Hardcore heb je ook als harde variant van punk hoor, Elohim. Gelukkig maar, anders zou ik enkel naar hip-hop luisteren.

Big L, Chino XL, Tech N9ne en Royce da 5'9" zouden ook best passen op een dergelijke crossover. Freddie Madball ook trouwens.

Ah okay, misverstandje aan mijn kant dus.

Royce da 5'9 ben ik geen fan van, maar voor de rest ben ik het wel met je eens jah.

new zealand represent! track uit z'n vorige album. nieuwe album, "the rose tint" getiteld, is gratis te downloaden op http://www.daviddallas.co.nz/

Vet! Vind Nocando sowieso wel een goede rapper en die beat is gewoon baas.

Ja, fenomenale beat van El-P. Geweldige muur van geluid, inclusief meerdere complementerende doch geen nevenschikking behoevende melodielijnen, met al even zo goed indrukwekkende variatie. Die Nocando is fijn bezield en intoneert erg boeiend. Maar inhoudelijk is het lichtelijk irritant en erg lang lijkt hij het ook niet uit te houden. Maar goed, hulde voor de beat.

Beat is al oud hoor, stond op Wereallgoingtoburninhellmegamix3.

Maar wel heel erg hard. Harde track.

Weet ik veel; ik ga toch niet luisteren naar iets dat een 'Megamix' zegt te zijn? Dat doet me denken aan Knorr-sausverpakkingen waar een Studio 100-superheld op staat afgebeeld.

De video van het origineel is hier een tijd geleden ook gepost.

Dan doe je dat toch lekker niet.
Ik denk ik zeg het alleen aangezien je die beat nog al hard vond en ik dacht misschien weel je heel de mixtape horen maar als jij je te goed vind omdat de naam je niet aanstaat dan moet je dat zelf weten...

Hahaha geweldig

Lord Lhus is gek in z'n hoofd ja...

+1 voor dat T-shirt

Juist. Ik was niet serieus. Ik heb die tape simpelweg niet beluisterd omdat El-P's solowerk me nooit bijzonder aangesproken heeft, wat de stap naar zo'n mixtape bemoeilijkt.

Die gast in het refrein heeft bijna exact dezelfde voice als nate dogg

"Voice" nog wel. Is de stem ook een beetje vergelijkbaar?

Zowel het nummer als de video

Wat een geniale clip.. Het nummer zelf doet mij niks..



Dit nummer is de vierde single van het nieuwe album van Pacewon & Mr.Green genaamd: "The Only Number That Matters is Won". Een paar gastartiesten zijn: Snoop Dogg & Masta Ace.

Wat een lekker nummer. De vierde single van hun nieuwe album en ik weet nu al dat het een goed album gaat worden.

Is het ook wel echt een nummer van Teemong, of heeft hij gewoon wat muziek gemaakt bij iets wat hij geschoten heeft? Ik vind de video wel grappig, alleen is het thema 'drugsverslaving' wel weinig opwindend, als je het mij vraagt.

Die beat van Mr Green is heel erg sterk. Pacewon is wat mij betreft alleen een te matige rapper. Ja, het is allemaal volmaakt in balans, maar er gebeurt verder zo weinig, zeker ook op tekstueel gebied, dat het mij niet weet te boeien.

Die track van Hairy Mary Mallon vond ik fijn verfrissend. Mooi ritmisch, sfeervol minimalisme met een uitermate op dreef zijnde Aesop Rock. Wat intoneert die man lekker op dit nummer. Rob Sonic doet het niet slecht.

Maakt dat uit?

Dat is een heel goede vraag. Moet je puriteins, alleen op de muziek gericht beoordelen, of mag je ook de intentie van de maker meenemen? Een soortgelijk debat staat centraal in de literaatuurtheorie. Het standpunt is daar in het verleden meerdere malen omgeslagen. Wat mij betreft mag je bij zowel muziek als literatuur op pragmatische wijze wat intentie meenemen. Dat keur ik goed omdat het kunstvormen betreft. En kunstvormen zijn niet absoluut; je hebt alleen wat conventies, maar die zijn ook al niet één op één peilbaar. Omdat ze niet absoluut zijn, speelt de manier waarop de createur zijn werk de wereld in brengt, en ook zeker onder welke noemer hij of zij dat doet, een grote rol. Als het in dit geval zo is dat Teemong dit stukje muziek gericht voor dit filmpje gemaakt heeft, beoordeel ik het graag als niets meer dan een ondersteunend stuk. Natuurlijk zou niets me in de weg staan om het aan andere normen, namelijk: die van de instrumentale hiphoptracks, te onderwerpen. Wie zegt tenslotte dat het niet ook of zelfs eigenlijk een instrumentale hiphoptrack is? Daar kan ik niets over zeggen, want er bestaat niet iets als een natuurwetenschappelijke markering van een 'instrumentaal hiphopnummer'. Het is slechts een concept. Dat ik mezelf hier inperk is dus in feite niets meer dan een zet omwille van de overzichtelijkheid. Want concepten zijn sociale compromissen om een abstract veld te kunnen overzien. En omdat het sociaal is, en dus communicatief handig, kies ik ervoor om het in principe aan te nemen wanneer iemand zegt dat hij of zij iets gemaakt heeft wat appelleert aan een bepaald concept. Mits het natuurlijk niet dubieus veel kenmerken bezit van een ander concept. Ik vroeg me hier dus af wat Teemongs bedoeling was, omdat ik hem in zijn uitspraken over de classificeerbaarheid van zijn werk uit praktische overwegingen vertrouw.

Bovendien vind ik het nogal onredelijk om een creatie te beoordelen op iets waar het niet op beoordeeld hoort te worden, omdat het, door een andere insteek, juist is toegespitst op andere normen. Het zou ook onredelijk zijn als iemand jouw net geblazen vaas afkraakt omdat hij het een veel te groot glas vindt. En dat is ook zo wanneer jij een glas had geprobeerd te maken, maar eindigde met iets wat je meer op een vaas vond lijken, waarop je het maar 'een vaas' noemde.

Tering, voordat je het leest weet je al dat Sjaak hard gaat

Whaha jah, als je het leest snap je na de eerste paar regels al wat hij wilt zeggen, maar ach.


Niet mijn soort beat maar die kerel kan zo hard flowen.