Die was duidelijk voor Kaztor:

Ah, nu pas

Ja daar lees ik dan overheen. Mijn idee bij belangrijke albums is dan toch vaak: wel eerder (je kan altijd wel wat vinden), maar niet beter of invloedrijker.

Maar het is toch ook een bijzondere klasse dat Fennesz een heel richtig binnen een genre heeft opgezet waar jij een ontzettende hekel aan hebt?


Noem dan eens wat artiesten die zijn beïnvloed door dit werk, waaruit blijkt hoe ontzettend belangrijk dit werk is geweest? (en dan ook graag BUITEN de Hymen hoek).

Daar heb je wel een punt, al is dat het zelfde verhaal dat opgaat voor Fleet Foxes. De populariteit van iets geeft niet aan hoe invloedrijk het is geweest op de verdere ontwikkeling van een genre.
Hoe invloedrijk is het album nu eenmaal geweest voor de verdere ontwikkeling van het genre...volgens mij niet meer dan zijn voorgangers.

Dubstep bestaat al veel en veel langer. Ik luister wel redelijk wat (moderne) dubstep, en misschien is Burial invloedrijk geweest voor acceptatie in de mainstream (geen idee of dat zo is) maar het lijkt qua sound maar vaagjes op dubstep zoals het nu populair is...

Het succes van labels als n5MD, merck of in mindere mate Sublight is schatplichtig aan Gridlock.

Maar jij lijkt het meer te hebben over invloed op de muziek binnen een genre zelf. Ik versta onder belangrijk toch meer wat een album naar zowel muziek als luisteraars voor een genre gedaan heeft.

In jouw definitie is Snares volgens mij niet eens zo invloedrijk geweest aangezien z'n stijl toch redelijk Snares blijft en maar weinig nageaapt wordt. Dan heb je eerder mensen als Enduser of Jason Forrest met z'n label.

Hmm, ja dat zijn wel goede voorbeelden.
Was ik ff vergeten.

Heb zelf wel het idee dat de IDM van de laatste pak m beet 5 jaar ook wel heel erg door Plaid is geinspireerd. Allemaal wat zoetere dingen zoals Ochre, Kettel enz.
Maar ben er wel wat uit wat dat betreft...bij mij is het gestopt rond 2004.


Het mes snijdt aan twee kanten.
Maar ik kijk idd wel meer naar hoe dat het een ontwikkeling in de muziek heeft gebracht.


Hmm, ben ik niet helemaal met je eens. Natuurlijk hebben andere artiesten een ander geluid dan VSnares, maar denk dat vooral hij in de begin periode van breakcore veel nieuwe artiesten heeft geïspireerd om ook deze richting uit te gaan.
Dat mensen daarna een eigen stijl ontwikkelen lijkt me uiteraard wel logisch (althans, over het algemeen).

Hetzelfde geld voor een Fennesz...fennesz heeft voor velen de deur opengezet naar warme, doch abstracte, electronica. Maar veel artiesten die hem zijn gevolgd klinken, gelukkig, niet zo als hij klinkt (zou wel allemaal heel saai worden als iedereen het zelfde doet).
Tegenwoordig worden er labels vol gepompt met warme electornica (ambient dan vooral) zoals Low Point, Hibernate, Experimedia, Under the Spire enz enz.

Maar toch niet tot in de vorige eeuw?

Ik zou t niet meer precies weten wanneer ik de term dubstep voor het eerst hoorde.
Genres zijn soms ook zo van die voorbijgaande zaken. Acid Rock, Blitz, Pub-rock, Electric Boogie, Oi, Swingbeat...sommige hoor je een tijdje, maar voor je t weet zijn er met terugwerkende kracht nieuwe termen voor verzonnen en niet zelden worden dezelfde namen gebruikt voor verschillende genres ('R&B', 'Acid', 'Hardcore').

Ik raak regelmatig in de clinch met users als ik een genre niet precies benoem. Dat zal een leeftijdsdingetje zijn. Ik doe mn best!

Haha ik snap je dilemma maar ik weet dat dubstep in het straatje van de dubstep die op feesten wordt gedraaid minstens teruggaat tot 2006 (vóór Untrue dus). Maar wikipedia zegt:

The earliest dubstep releases, which date back to 1998, were darker, more experimental, instrumental dub remixes of 2-step garage tracks attempting to incorporate the funky elements of breakbeat, or the dark elements of drum and bass into 2-step, which featured as B-sides of single releases.

De beschrijving die ze geven klinkt wel als dubstep (elementen van 2-step garage, breakbeat en drum 'n' bass) al ken ik zelf geen echte dubstep nummers van voor 2006.
't Is inderdaad ook maar net hoe je het benoemt natuurlijk... Maar onder dubstep (waar het op MuMe voorzover ik weet bijna nooit over gaat, ook omdat er geen of amper dubstepalbums zijn vanwege het feit dat dubstepnummers bijna zonder uitzondering uitkomen als singletjes) versta ik dit soort nummers. En dubstep varieert ook van rustig tot ruig.

