Dit is toch echt veel eerder een alternatieve-rock-site dan een mainstream-pop-site.

Die 2,5* van mij bij Mammal Hands is omdat de plaat voor mij iets te glad en gelikt is. Ik heb niks tegen saxofoon, integendeel zelfs, ik vind eerder de piano te overheersend bij dit collectief. Met GoGo Penguin heb ik in toenemende mate hetzelfde probleem.

2,5* is in mijn boekje trouwens gewoon nog oké. Ik blijf me dan weer verbazen over het gemak waarmee anderen hier een 4,5* of 5* uitdelen, maar hé, ieder zijn eigen muziekbeleving en rating-systeem.

Ik snap de 0,5- en 1,0-stemmen van sommigen ook niet zo goed, ik heb er tot op heden op ruim 9000 stemmen pas zeven vergeven, alle verantwoord met een bericht en bovendien meestal gegeven omdat er naar mijn mening iets flink mis is met de uitgave (vijf keer) of omdat ik me niet kan voorstellen dat een favoriete artiest zoiets uitbrengt (één keer)

De zevende was voor vermoedelijk de slechtste plaat die ik ooit hoorde. En zelfs die laatste gaf ik nog 1 ster. De enige andere stemmer gaf er vijf sterren aan en vond het geweldig. Hoezo, over smaak valt niet te twisten...

Uiteraard kan dat wel, de vraag is eerder waarom je het zou willen. Ik heb daar geen antwoord op, dus ga zelden of nooit zo'n discussie aan. Ook niet over andere zaken trouwens, discussies zijn meestal alleen maar een verspilling van energie.

Waarmee ik overigens ook wil zeggen dat hele lage stemmen wat mij betreft wel hun waarde hebben, alleen het gemak waarmee sommigen ze uitdelen is mij vreemd.

Maar na hoeveel luisterbeurten vond je dat een 0,5* gerechtvaardigd was? Ik kan na één luisterbeurt hooguit zeggen of ik het nogmaals wil horen, als het antwoord nee is, onthoud ik me van stemmen.

Moet ik wel zeggen dat ik bij bepaalde artiesten eerder meerdere luisterbeurten aan een plaat wijd dan bij andere. Zo had ik de laatste paar albums van Neil Young waarschijnlijk niet vaker dan één keer geluisterd als hij ze niet had gemaakt.

Goede vraag. In één geval (Queen - Flash Gordon) heb ik de plaat meerdere keren beluisterd. Het eerder gememoreerde slechtste album ooit hoop ik nooit meer te hoeven luisteren dan die ene keer.

Die andere vijf heb ik zulke lage cijfers gegeven omdat ik ze misleidend vind (twee keer) of omdat de geluidskwaliteit abominabel was (drie keer). Daar zie ik de meerwaarde van het herbeluisteren dus ook niet zo.

Over smaak valt niet te twisten is uiteraard gewoon waar, al is het best wel eens lastig.
Vroeger had ik nog wel eens de pest in als anderen mijn meestal iets afwijkendere smaak niet smaakten.
Nu is dat volkomen weg en het zal mij echt een rotzorg zijn wat anderen vinden. Mijn ding, take it or leave it.
Ik ben wel een sociaal ingesteld iemand, dus met bijv een verjaardag zal ik de bezoekers niet snel vermoeien met al te ingewikkelde, niet zo toegankelijke muziek, maar ik ga zeker niet ineens iets draaien waar ik niets mee heb.
Hangt ook van het bezoek af.
Ik deel veel met mijn zoon. Ik laat hem dingen horen, hij mij.

Verder schrijf ik hier liever positieve stukjes en moet het wel heel bar en boos zijn, wil ik een 1 of 0,5 uitdelen.
Ik vind wel dat je kwaliteit en smaak uit elkaar moet houden.
Dus als het kwalitatief echt wel snor zit, maar het is niet mijn ding, niet echt origineel of de produktie is niet geheel naar tevredenheid (of juist wel), zal dat altijd in de beoordeling worden opgenomen.
Ik kan niets met beoordelingen die alleen maar op smaak zijn gebaseerd.

Smaak vind ik voor muziek ik een te defensief begrip. Het is direct al zo uitgesproken. "Over smaak twisten" is in die lijn een typisch Nederlandse uitdrukking. Smaak zegt mij dus niet veel, het verhaal erachter vind ik interessanter en zie het betrekkelijke ervan in.

