Die Shakewell - Leglock staat op repeat.
Heeft een van die... blanke trappers zoals dit, suicide boys etc. al een volwaardig album wat geen trash is?

Wat abstracte hip-hop:


Vooral het tweede nummer (Obama Incense) vind ik leuk.

Dit is eigenlijk mijn eerste bezoek aan de hip-hop sectie van MuMe, maar ik moet onderstaande toch echt even delen. Deze jongen zit al een paar dagen in mijn koptelefoon en gaat er niet meer uit. Hij gaat onder de noemer Token en zijn album Eraser Shavings uit 2016 is ook fantastisch.

Hier zijn meest recente clip.

Opmerkelijke video van deze Roc Marciano affiliate Knowledge the Pirate's nieuwe album Flintlock.
NEW YORK

De vaardigheid van die gast is heel indrukwekkend. Nu ben ik niet zo weg van ultraritmische raps waarin amper intonatie te bespeuren valt, maar hier is snelheid niet zomaar een gimmick; hij varieert er elegant mee. Toch ga ik dit niet snel nog eens luisteren. Ben te zeer van de doorvoelde meuk. Zoals dit:

Pharoahe Monch - Black Hand Side




Serieus? Ik vond dat nummer ronduit matig. Plaatste het puur om de bijzondere clip. Qua trapalbums van bleke figuren: misschien kan één van de schijven van Pouya je bekoren?

Ben wel fan van oude Hiero- and Souls-sound, vandaar dit clipje:

Die Token track is leuk. Ik vind hem vaak leuker als hij nonchalanter rapt, dan is de lol er ook echt in te horen.

De Knowledge the Pirate track heeft op zich een leuk voor de video, maar ik denk echt dat middelmatige rappers de minimalistische, boombap-loze beats niet kunnen dragen. Bij Ka of enkele rappers van Griselda wordt je erin getrokken, je luistert alleen maar naar de stem en overlijk aanwezige drums zouden slechts afleiden. Bij hem zou het juist goed staan. Hij klinkt zelf niet zozeer laidback, maar meer alsof hij er eigenlijk weinig zin in heeft, en dat ligt mij niet zo erg.

De Pep Love track is wel zo typisch hiphop als het maar kan. Leuke track, maar ook erg snel weer vergeten. De man flowt wel erg goed ook met de instrumentatie trouwens.

De Monch track doet me eigenlijk denken dat het alweer even geleden is dat ik Stress: The Extinction Agenda heb gehoord. Ook dat ik misschien toch iets teveel een backpacker ben als ik bij het eerste gezongen refreintje al de neiging heb het af te sluiten...

CD die ik onlangs bij Chopped Herring heb aangeschaft. Imho een dope label dat veel oude golden era ish nieuw leven inblaast, en ook ruimte geeft aan nieuwe acts. Check het als je wil...

Nieuwe Artifacts 12"

Twee verrassend goede tracks, vooral qua beat. Heerlijke boombap. Ik wist niet eens dat Artifacts weer bij elkaar was. Ze zijn het niet verleerd gelukkig!

Heb je wel die Chopped Herring release meegekregen van That's Them van Artifacts? Lost Files 89-92, als hij nog verkrijgbaar is absoluut de moeite van het aanschaffen waard! Het is wel allemaal armoedige geluidskwaliteit, maar de muziek is van dusdanig hoog niveau...

Niet helemaal mijn Hip Hop, ik post desondanks zelf nog wel iets:

Planet Asia (bijna) altijd ok:

Ik kan niet even geod met alle rappers overweg van die World's Fair maar die eerste beat is wel geweldig zeg!! De tweede minder.

Verder is Planet Asia net zo'n rapper als Blueprint (maar dan net een wat andere stijl): eigenlijk bijna altijd goed, maar nooit geweldig.

De Nadia Rose track wil ik graag goed vinden omdat ze wel een goede delivery heeft, maar een niet erg interessante flow en weinig interessante teksten.
edit: laat ik zelf ook wat toevoegen:

Die Billy Woods trek ik wel, zijn stem klinkt zeer aangenaam iig.

Nieuwe Tragedy Khadafi


Een rapper waar ik heel enthousiast van word op features, maar voor een heel album een beetje teveel van het goede, net als Planet Asia eigenlijk.

Best vette track is dat zeg! De beat is op zich niet speciaal, de raps ook niet, maar de ruwheid en het vertrouwen waarmee het wordt gebracht zorgt samen toch voor een goede track.

