Telkens weer die Strokes... 't was gewoon de geschiedenis die zich herhaalde. Kennelijk had de kudde behoefte aan een plaatje dat rock'n'roll terug aan het volk gaf, of zoiets anti-hoogdravends. Zie ook The Sex Pistols, Nirvana, etc. Voor de populariteit misschien wel relevant, maar ik zou niet over mijn lippen kunnen krijgen dat het in artistiek opzicht echt een belangrijke plaat was, hoe zeer ik ook mijn best doe over mijn eigen schaduw heen te springen.

The Strokes is natuurlijk te belachelijk voor woorden.
De enige die over z'n schaduw kon springen is natuurlijk Lucky Luke. Fabio Casartelli probeerde hem dat na te doen maar liep faliekant af zoals we allemaal weten...

Misschien moeten we eerst even definiëren wanneer een album 'belangrijk' is. Belangrijk in welk opzicht? Puur op artistiek vlak? Maatschappelijke weerslag? Invloedrijkheid?

Misschien moeten we het meer onder verdelen. Iedereen kan gewoon meerdere album noemen en goed beargumenteren waarom dit belangrijk was en waarom/waarvoor.

Ja, de 21e eeuw... voor de 20e is het wat makkelijker. Maar ik moet toch voor Heartbreaker van Ryan Adams kiezen; de beste man is welhaast persoonlijk verantwoordelijk voor de wederopstanding van Country-Rock en Alt-Country. Al zou ik de OST van O Brother, Where Art Thou ook niet mogen uitsluiten, die deed immers hetzelfde voor Bluegrass.

Ik had dat gevoel redelijk sterk op Lowlands dit jaar (voor zover ik het op de tv kon zien). LCD Soundsystem en The National doen toch meer met hun atmosfeer dan The Kaiser Chiefs een aantal jaren geleden op Lowlands.

Echte voorbeelden vind ik lastig omdat het niet bepaald mijn muziekstraatje is. Het is iets wat ik als redelijke buitenstaander denk te bespeuren.

Verder zie je het wat sfeer betreft ook terug in de huidige folkopleving. Muzikaal natuurlijk een wereld van verschil, maar van het een komt misschien het ander? Die hoes van Brueghel bij Fleet Foxes sluit dan weer aan bij de artistieke benadering die Sigur Ros en Radiohead al een tijdje handhaven.

Maar het is een beetje zoeken om in zulke grote diversiteit overkoepelende thema's te vinden.

Ik heb trouwens ook op Youtube nog even geluisterd, en het album opent inderdaad met een klikkend geluid. Volgens Wikipedia sluit het daar ook mee. Geen idee wat de reden er van is. Het klinkt niet als de naald op een lp zetten. Misschien heel strikt aangeven dat 'van hier tot hier' het album de prioriteit verdient.

Ik niet..

Kun je dat uitleggen?
Ik denk dat het voor de verdere jaren '90 nl. een heel erg belangrijk album is geweest. Natuurlijk haalt Nirvana zijn pap weer ergens anders vandaan (Sonic Youth, The Raincoats, Velvet Underground, Beefheart enz) maar dat mag niet af doen aan hoe belangrijk juist Nevermind was voor het verdere verloop van de gitaar muziek in de jaren 90.

Ik vind OK Computer (als het over rock gaat die de grote massa aanspreekt, want daar heb je het automatisch over in dit soort topics) véél invloedrijker en grensverleggender. Nirvana heeft hoogstens het dekbed opgeschud, een band als Radiohead heeft dat bed verschoond en weer opgemaakt.

Dat doet bij mij m'n vriendin.

OK Computer zou ik op de tweede plaats zetten. Het album is inderdaad véél grensverleggender, maar Nirvana heeft een nog groter publiek bereikt, en heeft daarom denk ik meer invloed gehad.

De invloed van OK Computer is zeker niet te ontkennen. Maar toch sluit ik mij aan bij wat Stijn_Slayer zegt. Qua populariteit en bereik is Nirvana veel verder gekomen dan Radiohead.
Denk alleen al aan de tieners die nu nog steeds met Nirvana en Kurt Cobain shirts lopen.