Ik kom niet verder dan 1 album met 1 ster, en dat album staat een soort van bekend als zijnde een van de slechtste albums ooit gemaakt, en dat bleek zowaar nog te kloppen ook. Desondanks geef ik toch geen 0,5* omdat er 1 nummer op staat dat nog wel aardig is.

Verder alles op tenminste 2*, als ik naar een album luister en ik heb na een paar nummers al het idee dat dit niet boven de 2* gaat uitkomen ga ik m'n tijd niet verspillen aan het afluisteren van die meuk, dan zet ik liever iets anders op. Het gros van mijn selecte groepje albums met 2* betreft muziek die vroeger thuis op stond of uitglijders van artiesten die me an sich wel bevallen.

Ik ga wel mee in wat Brunniepoo zegt. Soms moet je ook anderen waarschuwen. Iedereen is wel een kenner van een band of genre. Als er dan een slechte verzamelaar of liveplaat of watdanook in de discografie staat, zal ik ook laag oordelen, ook al zijn de songs prima. Ik wil gewoon niet dat mensen een miskoop doen. Voorbeeld:

Saga - How Do I Look (1998) (niet kopen, want geen liveplaat en als verzamelaar ook niet interessant)
Saga - Wildest Dreams (1995) (zwaar overbodige verzamelaar)

Saga - The Works (1990) (verzamelaar die absoluut compleet is en de moeite waard)

De muziek is dus op alle platen (ik ben fan) dus erg goed, maar alleen de derde genoemde verzamelaar beveel ik aan. De andere twee zouden miskopen zijn.

Bij studioplaten zijn mijn scores natuurlijk op andere argumenten gebaseerd.

Bij Gentle Giant, Caravan en Allman Brothers keer ik ook lage cjijfers uit aan slechte liveplaten, want van die bands zijn ook veel liveplaten verschenen van abominabele kwaliteit. Je helpt dan (hoop ik) de andere users in hun zoektocht.

In de regel luister ik een album dat ik gekocht heb altijd wel minstens één keer in zijn geheel, dus verklaart bij mij al de helft van de 19 stemmen lager dan 2*, maar je hebt natuurlijk helemaal gelijk. Bij sommige albums vraag ik me inderdaad af waarom ik ze helemaal heb afgeluisterd...

Ik zie alt.rock ook een beetje als mainstream. Maar dat is dan blijkbaar ten onrechte.

Excuses dat ik viel over jouw 2,5* stem. Ik haalde ook eigenlijk het verkeerde voorbeeld aan. Ik bedoelde eigenlijk Salute to the Sun van Matthew Halsall en Turn of the Wheel van Steepwater Band.
Maar nu word ik weer een beetje bitter en brommerig, dus ik wil het graag achter mij laten.

Nogmaals excuses dat ik erover begon. De context was niet smaak, maar de beschrijving van de teleurstelling en daarom het impuls om je uit te schrijven. bikkel2 noemde het ook al. Soms is het gewoon een beetje zuur als een plaat je zo hard raakt, en iemand anders kraakt het af of vind het niets. Vandaar dan waarschijnlijk dat mijn bericht naar dit draadje is verplaatst.

Maar nu laat ik me toch weer meeslepen. Een goed voornemen dus voor 2021.

[quote]Mssr Renard schreef:



Soms is het gewoon een beetje zuur als een plaat je zo hard raakt, en iemand anders kraakt het af of vind het niets.

Opmerkingen als ‘glad’ en ‘gelikt’ kunnen hard aankomen, net als ‘kitch’ ‘commercieel’ ‘braaf’ ‘smakeloos’ vooral als de ander erkenning zoekt (een belangrijke drijfveer oo social media, in het leven), en een gloedvol commentaar heeft geschreven etc. Ik ben daar wel wat terughoudender in. En wat iemand anders vind zegt mij meer over de ander dan over de muziek die wordt becommentarieerd. Toevallig heb ik op dit moment Mammal Hands en ook een Eefje de Visser in mijn 2020/top 10 gezet (overigens totaal verschillende muziek), het is voor mij ook een soort statement, het ene kan naast het andere binnen mijn muzikale beleving, wat een ander hiervan vindt het zij zo....

