Week 27

#23. Yellow Claw feat. Mr. Polska & Sjaak - Krokobil
Ja tof dit. Voornamelijk door de scherpe productie. Soms is het gewoon lekker om zulke nonsens plaatjes te beluisteren. Dat is zo nu en dan wel even nodig tussen al het 'serieuze' Top 40 geweld. Beluister het als comedy value. Beoordeel het daar op. Kan niet tegenvallen dan deze plaat. Geinig plaatje. Niet te vaak luisteren alleen!

Cijfer: 7,0

#27. Miss Montreal - Wonderful Days
Kijk, dit bedoel ik dan weer met dat 'serieuze' gedoe in de Top 40. Miss Montreal denkt door een bekend nummer eens in een compleet ander jasje te stoppen een poging te doen muzikaal te worden. Nee Miss, hier zie ik doorheen. Als je zoiets wilt doen, neem dan een song die zich tenminste ervoor leent. Nog even een paar Glee episodes meepikken Miss?

Cijfer: 3,0

#32. Major Lazer - Get Free
Dat ik de dag nog mag meemaken dat ik Major Lazer mag verwelkomen in de Top 40. Ik doe dat gelukkig met open armen. Grote fan ben ik van het debuutalbum van de collab-formatie van Diplo en Switch. Dit nieuwe plaatje is minder geschift en kleurrijk dan het gros van hun debuut maar is daarom niet minder goed. Prima begeleiding met alle nodige toeters en bellen op de juiste manier geplaatst, want daar is waar de mannen goed in zijn, en een puike vocale prestatie. Heerlijk plaatje weer.

Cijfer: 7,5

#36. Maroon 5 - One More Night
Waar de kritiek op Maroon 5 toch altijd vandaan komt is mij een raadsel. Ik kan me niet storen aan Adam's stemgeluid. Vind het juist een eigen sound aan de band geven, want ja, toegegeven de plaatjes op zich zijn niet bijster origineel, maar dan nog. Het zijn prima pop-plaatjes. Zo ook deze plaat. Een instrumentatie die een beetje funky neigt. Weinig op aan te merken. Het mag alleen wat spannender. Wat uitdagender. Dat is het enige mankementje wat ik vaak op Maroon 5 kan toepassen.

Cijfer: 6,5

#38. R.I.O. feat. Nicco - Party Shaker
Auw, wat doet dit pijn dit. Dat de mannen van R.I.O. überhaupt met dit soort platen nog durven aanzetten, en nog erger: dat mensen dit nog überhaupt kopen? In het foute 90's tijdperk was het enigszins tof. Nu kan dit toch echt niet meer? En dan nog. Het klinkt als een wel heel slap aftreksel van. De Vengaboys klinken bijna als The Beatles vergeleken met dit werk.

Cijfer: 2,5

Week 28

#22. will.i.am feat. Eva Simons - This Is Love
De genialiteit die will.i.am enigszins aan het begin van z'n carrière had hoeven we nergens meer te verwachten. Dit bleek al uit recent BEP werk. De man gaat echter wel goed met de huidige muziekstroming mee en blinkt daarin wel uit. Ja, het is een typische Pop / Dance plaat, zoals we er zoveel van hebben de laatste tijd, maar muzikaal gezien is het wel 1 van de beteren. Met een prima melodie en dito opbouw kan er bij de break ook echt losgegaan worden. Het refrein van onze eigen Eva Simons mag dan wel repetitief zijn, aanstekelijk is het wel, en daarmee lijkt me het doel van will.i.am bereikt toch?

Cijfer: 7,0

#32. Muse - Survival
Dit klinkt mij in de oren als muzikale achtergrond muziek voor de trailer van een spectaculaire nieuwe actiefilm. Niet geheel perfect dus. Muse blijft muzikaal natuurlijk prima in elkaar zitten, maar het is mij iets te bombastisch. Het van mij wat gedoseerder gemogen.

Cijfer: 6,0

#36. Shary-An - Never Played the Bass
Het komt vrijwel nooit voor dat je als talentenjacht artiest met je eerste drie singles gigantisch flopt. Vrijwel altijd is het dan zeker dat je carrière over is. Je raakt in de vergetelheid. Bij Shary-An is gek genoeg het tegenovergestelde aan de hand. Opeens kwam recent namelijk 4e single "Read My Book" ineens wel in de Top 40. En terecht, want het was een prima plaatje. Bijna talentenjacht onwaardig goed. En daar is ze dan met 5e single "Never Played the Bass" en weer flikt ze het hem. Niet alleen behaalt ze weer de Top 40, maar ook weet ze weer een puike plaat af te leveren. Met een swingende begeleiding, en leuke flirts naar "Teardrops" is hier gewoon weer sterk materiaal afgeleverd. Lekker fris. Shary-An mag van mij nog de komende tijd blijven terugkomen!