Helemaal met je eens overigens. Daarom ben ik zelf een erg grote fan het 7 GEMS album van Tragedy Khadafi met Tragic Allies.


Waarschijnlijk heb ik die even geleden (paar jaartjes toch alweer) al gedeeld hier, maar nu ik hem noem kan hij nog wel eens gedeeld worden. Mijn god wat een heerlijke track is dat toch. Tragedy past eigenlijk perfect bij Tragic Allies qua stijl en het lijkt hier, voor mij in ieder geval, alsof ze al jaren met elkaar muziek maken.

Het heeft wel een beetje een vibe van kijk mij nu ruw zijn, maar vind het een dope nummer en de video is wel geinig...

Nieuwe Ka


Productie van Animoss

Ben ik de enige die moe wordt van die vervelende beatloze beats... Het is te afschuwelijk voor woorden, en steeds meer mensen lijken erin mee te gaan. Voor 1 of 2 tracks ok, maar track op track, album op album. Noem me een verbitterde oude head, maar dit is niet mijn Hip Hop.

Nee, ik ben er ook niet weg van. Een begin zonder drums kan wel voor een hoop suspense zorgen, maar als de percussie vervolgens nooit ten tonele verschijnt, vind ik dat altijd anticlimactisch. De gekende greep om de kicks even weg te laten vallen tijdens een strak vers vind ik eveneens tof, maar is ook van een totaal andere orde. Daarnaast vind ik het onbenut potentieel. De ruimte voor drums is er tenslotte wel degelijk. Puur melodieuze producties vestigen wel meer aandacht op de tekst, maar minimale of zachte percussie voorziet daar ook in. Tot slot heeft het iets pretentieus in mijn optiek. Als in: een MC ontdoet zijn werk van het geraamte, van alle pit, omdat het ritme van zijn raps al genoeg energie aan zou leveren.

Aan de andere kant vraag ik me af of dit geen kortzichtigheid of krampachtigheid is van mijn kant. Ik luister immers met groot genot naar allerlei genres waarin vaak geen ritme-instrument te bekennen is. Misschien is het dat de ritmische vocalen bij hiphop maken dat ik extra verlang naar drums. Of ik verwacht dus stomweg van rap dat ik mee kan knikken. Hmm, nee, rapnummers gaan ook zonder beat nooit de melodieuze weelde bevatten van bijvoorbeeld akoestische folk. Om een raptrack te spenen van ritme, is ham willen maken van een schaap. Of een discuswerper laten verspringen.

Het is zeker niet voor iedereen, en zover ik weet is er maar anderhalve rapper die dit doet. Het is extreem niche. Goede muziek voor als je 's nachts naar huis loopt, maar als ze dit opzetten in de club word ik ook boos.

Anderhalve rapper, zo ongeveer de hele Griselda-shit en affiliates doen dit. En ik kan er nog wel een paar bedenken. Good old Muggs maakt die Meuk tegenwoordig zelfs. Het is echt wel een beetje een trend in de meer underground kant van de Hip Hop.

Het is een beetje hip onder de neo-boombappers zoals Griselda, Roc Marciano en Ka inderdaad. Ik vind het zelf heel erg afhangen van de rappers. Ka heeft genoeg te vertellen om erg in zijn stem op te gaan, en zelfs op Grief Pedigree (2010) waren er al weinig drums.

Hoewel ik niet helemaal weg ben van deze track van Ka (de instrumentatie klinkt iets te vol, en hoewel hij waarschijnlijk qua hoeveelheid evenveel instrumentatie heeft als anderen, en toch ook al best minimalistisch is, past hij toch het best op de compleet minimalistische beats zoals die van 30 Keys, wat waarschijnlijk mijn favoriete Ka track is), vind ik hem over het algemeen heel goed overweg kunnen met dit soort beats. Maar zijn teksten zijn erg gelaagd, en ook heeft hij vaak goed geplaatste achtergrondvocalen die veel toevoegen. Dit zorgt ervoor dat er in zijn stem veel te ontdekken valt. Bij veel andere rappers kan ik er minder goed mee overweg. Die track Yacht Party, bijvoorbeeld, is best oké in de context van het hele album, maar zo op zich is het niet zeer interessant.

Als ik een pie-chart zou moeten maken met waar alle drums zijn tussen die 3 namen zit 90% bij Griselda. Ka heeft albums ZONDER drums, dat is wel een verschil. Aan de andere kant hebben hun complete oevres gecombineerd misschien evenveel drums als 1 ATCQ album dus jullie hebben een punt wat die trend betreft.