[quote]ohmusica schreef:


Ik vind eigenlijk dat er helemaal niks mis is met Eefje Visser en ook niks mis is met Bruce Springsteen. Ik vind van de nieuwe muziek eigenlijk alleen DC Fontaines niet zo heel erg mooi. Een soort punk ofzo, ik kan er niet goed van genieten. Maar ik heb alleen losse songs geluisterd.

Wat mij zo raakt is mijn eigen probleem. En dat is dat ik vaak een beetje expres in die obscure hoek zit. Ik wil graag een bandje dat wat minder populair is en die ik dan wat meer mij eigen kan maken. Ik verlies me er dan in, en zo ben ik helemaal idolaat geworden van Mammal Hands en Matthew Halsall recentelijk. Dat hoort ook een beetje bij mij. Over een half jaar is dat weer een andere band.

Vandaag is dat Bremer/McCoy. Ik draai het dan helemaal stuk. Als dan iemand het even luistert (en geloof me, ik heb erover gecorrespondeert via de PM) en zegt "oh ja, die had ik even opstaan, en mertke dat het mijn ding niet was" en dan een plaat met totaal ongeveer 20 stemmen een 2* of een 2,5* geeft dan raakt dat mij. Ik vermijd ruzie en wil iedereen in zijn/haar waarde laten, maar ik zou dan liever hebben dat mensen dan niet stemmen.

Als ik nu Radiohead een 0,5* geef dan is er in principe niets aan de hand, maar als ik Orransi nogwat een 0,5* geef dan trek ik direct de eindscore richting een onvoldoende. Dat vind ik zelf niet netjes. Dat kenner KoenR een 2,5* geeft aan Mammal Hands vind ik dan weer terecht want mijn 5* is ook veel te euforisch en hoe kan een plaat van een jaar oud nu al een meesterwerk, een klassieker zijn?

Uiteindelijk balanceren de hoge en lage cijfers en komt er een goed gemiddelde uit. Maar bij platen met weinig stemmen is dat dus niet het geval. En dan wordt ik jaloers op Eefje en Bruce omdat die platen door hun hoge aantal stemmen wel op een goed gemiddelde uitkomen, en Salute to the Sun of Captured Spirits gewoonweg nog een beetje kwetsbaar zijn, zeg maar.

Mssr Renard... Musicmeter is toch ook geen graadmeter voor wat goed of minder goed is? Hoop ik?

De hele puntenwaardering vind ik alleen interessant in combinatie met commentaren of het liefst een mooie onderbouwing. En omdat de site nogal is gericht op punten geven, noteringen, meningen ... je ziet dit fenomeen overal in de media, lijkt het een soort geloof geworden hier nogal wat waarde aan te hechten. Ergens vind ik dit wel jammer, maar kennelijk kunnen we er niet zonder.
Het is ook wel jammer omdat kunst, muziek vaak niet te vatten is, ook niet door de beste recensent, en je dat zo zou moeten laten.

Troost je, één ding hebben Mammal Hands en Eefje gemeen, ze staan beiden niet in de top 2000. Ik voel je pijn, want hoe kan iets dat ik zo goed vind nou geen breder publiek vinden?

Aan de andere kant is het verkrijgen van kaartjes voor concerten wel makkelijker zo.

Ik gebruik de puntenwaardering wel voor mijn gemak.

Stel je ontdekt via een song de band OhMusica Renard Harm Trio en je zoekt deze band op in Musicmeter. Je komt op de artiestenpagina en die ziet er zo uit:

Discografie: Reguliere albums

OhMusica Renard Harm Trio - First Album (2001) * 2,67 (16)
OhMusica Renard Harm Trio - Second Try (2002) * 1,87 (18)
OhMusica Renard Harm Trio - Three Times is Ships Right (2004) *0,98 (45)
OhMusica Renard Harm Trio - Four in a Hole (2006) *4,34 (12)
OhMusica Renard Harm Trio - Five is Five (2015) *3,31 (11)
OhMusica Renard Harm Trio - Six Appeal (2020) *2,34 (17)

Welke plaat ben je dan geneigd als eerste te proberen?
En is dat dan ook gelijk de beste? Neem je degene met de meeste stemmen (ongeacht het gemiddelde), of degene met het hoogste gemiddelde (ongeacht het aantal stemmen)?

