Indrukwekkend, NewYorkCityLight. En voorlopig een goede afloop, lijkt me. Ik hoop dat je muziek luisteren (ondanks alles) als plezier kunt ervaren. Zoals je al schrijft: "Allemaal dingen waar ik mee kan leven".
Ook voor mij weer een reminder om zuinig te zijn op m'n oren. Niets is vanzelfsprekend.

Dat kan je zeggen. Een kennis van mij had het zo erg zitten dat hij (vooral s'avonds) lege blikjes aan zijn benen vastbond zodat waneer hij in huis rondliep het vervelende geluid ietsjes kon overstemmen.
En ja op stressigge dagen met weinig slaap overkomt het mij ook soms, dat gepiep, en als het wat lang duurt is de paniek op zo'n momenten ook niet ver weg.
Veel sterkte aan de mensen die er een groot probleem mee hebben.

Ik ken in mijn vriendenkring ook mensen met tinnitus. Ik kan me er moeilijk in verplaatsen, maar het lijkt me inderdaad zwaar om door het leven te gaan met een constante fluittoon in je oor. Een toon die kennelijk op sommige momenten nadrukkelijker aanwezig is dan op andere momenten, maar die nooit helemaal weg is en nooit verdwijnt. Lijkt me met name 's nachts een bezoeking als je wakker ligt in bed.

Er terwijl er sinds enkele dagen dus weer druk gediscussieerd wordt in dit topic, voeg ik me dus ook in het leger van 'gehoorgestoorden'. Want de uitslag van de gehoortest die ik deze week onderging, liegt er niet om: een behoorlijk verlies van met name de hoge tonen en het advies: u bent eigenlijk toe aan een gehoorapparaat...

Ik moet zeggen dat ik dat zelf minder zag aankomen dan mijn omgeving. Ik merkte wel dat mijn gehoor achteruit was gegaan, maar kon er nog best mee leven en me ermee redden in het sociale verkeer. Mijn vrouw zegt het echter al langer dat ik dingen 'mis' in gesprekken en dat ik wel opvallend vaak vraag of mensen hun woorden nog eens willen herhalen.

Het is een vrijblijvend advies - ik zit kennelijk op het randje van een niveau van gehoorverlies waarbij een gehoorapparaat wordt aanbevolen - maar voor mijn werk (ik ben journalist en tekstschrijver) is goede en niet mis te verstane communicatie onontbeerlijk, dus het gaat ervan komen. Aanstaande woensdag naar de audicien, om twee toestellen te laten aanmeten. Twee ja, want hoewel de achteruitgang in het linkeroor dramatischer is dan in het rechter, worden me er twee aangeraden, al is het kennelijk maar voor het evenwicht.

Ik ben 56, dat vind ik voor hoortoestellen nog best wel jong. Het is dus even schrikken. Ik moet nog steeds wennen aan het idee, maar ben ook wel nieuwsgierig naar het resultaat: helpt het in gesprekken (vast wel), ga ik nu weer veel meer omgevingsgeluiden horen, meer details?
En wat me ook wel bezighoudt: wat voor invloed gaat het hebben op mijn muziekbeleving? Ik heb me al laten vertellen dat hoortoestellen voor spraak niet echt geschikt zijn voor het luisteren naar muziek, omdat er bij die activiteiten verschillende frequenties worden aangesproken. Er zijn ook hoortoestellen met een instelling voor muziek luisteren, dus zo eentje zal het zeker worden.

Lijkt me aardig om jullie in dit topic op de hoogte te houden van mijn wederwaardigheden. Tegelijkertijd ben ik ook wel nieuwsgierig naar de ervaringen van anderen met hoortoestellen. Wat voor invloed had het op jullie, en met name op je muziekbeleving? Ik hoor graag

Niet leuk, gaucho en confronterend. Maar 56 is niet abnormaal jong voor een hoorhulp. Ook mijn leeftijd en de degeneratie van diverse onderdelen is merkbaar. Mogelijk verergerd door bepaalde zaken als hobby, sport en beroep. Ik hoop dat er users zijn met dezelfde ervaring die kunnen zeggen welke impact het heeft op de muziekbeleving. Ben benieuwd hoe het jou vergaat komende tijd. Redelijk fundamenteel onderwerp op een site als MuMe. Al kunnen we ook nog praten over teksten en hoesjes als we allebei stokdoof geworden zijn. .... waar lag m’n bril ook alweer?

