Je kunt vaak uit iemands Top 10 op maken wat zijn muzikale voorkeur is, maar dat geeft zelfs nog een vertekend beeld.

Als je mijn Top 10 bekijkt, dan verwacht je waarschijnlijk niet dat ik ABBA, Public Enemy, Heideroosjes en Metallica leuk vind.

En toch is dat wel zo.

Je kunt over smaak redetwisten, maar ik vrees dat het niets uitmaakt;
Je moet niet proberen iemands smaak te sturen, dat lukt toch niet. We hebben allemaal onze smaak, en de reikwijdte kan wat gerokken worden, maar daar houdt het ook op.
Smaak voor eten, drinken en zo zijn ook niet echt te sturen, je vindt iets lekker of niet, zo is dat met alles, dus ook met muziek.

En de ene smaak is niet per definitie beter dan de andere, echt niet.

deric raven, je slaat voor mij de nagel op de kop, sinds ik hier op deze site rondloop, heb ik al vele zaken die buiten mijn interesseveld liggen ontdekt. Ik blijf dat het hoofddoel van deze site vinden: als het lukt, anderen overtuigen en zelf ook overtuigd worden. Ik spreek voor mezelf als ik zeg dat ik altijd terugval op mijn vaste waarden, maar een zijsprong links en rechts kan nooit geen kwaad. En voor die mensen die weeral denken dat ik altijd te beleefd blijf, Metal rules!

de een is fan van friet, de ander van kaviaar

Het is nooit de bedoeling geweest om mijn smaak door te drukken en ik heb een brede smaak. Ik geef gewoon informatie en mijn visie op de albums en artiesten met argumenten en dat doe ik pas als ik het album meermaals beluisterd heb, er is geen wet die je verplicht het met mij eens te zijn net zomin dat je het eens moet zijn met recensies in muziekbladen of websites.

Helemaal mee eens, ben dan ook blij dat ik geen lid meer ben van de OOR, maar juist hier meer reacties lees over een bepaald album of artiest.

MIj valt wel op dat veel mensen - dit is een pure vaststelling, geen verwijt of zo, begrijp me niet verkeerd - toch vrij eenzijdig zijn, wat hun muzieksmaak betreft.
Ik heb beste vrienden wonen in Arnhem, war ik al dik 20 jaar bevriend mee ben, dat zijn enorme jazzliefhebbers, we gingen samen al vaak naar North Sea Jazz en ook wel andere jazzfestivals, maar die houden het zowat puur bij jazz.... Dus rockmuziek zegt hen weinig...
Ze hebben mij redelijk flink bestuifd met jazz, maar ik hou van ontzettend véél soorten muziekjes, zoals Raymond van het Groenewoud ook zingt in "Cha Cha Cha".

Hier zie ik bepaalde mensen, ik geef het voorbeeld van Sir Spamalot - hey Luc, wederom dit is geen verwijt, maar een vaststelling - die dan puur voor metal gaan. Niets mis mee, als het je ding is.
Maar ik zie Luc niet meteen naar een Herbie Hancock of Miles Davisplaat grjpen, bij wijze van voorbeeld.

ER is zoveel goede muziek in even zoveel genres.... Ik probeer toch in heel wat muziekstijlen dingen uit.. Niet alles kan een mens bekoren, dat is natuurlijk zo.

Ik heb het dan weer moeilijk met de hedendaagse evolutie, ik zou het liever degeneratie van muziek willen noemen, dus aan mijn perceptie zal dan ook wel wat mankeren...

Helemaal mee eens. Natuurlijk valt over smaak te twisten. Dat is ontzettend leuk en soms ook leerzaam. Vooral mee doorgaan dus.

Of je iemands muzieksmaak ook langs de meetlat van zgn. objectieve criteria kan leggen, is een heel ander verhaal. Ik denk wel dat het helpt als je over een beetje muziektheoretische kennis beschikt (handig bij het beoordelen of iets goed, matig of slecht is), maar voor de rest begeef je je op glad ijs. Als ik érgens een hekel aan heb is het aan muzikale betweterigheid - mensen die uit interessant-doenerij vinden dat hun muzikale smaak boven die van een ander verheven is, en zeker boven die van 'de massa'.