Cijfer: 7,0

#39. Chris Brown - Don't Wake Me Up
Zelden wordt een plaat zo om zeep geholpen bij het refrein als bij deze plaat hier. Een mysterieus intro, een gitaar begeleiding, een intrigerende melodie. Het zat er in dat dit eindelijk eens een echte knaller van Chris Brown ging worden, maar dan komt het refrein, en het is niet zozeer de uithaal die stoort. Op zich past het wel in het geheel, maar het is de uitvoering. De elektronische begeleiding die volgt stoort enorm en breekt af aan de muziek en dan die auto-tune die komt inzetten. Het doet gewoon bijna pijn aan de oren. Ga ervoor. Gooi je strot open en ZING als je een uithaal wilt doen. Ga dit niet doen verbleken door op elk punt mogelijk auto-tune door onze strot te douwen. Bijna boos word ik hier van.

Cijfer: 5,0

Week 29

#33. P!nk - Blow Me (One Last Kiss)

Sterkste P!nk single sinds "Dear Mr. President" uit 2006? Ik denk het wel. Met een sterke melodie en sterke zang overtuigt P!nk weer eens volledig, zonder met over-the-top vrolijke producties ("So What", "Raise Your Glass") of overproducties ("Sober", "Fuckin' Perfect") aan te komen zetten. Oke, deze productie heeft nog wel een beetje te maken met die overproductie maar het wordt al een stuk minder, en in tegenstelling tot eerder genoemde plaatjes, leent de plaat zich ook wel voor deze overproductie. Dit is gewoon een zeer sterk product.

Cijfer: 8,0

Week 30

#33. fun. - Some Nights
Nog voordat "We Are Young" uitkwam tipte ik 'm al in het topic van 2011. Een grote hit. Het kon niet anders. Blij dat mijn voorspelling uiteindelijk is uitgekomen. Met een Top 5 hit op zak en een tot nu toe geteld aantal 23 weken in de lijst mag je spreken van een kneiter van een hit. En terecht. Nu is de opvolger hier en het borduurt slim voort op zijn voorganger maar wel door er alsnog een eigen draai aan te geven. De 'marching-productie' van de voorganger behoudt deze plaat en ook de vrolijke melodielijn wordt overgedragen maar nergens lijkt het op "We Are Young". Wel is deze plaat ietsje minder dan eerder genoemde, maar dat mag ook wel. Het is moeilijk om deze plaat te overtreffen. Voor mij blijft het nog de ontdekking van het jaar. Sterke muzikale producties, met veel plezier en vrolijkheid gebracht.

Cijfer: 7,5

#36. Owl City feat. Carly Rae Jepsen - Good Time
"Fireflies" heb ik altijd al vervelend gevonden en "Call Me Maybe" gaat door overkill nu ook van 'leuk' naar 'vervelend'. Gelukkig had ik op erger gehoopt. Typisch vrolijk radioplaatje dit. Makkelijk mee te zingen melodietje en simpel productietje. Been there, done that. Maar slecht? Nah, ik heb slechter gehoord.

Cijfer: 5,5

#38. Ivan Gough and Feenixpawl feat. Georgi Kay - In My Mind
Tja, die artiesten zeggen mij allemaal niets en dit plaatje zegt mij ook niet veel. Het blijft een beetje anoniemloos. De zoveelste house productie die lijkt op de vorige zonder er een eigen draai aan te geven. Maar de zanglijn heeft wel iets intrigerends, dat moet ik toegeven. En degene die achter de knoppen zit (ik dacht Axwell), weet ook enigszins wel hoe je een plaat na een climax goed moet laten knallen. Ja, er zitten wel pluspuntjes aan dit product. Maar verder is het eigenlijk niet veel speciaals.

Cijfer: 4,5

Ik had geen idee dat nummers als Party Shaker en Good Time tegenwoordig populair zijn.
Als ik die nummers zou hebben gemaakt, dan zou ik ze niet durven uitbrengen uit schaamte. Jongens toch.

Week 31

#6. The Opposites - Slapeloze Nachten
Met de productie is niets mis. De raps ogen in orde. Het refreintje is prima gedaan. Maar toch, zal het tussen Nederlandstalige Hip Hop en mij, gek genoeg, nooit echt klikken. The Opposites zelf kunnen daar vrij weinig aan doen. Of ze moeten een plaatje zo geschift maken als (Krokobil). Ik hoor wel, dat dit in het Nederlands Hip Hop genre veel erger kan.