Nou, jullie hebben wel veel bijgeleerd in slechts 2 jaar. Chapeau!

Eefje zal daar geen moeite voor hoeven doen om zalen te vullen, Mammal Hands zit niet op een notering te wachten, het is voor beiden wachten om weer te mogen spelen.

Ik vind het juist wel wat hebben als je bepaalde acts waardeerd die zich enigzins In de obscuriteit begeven.
Niet echt in beeld bij het grote publiek.
Is dan toch gewoon zo dat je interesse verder reikt en het is leuk als je dat kan delen met andere users.
Velen hier hebben de zelfde insteek, anderen gaan dan weer wat meer prat op de geiktere acts.
Ik vind MusicMeter daarom al heel nuttig. Veel oppikken van acts/albums die hier voorbij komen en de nieuwsgierigheid prikkelt.
En ja, meningen zijn altijd verschillend en dan komen we weer terug bij de smaak kwestie.
Dat is iets wat we van elkaar moeten respecteren.
Daarover een discussie voeren is prima, mits inhoudelijk goed onderbouwd en met respect naar elkaar toe.

Musicmeter als hulpmiddel - akkoord. Graadmeter is het niet, niet voor mij.

Precies, en negatieve recensies/stemmen (mag ik -1* geven?) zijn ook geen persoonlijke aanval, maar gewoon een ander standpunt. Ik snap dat je het niet per se leuk vindt als iemand aangeeft niet van je favorieten te houden. Maar je zou het ook kunnen waarderen dat men wel een poging heeft gedaan. En musicmeter zal (net als bijv. de top2000) altijd een populariteitswedstrijd blijven. Iets wat niet bekend genoeg is kan nog zo goed zijn, maar zal nooit hoger in de top250 komen dan een willekeurig U2-album.

Ik vind het altijd jammer om te lezen dat mensen geen 0,5* of 1* willen geven vanuit het standpunt het gemiddelde niet te beinvloeden. De stem van iedereen zou evenveel waard moeten zijn. Als jij het niks vindt zou het ook kunnen dat je anderen helpt door aan te geven dat het jouw muziek niet is. Als ik Koenr een 1* zie geven bij een album zal ik niet snel geneigd zijn dat album ook aan een luisterbeurt te onderwerpen. Als iedereen alleen maar scores tussen de 2,5 en 5 zou geven zegt die hele schaal niks meer. (Ik verwacht uiteraard dat iemand die een stem geeft wel een serieuze poging heeft gedaan het album te luisteren).

P.S. Mensen die Joanna Newsom - Ys minder dan 4* geven moeten zich uberhaupt afvragen waarom ze hier rondlopen.

Ik snap de redenering, maar werkt dat zo?

Als je specifiek koenr zou volgen, dan zou je toch prima toekunnen met een range die loopt van 2,5 tot 5*?

Verder heb je het fenomeen dat populaire albums (qua stemmen, qua gemiddelde) nieuwsgierige gebruikers trekken. Dat zal dan niet altijd hun ding zijn, gevolg: laag cijfer. Binnen de discografie van een artiest krijgt zo'n album dan een lager gemiddelde dan een onbekender album dat minder nieuwsgierige bezoekers trekt. Voor zich op een artiest oriënterende bezoekers werkt dat dan weer enigszins ontregelend (of beter: mij helpt die 1* daar dan dus helemaal niet).

Ik krijg er geen slapeloze nachten van, maar ik snap de gedachtegang wel.

Ik snap je redenering, maar volgens mij draai jij het dan juist om. Volgens mij is het niet zo dat populaire albums onredelijk lage stemmen krijgen, maar juist dat onbekende albums onredelijk hoge stemmen krijgen, omdat alleen mensen met een specifieke interesse erin ernaar luisteren en dus erop stemmen. Dit zijn vaak de mensen in wiens straatje het valt. Je laat dan niet per se het oordeel aan de mensen die er verstand van hebben, maar aan de mensen wiens smaak het is, en dat is zeker niet hetzelfde.