DJ Muggs heeft zo te zien de knoop doorgehakt en is een fusion band begonnen.

Ik vind het DJ Muggs album erg goed overigens. In de verdere context met tracks met meer drums ertussen, hoewel ze toch meer een achtergrondrol spelen dan normaliter, past het erg goed.

Wat ik wel leuk vind, overigens, is te kijken naar wie klaagt over de drumloze beats. Vaak (ik wijs geen vingers hier, maar ik ken er wel een paar) zijn dat dezelfde mensen die een paar jaar geleden zeurden dat "die hip pop (want het is geen hip hop), daarbij gaat het niet over de teksten, mensen luisteren het alleen voor de dikke kickdrum. Dat is niet die eckte hip hop, waarbij het gaat om de teksten". En nu hun favoriete beatmakers hun geliefde kickdrum eruit halen hoeven ze het niet meer. XD

Oh ja, dit is meer een memevideo, maar toch wel leuk. Veel 'underground' rappers die zich hier schuldig aan maken:



edit: de producer die met Ka samenwerkt op Orpheus is iemand die regelmatig met Roc Marciano werkt. Niet al te verrassend dan.

Je punt klopt logisch gezien niet. Tekstuele inhoud en dikke drums vormen geen tegenstelling. Die sluiten elkaar niet uit. Het kan de praktische verstaanbaarheid wat bemoeilijken als er harde kicks in een nummer voorkomen, maar van een discrepantie is geen sprake.

Voor mij heb je bij een raptrack drie beslissende, complementaire variabelen: de muzikale kwaliteit van de beat, de muzikale kwaliteit van de vocalen en de inhoud. Een sterk nummer voorziet in alle drie. 'Hip pop' à la Ja Rule of Fabolous of 50 Cent miste in de regel inderdaad het laatste, op de andere twee elementen werd wel ingezet. Bij veel trap / vibe hop / mumble rap / et cetera gaat het nagenoeg alleen om de productie, waarbij dus de noodzaak voor een degelijke flow weggevallen lijkt te zijn. Rappers in deze subgenres proberen dus niet eens strak te flowen of iets zinnigs te uiten.

Het weglaten van drums in producties is in mijn beleving toornen aan de kwaliteit van de beat. Het is nasi zonder rijst. Dit is een smaakkwestie: waar het voor mij volstrekt onverzadigend is, alleen die kruiden en flardjes groenten, wordt het door specifieke fijnproevers blijkbaar wel gesmaakt. Wellicht is het een reactie op mompelrap waarin een dijk van een instrumentatie al het werk doet. Maar dat betekent dus totaal niet dat je een uitgemergelde beat moet hanteren om wel iets te melden.

Trouwens, in '30 Keys' zit wel degelijk een beetje ritme.

Die Crank Lucas-video is erg geestig. Deeltjes van zijn eerste 'rapper' sloegen nog wel ergens op, ironisch genoeg. De daaropvolgende Kendrick-parodie was werkelijk ijzersterk. Ook al waardeer ik al die eigenzinnige variatie juist.

Ik ben voor dikke teksten of dikke productie maar als een van de twee zo waardeloos is als die meuk... Sorry dan haak ik af, ik weet niet of je mij bedoelt. Lijkt me niet want de enige die mij van hiervoor kent heb ik niet in dit topic zien posten... Ik ben altijd van het complete plaatje geweest. Het moet gewoon goed klinken ten eerste, dan komt als eerste of de lyrics dope klinken en daarna of het geheel goed past. Hip Pop met dikke boombap beats? Ik luister eigenlijk sowieso niet naar Hip Pop-ish of te gehypte ish. Ik volg mijn eigen pad, zoals ik dat geschikt acht, ik ben een kind van de Golden Era. 43 jaar inmiddels, dus ik weet wel wat Hip Hop te bieden had en helaas ook wat het gros uitbrengt tegenwoordig. Gelukkig zijn er nog mensen als Damu met zijn albums met Insight en Flex Mathews, en Klaus Layer die 2 dikke albums hebben afgeleverd dit jaar. Als je dat Klaus Layer album nog niet kent... Het heet Lost Track en is superdikke boombap. Meeste raps zijn gedaan door Blu, maar ik geloof ook Artifacts doen mee en nog 1 of 2 andere acts... Ik post hier maar de track die ik het dikste vind van dat Klaus Layer album (geen clip) toevalligerwijs de track met Artifacts: