Bij Beck - Odelay (1996):



...ik heb ook nog geen albums beoordeeld die ik slecht vind. Dan is het ook niet zo vreemd, of wel?!?!
Maar 1* geven voor een album als 'Odelay', sorry hoor, dat is gewoon belachelijk!!

Ik dus wel.



Ik zou niet weten waarom.

... omdat het kwalitatief buitengewoon sterk in elkaar gestoken is. Alleen al daarom zou 'odelay' een hoger cijfer verdienen. Je hoeft een album niet altijd goed te vinden om er toch een behoorlijk cijfer voor te geven. In sommige gevallen moet je (als je objectief bent in ieder geval) erkennen dat het qua originaliteit en/of kwaliteit van een hoog niveau is. Bijden gelden overigens voor 'odelay'.

Dat wat chaos lijkt, is een uiterst zorgvuldige combinatie van geluiden, instrumenten en electronische effecten. Daardoor bevat 'odelay' erorm veel detail, en heeft een lekker speels karakter. Het is dus niet voor niets dat odelay een paar heerlijke songs bevat.
Daar komt bij dat 'odelay' erg genuanceerd en afwisselend is. Van het rockende 'devils hearcut' en 'minus' tot het oosters getinte 'derelict' tot het 70's klinkende 'the new pollution' tot het folk nummertje 'jack-ass' tot het softe 'ramshackle'.

Dat je 'odelay' slecht vind kan ik natuurlijk begrijpen, ieder zijn mening. Maar om dan een waardering van 1* te geven voor een briljant meesterwerk als 'odelay', dat noemen we nou subjectief!

Dat argument snap ik echt niet. Ik vorm mijn eigen mening: vind ik het leuk krijgt het hoog, zo niet dan laag. Geen hogere wiskunde hoor.



Pff. Ik heb een plaat waarbij het toilet een paar keer doorgetrokken wordt. Ook zeer origineel. En hoezo hoge kwaliteit? De afwisseling is eerder voorspelbaar en saai en werkt bovendien vreselijk op mijn zenuwen.



Dat je 'odelay' goed vind kan ik natuurlijk begrijpen, ieder zijn mening. Maar om dan een waardering van 5* te geven voor een vervelend zeikplaatje als 'odelay', dat noemen we nou subjectief!

[quote]otherfool schreef:

Dat argument snap ik echt niet. Ik vorm mijn eigen mening: vind ik het leuk krijgt het hoog, zo niet dan laag. Geen hogere wiskunde hoor.

De uitleg staat dus hieronder!!!



...je kunt de vakkundigheid, de kwaliteit van een plaat erkennen waardoor je dus objectief bent. Je laat je niet alleen door je gevoel beinvloeden.

En die vakkundigheid word alom erkent, door muziekbladen als oor, rolling stone, Q-maggazine etc. die 'odelay' stuk voor stuk als een meesterwerk betitelde.
Verder won hij 2 grammy's voor 'odelay' (voor het album zelf: "Best Alternative Music Performance" ...en voor 'where it's at': "Best Male Rock Vocal")
En kijk de top-lijsten maar na, recent werd 'odelay' door Spin-magazinne op de 16e plaats gezet in de lijst: "SPIN's 100 Greatest Albums".
Om nog maar niet te spreken over het commerciele succes, wat erg opmerkelijk is voor een alternatieve plaat als deze.

'Odelay' heeft de erkenning al met al wel verdient dacht ik zo, jammer dat niet iedereen dat inziet...
ach ja, ieder zijn mening, zal ik maar politiek correct zeggen.

Hoezo moet iedereen een plaat hoogst origineel en vakkundig vinden als de blaadjes dat roepen? En sowieso: al is een plaat al origineel, dan kan hij toch ook tegelijk rotslecht zijn?

Precies, wat een onzin loopt Ruud te verkopen.

Objectieve meningen bestaan niet en het objectief beoordelen van muziek is onmogelijk. En al zou het kunnen dan is het nog compleet oninteressant ook. Ik snap niet waar die rare fixatie op dat woord bij sommige mensen vandaan komt.