Ik ben een groot fan van Peter Brotzmann Chicago Tentet, en de albums daarvan hebben geen van alle meer dan 3 stemmen. Als je daar op basis van stemmen een album uit gaat zoeken volg je (grotendeels) mijn smaak. Als jouw smaak af zou wijken zou je dus niks aan die stemgemiddeldes hebben. Als er meer mensen op die albums zouden stemmen zou dat een beter gemiddeld beeld geven.

Mensen die weten dat hun smaak met de mijne een overlap vertoont weten op basis van mijn stemmen alsnog mijn favorieten wel te vinden.

Dan vind je OhMusica Renard Harm Trio vast ook geweldig!

Met die tweede alinea ben ik het geheel eens.

Met die eerste gedeeltelijk, al is het maar dat voor mij het verschil tussen mensen wiens smaak het is en mensen die er verstand van hebben, niet per se relevant is. Als onder luisteraars van artiest X album Y favoriet is (lees: hoogste cijfer met een relevant aantal stemmen), dan zou dat mijn vertrekpunt zijn als ik iets van artiest X wil luisteren. Daarbij is het voor mij juist een prae als dit vooral mensen zijn in wier straat dit album valt, want hun mening heeft op dat moment voor mij meer waarde dan de mening van een toevallige voorbijganger.

Tien Scientists bij elk Brötzmann-album geeft een prima beeld van de relatieve waardering van elk album binnen diens discografie. Als er dan een dissonant binnenkomt die dan aan één van die albums een 0,5* geeft, dan schiet ik daar weinig mee op. De kans is groot dat die persoon aan de andere albums ook een laag cijfers zou geven (maar die heeft hij/zij dan wellicht niet beluisterd), terwijl dat ene album dan ineens lager beoordeeld wordt. Het zóu mij op het idee kunnen brengen dat dat album dus minder is dan andere.

In de praktijk loopt het overigens niet zo'n vaart en je kunt altijd naar de afzonderlijke stemmen kijken.

Dat klopt helemaal, alleen zitten we hier niet op ArtiestXMeter maar op Musicmeter, waar albums van ArtiestX in beginsel niet door ArtiestX luisteraars vergeleken worden met andere ArtiestX-albums, maar door alle muziekliefhebbers met alle muziekalbums (hypothetisch). Het uitgangspunt dat je bij artiestX zijn of haar beste album zoekt is heel eenzijdig en slechts een van de vele doelen waar je stemgemiddeldes voor kunt/wilt gebruiken.

Om de waarde van een gemiddelde te kunnen beoordelen moet je een beeld hebben van wie de stemmers waren en hoe dat bij jouw doel past.

Ja, dat laatste is natuurlijk waar, maar het is in de praktijk in ieder geval wel het doel waar ik die gemiddeldes het meest voor gebruik. Dat vind ik zelf ook een van de meest relevante contexten van die gemiddelden, daar zijn ze namelijk (hopelijk) ook redelijk vergelijkbaar.

Als je naar de staafdiagrammen kijkt, dan zie je vaak ook welke staaf of staven een beetje de langste zijn modus). Volgens mij wordt er bij elk gemiddelde ook een standaardafwijking gegeven, maar het is allemaal nog nerderig. In elk geval, kun je zelf de 0,5* en 5* wegdenken, en kijken waar het zwaartepunt zich dan bevind. Zitten de meeste stemmen in de 2 en 2,5-staven dan is het niks (schijnbaar) maar zijn er veel 3,5 en 4-stemmen dan kan het best eens iets zijn.

En ik denk dat elke user hier op de site wel een andere user 'volgt'. Zo hebben releases waar Ataloona, Soledad, Broem, Choconas of Gaucho waar zij een 4,5* of misschien een 4* direct mijn aandacht en gaan ze zonder blikken of blozen in mijn mapje: nog luisteren. Er zijn er wel meer op de site die ik zie als kenners, maar heb geen zin om teveel te gaan namedroppen.

Zou wel een leuke suggestie zijn, de mogelijkheid om (bijvoorbeeld bij artiestX) een lijst gebruikers te selecteren en uitsluitend het gemiddelde onder die gebruikers getoond te krijgen. Op die manier zou je zelf min of meer kunnen bepalen waar je naar op zoek bent

In principe kun je ook bij je favoriete users dit soort lijstjes doorspitten:
The Scientist - votes - 5.0#votes