Ik ga me hier ook maar eens aan wagen

Week 14.

#33. Of Monsters and Men - Little talks
Net als Mumford & Sons slaat dit ook niet aan bij mij. Er wordt hier vaak geklaagd dat de top 40 te formulair is, maar dit is ook flink voorspelbaar en saai. Desalniettemin een stuk beter dan het gemiddelde top 40-nummer en leuk voor de variatie van de lijst. Grappig trouwens dat ik tijdens het luisteren dacht dat ik een IJslands accent hoorde, bleek nog te kloppen ook.
Cijfer: 4,5

#36. Bob Sinclar featuring Pitbull, Dragonfly & Fatman Scoop - Rock the boat
Ik heb niet zo veel tegen platvloerse dance, of beter gezegd ik heb het leren accepteren, of nog beter gezegd, ik had eigenlijk geen andere keus dan het te accepteren. Dus van mijn kant zouden er wel eens af en toe leuke cijfer voor deze categorie kunnen komen. Pitbull is hier voor de verandering eens niet strontvervelend, helaas doet er ook nog ene Fatman Scoop mee.
Cijfer: 3

#37. Bingo Players featuring Heather Bright - Don't blame the party (Mode)
Cry Just a Little vond ik een erg fijn nummer - heerlijke vocalen. Daarna heb ik alleen maar dramatische nummers gehoord van deze landgenoten. Hier zijn de vocalen juist vreselijk en de productie is té standaard. Ben het nummer nu alweer vergeten.
Cijfer: 1

#39. Fabienne Bergmans - What you're made of
Tot voor kort had ik nog helemaal niks meegekregen van The Voice Kids. Gelukkig zie ik nu alleen de winnaar, de voorrondes kunnen haast niet anders dan schaamtelijk geweest zijn. Dit nummer, ach, leuk voor een keertje. Een half punt erbij omdat ze wat weg heeft van Scarlett Johansson.
Cijfer: 3

EDIT: Ik hoor Hot Right Now van DJ Fresh verrassend genoeg nu pas voor het en dat is precies het soort platvloerse commercie dat ik wil horen

Steeds meer liefhebbers voor "Hot Right Now" te vinden. Als dat nou terug te vinden was in het puntensysteem.

Week 4 - 28 januari 2012
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Top 40:

#29: Jason Derulo - Breathing V
#33: R.I.O. & U-Jean - Animal V
#37: Anna Verhoeven - Signal V

Nou, eerst eventjes dit:

Cijfer: 1.

Mooi, gaan we verder met R.I.O. & U-Jean...

Maak een video met wijven in een discotheek, de artiesten met gladde kledij (colberts) aan, gooi auto-tune over de vocalen, hupsakee. Dit klinkt zo formule-gericht en op maat gesneden dat het gewoon ontiegelijk saai is. Zouden ze er nog trots op zijn ook? [2].

Dan 'de Nederlandse Birdy'. Het zal wel. Ik vind het gewoon gecalculeerd klinken.
Ook weer een cover, dus die vergelijking gaat dubbelop. Vocale kwaliteiten? Nou, ik vind dit eigenlijk gepiep, meer kan ik er niet van maken [2].

Week 5 - 4 februari 2012
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Top 40:

#26: Andre 3000, Lil Wayne & Lloyd - Dedication To My Ex (Miss That) V
#29: Gavin DeGraw - Soldier V
#34: Kraantje Pappie - Waar Is Kraan? V
#37: Hardwell - Cobra V
#39: Lange Frans & Jeroen Van Der Boom - Nieuwe Dag V

Dedication To My Ex heeft een feilloze hitgevoeligheid. Op de juiste manier glad geproduceerd, goede zang (lichtelijk over-the-top) en die soulbacking klinkt lekker, al lijkt het inderdaad erg veel op Duffy's Mercy. Ik voel meer voor de gecensureerde versie van deze videoclip omdat ik de pussy-versie wat kinderachtig en gezocht vind overkomen, maar een voldoende kan ik hier zeker aan kwijt. Lekker nummertje [7].