Ik heb inmiddels een paar dagen kunnen experimenteren met mijn nieuwe hoortoestellen. Om te beginnen: ja, ik hoor er een stuk beter door. In elk geval qua spraak, want ik merk dat ik dingen weer beter oppak en probleemloos alles kan horen zonder er moeite voor te hoeven doen.

Al is het grootste euvel – een goed gesprek kunnen voeren in een lawaaierige omgeving, op feestjes enzo – nog niet helemaal verholpen. Ik merk dat ook achtergrondrumoer extra wordt versterkt, waardoor sommige conversaties alsnog lastig te volgen zijn. En het geeft een hoop drukte in je oren en je hoofd, waar je aan het eind van de avond best vermoeid van bent. Dan ben je blij als je ze uit doet. Het is een probeerfase waar ik nu in zit, dus hopelijk kan de audicien ze op dat punt nog wat bijstellen.

Ik heb gistermiddag voor het eerst de muziek-instelling uitgeprobeerd en vergeleken met de spraakinstelling. Bij de spraakstand (die standaard ingesteld staat als je ze aanzet) klinkt muziek veel te schel, dat is echt niet prettig. De muziekinstelling klinkt al een stuk beter, haalt zo te horen een deel van de hoogste en doordringendste tonen weg, en klinkt daardoor aangenamer. Toch vind ik sommige klanken ook in die muziekluisterstand nog onaangenaam. Het hangt een beetje van het soort muziek af, en ook de manier waarop deze is geproduceerd, merk ik.

Ik beluisterde onder meer de verzamelaar Time Pieces van Eric Clapton op LP. De meeste rustige nummers laten zich goed beluisteren met hoortoestellen. Ik hoorde in sommige nummers details die me niet eerder waren opgevallen. Met name de hi-hat, de slaggitaren en sommige akoestische loopjes kwamen prachtig door. Maar een nummer als Layla doet dan weer pijn aan mijn oren: te druk en teveel hoge tonen. Zo’n nummer klinkt dan weer beter zonder hoortoestellen in.

Ik hink hierdoor een beetje op twee gedachten. Moet ik ze inhouden om meer detail te ontwaren? Iets waar ik wel waarde aan hecht voor een goede muziekbeleving. Of moet ik mijn muziek blijven beluisteren zonder hoorapparaten? Het klinkt dan weliswaar doffer, met minder duidelijk doorkomende hoge tonen, maar soms ook gewoon aangenamer en ‘easier on the ear’.

Ruwweg lijkt het eerste me aan te bevelen bij overwegend rustige, helder geproduceerde muziek, en het tweede bij het ruigere werk met veel gierend gitaarwerk, zeker als het minder goed opgenomen is. De afgelopen jaren ben ik waarschijnlijk gewend geraakt aan muziekbeluisteren met een afnemend gehoor, en dat heb ik steeds als norm gehanteerd. Maar dat verandert nu natuurlijk vrij drastisch. Het zal voor een deel gewoon wennen en uitproberen zijn. Wordt vervolgd.

gaucho, ik vraag me af hoe je de dynamische verschillen beleeft. Heeft een toestel ook een soort comprimerende, afvlakkende werking? En merk je dat dan ook bij bijvoorbeeld klassieke muziek?
Verder is het ook een kwestie van wennen, lijkt me, zoals ik aan de tinnitus gewend geraakt ben. Ieder mens heeft een uniek gehoor met unieke karakteristieken. Een standaard normaal gehoor bestaat niet. Vandaar dat wat voor de een als schel ervaren wordt, voor de ander nog vrij dof kan klinken.

Goede vraag. Ik moet zeggen dat ik daar nog niet zo op gelet heb. De popplaten die ik tot dusver heb gedraaid, kennen naar mijn idee vrij weinig verschillen in dynamiek. Ik zal een dezer dagen eens een klassiek plaatje opzetten...