Cijfer: 5,5

#28. Otto Knows - Million Voices
Soms kom je met een leuk uitgangspunt nog nergens. Ja, Otto Knows bewandelt ergens wel het juiste pad, maar hij rekt zijn ideeën te lang uit waardoor de rek er al vrijwel na een minuut uit is. En dan wordt het wachten tot de plaat afgelopen is. Had wat variatie in die productie gestopt, of had nog een leuk idee in die productie gestopt en had het laten afwisselen met elkaar. Nu slaat de verveling te snel toe.

Cijfer: 4,5

#36. No Doubt - Settle Down
En daar zijn ze weer! Na 8 jaar afwezigheid (5 jaar voor Gwen) mogen ze nieuw materiaal van No Doubt verwelkomen. En ze zijn nog altijd niets verleert. Dit mag zich gelijk meten met het beste werk van No Doubt. Opvallend is het vrij lange outro, iets waar de band om te prijzen valt, en de Oosterse invloeden. No Doubt snapt het. Ze weten de boel spannend en interessant te houden door de juiste invloeden toe te voegen aan hun muziek. Ze weten precies waar iets hoort. En ze weten precies wanneer de muziek hoort in te vallen na een intro, of wanneer de muziek moet aflopen.

Cijfer: 9,0

#38. The Killers - Runaways
De doorbraak die voor The Killers betekende door hun album "Day and Age" heeft de band geen goed gedaan. De touch van hun eerste twee albums zijn ze verloren en ze gaan nu, wat mij betreft, teveel door op de radio-vriendelijke bombast. Dit is niet slecht, maar ik weet dat er veel meer in deze band schuilt dan dit plaatje laat blijken. Ze doen zichzelf met dit plaatje te kort.

Cijfer: 5,5

Week 32

#17. Nielson - Beauty & de Brains
Op zich klopt het wel met deze plaat. Maar zoals hij zelf ook zingt in een passage: "het doet me weinig tot niks". Het weet geen connectie met me te maken. Ik hoor het maar voel er niks bij. Wat dat betreft heeft Nielson nog veel werk te doen, ook al lijkt het muzikaal op het eerste gehoor wel in orde. Het is me ook een beetje iets te flauw.

Cijfer: 4,5

#24. Mike Masse - Let It Be
Deze cover heeft zijn mankementen, maar je voelt de emotie wel goed doorkomen bij deze plaat en als je weet waar hij het voor doet komt het geheel des te meer aan. Je wordt er toch door geraakt. En dat is best knap. Ik ben benieuwd of we nog meer van deze man gaan horen.

Cijfer: 6,5

#34. Sander van Doorn feat. Mayaeni - Nothing Inside
Als je dit soort plaatjes van Sander hoort vraag je je soms toch echt af waarom hij ook met prul zoals "Renegade" en "Chasin'" komt aanzetten. De man kan het wel. Dat hoor je wel. De productie zit echt prima in elkaar en wordt perfect afgebouwd tot het punt van de zang, wat ook nog eens erg mooi gezongen is. Vrij sterk materiaal van Sander en ik hoop dat hij op deze manier zichzelf verder blijft ontwikkelen.

Cijfer: 7,0

#39. The Script feat. will.i.am - Hall of Fame
Na Adam Levine en Christina Aguilera is het nu de beurt aan Danny O'Donoghue en will.i.am om de handen ineen te slaan na een jurering bij The Voice. Duidelijk mag wel zijn dat dit geen 2e "Moves Like Jagger" is. Eigenlijk is dit gewoon een typisch Script plaatje waarbij will.i.am eigenlijk weinig aan toevoegt. Het refrein heeft wel wat maar de productie haalt alle natuurlijkheid ervan weg. Geforceerd klinkt het.

Cijfer: 4,5

Een eigen draai?

Het is bijna één op één met Simon & Garfunkel's Cecilia!

Lees de zin eens goed. Ik heb het over betrekking met zijn voorganger. Het toont gelijkenissen maar Some Nights weet er toch weer een nieuwe draai aan te geven.

Volgens mij waren The Killers met hun debuutalbum en de singles Somebody Told Me en Mr. Brightside redelijk doorgebroken...

Niet voor het mainstream Top 40 publiek. Single "Human" van "Day and Age" is pas de eerste plaat van de band die de Top 40 behaalde. Ze zijn na die plaat dus pas écht doorgebroken.