Om nog even bij het piano-voorbeeld van de topicstarter te blijven: uit de reacties zie je al dat je muziek op twee manieren kunt beoordelen: 1) is het technisch vaardig uitgevoerd, en 2) is het een beetje vernieuwend, m.a.w. lijkt het niet teveel op wat we al honderd keer gehoord hebben. Ik denk dat, als je een zekere mate van objectiviteit wilt benaderen, beide aspecten moet meewegen.

Verder denk ik dat je ook een beetje moet kijken naar de intentie waarmee een bepaald stuk muziek gemaakt is. Is het bedoeld om te ontroeren, te imponeren, heeft de maker gewoon een lekker eenvoudig meezingbaar stukkie muziek willen maken dat het goed doet op de radio, wil hij dat u gewoon een avond gezellig ongecompliceerd lol heeft in de kroeg of - sommigen komen daar heel eerlijk voor uit - wil hij of zij gewoon zoveel mogelijk plaatjes verkopen.

Ik ben (onder meer) een liefhebber van progrock, maar kan ook ontzettend genieten van een eenvoudig hitparadedeuntje dat lekker wegluistert (maar niet te prefab graag). En ik geef zelfs grif toe dat ik een aantal nummers van bijv. Britney Spears goed vind klinken op de radio. Dan moet ik de makers nageven: als je een instant hit wilde schrijven, zo een die na één keer horen meteen in je kop blijft hangen (en dat is moeilijker dan je denkt), dan ben je 100% geslaagd.
Ik hanteer dus verschillende criteria bij verschillende muzieksoorten en -stijlen. En dan nog kun je het heerlijk oneens zijn met elkaar.

Precies, dat was ook mijn gehele punt richting de users die kwamen met (om het netjes te houden) achterlijke klote-uitspraken als ''betere smaak'' want daar kan ik heel slecht tegen. Dat ik een top 10 erbij pak is omdat het steeds vaker voorkomt dat users met bijv. Pink Floyd e.d. (hooggenoteerde top 250-rock, verder niks mis mee) erin meteen denken dat hun smaak subliem is tegenover luisteraars van top 40-muziek. Kritiek mag en moet zelfs imo, maar ga s.v.p. niet denken dat je een betere smaak hebt want een Floyd of Radiohead is in feite even goed en even slecht als een Rihanna of Jan Smit. En mensen die toevallig een Pink Floyd in hun top 10 hebben staan moeten zich niet aangesproken voelen verder (of je met 24/7 denigrerende berichten plaatsen bij top 40-artiesten op MuMe ).

Dat was het weer voor vandaag.

Grappig dat je het zegt, want ik ben natuurlijk ook zo'n oude man die Pink Floyd in z'n top 10 heeft staan. Maar hoewel we ons hier op MuMe duidelijk in een ander kringetje bewegen, kom je muzikaal snobisme overal en op alle niveaus tegen.

Ik ben bijvoorbeeld een groot fan van Dire Straits, Toto en Supertramp, maar omdat dat acts zijn die miljoenenverkopen en hits op hun naam hebben staan, worden ze door zgn. echte muziekliefhebbers vaak achteloos terzijde geschoven als niet interessant. De voorbeelden die zíj van stal halen, zijn dan vaak bands of artiesten die in kleine kring o zo vernieuwend bezig zijn, maar waarbij ik me afvraag of ze hun instrumenten wel beheersen.

Het mag van mij allemaal; ik neem ook de moeite om naar muziek te luisteren waarvan ik vermoed dat ze mij in eerste instantie niet aanstaat, en als ik het niks vind, zal ik dat ook melden.

Maar ik zie hier ook users met een heel andere voorkeur die 0,5 sterren geven aan een band of artiest waaraan ze bij voorbaat al een gruwelijke hekel hebben. Dat staat een redelijk objectief oordeel in de weg en lijkt me weinig zinvol. Je zult mij dus ook niet zien in een discussie over de nieuwe Rihanna-cd.

En @ MJ_DA_MAN: Ondanks een Pink Floyd-plaat in mijn top 10 voel ik me niet aangesproken, hoor. Ik snap je punt en geef je groot gelijk.

Objectief oordeel?

Daar is zelfs een specifieke term voor:


(bron: Wikipedia)

Dat vind ik ook wel veel op deze site terug. Er is niets mis mee als mensen overwegend naar blanke mannenrock (of dat nu de Beatles, Pink Floyd, The Smiths of Arcade Fire is) luisteren, maar met een brede smaak heeft dat verder niet veel te maken...