Ik heb de afgelopen dagen mijn hoortoestellen meerdere keren laten bijstellen en merk nu dat ik er ook wat meer aan begin te wennen. Spraak verstaan gaat me momenteel prima af met de spraakinstelling. Ik merk ook dat de huidige instelling rumoer op de achtergrond wat meer wegdrukt en het gesproken woord in mijn directe omgeving meer centraal komt te staan. Maar muziek luisteren blijft nog een beetje tobben en uitvogelen.

Om op de hierboven gestelde vraag van Wandelaar in te gaan: de spraakinstelling houdt de dynamiek van de muziek in stand, merk ik wel. De volumeverschillen zijn soms groot, zeker bij die paar klassieke werken die ik inmiddels, zowel van LP als CD, heb beluisterd. Maar erg mooi klinkt het allemaal niet, soms zelfs pijnlijk scherp.

Als ik de muziekinstelling kies, wordt alles wat softer gemaakt, en klankmatig kan ik het dan over het algemeen beter waarderen. Maar een beetje heen en weer schakelen, en ook luisteren zonder de apparaten in, leert mij dat er dan wel degelijk wat compressie optreedt: de dynamiek wordt wat afgevlakt, en dat merk je vooral bij klassieke stukken, zoals Rimsky-Korsakov's Scheherazade en Beethoven's Negende. Heel dramatisch vind ik dat overigens niet; bij sommige klassieke werken is het verschil in dynamiek zo groot dat ik toch al met de volumeknop zit te spelen.

Toch blijft het lastig, want ik merk dat ik, met mijn gehoorapparaten in de muziekstand, vooral geniet van rustiger stukken, of in elk geval muziek met een doorzichtige structuur - dus niet te druk, niet te veel instrumenten, en zeker geen geluid dat van zichzelf al een beetje opeengeperst is. Ik had bijvoorbeeld van de week LP's van Bread en Justin Hayward op staan, en dat is dan gewoon genieten van de gedetailleerde en klankrijke weergave. Het helpt ook dat dat - naar mijn idee - mooi geproduceerde platen uit de jaren zeventig zijn, die van nature al niet zo schel zijn opgenomen, eerder wat dof. En het heeft natuurlijk ook met persoonlijke voorkeur te maken.

Klanktechnisch kan een jaren negentig-plaat trouwens net zo goed prima tot zijn recht komen, zo merkte ik bij beluistering van Billy Joel's laatste album (op CD) River of dreams. Een voor zijn doen stevige plaat, waarvan de instrumenten prima zijn te onderscheiden in een heldere productie.
Maar bij wijze van contrast probeerde ik ook dingen als Metallica's ...And justice for all en Rainbow's Long live rock 'n' roll, en die laten zich beter beluisteren zonder hoortoestellen. En zoiets geldt ook al voor Breakfast in America van Supertramp, wat van nature al een vrij schelle opname is (en ik draaide de CD-remaster, die dat effect nog versterkt).

Kortom, het verschilt per album, en soms zelfs per nummer, en volgens mij ook een beetje per medium (LP of CD). Het zal best even tijd kosten om mijn weg daarin te vinden. Het is een beetje dubbel: soms klinkt muziek gewoon beter zonder gehoorapparaten, maar ik ben me er nu opeens van bewust dat ik dan wat detaillering en 'inkleuring' mis.

Ik heb de instellingen op mijn versterker voor de hoge en lage tonen standaard op 12 uur staan, neutraal dus. Dat vind ik het beste uitgangspunt, omdat je dan uitgaat van de weergave zoals die bedoeld is. Een hoogst enkele keer stel ik het wat bij. Ik heb de afgelopen dagen ook wat geprobeerd met het iets maar links draaien van de treble-knop, maar ik kan nog niet goed beoordelen of dat echt helpt.

Alleen met de gebruikte apparatuur bij opname en de plaats van die opname is de weergave zoals die bedoeld is. En dan nog alleen in de oren van de makers. Hoe een album uiteindelijk bij je thuis klinkt hangt teveel af van de gebruikte speakers, de positie daarvan, versterker, de vorm van je woonkamer en hoe die verder is afgewerkt en ingevuld. Het kan dus goed dat je de bas minder moet zetten als je de bedoelde weergave wil benaderen. Maar dat moet je volgens mij niet eens altijd willen. Als ik aan mijn computer zit, in een hoek van de kamer, dan zet ik de bas soms stiller, omdat die daar luider klinkt dan wanneer ik op de ideale plaats voor de speakers zit.

