Deze heb ik op vinyl. Deel drie van verzamelaars, waarin de vroege BJH behandeld wordt.

Inderdaad, een leuk "tussendoortje". Ik heb de versie met de bonus DVD erbij.

Dat Lemmy het album een andere mix had willen geven, daar kan ik goed inkomen. Het lijkt wel of het album mono is. Alleen de stukjes met het publiek en de drums zijn stereo. Een andere mix (bijvoorbeeld het verschuiven van Lemmy's Rickenbacker naar het rechterkanaal en de gitaarpartijen van Eddie naar links) had een beter gedefinieerd geluidsbeeld gegeven. Nu is de instrumentatie en de zang allemaal opeengestapeld. Dat geeft een beetje rommelig geluid. Doet voor de rest niks af aan de uitvoeringen. Die zijn prima. En Overkill is nog plm 1/16 maat sneller live dan studio. En Capricorn krijgt hier ook een hele goede uitvoering mee.

Het album is zeker een evolutie van de vorige twee albums. De hoes is inderdaad wat clichematig, maar dat maakt de plaat niet. De coverart in het boekje vind ik daarintegen wel weer mooi. Maar de muziek is hetgeen waar het om draait, en ik vind, dat kwalitiet zich niet verloochend op den duur.. En als je het album een beetje de tijd geeft, zijn de nummers verslavend. Ze blijven in je hoofd hangen. Het zit gewoon echt knap in elkaar. Het duurt even, voordat het album zijn juweeltjes prijsgeeft.. Bij een casual luisterbeurt valt dat niet op. Dit soort albums zijn dan ook vaak de albums, die ook later het meest nog weer in de CD speler komen.

Vind het album eigenlijk beter dan zijn voorganger. Het album mist het "grote gebaar", dat als een Zwaard van Damocles boven dat album hing. Daar ben ik nooit zo'n fan van geweest. Dit album is veel meer down to earth, hetgeen mij wel bevalt. Redelijk tot goede nummers, nergens een echte misser in mijn oren. Het kan natuurlijk Sparkle .....niet evenaren, maar het is een genietbaar album.

Fijn album. Goede nummers, zakt nergens door het ijs. Schenker doet zijn ding weer, en de band maakt, volgens mij, gewoon de muziek waar ze goed in zijn en vooral waar ze zin in hebben. Hoeft niet vernieuwend of baanbrekend te zijn, zolang het maar goed is. Zie je bij meer bands, die al heel lang bezig zijn. Noem alleen maar Uriah Heep en Derp Purple in het genre.
Trouwens, ik heb een andere inlay, die veel lichter is. Dat is de European Edition. Heeft alleen track 11 (Message for Japan) niet