Hoewel velen het zullen wegzetten als slapdassenmuziek, vind ik deze van Gavin DeGraw eigenlijk wel een leuk nummer met een goede drive erachter. Ik vind het in ieder geval een stuk beter dan z'n vorige single. Melodieus zit het goed, vocaal ook. Het is wellicht wat braaf, maar toch mag ik het horen [7,5].

Bij het zien van de artiestennaam en de naam van het liedje krijg ik al ontzettend de neiging om heel hard weg te rennen en Kraantje Pappie maakt het allemaal nog waar ook.
De zoveelste intens trieste poging uit Nederland om een bijdrage toe te voegen aan het rapgenre. Dit vind ik echt drie keer niks [1].

Met Hardwell's Cobra krijgen we nog wat gezichtsloze housemuziek voorgeschoteld. Het lijkt maar niet te willen starten en het gaat nergens heen. Het doet me wat denken aan een hamstertje dat in een wiel rond rent [3,5].

Een Nieuwe Dag is hier alom gehaat, maar toch vind ik het sympathiek overkomen, de goede bedoelingen vind ik oprecht overkomen en dat refrein blijft ook hangen. Wat Jeroen Van Der Boom hier op doet is me een compleet raadsel overigens [6].

Ik heb trouwens besloten om meerdere artiesten (dat is: meer dan twee) op één nummer alfabetisch te rangschikken. Dat maakt het geheel wat duidelijker!

We Are Young volgende week waarschijnlijk de Top 40 uit. in Amerika al 7 weken op nummer 1 ofzo?

Week 6 - 11 februari 2012
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Top 40:

#24: Train - Drive By V
#31: Rihanna & Jay-Z - Talk That Talk V
#34: Brasco, Ian Carey, Rosette & Timbaland - Amnesia V
#39: The Asteroids Galaxy Tour - Heart Attack V

Bij herbeluistering van Train's Drive By kom ik heel eventjes terug op wat ik eerder zei. Hoe irritant het liedje ook is, dat refrein heeft toch iets aanstekelijks al hoor je duidelijk dat het gemaakt is om gemakkelijk mee te scoren [5].

'I be trying to chill, bitches wanna fuck me. Every little city I go, fuck me. Shawty must’ve heard, got the word, I move that D. Had it by a bladder, she like “oh I gotta pee”. I’m flying out to Pisa, just to get some pizza.'
Het vermogen om een compositie kundig en beeldend over te laten komen is een zeldzame en eervolle onderneming. Maar ook elders klinkt het alsof dit in een namiddagje is overpeinsd.
Rihanna klinkt daarnaast voorgeprogrammeerd, alsof ze de opblaaspop verpersoonlijkt die Jay Z blijkbaar nastreeft, en de muziek speelt een onderdanige bijrol. Hitparade-vulling van een uitermate wankele soort [1,5].

Wat volgt is een waslijst aan mensen met You Keep Me Hanging On, eh... Amnesia. In feite klinkt het als een variatie op genoemde Supremes-nummer naar 2012-maatstaven. Dat wil zeggen: Non-existente feminisme, zangeresje zonder enige noemenswaardige vorm van eigenheid, geflankeerd door een geile, hijgende, respectloze brombeer, ditmaal Timbaland, en een muziekje dat er in 5 minuten uitgepoept is. Ian Carey en Brasco doen dan ook nog iets. Wat dat is, dat mag je gerust even naar me pm-en, ik tast namelijk in het duister [2,5].

We besluiten deze week met wat duidelijk het beste liedje is: Heart Attack. Een lekker, vrolijk popliedje waarin het enthousiasme duidelijk waarneembaar is. De vocalen hebben iets Cyndi Lauper-achtigs, maar dan zonder het gehik en de muziek klinkt licht psychedelisch met dat orgeltje. Ook hoor ik hier The Kinks' All Day And All Of The Night in. Waar dat geweldige nummer van de Heineken-commercial (Golden Age) minstens een 9,5 zou krijgen krijgt deze van ons een [8].