Ik heb ook even geëxperimenteerd met mijn gehoortoestellen en muziek. Daar ben ik snel mee gestopt. Het leidde alleen maar af van de muziek. Er is ook iets als gewenning. Hoewel mijn oren de hoogste frequenties missen, voor mij klinkt de muziek normaal zo, niet dof. Dat ik er snel mee ben opgehouden heeft ook wel te maken met dat ik ze überhaupt nooit draag. Voor dat beetje beter dat ik mensen versta is het me teveel gedoe. Bovendien lijk ik juist meer last te krijgen van tinnitus en hyperacusis als ik het volume van de gehoortoestellen wat hoger zet. In de toekomst, als zelfs een-op-een gesprekken met bekenden niet meer lukken, zal ik mogelijk toch genoodzaakt zijn ze te dragen.

Heb je helemaal gelijk in. Je zult het nooit zo krijgen als het in de studio klonk. Geluid wordt door veel factoren beïnvloed, en dan is er ook nog zoiets als persoonlijke smaak. Ik bedoelde vooral te zeggen dat de neutrale stand mijn uitgangspunt is voor het luisteren. Als ik tevreden ben (en dat is meestal het geval) hoef ik er niet aan te sleutelen. Zo niet, dan regel ik het een beetje bij. En die neutrale stand voelt naar mijn smaak ook het 'eerlijkst' te opzichte van de muziek, hoewel dat met al die variabelen misschien een discutabel uitgangspunt is.

Zou best kunnen dat ik daar uiteindelijk ook op uitkom, dat weet ik nog niet. Want ik zit nu dus middenin die gewenningsfase. Het gekke is dat ik me tot voor kort nooit bewust was van het feit dat ik hoge frequenties en een bepaalde detaillering miste. Tot voor kort klonk de muziek voor mij, zonder gehoorapparaten, ook zoals ik dacht die die moest klinken. Maar nu ben ik dus aan het twijfelen gebracht, omdat ik nu weet wat ik mis. Tja, is een gehoorapparaat dan een zegen of een vloek?

Bij jou speelt je tinnitus ook mee in je overweging om ze niet altijd te dragen. Van tinnitus heb ik geen last, maar ik bespeur bij mezelf ook al de neiging om ze uit te doen op momenten dat ik, zoals nu bijvoorbeeld, in mijn eentje achter de computer zit. Niet dat ze irriteren, maar op een bepaalde manier voelt het toch vrijer.

En ook bij mij is het gehoorverlies niet dramatisch. Nou ja, dramatisch genoeg voor de aanschaf van hoortoestellen, dat dan weer wel. Maar één-op-ééngesprekken kan ik ook zonder die apparaten nog prima volgen. Het is meer in drukke situaties, zoals feestjes, vergaderingen en vergelijkbare bijeenkomsten (wanneer je uitspraken over grotere afstanden moet kunnen horen) dat ik ze nodig heb. Dan blijken ze toch een waardevolle toevoeging, merk ik nu al.

Als ik het goed begrijp, gaucho, dan versterkt het gehoorapparaat, ook in de muziekstand, vooral de minder prettige klanken van de opname: de drukke en harde of schelle geluiden. Juist dan doet het het veel toe hoe een album is geproduceerd. Een prettig warm geluid zal dan niet snel te schel gaan klinken.
Zelf gebruik ik weinig correctie en ga het liefst voor een ‘recht’ geluid. Maar toch heb ik wel de neiging de frequenties die in de buurt zitten van mijn tinnitus te verzwakken.

Op vakantie langdurig krekels gehoord die rondom die frequenties zitten en die zijn dan flink hinderlijk en klinken door, gaan ‘rondzingen’. Daarom stel ik liever wat te dof in voor het meer subtiele hoog dan wat er dik bovenop ligt. En ook dan weer kom ik graag uit bij de ongereviseerde jaren zeventig producties. Warm en vriendelijk, ook voor het gehoor.