De laatste jaren is de Gridlock invloed inderdaad verdwenen. n5MD is een perfect label om de evolutie van IDM een beetje te volgen. Niet zozeer invloeden van Plaid maar vooral van melodische (vaak analogerambient zorgen nu voor een nieuw geluid. Er is ook best wel een leegloop binnen het genre.


Dat zeker, ik geloof dat Snares breakcore goed verkocht heeft binnen de artiestenwereld zelf. Toch hoor je niet zoveel invloeden van z'n muziek in de uiteindelijk breakcore-stromingen zelf terug. Denk dat hij een groot "hé kijk, dit kan ook" effect heeft gehad, da's ook belangrijk natuurlijk


Je kan Vex'd - Degenerate een keertje proberen. Binnen het genre toch ook geen te missen album, heeft in ieder geval z'n deel gedaan op via Planet Mu zieltjes te winnen onder andere subgenrefanaten.

Ik ben wel eens per ongeluk op een Breakcore feest terecht gekomen, dat vond ik nou drie keer niks... Maar Gridlock wordt zowel hier als bij de Vraag van de Dag genoemd, dus daar ben ik nu wel benieuwd naar. Of is dat ook Breakcore?

Primal Scream - Xtrmntr en The Libertines - Up the Bracket zijn in ieder geval belangrijk geweest voor de verdere ontwikkeling van Britse bands.

Hun oudere albums neigen meer naar industrial en EBM, daarna zijn ze meer naar IDM geëvolueerd zonder hun industrial achtergrond helemaal uit het oog te verliezen. Trace of Formless zijn de logische keuzes voor een eerste kennismaking.

Heeft niks met breakcore te maken dus.

Okee ja daar noem je allemaal stromingen waar ik amper bekend mee ben. Ik zal het eens beluisteren, eerste indruk is dat een gebrek aan melodie wordt gecompenseerd door een overdaad aan sfeer. Rivellisch .

(over dubstep)


Dubstep is natuurlijk niet compleet nieuw, maar het is pas sinds 2006 dat het een veelgebruikte genrenaam is. En Burial was toch wel de eerste (of in ieder geval een van de eerste) die het genre echt groot heeft gemaakt.

Bovendien is de dubstep die over het algemeen onder die noemer wordt geschaard de dubstep die is ontstaan in Londen (Croydon). De eerste grondslagen voor die soort dubstep zie je pas in 2003. Het jaar 2006 is, zoals Herman zegt, wel realistischer. Zo was 2006 ook het eerste jaar waarin OOR melding maakte van het genre. Dat zegt natuurlijk niet alles, maar als je hebt over invloed is een brede verspreiding in de nationale psyche wel nodig.

Brume, Merck en Tympanik ook niet te vergeten, allemaal labels die artiesten uitbrengen die flink in de Gridlock grabbelton hebben gegraaid. Zat laatst nog te luisteren naar Anhedonia (label: Aliens??) die een vrijwel identieke Gridlock-kloon nummer op hun plaat hebben staan.. zo hoor ik er wel meer. De invloed is onmiskenbaar, als je je tenminste in het genre hebt verdiept. En die invloed is radicaal anders qua sound en ingredienten als een Autechre of Aphex Twin, die een geheel andere melange van idm hebben opgericht.

en vergeet ook vooral Merck niet

Tot dusver is dat in mijn geval:

1. The War On Drugs - Lost in the Dream (2014)...

Dus maw alvast 1 punt voor dit album. Who is next?

Ik kom ‘zèlf’ (vanuit mijn perspectief) voorlopig op géén enkel album. ‘Belangrijk’ zie ik hier als een album dat echt een culturele/maatschappelijke impact heeft gehad, dat voor grote groepen mensen of voor een land een grote betekenis heeft gehad of de muziek op zijn kop heeft gezet. Er zijn wel een aantal interessante albums uitgekomen…. maar niet met die impact als in de vorige eeuw. Misschien ben ik teveel van de vorige eeuw?

Heerlijk om zo een oud topic nieuw leven in te blazen. Volgens mij heb ik té weinig verstand van muziek uit de 21ste eeuw, en muziek uit de 21ste eeuw dat ik wel luister is eigenlijk muziek die al langer bestaat (of het nu hiphop, drum&bass, blues, jazz of metal is).

Er zijn vast allerhande nieuwe genres ontstaan in de 21ste eeuw, maar daar heb ik matig verstand van en ook matig interesse in.

Ik denk wel dat de meest vooruitstrevende acts (die ik ken) de piano-trio's zijn. Te beginnen bij Esbjorn Borg Trio en dan via The Bad Plus en Phronesis naar GoGo Penguin etc.
Dit soort muziek werd vóór de 21ste eeuw niet echt gemaakt.

