albums die ik interessant vind (meestal ouder materiaal) en besluit ik op basis van wat ik weet en me herinner om er een stukkie bij te schrijven. En dat stukkie gaat dan vrijwel altijd gepaard met een puntenwaardering.
Die is serieus en weloverwogen, maar ik betrap mezelf naderhand ook wel eens op inconsequenties. En anders doen anderen dat hier wel op MuMe. Schreef ik onlangs bij een album dat ik een vergelijkbaar album ongeveer even goed vond, werd ik er fijntjes op gewezen dat ik het ene album met een 3,5 en het andere met een 4 had gewaardeerd. Tja...

Ik wil maar zeggen: ik stem gericht en serieus, maar hang er ook weer niet al te veel waarde aan. En dat anderen mijn favorieten soms finaal de grond in boren...tja, their loss, denk ik dan. Kan ik me echt niet druk om maken. Ik vind het soms zelfs leerzaam en verrijkend als iemand zijn lage waardering bekrachtigt met een helder commentaar.

Mijn smaak loopt hier en daar aardig parallel met die van Mssr Renard. In tegenstelling tot veel users hier zijn we beiden gecharmeerd van cleane producties, met name die uit de jaren tachtig en houden we van vaak verguisde genres als prog, AOR en jazzrock. En ook bands die qua populariteit op deze site niet erg scoren, zoals Saga of BJH kan ik waarderen. Maar om er nou wakker van te liggen dat slechts weinigen die muzikale voorkeuren delen? Nee, niet echt.

Ik vind het vaak zelfs wel leuk om als eerste en als enige iets neer te pennen bij een album dat nog niet of nauwelijks gewaardeerd en gerecenseerd is. Dan heb je er in elk geval nog wat zinnigs over te melden wat al niet tien keer eerder is gezegd. En misschien wek ik er bij anderen interesse mee op, denk ik dan maar. En zo niet, ook goed.

Ik kom wel eens interessante albums tegen in de uitverkoopbakken of bij de kringloop, en als ik twijfel kijk ik toch vaak even op MuMe hoe die albums gewaardeerd worden. Waarbij ik naast het gemiddelde ook kijk naar het aantal stemmen, want inderdaad: één halve of hele ster kan bij weinig beoordelingen een vertekend beeld geven. Het kan dan ook geen kwaad om de erbij geschreven stukjes even door te lezen. En ook dan geldt dat ik de voorkeur van de ene user zwaarder laat wegen dan een andere, zeker als de smaak van die user raakvlakken vertoont met de mijne. In die zin is MuMe een handige leidraad, vermits je er goed en nuchter gebruik van maakt. Gewoon een beetje losjes met de cijfers omgaan en ze vooral niet verabsoluteren.

Er zijn bij mij een aantal hoog gewaardeerde platen die ik blind aangeschaft heb, maar die bij mij niet zo binnen komen. In het verleden heb ik daar mij niet zo positief over uitgelaten. Nu vind ik dat een kinderachtige reactie, en zal dat ook niet meer zo snel doen. Feit is wel dat dit zo op MusicMeter staat, dus daar heb je dan maar mee te dealen. Het zijn trouwens over het algemeen wel artiesten waarbij ik andere albums of nummers wel prima kan waarderen.

Ik lees wel eens wat reacties van @kingsnake terug, en die meningen/recensies zijn niet mis te verstaan. Vaak kort en met krachtige termen gelardeerd. Ik had wat te bewijzen. Ja, deze reacties blijven er staan tot in de eeuwigheid. Nou ja, prima dan.

Als Mssr Renard zijn mijn reacties een stuk fijner, hoop ik. Ik vind het wel jammer dat ik al die stemmen kwijt ben, want ik kan me van 1000den platen niet echt meer herinneren wat ik er nu echt van vond, ook al staan er overal reacties van mijn oude usernaam. Intussen bedenk ik me dan wel dat andere users met 1000den stemmen (soms boven de 10000) vast ook niet meer weten wat ze nou eigenlijk écht vinden van al die platen die ze gewaardeerd hebben.

Ik vind overigens dat ik met mijn 3000+ stemmen ook nu alweer aan de hoge kant zit.

Tja..
Ik heb ruim 5.000 cd's op zolder staan. Ik heb mijn beoordelingen grotendeels weggelaten. Alleen de platen die ik de afgelopen 2 jaar gerecenseerd heb krijgen nog een waardeoordeel. Ik heb mij ook een tijdje uitgeschreven, en ben eventjes teruggekomen als Dirk de Raaf, maar kreeg de mogelijkheid om terug te komen als deric raven. Mijn oude recensies had ik nog ergens opgeslagen, deze toch maar opnieuw aangevinkt, omdat het toch leuk is om deze terug te lezen. Vaak is mijn mening veranderd, soms niet. Maar daardoor hoeft een oude recensie niet te veranderen. De mening van toen was op dat moment ook daadwerkelijk mijn mening. Prima als men wil weten of mijn oordeel ondertussen veranderd is, maar ik zal dan niet te onpas de oude mening verdedigen.

Stemmen heeft voor mij ook meer een dagboek-achtergrond, zodat ik onthoud wat ik ook weer allemaal beluisterd heb en wat toen al mijn waardering was.

Ik moet bekennen dat ik ook wel eens op MusicMeter of RateYourMusic bij acts met weinig stemmen (onder de 10) wel eens twijfel om mijn stem te plaatsen bij onbekende releases die ik eigenlijk een 3* of 3,5* waard vind, maar die ik wel interessant vind en waarvan ik denk dat er meer mensen zouden zijn die het album (misschien) wat beter zouden waarderen. Daarbij uitgaande van een vrees dat mensen door de releases zitten te neuzen, een lager gemiddelde zien en het album daardoor geen kans geven.

