Even punt voor punt over die Fleetwood Mac-shootout; vantevoren op de koptelefoon is het volume gecheckt, de elpee gepoetst, enzovoorts. De platenspeler was puik, de cd-speler bijna nog duurder, kabels allemaal hetzelfde, enzovoorts! Dus maak je geen zorgen: dit was voor mijn doen bijna een originele 'lab'-opstelling en het was of je een Maserati tegen een Ford Escort 1976 laat racen.



Wat is 'beter', wat is 'neutraal', wat is 'exact". Als ik bovenstaand voorbeeld mag aanhaken zou de cd misschien exacter kunnen zijn, bij de LP het ik het idee dat ik Fleetwood Mac "om me heen" hoorde spelen. Iemand zou met een spectogram kunnen aantonen dat de originele cd dichterbij de mastertape zit, maar ik vind dat de LP beter klinkt! Aangenamere bassen, meer detail in de vocalen, etc.. Ik beschik niet over de originele master, maar ik ben zeer tevreden over hoe het op plaat is gekomen!

Jammer dat je uiteindelijk met deze conclusie komt. Ik had het ook niet over 'een beter medium', misschien is het (voor mij tenminste en voor meer anderen) vaak een veel fijner klinkend medium!
Soms frustrerend (Laughing Stock, nieuwe persing), soms nostalgisch (Beatles 1967-1970) en soms met kop en schouders boven andere versies/mediums (Rumours, Manfred Mann's Solar Fire, Beatles Magical M. Tour, duitse persing, etc.). Kunnen er ook goede CD's zijn?Jawel; de eerste versie van Wings' London Town klinkt puik en de Canadese versie van "Who's Next" klinkt beter dan al het andere wat ik er tot nu toe van gehoord heb!
Zowel hier als in welk forum dan ook draait het om m'n eigen oren!
Tot zover mijn laatste bijdrage als het gaat om vinyl vs. cd's, terug maar het originele topic: Originele versie of Remaster?

MIT.
Ik was benieuwd omdat het het Massachusetts Institute of Technology zou betreffen maar ik begrijp dat het een kabelfabrikant betreft die MIT heet.
Tja, dan wordt het "Wij van WC eend adviseren WC eend" en wie zit daar nou op te wachten ?

Kwalificaties over mijn leven laat ik voor wat ze zijn. Lijkt me een heel andere discussie.

Ik vind de Deep Purple Remasters wel erg geslaagd t.o.v. de originele versies. De cd's In Rock, Machine Head, Who Do We Think We Are, Fireball, Burn, Stormbringen en Come Taste The Band zijn het aanschaffen duidelijk waard, lage prijs en veel extra nummers die niet op de reguliere plaat staan.

Ik heb de afgelopen jaren wel genoten van behoorlijk wat geremasterde albums. Ik noem maar The Beatles, Pink Floyd, the Smashing Pumpkins, the Smiths, Nirvana, Elvis Presley en bij al deze albums had ik wel het idee dat het beter was dan eerdere cd's.

Bij the Smiths vond ik het vooral een opvallende verbetering t.o.v. de oude cd's. Dat klonk wat mij betreft erg vlak. Heb vandaag ook the Wall (Experience Edition) van Pink Floyd en the White Album van the Beatles besteld. Wat mij betreft mogen ze dus wel doorgaan met de remasters als het gaat zoals bovenstaande voorbeelden!!

In Rock heb ik weer ingeruild voor de originele cd vanwege de tonnen overbodige opvullers. Alleen Cry Free en die alternatieve versie van Speed King vond ik aardig. Black Night heb ik op andere cd's.

De oude cd heeft een metaliger geluid dat m.i. beter bij de muziek past. Erg rauw .

The Beatles Remasters zijn netjes aangepakt; geen dingen ''toegevoegd" op opgepompt. Vooral de mono-remasters waren een goed voorbeeld van hoe je zo'n project aanpakt! Van Elvis Presley zijn zoveel verschillende Remasters (en re-remasters) uitgebracht dat ik door de bomen het bos niet meer zie...ook weer een probleem op zich in het hedendaagse "40th century remaster and remix"-tijdperk.

Aan de "Legacy" editions van Elvis kun je je geen buil aan vallen. Dat zijn in elk geval goede albums mocht je die nog niet hebben.

Ben nu helemaal in de ban van the Smashing Pumpkins albums "Gish" en "Siamese Dream" in hun nieuwste versie. Die klinken super!