En alles overziend zag je reden genoeg om hem te eren?
Da's duidelijk. Jij komt vast tzt Willem Holleeder nog even melden.

Ach welnee, van eren is geen sprake. Mocht je het fijn vinden wil ik er ook nog wel even bij zetten dat ik kinderen verkrachten stom vindt?
Aangezien die ook muziek heeft uitgebracht: uiteraard. Daar is dit topic toch voor?

Dat is geruststellend.

Ik vind ook iets stom en dat is om in dit topic uit scoringsdrift doden te benoemen waarvan je zelf toegeeft dat je ze vijf minuten geleden niet kende. Zeker in dit geval waar het een zedendelinquent betreft.
Marc Dutroux zal ook wel een liedje geneuried hebben toen ie op z'n erf aan het spitten was. Van mijn kant een vriendelijk verzoek om zijn heengaan dan toch maar niet te komen vermelden hier.

Ik weet niet of het scoringsdrift is, ik geloof zelf eigenlijk van niet. Ik beschouw het als informatievoorziening - iemand met een link met de muziekwereld sterft, ik lees het en denk: andere muziekliefhebbers zullen dat wellicht interessant vinden, net zoals ik het interessant vindt om in dit topic te lezen wie er vandaag weer allemaal dood is gegaan. Ik beschouw dit topic niet als condoleanceregister en laat ethische bezwaren dan ook niet meespelen. Voor wie hier enkel komt om een kaarsje te branden probeer ik mijn toon respectvol te houden - wellicht ging ik zojuist over de grens van het betamelijke.
Nou leert een vlug rondje googelen me dat hij verscheidene artiesten geïnspireerd heeft tot het maken van muziek, dus wie weet zal mijn scoringsdrift me t.z.t. alhier kond doen doen van 's mans verscheiden - ik kijk nog wel even.

Alweer een aantal weken dood, en hij stond ook al een paar dagen te wachten om door mij beschreven te worden, maar ach, hij is 97 geworden, dus dan kunnen die paar dagen er ook nog wel bij.
Overigens een man waarvan ik tot een paar dagen geleden het bestaan ook niet kende, maar zie het maar als een stukje informatievoorziening naar de mensen toe.
Ik heb het overigens over de Amerikaanse zanger Roscoe Robinson. Omdat ik heus wel weet dat niemand deze link gaat openen bij deze een korte samenvatting van zijn toch wel interessante levenspad.
Robinsons carrière begon in de gospel. De destijds prima draaiende gospelgroep the Southern Sons vroeg aanvankelijk Sam Cooke om bij hen te komen zingen. Die sloeg het aanbod af, maar kwam wel met een aanbeveling: luister eens naar Roscoe. Via the Southern Sons kwam Robinson eind jaren '50 bij de Five Blind Boys of Mississippi terecht, dit ondanks dat hij uitstekende ogen had. Hij zong onder meer Sending up my timber, en kijk 'm daar eens staan op de promofoto met z'n stralende ogen, tussen die vier zonnebrillen. Later richtte Robinson, nog steeds voorzien van 20/20-visie, the Blind Boys of Ohio op, maar die bleven verstoken van succes. Op het Chess-label scoorde hij intussen, in 1966, zijn eerste en enige hit in de Billvboard Hot 100, 'That's enough', die tot plek 62 reikte (#7 in de R&B-lijst). Het uitstapje naar de wereldse muziek was van korte duur, want begin zeventiger jaren zat Robinson alweer aan de gospel. Begin jaren '80 zong hij nog enige tijd bij the Blind Boys of Alabama; tijdens die optredens droeg hij, om niet uit de toon te vallen, een zonnebril.

Is Marc Dutroux overleden? Ach, r.i.p. dan maar. Het stelt mij in de gelegenheid om te melden dat ik zijn muziek maar matig kon waarderen. Komt ook door zijn verleden als zedendelinquent denk ik.

Ik reed vanavond naar huis naar mijn mooie Zeeland. De hemel was nog ergens verlicht in de verte en ik reed naar de zonsondergang toe omdat thuis westwaarts ligt. Ik luisterde wat mijmerend naar radio 2 en daar kwam een wens van een luisteraar die een nummer van Bløf aanvroeg want vandaag is het precies 25 jaar geleden dat drummer Chris Götte is overleden.

Mijn god… 25 jaar geleden. Het staat nog ergens in mijn geheugen gegrift die dag. Zeeland werd toen droevig en moe want weg gaan was gewoon weg gaan.. En dood gaan was gewoon dood gaan.

En er kwamen een heleboel herinneringen naar boven van die dagen en ergens ook aan de begindagen van de band toen ze nog ergens op een stel planken die steunden op een gammele stellage op een dorpsfeest in het plaatsje Koudekerke optrad. En toen ‘Jack & Daniels’ nog in de Panta Rhei op de boulevard van Vlissingen aan de kust covers speelde en dat ik later het eerste optreden van de band met Götte in De Parel te Domburg zag en het plezier er echt van afspatte bij de band en de paar mensen die daarbij waren.

Tsjonge Chris.. Toen ik net langs de plek reed waar jij met je motor verongelukte besefte ik dat vandaag een stille dag is. Een mooie dag.. Maar bestaat er een mooie dag voor de dood…?

Mooi I.M. meneer!