...dat laatste klopt ook, originaliteit is niet altijd een verzekering dat een plaat goed is. Maar wel een belangrijke bijrol in het verhaal. Tenminste, ik luister liever naar een lekker origineel bandje dan naar een van de 789.356.452.125 boyband's.


En hoezo "blaadjes"??? ...je hebt het over de grootste muziekbladen nationaal, en internationaal, niet over de story of de hitkrant!
Natuurlijk, je hoeft het er niet altijd mee eens te zijn... uiteindelijk geven de recensies in die bladen ook alleen maar een mening weer.
Maar het is niet de mening van mijn buurman kees de automonteur, drie huizen verder...
Het is een mening van iemand die wel degelijk weet waar hij/zij over praat.
(Nogmaals), naruurlijk wil dit niet zeggen dat je iets mooi moet vinden als de oor schrijft dat het 'een briljante plaat is'.




Het volledig objctief beoordelen van muziek is onmogelijk, klopt. En inderdaad, ookal zou het kunnen, het is niet interesant.

(Ik gebruik het woord objectief daar waar het niet helemaal op zijn plaats is, maar er is voor zover ik weet geen ander woord dat ik kan gebruiken..)
Want met objectief bedoel ik dus alleen maar, dat je niet alleen maar op je gevoel af gaat, dat je ook dingen als vakkundigheid in je mening betrekt.
(natuurlijk, iedereen moet zelf weten hoe hij/zij muziek beoordeeld) Maar als je bijvoorbeeld 'invincible' van micheal jackson een beoordeling van 5 sterren geeft... vind ik niet helemaal "objectief", als je begrijp wat ik bedoel.

Het klopt gewoon niet wat je zegt. Als ik vind dat Invincible de beste plaat allertijden is, dan beoordeel ik hem met 5 sterren en daar valt helemaal niks tegenin te brengen.

....als jij 'invincible' de beste plaat allertijden vind dan veronderstel ik dat jij die zachte witte kamer in je kliniek bezet.

Ik denk dat we dit een verschil van mening noemen, laten we het daar maar bij houden dan.

Jij beweert dat er zoiets is als objectieve smaak, maar dat bestaat gewoon niet.

Punt.

oke, nogmaals!!!



...hierdoor krijg je een evenwichtige beoordeling. Dat is een betere bewoording denk ik.
Bijvoorbeeld; neem nu de albums OK computter van Radiohead en Abby Road van The Beatles. Stel, je vind beide albums niet boeiend, zou je ze dan 1* geven als je ze zou moeten beoordelen???

Als je het toch ruk vindt, dan geef je toch 1*. Wat doe je nou toch allemaal moeilijk?

...dan moet je dat vooral doen! ..als je daar gelukkig van word.

Dus wat je eerder beweerde slaat nergens op.

Dat vind jij...

Vakkundigheid is iets voor loodgieters of metselaars. Bij kunst (zoals muziek) is het hooguit een stuk gereedschap, maar ik gaaf geen sterren aan het goede gereedschap, maar aan de impact van het resultaat.

....sterk punt.

Je geeft een score die naar mijn mening gebasseerd moet zijn op 2 elementen:

1. spreekt de muziek je aan?

2. bevat het album objectief gezien de nodige aspecten die we onder kwaliteit kunnen verstaan, zoals daar zijn instrumentbeheersing, lyrics, compositisch, stem, artwork etc.

Beide punten moeten afzonderlijk bekeken worden om tot een eindoordeel te komen. Dus als het album je niet aanspreekt zal Odelay toch altijd nog 2/3* moet opbrengen.

Ik denk dat Ruudf dit bedoelde en daar heeft hij alleen maar gelijk in!

Nee hoor, slaat helemaal nergens op.

Juist wel! In jouw redenatie kun je de deurzakkers de meesterwerken van de afgelopen 10 jaar laten beoordelen en dan komen er vervolgens magere scores uit. Er bestaat ook zoiets als kwalitatieve kenmerken voor muziek. Die ben je verplicht mee te nemen in je score als je in ieder geval op een correcte manier scores wilt geven. Alleen op eigen smaak afgaan is een overschatting van jezelf en uiterst arrogant.