Je blijft Amnesia maar vergelijken met You Keep Me Hangin' On, dat heb ik nu al vaak in je berichten gelezen, maar dat hoor ik er toch echt niet in hoor. En zo moeilijk is het toch niet om te raden wat Ian Carey heeft gedaan? Die heeft het hele nummer geproduceerd, oftewel, hij is verantwoordelijk voor het instrumentale gedeelte. Verder gewoon best een aardig nummer, al is het niet heel veel bijzonders.

Update-tijd!

Week 11 :

#25 John Mayer - Shadow Days
Sinds ik John Mayer vorig jaar (her)ontdekte heb ik steeds meer bewondering voor de man gekregen. Steeds meer goede nummers ontdek ik van hem en vooral zijn liveplaat (L.A.) is echt zeer sterk. Ook dit heerlijke popnummer beloofd veel goeds voor het aankomende album. Hij heeft ook wel echt een heerlijke stem, zeg!

Cijfer: 7,2

#36 Marlon Roulette - New Age

Radiovriendelijke pop is het zeker, maar daarom gelijk slecht? Dat is sowieso een rare gedachte, overigens. Nee, dit is een leuk nummer. Het drumwerk en de strijkers(?) zorgen voor een mooie achtergrond en die piano had me echt vanaf de eerste seconde. De zanger, Marlon Roulette I assume, klinkt misschien niet verschillend van die andere zangers van tweederangs bandjes, maar zijn stem komt (waarschijnlijk door de instrumenten) goed tot z’n recht.

Cijfer: 6,7

#39 Sebastian Ingrosso and Alesso/Ryan Tedder - Calling
Ach, het zal allemaal wel simpel en eentonig zijn, maar het is gewoon een prima clubhit. Die Tedder is uiteraard niks bijzonders, maar de beat is uitstekend en daar gaat het toch om. Probeer anders ook eens de instrumentale mix.

Cijfer: 6,3

Week 12:

#27. Azealia Banks feat. Lazy Jay - 212
Ja, dat dus. Overigens vind ik het voor de rest ook niet bepaald boeiend. Maar dat zal vooral liggen aan de manier waarop ik dit nummer beluister. Als instrumental op een degelijke versie geloof ik best dat dit een sterk nummer is (lees: kan zijn). Vooral met een diepe bas.

Cijfer: 5,5 voor die laatste gedachte Edit: 8,5

#29. Afrojack feat. Shermanology - Can't Stop Me
Ah, onze Nederlandse vriend. Hij wordt langzaam een gevestigde naam en je ziet hem steeds vaker. Hij kan goed draaien, dat bewees hij vorig jaar in Lloret de Mar en ondertussen blijft hij aan de weg timmeren met redelijk tot goede nummers. Als dit soort DJ’s nou eens zouden stoppen met het stoppen van flauwe vocals in hun nummers en eens gaan voor ofwel instrumentale nummers ofwel degelijke zanger(es)s(en). Het simpele boemboem, maar dat vind ik de lekkerste.

Cijfer: 6,3

#34. VanVelzen - The Rush of Life
Een aantal jaar geleden vond ik hem nog best een aardige artiesten met o.a. Baby Get Higher. Eén van de betere Skyradioartiesten. Met dit soort nummers is hij niet serieus te nemen. Ik voel er dan ook niks voor om nummers als deze te bespreken, want dit stelt toch he-le-maal niks voor?

Cijfer: 4,2

#37. Carly Rae Jepsen - Call Me Maybe
Wat, het nummer is alweer afgelopen? Goed zo, graag niet meer horen na dit keer. Schouderophalend nummer. Ok, nu heb ik dit gehoord, en nu?

Cijfer: 3,8

Raps van Azealia Banks zijn juist supervet. Geef die track zeker een 8,5 of een 9.