Ja. voor dat laatste heb ik altijd al een voorkeur gehad, maar het lijkt erop dat ik door mijn gehoorhandicap nog meer in die richting gedreven word.

Omdat mijn gehoorverlies zich waarschijnlijk zeer geleidelijk ontwikkeld heeft, roept het momenteel bij mij wel de vraag op of ik juist daardoor (nog) meer naar hoogwaardige producties ben gaan luisteren. Is ook een van de redenen waarom ik veel van die hedendaagse 'loudness war' producties slecht kan verdragen.

Ik heb dit weekend op verzoek van een erg in muziek geïnteresseerd neefje eens samen geluisterd naar een recent album van Kanye West, gewoon in het kader van de intergenerationele uitwisseling. Maar nog los van de muziek zelf - waar ik helaas ook niet zoveel mee kan - merk ik dat ik nog meer word afgestoten door de productie, of de mix, of wat het ook is. Alles aan die opname (My dark and twisted fantasy, voor degenen die het interesseert) is zo overstuurd in de mix en/of de mastering, dat ik er nauwelijks langer dan tien minuten naar kan luisteren (gratis Spotify over mijn stereo-installatie, dat moet ik er eerlijkheidshalve bij zeggen). Dat wordt puur fysiek al een onmogelijke opgave,

Gek eigenlijk, je zou denken dat de geluidskwaliteit er minder toe doet naarmate je gehoor achteruit gaat. Bij mij lijkt het eerder andersom: ik word nog selectiever in waar ik naar luister.

Dat van die krekels, wat jij beschrijft met je tinnitus, daar kan ik me wel iets bij voorstellen. Ben een jaar of vijftien geleden ook eens half gek geworden van de herrie op de achtergrond als je eens lekker op een Grieks terrasje zat. Al hielden ze in mijn herinnering wel keurig allemaal om een uur of negen op. Maar ik vraag me af of ik die krekels heden ten dage nog zou horen, juist vanwege het verlies van hoge tonen. Misschien maar weer eens op vakantie naar Griekenland...

[quote] Gek eigenlijk, je zou denken dat de geluidskwaliteit er minder toe doet naarmate je gehoor achteruit gaat. Bij mij lijkt het eerder andersom: ik word nog selectiever in waar ik naar luister.[j/quote]

Dat lijkt me heel juist. Ik ben ook veel selectiever geworden, dat heeft ook met leeftijd te maken en ik heb ook een lichte gehoorbeschadiging aan één oor vanwege een verwaarloosde ontsteking (inmiddels aan gewend, ik merk het nog niet meer op) maar een goede geluidsweergave met een opgeruimd/zuiverder geluid is voor mij zoveel prettiger om naar te luisteren (ook langdurig). Geluid op een halfbakken setje kan echt niet (meer). Mijn advies ga naar een goede geluidsspecialist in apparatuur en zoek uit wat het beste bij je past.

Misschien komt dat wel omdat als je slechter gaat horen, je beter gaat luisteren.

Vertel dat maar niet aan mijn vrouw...

Zonder gekheid: zou best kunnen. Je wordt kennelijk in elk geval kritischer bij het selecteren waar je naar luistert.

Ik sluit me trouwens wel aan bij een opmerking die je eerder maakte, Kronos. Zoals gezegd: bij sommige mooi opgenomen tracks en albums kan een gehoorapparaat wat toevoegen als het gaat om de detaillering, maar ik merk nu al dat je advies steeds vaker opvolg: gewoon naar muziek luisteren zonder gehoorapparaten in, dat blijkt bij mij in veel gevallen het beste te werken.
Ik heb in het recente verleden nooit gemerkt dat ik iets essentieels miste. Het gaat prima zo - en er is inderdaad zoiets als gewenning. Sometimes ignorance is bliss...

Je had het daarstraks over krekels. Mijn reisgenoten merkten tijdens het avondeten eens op wat een lawaai ze maakten. Ik zei er niets van te horen. Ze geloofden me niet meteen. Dachten dat ik een grapje maakte. Zo'n kabaal moet je wel horen. Niet dus. Ik had er geen last van.

Van de hoogste noten op een piano hoor ik alleen de mechanische geluiden nog. Een drama voor een muziekliefhebber als ik! Tenminste als ik dramatisch zou willen doen. Maar het is wat het is. Ik geniet gelukkig nog gewoon elke dag van muziek. Zeker niet minder dan vroeger.

Mijn gehoorschade is overigens ontstaan door het werken in een lawaaierige omgeving. Van preventie was vroeger amper sprake en ik blijk er gevoeliger voor te zijn dan normaal. Een kleine troost, sinds kort is het erkend als beroepsziekte en krijg ik elke maand een geldbedragje. Daar kan ik dan weer extra cd's mee kopen.

Of toch maar eens goeie gehoorapparaten. Heb er nu op proef en er komt een hele dimensie aan muziek bij. Doordat het verschil groot is vraagt het heel wat gewenning maar ik kan me voorstellen over enkele weken niet anders meer te willen.

Jij nog meldenswaardige ervaringen opgedaan gaucho?

Je kunt ook doof worden van masturberen heb ik ergens gelezen.

Ik spreek nu namens mijzelf, maar valt wel mee.

Bij mij begon het in 2014, maar ik ben er ondertussen aan gewend. Qua 'volume' wisselt het, maar het heeft er bij mij vooral mee te maken hoe druk of gestresst ik ben. Op stressmomenten is de tinnitus meer aanwezig dan wanneer ik relaxed ben.

Sommige mensen die tinnitus krijgen schieten in de paniekmodus, gaan op zoek naar allerlei hulpmiddelen (waaronder een hoop kwakzalverij) en focussen zich zoveel op de tinnitus, dat ze er continue mee bezig zijn, wat soms zelfs tot zelfmoord leidt.

Hoe sneller men accepteert dat het er is, des te sneller ze verder met hun leven kunnen.

Het hangt er natuurlijk ook van af hoe 'luid' de tinnitus is. Een audioloog kan de frequentie en het volume samen met jou ongeveer bepalen. Bij mij blijkt dat redelijk mee te vallen, maar door de gehoorschade zijn het in de meeste situaties wel de enige hoge frequenties die er te horen vallen en daardoor bijna altijd nadrukkelijk aanwezig. Nadat ik er meer dan een decennium aan gewend was begon ik er de laatste jaren steeds meer last van te krijgen. En nu, doordat de gehoorapparaten het gehoorverlies in de hoge tonen compenseren, wordt de tinnitus gemaskeerd. Kan ik eindelijk weer naar muziek luisteren zonder dat een aanhoudende tuut de aandacht afleidt.

Erg gaaf voor je dat dat zo goed werkt, Kronos.

Het heeft wat tijd en moeite gekost. Sinds februari heb ik de apparaten op proef en twee keer heb ik ze netjes terug in hun oorspronkelijke doosje terug meegenomen als ik naar de audioloog ging, vastberaden ze in te leveren en ermee te stoppen omdat het niet ging werken voor mij. Ik heb nog goedkopere apparaatjes liggen van bijna tien jaar geleden. Zo goed als nooit gebruikt. Dat zag ik al opnieuw gebeuren, want al die hoge geluiden zijn een ongelofelijke herrie als je er niet aan gewend bent en dan ook nog tinnitus en hyperacusis hebt.

Maar hersenen zijn een wonderlijk iets. Na vele opgaves en laatst tweeëneenhalve week stoppen, door een gesprek met de audioloog toch weer geprobeerd en nu ging het meteen beter. Sindsdien blijven dragen en elke dag word ik er blijer van. Zelfs het extra geluid bij het eten van een knapperige groente is lekker. En bij het luisteren naar muziek lukt het steeds vaker de gehoorapparaatjes te vergeten en alleen maar te genieten.

