Destijds grijsgedraaid toen dit album uitkwam. Keer op keer toen ik dit album opzette in de platenzaak, kwam er een soort van melancholie door heel de winkel naar binnen. Schemerige/donkere avonden in combinatie met de grimmerige en broeierige sfeer wat door heel de plaat schitterde. Sowieso was 2006 een melancholische tijd. Man ik heb heimwee.
Eindelijk volgt er voor RSD 2026 een 20th anniversary uitvoering op geel vinyl.
Als ik het allemaal zo hoor lijkt het eerder op Electronic/Rock dan Punk/Rock. Ik hoor net als m’n bovenbuurman ook vooral een mix van dance met rock. Het is sowieso in deze tijd een prestatie om je te kunnen onderscheiden van andere bands en een eigen genre te creeeren. Fat Dog is het toch aardig gelukt. Het lijkt ook een beetje op een ander nieuw bandje, The Dare. Al leunen zij meer op de Dance kant maar met dezelfde soort gekte.