Eens met OmeWillem:



Even resumeren dan maar:

gitaarbandjes -> The Strokes - Is This It
folkrevival -> Golden Apples of the Sun
soulrevival -> Amy Winehouse - Back to Black
pop-/hiphopcrossover -> Kanye West - 808s and Heartbreak
alt-country -> Ryan Adams - Heartbreaker


Gorillaz kan ook in dit rijtje denk ik.

Lastig om te zeggen wat nu belangrijker is:

Aan wie het toegeschreven moet worden, of wie voor de grote bekendheid heeft gezorgd. De eerste heeft indirect natuurlijk de meeste invloed, maar toch..

IJdel als ik ben, wil ik mijzelf nog wel even citeren als het gaat om Nederlandse muziek.



Hieraan wil ik toevoegen dat Spinvis de lo-fi muziek in Nederland uit de marge heeft getilt. Qua invloedrijkheid en directe navolging in muziek lijkt het me beperkt (hoogstens Roosbeef), maar als herwaardering van Nederlandse taal lijkt het me wel belangrijk. Misschien is de Jeugd van Tegenwoordig ook wel hiermee in verband te brengen.

Opgezwolle is ook belangrijk geweest voor de nederhop, denk ik.

Extince en Osdorp Posse hadden eerder de nederhop al op de kaart gezet.

Dat snap ik, ik bedoel dat Opgezwolle belangrijk was voor de ontwikkeling van nederhop.

Porcupine tree-In absentia heeft(in samenwerking met deadwing en FOABP) metalinvloeden in de neo-prog gebracht. Pt laat atmospherisch keyboardgeluid opbouwen naar een metaluitbarsting. Een opbouwtechniek die door veel progressive rockbands nagedaan wordt. Voorbeelden?. Pendragon-pure en Arena-Contagion om maar iets te noemen.

Hier ben ik het niet helemaal mee eens.

Ikzelf zie de platen van Adams als een logisch voortvloeisel van de alt-country van de jaren negentig, waar het liedje voorop staat en vooral veel gevoel belangrijk is (Lucinda Williams, Steve Earle). Er is nog een prominente plaats voor het muzikale erfgoed van voorgangers. Ook verstilling is nog belangrijk. Yankee Hotel Foxtrot is zeker niet gevoelloos, maar het experimentele staat toch op gelijke hoogte met het liedje. Bovendien denk ik dat de andere grote alt-country groepen van de jaren die daarna kwamen (ik noem bijvoorbeeld Great Lake Swimmers, The Low Anthem) in veel hogere mate beïnvloed zijn door Wilco dan door Ryan Adams. Daarbij is, denk ik, de invloed van Wilco ook buiten de alt-country merkbaar.

Ben ik het eigenlijk niet mee eens. Zij waren wel eerder, maar in hun tijd is het genre nooit zo van de grond gekomen als je het vergelijkt met nu. Volgens mij heeft Opgezwolle hier wel een grote rol in gespeeld.

Platen die ik zou willen noemen:

Sufjan Stevens - Illinoise

Folkrevival vind ik een beetje tendentieus woord. Folk heeft altijd bestaan, meestal op de achtergrond en soms bij vlagen wat meer op de voorgrond. Wat de meeste folk-acts echter gemeen hebben, is dat het over het algemeen redelijk lo-fi is. Akoestisch gitaartje, zang, banjo, trommeltje hier, viooltje daar, maar veel meer ook niet. Sufjan Stevens is een van de eerste (succesvolle) artiesten die folk ook combineerde met moderne productietechnieken, rijkere arrangementen en instrumentatie. Ik denk dat hij hiermee de deur heeft opengezet voor latere acts die folk combineren met modernere stijlen, zoals Bibio, Get Well Soon en Tunng, mss zelfs voor de populariteit van de wat traditionelere folkacts als Bon Iver, Fleet Foxes en Mumford & Sons.

Joanna Newsom - The Milk-eyed Mender/YS

Om toch bij de folk te blijven, Newsom heeft met deze albums toch iets unieks gedaan binnen de popmuziek, ondanks dat ik er zelf niet veel aan vind...

Interpol - Turn on the Bright Lights

Wellicht getriggerd door The Strokes, maar Interpol zette met dit album het donkere wave-geluid van Joy Division weer op de kaart, een sound die later heel veel navolging kreeg met Editors, The National, White Lies etc.

Ricardo Villalobos - Alcachofa

Binnen de dance bijzonder invloedrijk. Bouwde natuurlijk voort op werk van o.a. Richie Hawtin en Robert Hood, maar is één van de eerste volwaardige albums binnen de minimal techno, met daarbij ook nog latin-invloeden, een stijl die hierna een aantal jaren heel populair zou zijn in de clubscene.

Burial - Untrue

Zelfde verhaal als Villalobos eigenlijk, alleen dan voor de dubstep.

Andere albums die ik qua sfeer en geluid bijzonder vind uit de 21e eeuw: Animal Collective - Strawberry Jam, Arcade Fire - Funeral, Atmosphere - When Life Gives You Lemons..., Grandaddy - The Sophtware Slump, The National - Boxer, Porcupine Tree - Deadwing, Radiohead - Kid A, Sigur Rós - (), Trentemoller - The Last Resort

@ Herman. Na Eminem werden blanke hiphopartiesten over het algemeen meer geaccepteerd.

Dank je.
En de popularisering van de folk opleving ligt mijn inziens bij Sufjan Stevens en Beirut.

Dat is waar inderdaad. Maar da's weer een andere ontwikkeling.

Als je ziet hoe populair nederhop nu is en het in de jaren '90 was... Osdorp Posse werd toch vooral door rock/metal-liefhebbers gewaardeerd, denk ik.

Nog even voor de duidelijkheid, het was niet mijn bedoeling de folkopleving aan Fleet Foxes toe te schrijven maar vooral de massale populariteit van de laatste paar jaar.

Ik snap niet dat Gorillaz niet vaker genoemd worden... Niet alleen vanwege hun uitbundige gebruik van Internet, maar ook vanwege hun muzikale concept (ze putten inspiratie en werken samen met artiesten uit verschillende tijdvakken en muziekstijlen) en de combinatie tussen audio en video. Gorillaz brengen Electro, Dub, Hip-Hop, Rock, Pop en soms zelfs stijlen als Latin en Gospel met het grootste gemak samen. En niet te vergeten hun commerciële succes en brede doelgroep/bereik.

@Titmeister: als je Joanna Newsom noemt kom je eigenlijk direct terug op de al eerder genoemde "Golden Apples of the Sun" compilatie die is samengesteld door Devendra Banhart.


Op het gebied van electronica zou ik zeer zeker Fennesz - Endless Summer niet willen vergeten.
Dit is de basis (en inspiratie) geweest voor een hele stoet aan warme ambient/electronica die niet beat gedreven is. Voor dit album werd er al wel wat geexperimenteerd, maar het kwam hiermee pas echt van de grond.

Burial - Untrue is zeker ook een belangrijke geweest voor het breder trekken van de dubstep (die toen al wel even op gang was). Ik zou echter mogelijk zijn album "burial" nog eerder hier plaatsten (al is die wel minder goed).

Mee eens, maar ik noemde haar specifiek vanwege haar uniekheid qua stemgeluid en gebruik van harp etc.



Fennesz hoort idd ook wel in dit rijtje thuis.


Eveneens mijn overweging om voor Untrue te gaan

Ik had zelf Back to Black van Amy Winehouse al genoemd in de vraag van de dag als belangrijk album. En daarvoor trouwens ook al bij het album zelf.

Verder van de hier genoemde artiesten ben ik het wel eens met dat Gorillaz en Burial met echt iets anders komen dan dat er was vóór 2000 én daar succesvol mee zijn. Burial vind ik zelf ook echt heel mooi. Gorillaz ben ik pas echt gaan waarderen na het live optreden dat ik heb gezien.

Leuk dat Sufjan Stevens ook steeds weer wordt genoemd bij deze ´decennia´ topics, want het is voor mij wel de favoriete artiest van die tien jaar. Maar veel invloed op anderen heb ik nog niet bespeurd.

Ik denk dat dat 'belangrijkste album' nog moet komen.
Alles is immers eerder en beter gedaan (m.u.v. Tool, Meshuggah en QOTSA).
Deze 'eeuw' verdient een enorme schop onder de kont.
Maar mijn keuze tot nog toe is Meshuggah's Catch 33. Een meedogenloze, conceptuele prog-metal meesterwerk, uniek in z'n soort en volgens mij onmogelijk na te doen met hetzelfde effect.

Bij Burial durf ik te betwijfelen of je dat eerder en beter hebt gehoord.

Voor harsh noise overigens de verzamelaar Total Slitting of Throats, die eigenhandig een nieuwe stroming (HNW) de wereld in hielp en zo aan de wieg stond van acts als Vomir, Die Reitenden Leichen en Svartvit, terwijl artiesten als The Rita, Treriksröset en The Cherry Point door hun bijdrage flink aan naamsbekendheid wonnen. Vooral The Rita is natuurlijk één van de grootste namen binnen de huidige noisescene.

Gridlock - Trace is volgens mij het album dat IDM (bijna) 10 jaar extra veerkracht gegeven heeft)

Wat betreft breakcore zal de eer wel gaan naar Venetian Snares - Rossz Csillag Alatt Született. Eén van de weinige albums die mensen van buiten het genre trekt.

Maar persoonlijk favorietjes zijn de eerste twee Thunderdomes na de reboot van de reeks (en dan vooral de witte). Die sloegen echt in als een bom, iets waar het genre nog tot op vandaag verder van profiteert.

Geheel mee eens! Er was leven na Autechre.. en hoe!!

De thunderdome cd's heb ik niet gehoord dus kan ik niets over zeggen.

VSnares kan ik in komen, maar als invloedrijk zou ik deze niet zozeer willen noemen. Dan zou ik eerder naar ouder werk van hem neigen.

Maar Gridlock...zou je precies kunnen vertellen wat dit nu precies zo belangrijk maakt? Want mijn inziens draagt het niet meer bij dan de gemiddelde andere IDM plaat uit die periode en gaat het vooral door waar IDM eind jaren '90 was gebleven.

Voor mij is ook een Gridlock album het belangrijkste album. Niet Trace maar Formless. Dat album heeft er voor gezorgd dat ik na tig jaar blind staren op Indie rock platen een heel nieuw segment met plezier aan het onderzoeken ben.

Ben zeer benieuwd naar die gemiddelde andere idm plaat trouwens. Volgens mij heb ik er inmiddels wel een aantal voorbij horen komen, maar zat nog niks bij wat nog beter was.

Ik weet ook niet zo goed waar hij op doelt.. het lijkt ook alsof hij het verschil tussen Gridlock en de andere idm acts tot op dat moment niet weet te onderscheiden.. Beetje alsof ik zeg dat Fennesz verder borduurt op de gemiddelde ambient uit de jaren 90 (die ik gemiddeld beter vind overigens dan Fennesz en consorten, maar dat terzijde)

Vanuit mijn eigen hoekje geredeneerd was ik niet bij In Absentia uitgekomen, maar bij Deadwing, waar een en ander wat verder geperfectioneerd wordt. Op In Absentia wordt nog te nadrukkelijk gezocht, Deadwing vindt de echte navolging.

Misschien is het de opbouw die je aanhaalt, die ik over het hoofd zo, maar (prog)metal en neoprog waren toch al steeds meer verweven aan het raken?

Ja dat is zo. Heb om die reden ook wel even gedacht om deze te noemen, en nu ik m dan zie staan moet ik dan maar zeggen: mee eens.

Ik niet, aangezien de meeste mensen (genrefanaten uitgezonderd) die met Snares in aanraking kwamen dat niet via een oudere plaat gedaan hebben.


Hun redelijk unieke mix van industrial en IDM blijft anders redelijk alleenstaand. Trace is daarvan de beste illustratie.

Daarnaast is het volgens mij een project dat de levensduur van IDM aanzienlijk verhoogd heeft. Zonder Gridlock zou het genre veel sneller zijn uitgedoofd, in die zin dus een erg belangrijke groep (en album).

Weet niet of zeker deze voor mij was? Ik ken Burial in elk geval vanaf 2008. Niet zeer veel dubstep gehoord, maar zeker als dance- en aanverwant geïnteresseerde ken ik het genre natuurlijk wel.

Het is ook niet zo relevant voor de discussie. Om vast te stellen wat ´het belangrijkste album is van de afgelopen 10 jaar´ hoef je helemaal niet zo deskundig te op alle genres: de essentie van het album dat je zoekt is immers dat bijna iedereen die wel kent, mee pikt of op zijn minst ook van gehoord heeft. De genoemde albums in dit topic zijn ook zeer divers, maar ik ken ze toch bijna allemaal wel, en heb er ook heel wat van in de kast staan.