Deze bands mengen namelijk de oude jazz, de 70's fusion met dance en drum&bass en triphop elementen uit de jaren 90. Wat mij betreft dus een uniek nieuw genre (zonder naam).

Daarvan kan ik niet de beste noemen, maar ik vind GoGo Penguin wel de meest toegankelijk van de hele club. Phronesis is daarentegen het meest progressief. Zo progressief dat het eigenlijk progressieve rock zou kunnen zijn, maar dan zonder gitaren en synths. Ik denk dat de plaat We Are All hun (tot nu toe) beste plaat is.

Luister maar eens naar The Tree Did Not Die:

Dit zijn weer goede tips, maar bij lange na niet belangrijk in de zin van impact.

Hier enkele media met hun lijstjes, maar dit gaat over wat boeiend, goed of mooi wordt gevonden.


The 100 best albums of the 21st century | Music | The Guardian - theguardian.com

100 beste albums van de eeuw - volkskrant.nl

https://pitchfork.com/features/lists-and-guides/7710-the-top-200-albums-of-the-2000s-20-1/

Een plaat als Never Mind the Bollocks of Kind of Blue zal er denk ik uberhaupt niet echt meer komen.

Wanneer ik dit soort lijstjes zie, merk ik weer hoe weinig verbinding ik heb met de realiteit/actualiteit. Zo een lijst van 200 albums, daarin zie ik wel veel voorbijkomen, wat ik wel degelijk ken (ik ga niet net doen alsof), maar ik luister het niet. Geen interesse, geen aantrekking, ik ben gewoon een classic rocker, denk ik, en soms, heel soms luister ik iets nieuws, maar dan is het wel een genre dat al veel langer bestaat.

Veel van die artiesten komen op mij ook over als hype (Amy Winehouse, Radiohead, White Stripes), maar blijken echt breed gedragen te worden. Dan luister ik het toch een beetje, maar dan heb ik er toch geen klik mee. Dan kan komen door banaal recalcitrant zijn of het sluit echt niet aan op mijn classic rockisme.

Hoe dan ook, heb ik een enorm gat voor wat betreft 21ste muziek in mijn collectie.

- Maar twee Nederlandstalige albums. Waar is Eefje de Visser?
- Verbazingwekkend dat The National niet genoemd wordt
- Slechts 15 albums uit de 21e eeuw. De Jaren 60 t/m 90 worden 84x genoemd, gemiddeld 21x per decennium. Nogal scheef verdeeld (te meer omdat er tegenwoordig veel meer muziek wordt gemaakt als 50-60 jaar geleden).
- Slechts 14 vrouwelijke artiesten (incl. leadzangeressen) en nog een handvol albums waarop vrouwen aan hebben meegewerkt.

De 21ste eeuw is pas 20 jaar bezig. Dan is 15 albums toch al heel wat? Ik kon alleen helaas de Volkskrant-link niet openen. Maar ik kan geen omissies vinden, omdat ik er geen verstand van heb.

Ik mis uiteraard een heleboel platen die ik liefheb, maar gewoonweg niet goed genoeg worden gevonden door de grote massa.

Juist weinig mijns inziens, omdat veel Volkskrant-lezers toch juist met deze albums zijn opgegroeid de afgelopen 21 jaar. De redactie beschouwt de periode sinds de Volkskrant is opgericht (100 jaar). Ik zou niet weten waarom oudere albums dan een streepje voor zouden moeten hebben. Lijkt eerder een bias van de recensenten die zelf al wat ouder zijn en dus meer oudere albums onder hun favorieten hebben. De hiaten wat betreft de 21e eeuw zijn imo enorm.

Voorbeeld: de 80s krijgen 23 albums toebedeeld. De 00s krijgen 10 albums en de 10s slechts 4. De lezer kan hieruit concluderen dat er in de 80s veel betere popmuziek werd gemaakt dan in de 00s en de 10s, een nogal gewaagde conclusie.

In onze Album Top 250 zijn de verhoudingen een stuk logischer.

De belangrijkste? Dan zou Kanye West - 808s & Heartbreak (2008) weleens hoge ogen kunnen gooien. Pitchfork schreef enkele jaren terug ook wel een aardig artikel daarover. https://pitchfork.com/features/overtones/9725-the-coldest-story-ever-told-the-influence-of-kanye-wests-808s-heartbreak/

En anders deze wel (meer op de thematiek): Kendrick Lamar - To Pimp a Butterfly (2015)

Beide niet mijn favoriete albums van die artiesten, maar volgens mij wel belangrijk.

Een goede derde dan nog: The Strokes - Is This It (2001)

70s krijgen gewoon 29 albums, bijna 30% van het totaal