Ach gut, 'het mainstream Top 40 publiek'. Hipster 4 life. Dan wil ik je er even op wijzen dat 'Somebody Told Me' al in 2004 de top 40 behaalde. 'Human' was hun zesde single die in die lijst terechtkwam. De doorbraak ligt wat mij betreft bij het debuut, en anders wel de massale airplay die 'All These Things That I've Done' later nog kreeg; was dat niet vanwege een of ander sportevenement?

Ik ken het nummer in ieder geval van een commercial van Nike. En Wikipedia vertelt mij nu dat die commercial voor de Spelen van 2008 was - en wie ben ik om daaraan te twijfelen?

Ik heb het over Nederland he. We hebben het over een Nederlandse Top 40, en dan is Human toch echt de eerste Top 40 hit van The Killers.

En die commercial van de Spelen was zo rond dezelfde tijd dat Human uitkwam. Dus de grote doorbrak lag in 2008. Duidelijk.

Human was inderdaad de eerste top 40-hit van The Killers. Toch is het wel raar om te zeggen dat ze pas met dat nummer zijn doorgebroken. Ze waren vanaf hun eerste singles al gewoon erg bekend en populair. Somebody Told Me haalde wel de vijfde plaats van de tipparade. De band genoot met hun eerste twee singles Somebody Told Me en Mr Brightside gewoon al grote populariteit, dat valt nauwelijks te ontkennen.

Er zijn heden ten dage genoeg artiesten die erg populair zijn zonder dat ze een top-40-hit hebben gehad (en The Killers waren voor Human al behoorlijk populair). Om maar te zeggen dat de top-40 allang geen goede graadmeter is voor populariteit.

Ja dat is dan ook wel weer zo, maar ik leerde The Killers, gek genoeg, ook pas kennen ten tijde van 'Human'. Enige populariteit zouden ze best wel gehad hebben maar als je dat gaat betrekken op het radioluisterend publiek en daarmee de zenders met het grootste marktaandeel erbij gaat pakken, 538 voornamelijk dus, is de echte doorbraak van The Killers dus pas gekomen bij 'Human'.

Ik meld me even in deze zinloze discussie

Jullie hebben allemaal gelijk! Bij het alternatievere publiek waren The Killers al langer bekend (Somebody Told Me ), maar de hitradio's haakten pas aan bij Human.

Hetzelfde verhaal als bij REM toch? Of Kings Of Leon?

Natuurlijk, een hit vergroot de populariteit van een band in die zin dat ze ook bekend wordt bij een publiek dat enkel naar de radio of de top-40 luistert (zie naast Killers ook R.E.M. of Kings of Lion) maar bij het albumkopende en vooral het festivalpubliek waren deze bands al een begrip.

Laten we nog eens meedoen:

Week 32

#17. Nielson - Beauty & de Brains
Leuk kampvuurnummer. 't Is donker, beetje koud - behalve dicht bij het vuur - en iedereen heeft een pintje of een glühweintje en staart een beetje voor zich uit, capuchon over z'n hoofd getrokken. Dan pakt er iemand een gitaar vast en tokkelt dit liedje, met als achtergrond het geknetter van het brandende dennenhout. Cool, zo hoeft niemand iets zinnig te zeggen en kan er gewoon verder in het vuur gestaard worden. Prima kamvuurnummer dus. Maar ik twijfel nog of kampvuurnummers op de radio horen.

Cijfer: 5

#24. Mike Masse - Let It Be

Vader maakt liedje voor baby-zoontje met maligne hersentumor en zamelt geld in door een cover van deze Beatles-klassieker op de wereld los te laten. Al bij al is het nog zo slecht niet gezongen. 't Is dat er een gevoelige snaar wordt geraakt in het opzet van deze karaoke-versie, anders had het niet direct gehoeven.

Cijfer: 6 (mogelijk zou het cijfer lager zijn moest ik niet zo'n emotionele sucker zijn voor kinderleed)

#34. Sander van Doorn feat. Mayaeni - Nothing Inside

Ik ken de mens niet, en zijn feat. al evenmin. Van zodra de feat. haar stem heft, weet ge al welke richting dit nummer uitgaat. Dat die stem zich ietofwat onderscheidt van de standaard-feat.-stemmen bij de top40-dance is een pluspunt. De 13-in-een-dozijn-beat smeekt om een nieuwe revolutie in die top40-dance.

Cijfer: 4,0

#39. The Script feat. will.i.am - Hall of Fame

Dit klinkt helemaal niet als The Script Lijkt me eerder will.i.am feat. The Script... Ironische titel eigenlijk: over 3 maanden is iedereen deze song vergeten...