Ze verkopen nu zelfs Smells Like Teen Spirit-mutsen bij de plaatselijke supermarkt alhier.

The Black Eyed Peas - Elephunk is commercieel gezien ook belangrijk geweest.
Een van de weinige artiesten die de afgelopen 10 jaar aan de lopende band hits scoorden.

Tsja, de populariteitspoule zal Nevermind wel winnen.. vond het niet zo'n belangrijke plaat, al was het een belangrijkere plaat dan de rest die de grungebeweging heeft voortgebracht, dat geef ik nog wel toe. Ook op een aantal fronten grensverleggender (indierock werd commercieel).

Eminem ook, dus dan mag The Marshall Mathers LP er ook tussen.

Naast de Che Guevara petten?

Die zou je eerder gratis bij een paar bussen deo verwachten

Met Rage Against The Machine logootje eronder?

Goed plan, maar ze zouden beter die bussen deo gratis bij de mutsen doen.

Terug naar de discussie. Invloedrijkheid kunnen we zoals al eerder in dit topic gezegd verdelen in invloedrijkheid voor genres zoals Is This It dat was voor de gitaarbandjes. Daarnaast een invloedrijkheid voor de context (distributie, concept gebruik, remix, zelfbewustzijn) zoals The Grey Album.

Overigens lijkt er zoals Stijn zei nu een folkopleving te zijn. De vraag is waar dat is begonnen. Fleet Foxes dacht ik eerst aan, maar nu ik er lang overna heb gedacht kan Amy Maconalds debuut ook wel wat invloed hebben gehad. Het is wel hele poppy folk, maar het is wel het eerste folkachtige met veel succes, volgens mij.

Folk was toch al veel eerder? Sowieso heb je de hele Bon Iver hype gehad in 2007/2008. Daarvoor was er ook al een opleving van het folk-genre. Denk Sufjan Stevens, Phosphorescent en misschien My Morning Jacket. Fleet Foxes combineerde het folkgeluid met indiepop, wat zorgde voor het succes dat ze hebben. Ze waren zeker geen pioniers van poppy folk. Over Amy Macdonald wil ik het helemaal niet hebben.

Tuurlijk was folk eerder, ik heb het alleen over de heropleving van de laatste jaren. En tuurlijk was er al Phosphorescent en dergelijke, maar hoeveel bekendheid hadden zij? Ik heb het echt gewoon puur over het succes van folkmuziek de laatste jaren, denk aan Mumford & Sons. Sufjan Stevens was met Illinoise natuurlijk ook wel populair maar de vraag is in hoeverre dat album nog folk te noemen is met al die toeters en bellen.

Ik bedoelde ook de opleving van folk, dat die eerder plaats vond dan met het album van Fleet Foxes, niet folk in het algemeen. Bon Iver was ook zeer groot, een jaar eerder. De folk-opleving viel samen met de herontdekking van de alt-country en daar hoort Phosphorescent wel degelijk bij. Maar klaarblijkelijk koppel jij opleving aan grootschalig succes, ik niet.

Vergeet Golden Apples of the Sun niet... De hele stroom aan populaire 'folk'artiesten van nu is toch echt schatplichtig aan de minder bekende voorgangers, inclusief Bon Iver, maar daarvoor toch echt al artiesten als Devendra Banhart. De opleving van folk aan een Fleet Foxes toeschrijven, puh-lease...

Ik koppel de opleving niet aan grootschalig succes, maar ik doel in dit geval wel op het grootschalige succes en dat dat misschien wel mede door Amy Macdonald komt. Het was maar een gedachte. Bon Iver was ik inderdaad vergeten. De opleving zelf is inderdaad eerder, denk ook aan artiesten als Joanna Newsom, Marissa Nadler, Alela Diane (toevallig allemaal vrouwen).

Nee, dat dan weer niet. Kijk maar:

De folkopleving zou ik ook toeschrijven aan Golden Apples of the Sun. Zeker niet aan Bon Iver of Fleet Foxes iig.

Zie ook mijn eerdere post over Ryan Adams, Wilco mag daar ook wel bij.