Hieronder zie je het audiogram van mijn gehoor. Lage tonen, beginnend van links, zijn nog goed. Normaal moet de curve min of meer horizontaal lopen. In de donkerder gekleurde zone zit spraak. Net iets meer dan een derde daarvan valt buiten mijn gehoordrempel (dank je wel werkgever, voor die doffe ellende). In gunstige omstandigheden lukken gesprekken nog wel prima. Als er wat galm is of achtergrondlawaai wordt het moeilijk en vaak onmogelijk. Om dat te verbeteren zijn de gehoorapparaten bedoeld, maar als dat niet zou lukken, ook dan zijn ze de aanschaf waard.

https://ibb.co/8PB7qRW

Om potentiële grappenmakers voor te zijn; het is natuurlijk door mijn slechte gehoor dat ik zo'n slechte muzieksmaak heb.

Zeker. En ze liggen in lijn met de jouwe, en ook ik ben er blij van geworden. Kostte wat meer, en is ook een kwestie van wennen. De tijd ontbreekt me nu om er uitgebreid op in te gaan, maar ik kom erop terug. Wellicht vanavond al.

Vanmiddag eindelijk voldoende tijd gevonden om mijn ervaringen onder woorden te brengen. Mijn verhaal van hierboven was eigenlijk maar half af. Ik heb een soortgelijke ervaring als jij: Ik heb bij een 'dozenschuifketen' een paar verschillende gehoorapparaten uitgeprobeerd, maar die leidden geen van allen tot echt bevredigende ervaringen. Ze versterkten wel, en in die zin werden mijn gehoorproblemen wel enigszins verholpen, al bleef het achter bij mijn verwachtingen. Maar het geluid bleef lelijk en blikkerig, ook in de zogeheten muziekstand, en het leidde er in de praktijk toe dat ik muziek bij voorkeur zonder gehoorapparaten beluisterde. Dan maar wat harder... Mijn apparatuur en muziekverzameling staat in een mancave, dus dat gaf in huis geen problemen.

Tot ik, op aanraden van een vriend die hier eveneens de nodige ervaring mee had opgedaan, eens te rade ben gegaan bij een specialist die er ruim de tijd voor nam om mij apparaten aan te meten die echt op maat waren afgestemd op mijn specifieke gehoorproblemen. Die gaf al meteen aan dat de apparaten die ik op dat moment in had, zeker 20 tot 30 procent ‘onderpresteerden’, met andere woorden: er zou bij mij een aanzienlijk beter resultaat te bereiken kunnen zijn.

Het bleek geen verkooppraatje: het verschil was ronduit verbluffend. Qua spraakverstaan, maar met name ook qua muziekbeleving. Ik ben een paar keer teruggeweest om het geluid in de muziekstand zó te laten afregelen dat ik er helemaal tevreden over was. Het probleem bij deze gehoorapparaten was wel dat ze buiten de vijf categorieën vielen om voor vergoeding van de zorgverzekeraar in aanmerking te komen.
Flink wat duurder dus, maar ik had wel het geluk dat ik later bij mijn belastingaangifte een deel kon terugkrijgen omdat ik ze aantoonbaar voor mijn werk nodig had. Evengoed kostten deze apparaten aanzienlijk meer dan apparaten die binnen die vijf zorgcategorieën vallen, dus ik heb er wel even over getwijfeld. Maar uiteindelijk vind ik het de moeite waard. Het voegt echt wat toe aan mijn kwaliteit van leven, zowel in de dagelijkse omgang met mensen als voor de beleving van mijn muziek, wat uiteindelijk mijn grootste hobby is.

Het zal nooit meer helemaal worden zoals het ooit was, dat besef ik. Maar ik heb wel het idee dat ik op dit moment het hoogst haalbare eruit heb gehaald. Ik draag ze nu standaard, en dat was in de testperiodes van die andere apparaten wel anders.

Gewenning is trouwens inderdaad wel een dingetje. Ik dacht dat het met mijn gehoorschade nog wel meeviel, omdat ik me in het maatschappelijk verkeer nog wel aardig kon redden. Maar nu valt me pas echt op wat ik per saldo al die tijd niet meekreeg.

Grootste probleem qua spraakverstaan was bij mij altijd dat het onderscheid tussen enigszins gelijkluidende medeklinkers als de ‘s’ en de ‘f’ wegviel. Uit het zinsverband kon je meestal nog wel afleiden wat er bedoeld werd, maar ik merk nu toch dat ik met name conversaties in drukkere omstandigheden wel veel beter kan volgen. Voordeel is ook dat veel recente gehoorapparaten via je iPhone werken, met extra features als richtinghoren en het wegdrukken van hinderlijke bijgeluiden.