Ik ben niet de enigste die dit hoort:

The Supremes-You Keep Me Hangin’ On - newbabycaretips.com

http://groovegorilla.com/?p=2312

Maar het is allerminst bedoeld als een negatieve reactie. Ik hoor het gewoon.

Ok, gedaan.

Jij bent ook makkelijk te beïnvloeden.

'Ik geef het een 8,5 of 9' bedoel ik natuurlijk

Ik vind dat toch een leuk nummer, komt ook wel door de goede muziek.

Natuurlijk is de muziek leuk, maar best 13 in een dozijn. Juist door de swag van dit 'schattige' meisje die rapt over dat ze die bitch kapotschiet maakt het zo goed. Met der Mickey Mouse trui

Die 13 in een dozijn zie ik niet zo, ik vind de beats bijzonder goed en ook haar stem is goed. Ik ben wel benieuwd naar andere nummers, want dat ik dit nummer goed vind komt vooral door de muziek.

Als Of Monsters and Men uit IJsland al een hit kan scoren, wordt het duidelijk tijd voor het veel betere Ewert & the Two Dragons om hier door te breken...

Ik denk dat met de juiste PR Ewert & the Two Dragons ook makkelijk hoog in de hitlijsten zou kunnen komen. Beetje hetzelfde idee als Gotye, alleen heeft die het dus wel juist aangepakt (om te scoren dan).

Week 7 - 18 februari 2012
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Top 40:

#22: M.I.A., Madonna & Nicki Minaj - Give Me All Your Luvin' V
#29: Ed Sheeran - Lego House V
#33: Miike Snow - Paddling Out V

Madonna's nieuwe single was heel even leuk. Het grijpt ergens wel terug naar haar oude geluid, maar na verloop van tijd wordt het wel een beetje kinderachtig. Die rapster mochten ze van mij achterwege laten ('Stupid.' zegt m'n schatje resoluut) en Madonna een 'girl'? [5].

Ed Sheeran zet zich in de markt als het keurige schoonzoon- type. Net als dat vorige Racoon-achtige liedje (The A-Team) is dit ook het type ballad waarvan je bij eerste beluistering denkt dat je het al tig keer eerder heb gehoord. Het mag nergens schuren of bijten, het klinkt zoals de equivalent van bv. zachte teddyberen die je bij Kruidvat ziet. Ik geef het maar een gelijkend cijfer: [5].

Gaat er dan nog wat leuks gebeuren?

Jawel! En deze keer is de leukste-single-van-de-week-die-nauwelijks-resultaten-behaalt Miike Snow's Paddling Out.
Wat is het toch dat echt leuke, originele liedjes gedoemd zijn om in commercieel opzicht te mislukken?
Paddling Out werkt verslavend. De vrolijke piano, dat ritme, de zang.... Alles klopt aan dit nummer. Een van de hoogtepunten van het jaar, wat ik je zeg! [9].

Week 8 - 25 februari 2012
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Top 40:

#26: Coldplay & Rihanna - Princess Of China V
#34: Emeli Sandé - Next To Me V
#38: Shary-An - Read My Book V

Coldplay is wat mij betreft verworden tot een gladde, commerciële merknaam waaruit alle hang naar muzikaal avontuur verdwenen is en dit duet met Rihanna is volgens mij alleen gemaakt om mee te scoren. Ik hoor hier werkelijk niets in dat maar ook enige emotie, enthousiasme of gevoel bezit. Wat een ontstellend saai nummer [4,5].

In een andere wereld, die waar muziek nog dient als eerlijk paradestokje om een mogelijke carrière mee te bewerkstelligen, bevindt zich Emeli Sandé. Leuk dat een soul-achtig liedje als dit nog zo goed weet te scoren. 'It has a gospel kind of feel to it', zegt m'n lieve schatje hier. Dat is precies de omschrijving waar ik naar zocht [8].