Er zijn veel users die zich enkel specialiseren in metal, anderen dan weer in hiphop enz. Ik heb daar geen probleem mee tenzij ze andere muziek dan de hunne per definitie verwerpen. Ik heb het moeilijker met users die zich vastpinnen in een bepaalde, 'hun' periode, dat merk ik aan hun top-10 (enkel albums van een bepaald decennia) of KO's.

Het zal nog wel komen, natuurlijk ken ik die artiesten en heb ik een tijd geleden enkele albums van beluisterd maar ik heb mij nog niet echt verdiept in jazz, het is nu eenmaal onmogelijk om in alle genres te specialiseren. Maar ik ben van plan om later ook enkele jazz-albums te kopen (net zoals ik onlangs een aantal albums met klassieke muziek heb aangekocht).

Ik erger mij ook aan users die zich elitair (zgn. alternatief) willen opstellen en alles wat populair is verwerpen. OK, het meeste wat de laatste jaren in de hitlijsten te horen is vind ik ook van bedenkelijk niveau maar laten wij niet veralgemenen. Sommigen vinden Michael Jackson en Abba en zelfs the Beatles en the Stones bagger, enkel en alleen omdat zij zo vaak in de top-40 hebben gestaan (veralgemening).

Net als Gaucho ben ik ook een fan van Pink Floyd en Dire Straits (te commercieel voor de alternativo's) maar ik kan ook sommige hitparadepop waarderen (Mika bv.).

Hé, ik voel me aangesproken, beste Luc.

Ik ben per definitie een early eighties man (zie mijn top 10, maar
wat zeggen 10 platen trouwens over iemands muzikale achtergrond).

Toch ben ik thuis in de muziek van andere decennia,
al schrijf ik daar minder recensies bij ... heb nog zoveel
te noteren bij de groepen waarmee ik opgroeide.

Ik heb helemaal geen probleem met mensen die zich
vastpinnen in een bepaalde periode. Alleen kan ik me wel,
net zoals jij trouwens, ergeren aan mensen die ook tijd en energie
stoppen in het neerhalen van de muziek die hen niet aanspreekt.

Ikzelf kom tijd te kort om lovend te schrijven over de muziek die ik goed vind.

Ik volgde de hitlijsten vooral in de jaren '70 en in mindere mate de jaren '80 maar kwam er snel achter dat voordien (jaren '60) nog meer goede muziek werd uitgebracht. Hedendaagse albums koop ik ook regelmatig, al vind ik in de hitlijsten sinds de jaren '90 steeds minder mijn gading. Ik ben dus niet specifiek een sixties, seventies of eighties man, goede muziek is volgens mij van alle tijden. Zo heb ik 5* toegekend aan albums uit 1956 (dus ver voor mijn tijd) en 2009.

Aha, en is daar een medicijn voor? Nee hè? Gat in de markt dan; begin er gelijk aan en denk dat ik de meeste klanten op MuMe zal vinden .

Nee, over smaak valt natuurlijk niet te twisten, maar ik heb zo'n hekel aan mensen (vooral kinderen) die alleen maar top 40 luisteren en alles wat ze niet kennen als slecht bestempelen. Ik vind ook niet alles uit de top 40 slecht, maar een Rihanna-modepopje kan ik niets mee.

Je hebt volkomen gelijk!

totaal niet met dit stuk eens. dat zou betekenen dat ik bijvoorbeeld marvin gaye miles davis herbie hancock,aretha franklin enz niet goed mag vinden. ONZIN.

ik heb iets tegen sommige poplulaire hiphop en pop. omdat het gewoon gemakzuchtig in elkaar gezet is. het is gewoon pure marketing en heeft niks maar dan ook niks met muziek te maken. IT"S muzak.

neem nou een rihanna. dat is huilen met de pet op. kom op mijn oma van 94 kan nog betere muziek maken dan deze paspop. dus ja ik vind rihanna in je top 10 getuigen van een zeer slechte smaak.

en voor dat ik mensen over me heen krijg dat ik elitair zou wezen. pop MET inhoud kan ik zeker wel waarderen. dit album bijvoorbeeld

Nelly Furtado - Folklore (2003)

Dan heb je de strekking niet helemaal begrepen.