Dat vind ik perfect verwoord.
Dat is bij nieuwe releases sneller het geval dan bij oude releases. Ik kon het niet onder woorden brengen, maar jij wel. Dank!

Daarom staat er ook vaak een goederentrein aan reacties van mij bij platen van nieuwe artiesten waar ik enthousiast over ben (Mammal Hands, Gogo Penguin, Once & Futuure Band, Steepwater Band), om maar te hopen dat iemand het op pikt.

Op albums stemmen maakt voor mij deel uit van het catalogiseren van mijn cd en lp verzameling. Door op alle albums te stemmen die ik heb en enkel op die albums wordt de functie 'zoeken in eigen stemmen' uitgebreid tot 'zoeken in collectie'.

Albums waar ik nog geen 2* aan kwijt kan doe ik weg. Vandaar geen 0,5* bij mij. Een stem uitbrengen die hoger of lager ligt dan je werkelijke waardering met als doel het stemgemiddelde dichter te brengen bij je eigen waardering kan verleidelijk zijn, maar je houdt er uiteindelijk vooral jezelf mee voor de gek.

...en daarnaast alle mensen die meenden jouw stemmen serieus te kunnen nemen.

Ik schaam mij nu voor mijn 5* stemmen bij Mammal Hands en Matthew Halsall. Maar toch draai ik ze grijs.

Dat heb je mis, je aanname klopt niet. Ik ga niet uit van een specifiek doel van de stemmen. ik zeg hier enkel dat de stem van de ene persoon in mijn ogen meer waarde heeft dan de stem van een ander persoon. Puur individueel gezien dus. spoon geeft meer waarde aan het oordeel van user x dan die van user y. Of dat (of die keuze) wetenschappelijk geheel correct is zal mijn reet roesten, we hebben het hier namelijk niet over de klimaatverandering of Covid maar slechts over een individuele smaak die mijn interesse heeft en waar ik eventueel mijn voordeel mee kan doen (nml ontdekken van muziek die mij ook weet te beroeren)


[/quote]
Precies! stemgemiddelden zeggen mij niet of ik een album wel of niet goed ga vinden. individuele smaak zegt mij meer. ik scan site's als mume en rym etc daarom ook op users en minder op stemgemiddelden (uiteraard weten hoge stemgemiddelden ook bij mij de aandacht te trekken)
[quote]

Enfin, wat een discussie hier vandaag!

Volgens mij is het nogal simpel: idealiter staan bij elke plaat enkel ideale recensies. Dat is echter niet haalbaar: we zijn niet allemaal even grote schrijftalenten, niet iedereen heeft zin bij elke plaat iets neer te pennen, en wat voor de ene ontvanger een ideale recensie is, is voor de andere te lang / te kort / te rationeel / te gevoelig / etc.

Gelukkig kunnen we cijfertjes geven. En ja, de een is wat scheutiger met hoge cijfers dan de ander. De een heeft aan één complete luisterbeurt wel genoeg aan een waardering, terwijl de ander zich bij het becijferen beperkt tot wat hij fysiek in de collectie heeft én recentelijk nog gehoord heeft. De een kan vanuit zijn gevoel een cijfer opplakken, de ander meent nog met wat zogenaamd objectieve criteria te moeten bijsturen. Allemaal prima, dat soort nuances gaat toch wel verloren in de schoonheid van het concept 'gemiddeld cijfer'.

Volgens mij kan iedereen zelf ook wel inschatten (al word ik nog regelmatig verbaasd door het cijfermatig analfabetisme van mijn medemens) dat een gemiddelde dat op 15 cijfers gebaseerd is wat gevoeliger is voor een enkele uitschieter omhoog of omlaag dan een gemiddelde dat op 1500 cijfers gebaseerd is.

Een cijfer krijgt meer gewicht met een geschreven onderbouwing... maar ook door de context hier op de site: je kunt een cijfer vergelijken met de andere cijfers die dezelfde gebruiker gaf, met de andere cijfers die het album kreeg, met de gemiddelden die andere albums van de artiest in kwestie / het genre in kwestie / het releasejaar in kwestie / etc. kregen. Allemaal interessante mogelijkheden, die erbij gebaat zijn dat iedereen zijn cijfers gewoon geeft zoals hemzelf dat goeddunkt.

Daarvoor hoef je je niet te schamen... Mijn smaak is wel eens met me aan de wandel. Ik heb dit jaar een 5* gegeven aan Bob Dylan, daarna heb ik niet meer naar deze muziek geluisterd. Fiona Apple ook hoog op ingezet. Ik laat me wel eens meeslepen, later dacht ik moet dat nou? Mammal Hands heeft mijn belangstelling aan soortelijke muziek in dit genre aangewakkerd, Spotify bedient me nu met allerlei suggesties. Zo wandel ik verder.

Ik lees hier een aantal zinnige stukjes, iedereen heeft zo zijn eigen opvattingen en eigenaardigheden. Hou vol!

Matthew Halsall staat bij ons op de 6e plek in de eindlijst van Written in Music, de laatste van GoGo Penguin op 8. Hoe dan ook een lijst met veel jazz. Mammal Hands krijgt bij ons ook 4,5 *.

Daar heb je zeker een punt, Correctie invoeren met meest gelijkende genre als toevoeging of in he tgeval van "niet te duiden" avant -garde er bij zetten. Het merendeel van de jazz is geen "toeterfestijn" zoals nog heel vaak gedacht wordt. (dit klinkt totaal niet als Coltrane...1* )

Op discogs hebben ze een failsafe: contemporary jazz. Ik noem het filmische muziek. Maar die hele ECM, ACT en Edition kliek is toch ook geen jazz meer?