Cijfer: 5,5

Teleurstellende Top40-week.

Week 32

17. Nielsen - Beauty & the Brains
Als volger van De beste singer-songwriter van Nederland was ik al bekend met dit nummer en het was wat mij betreft gelijk duidelijk dat Nielsen potentie heeft. De tekst is wat aan de zwakke kant, maar verder is dit gewoon een prima nummer. Dat het Nederlandstalig is, wijst wel wat pijnlijk op de tekstuele zwakte, maar verder ben ik een groot voorstander van nieuwe, Nederlandstalige muziek. Nielsen kan overigens ook alleraardigst rappen en gaat de Ed Sheeran van Nederland worden, let maar op.

Cijfer: 7

24. Mike Masse - Let it Be
Ik vind ‘Let It Be’ sowieso geen denderende compositie, maar deze akoestische pianoversie voegt ook weinig toe. Afijn, of je er nu alleen een piano bij gebruikt of niet, ik blijf ‘Let It Be’ een saai nummer vinden, al is het Masse’s initiatief om geld in te zamelen voor zijn zieke zoontje wel goed. Ik ben echter een lul, want ik ga daar een nummer echt niet beter van vinden, sorry. Verder wens ik Masse en zijn zoontje uiteraard niks dan goeds toe, ik hoop dat het goedkomt.

Cijfer: 6

34. Sander van Doorn & Mayaeni - Nothing Inside
Ik mis hier echt iets van een climax of echt sterke opbouw, na het nogal anonieme galmdozerige begin. Gezichtsloos.

Cijfer: 4

39. The Script ft. Will.i.am - Hall Of Fame
The Script heb ik altijd al een vervelend gebakje gevonden, maar Will.i.am, ofschoon niet de meest interessante mc, drukt hier wel duidelijk z’n stempel op. Het wordt helaas niks met ‘Maarten is aangeschoten en heeft meisjes om zich heen, dus hij zingt wel mee’-potentie die sommige andere nummers waar Will aan mee heeft gewerkt wel hebben. Ik vind het nogal anoniem en het had net zo goed Maroon 5 met Apl.de.ap kunnen zijn.


Cijfer: 4

Week 23:

#21: Jan Smit & Gerard Joling - Echte Vrienden
Als Jantjes nieuwe cd Vrienden heet en z’n duet met Geer ‘Echte Vrienden’, is dan alleen Geer een echte vriend van hem en die Nick en Simon niet dan? O, er moet ook opgeschept worden over het drinkgedrag van Jantje. Ik drink hem onder de tafel, sowieso. Watje. Hij is na twee slokjes bier al bewusteloos. Van mijn mama mag ik me nooit beter voelen dan andere, maar ik vind liever de schilderijen van Barnett Newman goed dan dat ik zo’n (halve) woonwagenbewoner ben die hier hard op gaat.

Cijfer: 2

#27: Rudimental & John Newman - Feel the Love
‘Feel the Love’ is echt een heel sterk nummer. Vieze basbrom, dikke d’n’b-biets en dan die blazers, verdomme die blazers. Geweldig.

Cijfer: 8

#31: Train - 50 Ways to Say Goodbye
Net als bijvoorbeeld Maroon 5 kan Train maar moeilijk doen alsof ze een rockband zijn; dit is gewoon pop. Hartstikke pop. An sich vind ik dat geen verkeerde ambities, want ik hou van goede popliedjes, maar dit is geen goed popliedje. Het is saai en gezichtsloos.

Cijfer: 4

#37: Hardwell & Mitch Crown - Call Me A Spaceman
Even gezichtsloos als dat liedje van Train, maar dit vind ik nog best gaan. Er zit een vieze bas in en ik hou van vieze bassen. Heeft Train niet, maar wel een heel lelijke zanger, dat wel weer. Afijn, ‘Call Me a Spaceman’ vind ik weinig origineel, maar echt heel ergerlijk is het niet.

Cijfer: 5

Week 24:

#19: Rene Froger - Samen
Jeetje. Froger heeft een drol vastzitten. Wel aardige handclaps. Als ik niet beter zou weten zou ik trouwens denken dat dit Marco Borsato is. Snap ik trouwens niet, mensen die René Froger kut vinden en Marco Borsato wel goed, of mensen die Nick & Simon waardeloos vinden, maar wel hard gaan op Guus Meeuwis. Dat is net zoiets als een vegetariër die wel vis eet: gewoon hypocriet.