Read My Book vind ik ook een erg lekker nummer. Een lekker vlot ritme, prima begeleiding, bijpassende voordracht en een hele goede tekst zorgen ook hier voor een van de hoogtepunten tot nu van het jaar [8].

Dat nummer van Mike Snow vind ik tenslotte ook leuk (inderdaad een groeier) al beschouw ik het niet als topsong, ik verhoog naar 6,5.

Week 15.

#24. K'naan feat. Nelly Furtado - Is Anybody Out There?
Nelly Furtado mag ik graag horen al vind ik haar hier minder goed uit de verf komen, maar die raps vind ik flauw. Niet onaardig nummer met aantrekkelijk refrein maar ik had het liever soberder gehouden zonder die raps.
Cijfer: 5

#28. Trijntje Oosterhuis - Happiness
Bij het zien van de titel dacht ik eerst dat het een cover zou zijn van de hit van Alexis Jordan vorig jaar maar gelukkig niet ... Dit heeft alleszins meer schwung, geen opzienbarende nummer maar dit kan voor mij en Trijntje zingt hier beter dan ooit.
Cijfer: 7

#29. Swedish House Mafia - Greyhound
Mij zegt dat niets, dit is mij te monotoon en afstandelijk en het verveelt snel. Wat mij vooral tegensteekt is het ontbreken van een degelijke melodie (het is steeds herhalen van datzelfde akkoord) en daar hecht ik nu het meeste belang aan.
Cijfer: 2,5

#39. Charly Lusk - Nobody's Guy
Dit is weer een nummer die valt in de categorie 'half om half' ... Niet slecht geprobeerd en best sympathiek maar echt ontroeren doet het nummer niet. De Engelse uitspraak mocht ook wat beter.
Cijfer: 5

Week 9 - 3 maart 2012
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Top 40:

#27: Chris Brown - Turn Up The Music V
#29: Racoon - Don't Give Up The Fight V
#33: DJ Fresh & Rita Ora - Hot Right Now V
#39: Alyssa Reid & Jump Smokers - Alone Again V

'Turn off the music, turn this shit off!' schreeuwt m'n lieve vrouwtje me toe.
Ik kan Chris Brown's liedje moeilijk muziek noemen. 'Laten we maar van alles en nog wat in één liedje pleuren, dan wordt het wel wat' moet men hebben gedacht.
Het klinkt vooral hysterisch en volslagen richtingloos. Het zegt al heel wat dat hij de onstabiele factor was in z'n relatie met Rihanna, of all people, en dit laat het wel degelijk horen [1,5].

Racoon's bspreking begin ik met 'Been here, done that en de vorige paar singles waren heel wat leuker'. Een piano-met-strijkers-variant op hun afgezaagde Blackbird-formule [5].

Hot Right Now is een vreemde plaat. Aanvankelijk moest m'n schatje er niks van hebben, het was hier in sommige reacties ook niet meteen een klapper en hetzelfde verschijnsel zie ik in de Top 40: Dit is een groeier. Ik vond het meteen al een geslaagd nummertje. Er zit iets in dat verslavend werkt. Ik denk dat het dat muziekje is en het ritme. De zang is veel herhalend, maar toch stoort het niet. Ik geloof dat dit nog steeds een grote hit kan worden [8].

Alone Again doet me denken aan het skelet dat in wachtkamers van huisartsen aanwezig is.
Het klinkt doods en plastic. Daarnaast is het overgeproduceerd, de zang laat me volkomen koud en die rapper lijkt er haast op het laatste moment te zijn ingeplakt ('Oh jee, we moeten nog ergens een rapper hebben!'). Smakeloze, onbegrijpelijke verkrachting van het origineel van Heart [1].

"de Blackbird-formule"

Mooi gezegd. Racoon maakt ook echt al jaren hetzelfde liedje.

Hot Right Now heb ik nog eens beluisterd naar aanleiding van de positieve reactie van kaztor (!). Het ritme is eens wat anders maar voor de rest doet het nummer mij niets (de vlakke geautotunede zang vind ik zelfs irritant), misschien een lichtelijke groeier maar meer dan 3,5 zit er niet in.