Ik zou niet weten wie ik anders kan vertrouwen behalve mezelf om een oordeel uit te spreken over popmuziek.

Popmuziek is toch vermaak? En de mate waarin je je amuseert kun je toch enkel afmeten aan jezelf?

Als er een lijstje komt van de beste albums allertijden, dan wil dat alleen maar zeggen dat die albums door de zogenaamde kenners het vaakt zijn genoemd als beste album allertijden. Het wil natuurlijk niet zeggen dat het album wat op 1 staat ook het beste album allertijden is. Je kan alleen maar zeggen dat JIJ een album goed vindt, niet dat een album goed IS. Gelukkig hoeven we dit in de spreektaal niet constant te zeggen, maar het is wel zo.

Voor mij persoonlijk heeft het woord 'kwaliteitsmuziek' een hele nare bijsmaak. Ik moet dan denken aan studiomuzikantenmuziek die weliswaar perfect gemaakt is, maar totaal niet interessant is.

Als dat zo is ben ik de meest arrogante persoon allertijden.

Als je voor de scores alleen naar je eigen kwaliteiten kijkt dan houdt dat het volgende in:

-je gaat alleen goede scores geven aan albums die op dezelfde golflengte liggen als je eigen "intelligentie". Alles wat voor jou "te moeilijk" of "te makkelijk" is zal je negatief beoordelen .

Dat is dus de reinste onzin, want je scoort het album en je steekt niet jezelf veren in de reet.

Dingen die te makkelijk zijn laag scoren, oke, maar dingen die te moeilijk zijn, nee. (Al wil ik niet beweren dat Beck te moeilijk zou zijn.)

Score dus niet alleen op eigen smaak!

Wat een onzin en moeilijkdoenerij lees ik hier. Ik had gehoopt dat deze discussie achter ons zou liggen.

Nog eens uitleggen: Vind je een album prut; 0,5*. Vind je het helemaal top; 5*. Voila et basta.

Goh, is dit nou werkelijk zo ingewikkeld? Als je niet wilt discusieren dan moet je niet reageren op een forum. Draag p.s. een een argument aan dat het alleen op eigen smaak beoordelen een goede manier van scoren zou zijn.

Persoonlijke smaak mag wat mij betreft de helft van je score uitmaken, maar niet het volle punt. Argumentatie duidelijk gegeven. Nu is het jouw beurt .

Misschien doelt otherfool er meer op dat deze discussie inmiddels niets meer met het album te maken heeft en dat deze discussie al erg vaak gevoerd is. Maar dat laatste weet jij wellciht niet Maar kijk bijvoorbeeld maar eens waar de discussie in dit topic op uitdraaide.

Maar vooruit dan maar , ook nog even mijn bijdrage: ik begrijp dat streven naar objectiviteit niet. Ten eerste bestaat die volgens mij niet bij kunst (alleen bij vakmanschap). En ten tweede interesseert het me niet. Het kan mij namelijk niks schelen of muziek goed is, alleen of iemand het mooi vindt.

Ja, je doet ingewikkeld. En aan je neerbuigende toontje mag je ook nog wel eens werken. Alle argumenten zijn al eens gegeven, dus het is onzinnig om daar nog eens over te beginnen, maar goed. Muzieksmaak is voor mij iets persoonlijks, daar heeft niets of niemand iets mee te maken. Dus geef ik cijfers/sterren zoals het mij dunkt, en niet hoe een muziekblaadje/vrienden/de top 40/de rest van de wereld er over denkt. Als ik OKComputer prut vindt, wat kan mij het dan schelen dat het een bijzonder knap gemaakte plaat is. Dan geef ik 0,5*. En als ik Spice World elke dag met veel plezier opzet, wat kan mij het dan schelen dat het voorgeprogrameerde, niet zelf geschreven commerciele standaardmuziek is. Dan geef ik 5*. Dat is heel helder, en als jij dat een gebrek aan argumentatie vind, dan zij het maar zo. Ik vind het onnozel om niet uit je eigen gevoel cijfers te geven.