A Night Like This vind ik één van de betere singles dit jaar tot nu toe (van wat ik gehoord heb dan). Een heel vrolijk liedje dat me maar niet vervelen kan. De twee andere singles zijn ook de moeite nog wel waard. De rest van de cd doet me eigenlijk niet zo veel, behalve de afsluiter: The Lipstick on His Collar en dat zorgt er samen met A Night Like This voor dat het einde van deze cd voor mij verreweg het beste deel is van dit album.

Ik vind het best een leuk album hoor, maar doordat het als nr.1 in de albumlijsten het record van Thriller overnam, had ik er veel meer van verwacht. Ik begrijp wel dat die cijfers tegenwoordig niet meer zo veel betekenis hebben als toen, maar vind dit niet echt iets speciaals verder.

Twee geweldige tracks (Name Of The DJ , Chosen Paradize), een paar leuke nummertjes en verder niet de moeite waard.

De eerste keer dat ik wat van Chrono hoorde was op Time to Raise the Party. Dat was ongeveer een jaar geleden. Daardoor werd hij bekender en sindsdien is hij erg hard aan het produceren geslagen. Dit is zijn 4e release al weer, waarvan er 2 een samenwerking met The Demon Dwarf waren. Ik vind het niet slecht wat hij maakt, maar de tracks die ik gehoord heb lijken wel redelijk op elkaar, met veel gelijksoortige geluiden en opbouwen.
Van mij mag hij best iets meer naar kwaliteit gaan kijken in plaats van kwantiteit, want ik krijg de indruk dat het wat massaproduktie wordt. Ik hoor liever eens per jaar een erg goeie track van een artiest als 6 keer per jaar een middelmatige.

De tracks op deze release onderscheiden zich eigenlijk ook weer nergens. Shoot Back vind ik hier het leukste melodietje hebben, maar de kick vond ik juist weer de minste van deze vier. The samenwerking met Evilicious is ook wel aardig. Ghetto Shit en Start To Get Raw! zijn de standaardformule van Chrono. Wat redelijk snelle en stevige kicks, met een beetje een hoog-laag scheurende melodie erbij. 3*