Read My Book heeft hier ook vooral negatieve reacties gekregen maar ik vind het een leuk en vlot nummer (verhoog naar 7).

Opmerkelijk in de huidige top-40: hetzelfde nummer (I Follow Rivers) staat op 1 en 3. Is zoiets eerder voorgekomen? Somebody that I used to know staat nu al 36 weken in de top-40. Nog 5 weken en het record van Corry & de Rekels (Huilen is voor jou te laat) is gebroken. Het record van het langst in de top-10 te staan is al verbroken (28 weken).

Week 10 - 10 maart 2012
Top 40
Tipparade

Binnenkomers in de Top 40:

#14: Joan Franka - You And Me V
#24: Triggerfinger - I Follow Rivers V
#31: Katy Perry - Part Of Me V
#34: Fun & Janelle Monáe - We Are Young V
#36: Claudia De Breij - Mag Ik Dan Bij Jou V

Met een indianentooi en een Adele-kloon naar het Eurovisie Songfestival.
Als ze nog überhaupt kon zingen was het nog steeds een matige onderneming. Maar toonvastheid is bij Joan als aardbeienstruiken in volle bloei op de maan.
De inmiddels gevleugelde uitspraak geldt hier ook weer: Waarschijnlijk als laatste, maar misschien heeft ze mazzel als die hoogbejaarde Russische aanslag op het gezond verstand hier onder duikt [2].

Eigenlijk best ongelofelijk dat juist Triggerfinger's versie van I Follow River op #1 komt.
Ik vind dit gemakkelijk incashen en die geëmotioneerde stem komt erg geveinsd op me over.
Maar dat is nou eenmaal de moderne modus operandi van het artiestenwereldje: Spot de charts en doe je ding. Slecht kan ik het echter niet noemen maar het komt niet in de buurt van Lykke's versie [6].

Nu moet iedereen maar even hun hoofd omdraaien. Part Of Me vind ik een iets mindere Katy Perry-single, maar toch krijgt het nog een dikke voldoende van me. Moet ik dit ook verklaren?
Nou, voor mijn lieve schatje heb ik de Teenage Dreams-cd gekocht voor kerst en bij herhaalde beluistering vond ik de cd steeds leuker worden. Geloof me, we houden beiden van gecertificeerd 'goede' muziek, maar -en hier komt het- onze smaak is eclectisch en we volgen niet het paadje dat we 'moeten' volgen. Natuurlijk weet ik dat dit lichte muziek is waarbij je vooral niet teveel in 'muzikale' termen moet nadenken, maar daar stellen wij ons, mits goed gemaakt, óók voor open. Gelijk ook de reden waarom bv. Lady Gaga's The Fame een plekje heeft gevonden in onze rijke muziekcollectie: Teenage Dreams vind ik goed gemaakte popmuziek en het luistert lekker weg. Part Of Me leunt iets teveel op Fireworks, maar de boodschap vind ik goed overkomen en het klinkt gewoon lekker [8].

We Are Young op #1 in Amerika? Nou, ik kan er in ieder geval geen touw aan vastknopen.
Ik krijg er een stichtelijk gevoel bij. Gezellig met z'n allen 'één zijn' ofzo. Ik heb het niet op dat soort bombast. En dan dat flodderige introotje erbij... [4,5].

Komen we bij Claudia De Breij's singletje: Ik wist niet dat dat mens die maakte.
Naast 'het persoontje' van haar heb ik het ook niet op haar zangkwaliteiten voor zover ze die heeft. Haar zang klinkt erg dun en mist overtuigingskracht. De piano-begeleiding maakt eigenlijk het liedje, maar dan nog vind ik het niet voldoende-waardig [4].