Maar het grootste verschil merk ik toch wel in de alledaagse geluiden die ik een beetje kwijt was geraakt. In de eerste testweken van mijn huidige apparaten deed ik de uitspraak: ‘Verdorie, bijna alles maakt geluid!’, die mijn vrouw me nu nog wel eens plagend nadraagt.
Maar je hoort echt zoveel méér: van het ritselen van een broodzakje tot het geknisper van knapperige groenten die je eet. Dat heeft ook een nadeel: soms vind ik het gekwetter van vogels in de tuin behoorlijk overheersend en als er een trekker langsreed, was het de eerste weken alsof horen en zien je verging. Maar inderdaad, daar wen je aan, al heeft me dat echt wel een paar maanden gekost.

Muziekluisteren is nu zowel aangenaam als spannend: in de universele stand klinkt alles echt te schel, maar in de muziekstand vind ik alles nu heel natuurlijk klinken. Meer hoge tonen, zonder dat het pijn aan je oren gaat doen, maar vooral meer detail. En ja, af en toe hoor ik dingen die ik bij eerdere beluistering niet had opgepikt, ook niet bij nummers die ik al tientallen keren gehoord had. Dat vind ik echt winst.

gaucho, Ik had al eens ergens gelezen dat de regeling in Nederland anders is wat betreft terugbetaling van de ziekteverzekeraar. In België krijg je een kleine 1500 euro terugbetaald (is voor twee apparaten). Als je snel tevreden bent kost het je dus amper wat. En elke vijf jaar heb je opnieuw recht op terugbetaling als je er nieuwe aanschaft.

Spraak beter verstaan werkt bij mij (nog) niet echt. En bij muziek blijft het zoeken, afhankelijk van welke muziek ik beluister. Met de app kan ik zelf laag, midden en hoog wat aanpassen. Maar goed werkt die app niet. Gaat vaak terug naar de oorspronkelijke instelling, bijvoorbeeld als ik met mijn smartphone een internetpagina open. Maar het lastigste blijft wel de tinnitus op de slechte dagen.

Ik blijf uitkijken naar een pilletje dat je gehoor gewoon weer helemaal herstelt.

Eind volgende week gaat de audioloog mijn Phonak trial apparaatjes upgraden naar de duurste versie. Dan kan ik eens testen of dat nog een verbetering is in geluidskwaliteit om muziek te beluisteren.

Geen beschadiging maar ik moet aankomende week mijn oren laten uitspuiten.
Had wel paniek want sinds donderdag hoorde ik links heel weinig (na woensdagavond oordopjes in gehad te hebben omdat iemand zonodig moest boren tot 22.00 in ons gebouw) en vrijdag op werk was net of je in een kerk stond, geluid kwam van allerlei kanten rechts binnen. Ook tijdens het weekend begon links verdoofd en gedurende de dag kwam het weer terug. Vandaag lijkt weer normaal, geen problemen links en rechts.
Toch vanmiddag laten checken en de huisarts zei dat links zeer overmatig oorsmeer zat t.o.v. rechteroor en dat die oordopjesactie dat waarschijnlijk verder naar binnen heeft gedrukt.

Oudjaar middag 2014 A'dam. Met oliebollen op weg naar huis. Oorverdovende explosie in fietstunnel. Cobrabom? Door de klap onderuit. Letterlijk verdoofd. Wegrennende gozers. Na een geluidloze week me gemeld in het OLVG. Meneer, kom over vier weken terug. Dan is wel of geen blijvende schade vast te stellen. Dat bleek zo te zijn. Audiogram bevestigde het verdict. Dertig procent blijvend gehoorverlies aan beide kanten. Apparaatjes aangemeten. Na een half jaar weg gesmeten: te schel voor muziek, gedoe met gesprekken, op straat me teveel. Onder andere. Sindsdien zonder. Het is te doen. Maar het blijft een groot gemis. Muziek luisteren? Ja met een sjieke Beyer Dynamic op mijn kop. Oud en nieuw? Wegwezen!