Maak daar maar "helemaal niet" van.

Je ziet wel degelijk een bepaald gehalte van dit soort users hier.. die daadwerkelijk menen dat muziek die "poppier" is ingesteld of met electronica bestoven minderwaardig is Eén van de redenen ook dat de 80s zo hardnekkig als minder worden bestempeld door veel van dit soort squareheads..

Terwijl een kwaliteit ook nog steeds een menselijk bepaald iets is en nooit door 100% van de meningen ondersteund wordt.

Een kwaliteit is ook altijd ten opzichte van een bepaald criterium. De waarde die aan dit criterium gehecht wordt is weer puur subjectief.

Het beste wat je kan doen is een argument proberen opbouwen met intersubjectiviteit ... maar dan wel van de elite luisteraar, anders kom je terecht bij de top 40.

Heel veel factoren spelen een rol vooraleer je ergens het etiket goed of slecht op zou kunnen plakken, maar een band die het cliché mijdt is wat mij betreft al op de helft.

Ik kan veel waarderen, maar ik vind mensen die van hardcore houden toch echt wel een beetje smaakloos. Ik vind dat één van de weinige genres die super goedkoop klinkt en geen kwaliteit bevat. Zullen er vast mensen komen die beweren dat ene Dj Harcore 2 tha bone wel goede hardcore produceert boordevol kwaliteit, maar ik geloof daar niet in.

Dag Patrick, alles goed in Lokeren? Metal is altijd al mijn ding geweest: in het begin ambeteerde ik iedereen met mijn observaties over de Metal van de jaren tachtig (mijn era), maar nu ontdek ik ongelooflijke dingen in 2008 en 2009.
Metal is mijn huisje waar ik altijd naar terugkeer, mijn vaste stek, mijn zekerheid. En toch wil ik ook graag eens op reis en zoek ik iets anders uit. Miles Davis, schat ik naar waarde. Johnny Cash, American Recordings, schat ik naar waarde. Abba, de eerste single die ik ooit kocht was van Abba. The Pogues, schat ik naar waarde.
Op de MuMe Lustrum Meeting speelde Declan de Barra en ik heb enorm genoten van zijn optreden: prachtige stem en prachtige persoonlijkheid, die Ierse humor hé!
Eén van mijn stamcafés in Oostende kent enkel Radio Klara, daar de patron beslist en ik vind die muziek ook zo mooi: de jaarlijkse Top 75 van de Klassieke Muziek is één van mijn favoriete radioprogramma's.
Een top 10 zet wel een lijn uit als het op het bepalen van de muzieksmaak van een MuMe-collega komt, maar zegt niet alles. Ik geniet altijd als iemand anders ook eens die reis waagt in onbekende landen en zegt: hé, dat vind ik wel goed en dat wist ik echt niet. Toch één van de bedoelingen van deze site en waar ik het meest plezier in heb.

Toch is het zo, dat is hetzelfde als dat ik alleen Frans Bauer ken in de Nederlandstalige Pop (of misschien De Toppers) en roep dat heel de Nederlandstalige Pop bagger is en mensen die er naar luisteren een slechte smaak hebben (smakeloos zijn), terwijl ik nog nooit van Herman van Veen heb gehoord.

Om maar iets te noemen.

Je kan toch niet alles over één kam scheren. Lijkt me een beetje bekrompen en kortzichtig.

O nee, noem jij dan eens goede hardcore? Ga ik het meteen even opzetten! Maar wat je ook voor artiest zal zeggen, ik vind het toch weer dezelfde kut nummers. En je kan het niet vergelijken met Nederlandstalige popmuziek, dat is wel even wat diverser dan hardcore.

Ik weet niet of je het wel door hebt hoe je zelf zit te redeneren maar dingen bij voorbaat al uitsluiten vind ik een beetje simpel.

Maar goed
YouTube - The Outside Agency - The Machine Of Death (Parts 1, 2 and 3)
(En helemaal uitluisteren hè!)

Het kan je ding niet zijn, maar ga niet zeggen dat het niet goed in elkaar steekt. Dit doet kwalitatief echt niet onder voor de gemiddelde techno of dnb plaat.

Ik wil verder ook niks verdedigen of wat dan ook, het enige wat ik zeg is je moet niet alles over één kam scheren.

Alle Nederlanders zijn gierig!