Cijfer: 3

#27: Tacabo - Tacatà
Soms kan ik begrip opbrengen voor mensen die de grenzen dicht willen gooien, maar dit is net alsof de Zuid-Amerikaanse Kurt Schwitters aan het rappen is. Ik geloof niet dat dit een echte taal is, echt niet. Maar daarom is het wel alleraardigst verder. Afijn, ik word liever betrapt op hier hard op gaan dan op René Froger. Flashy video ook.

Cijfer: 5

#31: Matt Corby - Brother
’t jong heet Matt Corby en het liedje heet ‘Brother’. Ik weet nu al dat ik dit niks ga vinden. Timon en Pumba met opvliegers, je moet er maar van houden. Dan gaat er vervolgens iemand ook heel erg ‘integer’ zingen. Integriteit, mijn behaarde aars. Daarna gaat meneer ook nog een stemmetje opzetten. Nee, omdat er echte instrumenten inzitten ga ik dit niet goedvinden.

Cijfer: 5

#36: Alain Clark - Let Some Air In
Goede biet, dat zeker. Het heeft wel wat weg van ‘Unfinished Sympathy’. Alain probeert wel heel graag Prince te zijn, maar zoals ik vaker heb gezegd, alleen Prince is Prince. Ik vind de kanker-metafoor trouwens erg ergerlijk. Dat, en de zwakke zang en dat het nummer te lang wordt gaat overigens wel voor een heel krappe voldoende zorgen. Jammer, er zat best potentie in.

Cijfer: 5,5

#39: Avicii - Silhouettes

Een beetje net zoals Alain: ik hoor potentie, maar het wordt niet bijster sterk uitgewerkt. Jammer, maar verder best een aardig nummer.

Cijfer: 6


Week 25:

#36: Katy Perry - Wide Awake
Nogal repetitief, dat ‘I’m wide awake’. Ik kan het geen gouden vondst noemen. Verder kan het nummer er best mee door, al is Katy geen denderende zangeres. Katy vind ik overigens verre van slecht, ze kan er best mee door.

Week 20:

#17: Will And The People - Lion In The Morning Sun
Verplichte euthanisiewet invoeren voor degenen die dit A) hebben bedacht, B) hebben uitgevoerd en C) het de wereld in hebben geholpen. Vieze, schurftige semi-hipster met z’n belachelijke hoedje, die vervolgens ook nog een achterlijk accent opzet. De witte mensch en reggae is vaak al net zo’n kwalijke combinatie als de witte mensch en de blues. De enige manier om nog iets wanstaltigers dan dit uit te brengen, is door Jacqueline Govaerts er een happy hardcore-versie van te laten maken. Bah, bah, bah.

Cijfer: 1

#34: Bløf - Later Als Ik Groter Ben
Het leuke van dit topique is dat ik geregeld artiesten moet beluisteren waarvan ik denk ‘Ik zet nog liever drie wasknijpers op m’n zak dan dat ik daar naar moet luisteren’. Afijn, Bløf valt in die categorie. Bij ‘Ik was er uit’ moet ik al direct aan een bevalling denken en dat die Pascal daar uit z’n moeder komt gerold, fijn is dat. Nogal pathetische poging tot stadionrock. Ik word hier niet vrolijk van, ondanks dat het verder best een degelijk nummer is.

Cijfer: 5

#39: Racoon - Liverpool Rain
Racoon is kut. Echt kut. Die zanger met z’n bolhoedje vind ik ook te :’) voor woorden. Na de kinderlijke tekst van ‘Love You More’ is dit in al z’n pathetiek weer zo’n gooi naar het hart van de luisteraar. Ga er maar mooi iemand anders mee vervelen.

Cijfer: 4

Week 21:

#14. Flo Rida - Whistle
Ik word hier blij van. Het zou natuurlijk heel gaaf en stoer van me zijn als ik dit kut zou vinden en alleen Atmosphere tof vindt, maar dit kan er echt mee door. Dat fluiten is natuurlijk een onzettende gimmick, maar ik hou wel van gimmicks, behalve dan van het gelijknamige boek van dhr. Zwagerman. Dat is namelijk een kutboek.

Cijfer: 7

#32. Armin van Buuren - We Are Here to Make Some Noise
Wat mij betreft is het en masse luisteren naar trance-plaatjes een slechtere ontwikkeling dan de vermeende dominantie van hiphop in de hitlijsten. ‘We Are Here to Make Some Noise’ is vrij degelijk en heeft wel potentie, maar weet mij niet echt te bekoren. Evenwel vind ik dit nog zo gek niet, ik heb ze slechter gehoord.