Ik pak het stokje ook weer op na in het begin van het jaar al week 1 en 2 te hebben besproken. Zag een beetje tegen de week met al die Voice of Holland-ellende, maar gedeelde smart is halve smart en na regen komt zonneschijn.

Week 3:

18. Chris Hordijk - Time After Time
Het nadeel van covers als deze is dat het nooit echt gemeend overkomt. Ook hier is de emotie ver te zoeken. Misschien zit het er wel in, maar op mij komt het erg kleurloos over.
Cijfer: 2

24. Jason Mraz - I Won't Give Up
Jason Mraz heeft een paar redelijke singles gehad, maar dit nummer reken ik daar niet toe. Zijn eerdere hits vond ik ook al hopeloos glad en vervelend, maar dat waren dan tenminste nog prima liedjes en daardoor nog enigszins verteerbaar. Dit is gewoon bloedeloos saai. Triest trouwens dat hij op Rock Werchter staat, alhoewel je er vast goed je kater van de vorige avond op kunt uitslapen.
Cijfer: 3

29. Iris Kroes - I Can't Make You Love Me
Het kan altijd nog erger wat zouteloosheid betreft. Luc schrijft dat "ook Celine Dion er meer passie en eigenheid in gebracht zou hebben." en daar heeft ie volledig gelijk in. Iris Kroes haalt met deze ellende het 'rock & rock-gehalte' van een gemiddeld uur Sky Radio nog flink omlaag en dat is een prestatie van formaat. Maar geen een om trots op te zijn.
Cijfer: 1

35. Erwin Nijhoff - Nights in White Satin
The Prodigal Sons vond ik destijds wel aardig, met name You Still Think was een prima alternatieve hit in de 90s. En dit nummer coveren... je moet maar durven. Waarschijnlijk hoort dit wel bij de 10 grootste Top 100 Allertijden klassiekers. Toch brengt Erwin het er niet slecht vanaf, zingen kan hij echt wel. Maar al het goeds aan dit nummer is direct toe te schrijven aan Procol Harum, dus om nou te zeggen dat ik dit een voldoende waard vind... Nou nee.
Cijfer: 4

37. Paul Turner - Don't Stop Me Now
Toch wel opmerkelijk dat deze Paul Turner zo'n vreselijke stem heeft, dat is toch juist iets waarin een TVOH-deelnemer zich positief zou moeten onderscheiden. Echt een heel overbodige cover van een van de leukste Queen-liedjes. Ongelooflijk dat dit een hitje kon worden.
Cijfer: 1,5

39. Birdy - People Help the People
Geliefd en verguisd, Birdy moet wel een van de meest besproken van de afgelopen jaren zijn. Skinny Love vond ik zelf niet zo sterk, maar dit is gewoon een prachtig nummer en ook mooi gezongen.
Cijfer: 7

Ik heb nooit gelijkenissen gevonden tussen Joan Franka en Adele, ik vind het een aardig en vlot zij het simpel nummer (beter dan het gros op het ESF) maar de vrij onvaste zang steekt mij na een tijd tegen en live kan dat een hinderpaal worden (ik verlaag naar 5,5).

We Are Young vind ik - vooral melodisch - net een sterk nummer en is een terechte nr.1-hit in de USA. Ik zie daar Gotye op 2 staan, hopelijk staat die ook daar binnenkort op 1.

Nights in White Satin is overigens een nummer van Moody Blues. Voor die covers van would-be-idols was ik destijds zelfs nog te mild.

Joan vertoont meer gelijkenissen met Amy Macdonald en in haar hebben we voor het eerst in jaren een songfestival-inzending met enige artistieke geloofwaardigheid.





Waar ze die clown gevonden is me een raadsel, maar ze hebben er vast lang naar moeten zoeken; als één van de grootste Queen-fans op MuMe was deze pias me volledig ontgaan en ik wou dat je het stokje niet had opgepakt, dat had me een noodgang naar het toilet bespaard.

Maar inderdaad, gedeelte smart is halve smart en na Paul Turner komt de zondvloed.