Cijfer: 6

#38. Jennifer Lopez feat. Pitbull - Dance Again
Sjimmie-sjimmie-ja. Jennifer Lopez staat wel als uitvoerende artiest vermeld, maar ze klinkt hier als een anoniem zangeresje dat het werk van een of andere dj in mag zingen. ’t is bijna jammer dat Pitbull niet wat meer aan het woord mag zijn.
Cijfer: 3

Week 22:
#16. Ernst Daniël Smid, Wolter Kroes & Yes-R - Ben Je Ook Voor Nederland?
Dit klinkt als een liedje in een reclame van een goedkope supermarkt. Yes-R rapt op het niveau basisschool. Wat een kutnummer.

Cijfer: 2

#19. WTF! - Da Bop
Ik ging dus echt niet hard op dat onnozele ‘We Speak No Americano’. Dit is ook weinig denderend materiaal. Dat was een bloedcommerciele Grammaphonzies-rip-off en dit is ook weer zo’n rip-off, maar dan gelukkig wat geslaagder. Evenwel word ik hier niet echt vrolijk van.

Cijfer: 5

#23. Loreen - Euphoria
Dit is zo ongeveer wat ik me voorstel van een kruising tussen Within Temptation en platte trance, op vocaal vlak dan. Gooi je er wat gitaren bij, dan kom je bij de eerste uit, een biet eronder, dan ben je bij de tweede. Ik word hier absoluut niet euforisch van.

Cijfer: 4

#27. Ilse DeLange - Hurricane
M’n zusje is een grote Ilse DeLange-fan, maar vertelde me laatst dat mevrouws stem haar steeds meer begint te vervelen. Dit ook weer typisch Ilse; veel pop, weinig cuntry, maar dan gooien we er een stukje slide bij en dan lijkt het wel cuntry. Degelijk, maar een beetje saai.

Cijfer: 5,5

# 29. Usher - Scream
Had best uitgebouwd kunnen worden tot iets tofs, als de belachelijk banale tekst vervangen werd door iets fatsoenlijkers. Refrein is ook zwak. Jammer. Ik ga nu wel ‘Yeah’ neuriën denk ik. Die was tof.

Cijfer: 4,5

Tussenstand (week 20-32):

1. Major Lazer & Amber - Get Free (8.3)
2. Mr. Polska, Yellow Claw & Sjaak - Krokobil (7.8)
3. No Doubt - Settle Down (7)
4. Nielsen - Beauty & the Brains (7)
5. Flo Rida - Whistle (7)

Week 16:

#24: Keane - Silenced By The Night
‘Silenced by the Night’ is typisch Keane, maar kan ook best van iemand anders zijn. Nu ik dit zo lees, klinkt dit best vreemd. Hmm… De piano doet me in elk geval sterk aan Keane denken, maar ook aan iets anders. En de zanger vind ik als de zanger van Keane klinken en als de zanger van The Killers. ’t is niet bijster interessant en dat is jammer, want de singles van Hopes & Fears waren over het algemeen heel behoorlijk; help me er aan herinneren dat ik dat album nog een keer beluister.

Cijfer: 6

#32: The Babysitters Circus - Everything's Gonna Be Alright
Alleraardigste trend: semi-akoestische pop en dan iemand laten rappen. Waar hebben ze verdomme nou het refreintje van gejat?

Cijfer: 7,5

#34: Chris Hordijk - Won't You Stay
Wie? Begint met een prominente rol voor akoestische gitaar, leuk, dat is ongeveer het meest reactionaire muziekinstrument dat er bestaat. Nogal anoniem nummer met een flauwe tekst. Stom refreintje trouwens. Als ik haar was, was ik weggelopen.

Cijfer: 4,5

#37: Lil Wayne & Bruno Mars - Mirror
Als er iets is waar ik een hekel aan heb is het wel Dire Straits, maar daarna volgt Bruno Mars. ‘Mirror’ heeft best een goede productie. Jammer dat die kutkop het refreintje mag doen, want Lil Wayne vind ik hier nog niet eens zo gek vervelend. Het is net zoiets als een licht zeurende hoofdpijn én een open botbreuk hebben; dan is de hoofdpijn niet eens zo vervelend meer.

Cijfer: 5,5

Week 17:

#24. Simple Plan featuring Sean Paul - Summer paradise
‘Like Glue’ vind ik een heel tof nummer en Sean Pauls single daarvoor ook. Geen idee meer hoe die heet overigens. Simple Plan vind ik kut, maar hun ambities om een popband te worden waardeer ik wel. Laten we wel zijn, ‘Shut Up’ verdient de Chester Benningon-award voor non-constructieve gespreksbijdragen. Punk? Kindermuziek met een distortionpedaaltje. Dit bevalt me wat beter, maar het blijft enorm plat. Zonde ook dat Sean geen fatsoenlijke verse krijgt, maar dat z’n rol beperkt blijft tot wat er doorheen brabbelen.

Cijfer: 5

#34. Gusttavo Lima - Balada
Sommige liedjes klinken als de soundtrack van een reclame en dit is er ook zo eentje. Daar kan ik niet zo goed tegen. Dit beklijft totaal niet en is veel te lichtgewicht. Afijn, m’n moeder zou zeggen: ‘Maar het is wel lekker vrolijk’ en daar heeft ze ook wel weer gelijk in.

Cijfer: 5


#37. B.o.B - So good
Feelgood-hiphop met een piano, eigenlijk zoals we al heel veel feelgood-hiphop met een piano hebben. B.o.B. is een heel degelijke rapper die vaak wat door z’n refreintjes zingende gasten overschaduwt wordt, alsof-ie de featuring artist op z’n eigen nummer is. Hier trekt-ie meer de aandacht naar zich toe, maar het is allemaal wat weinig bijzonder. Evenwel is het verre van onprettig.

Cijfer: 6,7

Week 18:

#21. Maroon 5 featuring Wiz Khalifa
De ambities van Maroon 5 om een echte popband te worden vind ik best een toffe ontwikkeling, maar maak dan echt sterke popliedjes. Dit is nogal flauw, dus het is fijn zat dat Wiz Khalifa even langskomt.

Cijfer: 5

#22. Rihanna - Where have you been
Rihanna klinkt pertinent verkouden, maar krijgt zo af en toe sterk songmateriaal aangereikt. ‘Umbrella’, ‘Rudeboy’, dat nummer met de Soft Cell-sample, kwalitatief gewoon in dik in orde. Dit nummer doet me nogal aan de Jamie xx-remix van ‘Rolling in the Deep’ denken (briljante remix overigens) en dit liedje bevalt me ook wel. Het mist net dat euforische van die remix, maar dit is gewoon prima werk.

Cijfer: 7


#32. Jeroen van der Boom - Kom maar op
Jezus, wat een triest intro, of nee, Jezus kan daar ook niks aan doen. En dan gaat Jeroen zingen. Zouden er mensen zijn die Jeroen van der Boom kut vinden en Marco Borsato wel goed? Zo ja, die moeten zich na laten kijken.

Cijfer: 3

Week 19:

#29 Nelly Furtado - Big Hoops
Nelly Furtado is niet zo’n vrouw waar ik de godsganselijke dag aan denk, maar als ze langskomt heb ik een bescheiden zwak voor haar. Haar stem klinkt soms nogal afgeknepen, maar het is verder een prima nummer. Geflirt met hiphop, electropop, drum ’n bass en viezige bassen, daar kan ik blij van worden. Kwaliteits-top 40-werk.

Cijfer: 7

#34: Calvin Harris & Ne-Yo - Let's Go
Calvin toch. ‘Acceptable in the Eighties’ was briljant en tot en met de even briljante track ‘Dance Wiv Me’, met Dizzee Rascal uiteraard, vond ik het weinig interessant. Waar de beste jongen ondertussen allemaal opduikt, opvallend, maar z’n David Guetta-ambities kan ik niet zo waarderen. Het niveau van het nummer ligt overigens net wat boven de meeste dance-nummers in de top 40, maar niet eens gek veel hoger.

Cijfer: 5,7

#36: Nicki Minaj - Starships
Wat ik hier van moet denken, geen idee. Ik ben dol op kitsch, maar dit is me toch net een iets te dolle bedoening.

Cijfer: 6

De Top 40 is min of meer gemanipuleerd door Radio 538, dus ik zou hier het welbekende korreltje zout tevoorschijn willen halen.
De echte graadmeter tegenwoordig is het internet en z'n vele tentakels, dus om nou bij een eerste Top 40-entry van een 'doorbraak' te spreken...

Top 40: Lollige lijst van liedjes die veel airplay krijgen en ook leuk om de binnenkomers ervan door te nemen. Relevant? Verre van.

Je bent nog behoorlijk mild in de punten als ik je commentaar lees.

Lil Wayne is zo gek slecht nog niet op dat nummer en ik vind de productie ook best geslaagd. Er gaat helaas wel een heel punt af vanwege die vervelende Bruno Mars.